Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 maja 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego wobec rzeczników patentowych i aplikantów.

Sąd dyscyplinarny orzeka na rozprawie lub na posiedzeniu.

Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń lub postanowień. Orzeczenie może być wydane jedynie na rozprawie.

Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych rzeczników patentowych powołane są:

Siedzibą Sądu Dyscyplinarnego oraz Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego jest m.st. Warszawa. Sądy te obejmują swoją właściwością teren całego kraju.

Członkowie sądu dyscyplinarnego wybierają spośród siebie przewodniczącego sądu i jego zastępcę.

Przewodniczący sądu dyscyplinarnego kieruje pracą sądu, w szczególności:

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są Rzecznik Dyscyplinarny i obwiniony.

O wyłączeniu Rzecznika Dyscyplinarnego i wyznaczeniu na jego miejsce innego, w toku postępowania wyjaśniającego, orzeka Sąd Dyscyplinarny, a w pozostałych przypadkach sąd dyscyplinarny, przed którym sprawa się toczy.

W postępowaniu wyjaśniającym Rzecznik Dyscyplinarny podejmuje czynności i uwzględnia wszelkie okoliczności służące wszechstronnemu wyjaśnieniu sprawy.

Rzecznik Dyscyplinarny umożliwia rzecznikowi patentowemu zgłoszenie dowodów i wniosków oraz złożenie pisemnych wyjaśnień.

Jeżeli nie zachodzi potrzeba dalszego uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, Rzecznik Dyscyplinarny:

Przed przesłaniem akt do Sądu Dyscyplinarnego Rzecznik Dyscyplinarny umożliwia rzecznikowi patentowemu, na jego żądanie, zapoznanie się z zebranym w sprawie materiałem.

Postępowanie wyjaśniające powinno być zakończone w ciągu 3 miesięcy od otrzymania przez Rzecznika Dyscyplinarnego wniosku lub informacji, o których mowa w § 9.

Sąd Dyscyplinarny na wniosek Rzecznika Dyscyplinarnego w uzasadnionych przypadkach może przedłużyć termin, o którym mowa w ust. 5, o okres nieprzekraczający dalszych 60 dni.

Odpis postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego doręcza się rzecznikowi patentowemu, którego dotyczy postępowanie, a także Prezesowi Polskiej Izby Rzeczników Patentowych i Prezesowi Urzędu Patentowego, jeżeli postępowanie wyjaśniające wszczęte zostało na wniosek tych organów.

O skierowaniu wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przed Sądem Dyscyplinarnym Rzecznik Dyscyplinarny niezwłocznie zawiadamia obwinionego, a także Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych lub Prezesa Urzędu Patentowego, jeżeli wszczęcie postępowania wyjaśniającego nastąpiło na ich wniosek.

Jeżeli przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego uzna, że należy uzupełnić postępowanie wyjaśniające lub że występują okoliczności, które wyłączają ściganie, kieruje sprawę na posiedzenie niejawne.

Posiedzenie niejawne powinno odbyć się w terminie 14 dni od daty otrzymania wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.

Na posiedzeniu niejawnym Sąd Dyscyplinarny postanawia:

Skierowania sprawy do rozpoznania na rozprawie dokonuje przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego, który wydaje również zarządzenia przygotowujące rozprawę.

Na rozprawę wzywa się obwinionego, jego obrońcę, jeśli został ustanowiony lub wyznaczony, oraz Rzecznika Dyscyplinarnego.

Wzywa się świadków, biegłych oraz zarządza przedstawienie innych dowodów wskazanych we wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, a w miarę potrzeby — także dowodów zgłoszonych przez strony przed rozpoczęciem rozprawy.

Wezwanie na rozprawę powinno być doręczone co najmniej na 14 dni przed wyznaczonym terminem rozprawy.

O terminie i miejscu rozprawy zawiadamia się poszkodowanego.

Udział w rozprawie Rzecznika Dyscyplinarnego jest obowiązkowy.

Nie stanowi przeszkody do rozpoznania sprawy nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie obwinionego lub jego obrońcy, chyba że ich obecność Sąd Dyscyplinarny uzna za konieczną.

Po otwarciu rozprawy przewodniczący składu orzekającego oddaje głos Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, który odczytuje wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, po czym wysłuchuje się obwinionego, przesłuchuje się świadków i biegłych, bada dokumenty oraz przeprowadza inne dowody.

