Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 stycznia 2002 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w związku z wypadkami żeglugowymi na śródlądowych drogach wodnych.

Przepisy rozporządzenia określają szczegółowy tryb postępowania w związku z wypadkami żeglugowymi, uwzględniający kwalifikację wypadków, obowiązki kierownika statku po zaistnieniu wypadku żeglugowego, a także sposób prowadzenia postępowania przez dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej w celu ustalenia okoliczności, przyczyn, rozmiarów szkody i winnych spowodowania wypadku.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o sygnałach i znakach żeglugowych, należy przez to rozumieć odpowiednie znaki i sygnały, określone w przepisach żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do wypadków, którym uległy wyłącznie jednostki pływające Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży Granicznej lub Policji.

Jeżeli w wyniku wypadku żeglugowego statek utracił właściwości manewrowe lub grozi mu zatonięcie, kierownik tego statku podejmuje działania zmierzające do usunięcia statku ze szlaku żeglownego na płytkie i bezpieczne miejsce.

Podejmując działania, o których mowa w ust. 1, kierownik statku informuje znajdujące się w pobliżu statki o utracie przez jego statek właściwości manewrowych, używając, w zależności od okoliczności, sygnałów wzrokowych, dźwiękowych lub świetlnych.

Jeżeli kierownik statku napotyka na trudne do przezwyciężenia przeszkody w zawiadomieniu o wypadku żeglugowym właściwego terytorialnie dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej, może to uczynić za pośrednictwem innego statku, z którym nawiązał łączność. Fakt pośrednictwa w powiadomieniu o wypadku kierownik statku odnotowuje w dzienniku pokładowym z podaniem daty i godziny oraz nazwy statku i nazwiska kierownika statku pośredniczącego.

Kierownik statku pośredniczącego, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do natychmiastowego przekazania otrzymanej informacji dyrektorowi urzędu żeglugi śródlądowej, a kierownikowi statku, który uległ wypadkowi — poleceń dyrektora urzędu co do sposobu dalszego postępowania.

Po zawiadomieniu dyrektora właściwego terytorialnie urzędu żeglugi śródlądowej o zaistnieniu wypadku żeglugowego i niezwłocznie po zakończeniu akcji ratowniczej, kierownik statku — niezależnie od odnotowania faktu zaistnienia wypadku żeglugowego w dzienniku pokładowym:

Meldunek o wypadku żeglugowym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, sporządzony według wzoru określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, powinien zawierać:

Zabezpieczając ślady i dowody w sprawie, kierownik statku jest obowiązany:

Meldunek o wypadku żeglugowym oraz zabezpieczone dowody kierownik statku przekazuje, za pokwitowaniem odbioru, właściwemu dyrektorowi urzędu żeglugi śródlądowej za pośrednictwem inspektora, o którym mowa w § 7 ust. 1.

Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, z zastrzeżeniem ust. 2, niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o wypadku żeglugowym, deleguje inspektorów (inspektora) celem dokonania oględzin miejsca wypadku oraz przesłuchania uczestników i świadków wypadku.

Jeżeli rozmiar i następstwa zaistniałego wypadku żeglugowego nie uzasadniają konieczności obecności inspektorów na miejscu wypadku, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej może wyznaczyć inne miejsce i termin dla wykonania czynności określonych w ust. 1.

O delegowaniu inspektorów (inspektora) bądź wyznaczeniu innego miejsca i terminu dla wykonania czynności określonych w ust. 1 dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej niezwłocznie informuje kierownika statku, armatora oraz — w miarę potrzeby — administrację drogi wodnej.

W razie wystąpienia wypadku żeglugowego, o którym mowa w § 2 pkt 4, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej niezwłocznie zawiadamia o tym fakcie właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska i komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

Inspektor, po przybyciu na miejsce wypadku żeglugowego, odbiera od kierownika statku meldunek o wypadku żeglugowym oraz zabezpieczone dowody w sprawie, przeprowadza oględziny miejsca wypadku, fotografując dla celów dowodowych miejsce wypadku, a w szczególności powstałe ślady i uszkodzenia, przesłuchuje uczestników i świadków wypadku.

Osoby, o których mowa w ust. 1, przesłuchuje się pojedynczo, bez udziału innych uczestników i świadków wypadku.

Przed przesłuchaniem osób wymienionych w ust. 1 należy je uprzedzić o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania i o prawie odmowy udzielenia odpowiedzi na pytania, stosownie do art. 83 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Protokoły przesłuchań osób wymienionych w ust. 1 sporządza się według wzoru określonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Jeżeli po zakończeniu postępowania dowodowego nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności wypadku, dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej przeprowadza rozprawę administracyjną przy udziale uczestników i świadków wypadku oraz przedstawicieli

armatora i administracji drogi wodnej, w trakcie której, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego i dodatkowych wyjaśnień stron, dokonuje ustaleń okoliczności, przyczyn, rozmiarów szkody i winnych spowodowania wypadku żeglugowego.

Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej może powoływać do udziału w rozprawie administracyjnej biegłych w sprawie zaistniałego wypadku, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia przyczyn, rozmiarów szkody i winnych spowodowania wypadku żeglugowego.

Z przeprowadzonego postępowania sporządza się protokół zawierający następujące dane:

Protokół przeprowadzonego postępowania podpisuje dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej lub osoba przez niego upoważniona.

Wzór protokołu, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.