Sąd Dyscyplinarny może zlecić przesłuchanie świadka jednemu z członków składu orzekającego, gdy świadek nie może stawić się na rozprawie z powodu przeszkody trudnej do usunięcia. Strony mają prawo do udziału w tej czynności.

Z ważnych powodów Sąd Dyscyplinarny może zarządzić przerwę w rozprawie, która nie może trwać dłużej niż 60 dni.

Rozprawa ulega odroczeniu w razie niestawiennictwa Rzecznika Dyscyplinarnego, niestawiennictwa obwinionego, któremu wezwanie nie zostało doręczone lub który usprawiedliwi swoją nieobecność, a sąd uzna to usprawiedliwienie za uzasadnione.

Sąd może odroczyć rozprawę w razie niestawiennictwa świadka lub biegłego albo z innej ważnej przyczyny.

Po zamknięciu rozprawy Sąd Dyscyplinarny niezwłocznie przystępuje do narady.

Przebieg narady i głosowania jest tajny. Podczas narady i głosowania poza członkami składu orzekającego może być obecny jedynie protokolant.

Gdy następuje jednoczesne ukaranie za kilka przewinień, Sąd Dyscyplinarny wymierza kary za poszczególne przewinienia, a następnie karę łączną.

Przy orzekaniu kary łącznej:

Po odbyciu narady i głosowaniu przewodniczący składu orzekającego ogłasza stronom orzeczenie podpisane przez skład orzekający, przytaczając ustnie jego motywy.

Sąd Dyscyplinarny może odroczyć ogłoszenie orzeczenia w sprawach szczególnie zawiłych najwyżej na 7 dni.

Uzasadnienie orzeczenia na piśmie sporządza się w każdym przypadku w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.

Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom oraz obrońcy obwinionego.

Odwołanie od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego wnosi się w dwóch egzemplarzach za pośrednictwem tego Sądu w terminie miesiąca od dnia doręczenia odpisu orzeczenia.

W terminie 7 dni od daty wpływu odwołania Sąd Dyscyplinarny:

Od postanowienia o odmowie przyjęcia odwołania służy zażalenie do Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego w terminie miesiąca od dnia doręczenia odpisu postanowienia.

Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny pozostawia odwołanie bez rozpoznania w przypadku stwierdzenia okoliczności uzasadniających odmowę przyjęcia lub w przypadku cofnięcia odwołania.

Odwołanie wniesione na korzyść obwinionego można cofnąć tylko za jego zgodą.

Po stwierdzeniu, że odwołanie odpowiada warunkom formalnym, przewodniczący Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego ustala skład orzekający, wyznacza jego przewodniczącego i sprawozdawcę, a także termin i miejsce rozprawy oraz wydaje stosowne zarządzenia. Wraz z zawiadomieniem o rozprawie stronie przeciwnej doręcza się odpis odwołania.

Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny może postanowić o uzupełnieniu postępowania dowodowego.

Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje sprawę w granicach odwołania, chyba że stwierdzi:

Wydanie orzeczenia na niekorzyść obwinionego może nastąpić tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść odwołanie, i tylko w granicach odwołania.

Orzeczenie Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego jest prawomocne z chwilą ogłoszenia.

Uzasadnienie orzeczenia na piśmie sporządza się w każdym przypadku w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.

Wykonanie kary pieniężnej oraz kar dodatkowych, a także kary wydalenia z aplikacji należy do Prezesa Polskiej Izby Rzeczników Patentowych.

Wykonanie kary pozbawienia prawa wykonywania zawodu rzecznika patentowego należy do Prezesa Urzędu Patentowego.

O wznowieniu postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem rozstrzyga postanowieniem, zaś o odmowie wznowienia postępowania rozstrzyga orzeczeniem — sąd dyscyplinarny, który orzekał w sprawie jako ostatni.

Uprawnionym do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest obwiniony oraz Rzecznik Dyscyplinarny.

Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego uprawniony wnosi w terminie trzech miesięcy od powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej wznowienie postępowania.

Strona może złożyć wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego:

Wznowione postępowanie toczy się na zasadach określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Koszty postępowania pobiera się w formie opłaty zryczałtowanej na rzecz Polskiej Izby Rzeczników Patentowych, do której należy wykonanie orzeczenia dotyczącego kosztów.

Opłata zryczałtowana w razie ukarania wynosi 500—3000 zł we wszystkich sprawach.

Opłatę zryczałtowaną pobiera się za każdą instancję.

Przy wydawaniu orzeczenia łącznego wymierzone opłaty sumuje się.