Otwarte Prawo Dz.U. 2002 nr 81 poz. 738 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2002 nr 81 poz. 738 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej.

737 Na podstawie art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255, z 2001 r. Nr 45, poz. 498, Nr 106, poz. 1149 i Nr 110, poz. 1189 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676) zarządza się, co następuje:

↗

↗

Rozporządzenie określa:

szczegółowe dane, które należy podać w świadectwie służby oraz w opinii o służbie,

tryb wydawania i dokonywania sprostowań świadectwa służby oraz odwoływania się od opinii o służbie — funkcjonariusza Straży Granicznej.

↗

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

ustawa — ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej,

funkcjonariusz — funkcjonariusza Straży Granicznej,

przełożeni właściwi w sprawach osobowych:

Komendanta Głównego Straży Granicznej — w stosunku do komendantów oddziałów i ośrodków szkolenia Straży Granicznej oraz funkcjonariuszy pełniących służbę w Komendzie Głównej Straży Granicznej i Granicznej Placówce Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa-Okęcie,

komendanta oddziału Straży Granicznej — w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w oddziale Straży Granicznej,

komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej — w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w ośrodku szkolenia Straży Granicznej,

komórka organizacyjna właściwa w sprawach osobowych — jednostkę organizacyjną Komendy Głównej Straży Granicznej właściwą do spraw kadr oraz komórkę organizacyjną właściwą w tych sprawach w oddziale Straży Granicznej lub ośrodku szkolenia Straży Granicznej.

↗

Funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby wydaje się świadectwo służby w dniu, w którym następuje rozwiązanie stosunku służbowego. Otrzymanie świadectwa służby funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

Wydanie świadectwa służby nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się funkcjonariusza z jednostką organizacyjną.

Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, wydanie świadectwa służby funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby nie jest możliwe, należy nie później niż w ciągu 7 dni od dnia rozwiązania stosunku służbowego przesłać świadectwo służby zwolnionemu funkcjonariuszowi, za pośrednictwem poczty albo doręczyć w inny sposób.

Świadectwo służby wydaje przełożony właściwy w sprawach osobowych.

↗

W świadectwie służby podaje się dane niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego i uprawnień z ubezpieczenia społecznego zwalnianego funkcjonariusza, dotyczące:

okresu służby z uwzględnieniem okresów, o których mowa w art. 151 ust. 3 ustawy,

zajmowanego ostatnio stanowiska,

podstawy prawnej rozwiązania stosunku służbowego albo wygaśnięcia stosunku służbowego,

liczby dni urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego wykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany lub wygasł,

liczby dni urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego w roku kalendarzowym, w którym stosunek służbowy został rozwiązany lub wygasł, za które wypłacono ekwiwalent pieniężny, 6) okresu korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia, 7) okresu wykorzystanego urlopu wychowawczego w czasie trwania stosunku służbowego oraz okresu przysługującego na sprawowanie opieki nad dzieckiem po ustaniu tego stosunku na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 5 i 7 ustawy, 8) okresu wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, zwolnienia od zajęć służbowych przewidzianego w art. 188 Kodeksu pracy, 9) potrąceń z uposażenia na zasadach określonych w art. 131 ustawy, 10) uprawnień związanych z przywróceniem do służby na zasadach określonych w art. 46 ustawy. 2. Na życzenie funkcjonariusza w świadectwie służby należy także zamieścić informacje o wysokości i składnikach uposażenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. 3. Na wniosek zwolnionego funkcjonariusza świadectwo służby uzupełnia się o informacje dotyczące okresu, za który wypłacono świadczenie pieniężne określone w art. 121 ust. 3 ustawy. 4. Kopię świadectwa służby przechowuje się w aktach osobowych funkcjonariusza. W uzasadnionych przypadkach przełożony właściwy w sprawach osobowych wydaje odpis tego świadectwa funkcjonariuszowi albo osobie, o której mowa w § 5 ust. 2.

Świadectwo służby wydaje się na formularzu, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia.

↗

W razie wygaśnięcia stosunku służbowego z powodów, o których mowa w art. 45a ust. 1 ustawy, niezwłocznie sporządza się świadectwo służby i włącza do akt zmarłego lub zaginionego funkcjonariusza.

Z wnioskiem o wydanie świadectwa służby może wystąpić członek rodziny zmarłego lub zaginionego funkcjonariusza, o którym mowa w art. 81 ust. 1 ustawy, a także inna osoba będąca spadkobiercą tego funkcjonariusza.

↗

Funkcjonariusz zwolniony ze służby może wystąpić do przełożonego właściwego w sprawach osobowych z żądaniem sprostowania świadectwa służby.

W razie uwzględnienia żądania o sprostowanie świadectwa służby, przełożony, o którym mowa w ust. 1, wydaje zwolnionemu funkcjonariuszowi nowe świadectwo służby w terminie 7 dni od dnia, w którym otrzymał wniosek.

W przypadku nieuwzględnienia żądania udziela się w terminie, o którym mowa w ust. 2, pisemnej informacji z podaniem przyczyn odmowy sprostowania świadectwa służby.

Na odmowę sprostowania świadectwa służby zwolnionemu funkcjonariuszowi przysługuje zażalenie do wyższego przełożonego właściwego w sprawach osobowych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji, o której mowa w ust. 3. Przepis art. 36 ust. 3 ustawy stosuje się odpowiednio.

Wyższy przełożony właściwy w sprawach osobowych w terminie jednego miesiąca od dnia wniesienia zażalenia:

uchyla świadectwo służby i poleca przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych wydanie nowego świadectwa służby, wskazując, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy sporządzaniu nowego świadectwa, albo

nie uwzględnia zażalenia.

O sposobie rozpatrzenia zażalenia zawiadamia się pisemnie zainteresowanego funkcjonariusza, przy czym nieuwzględnienie zażalenia wymaga uzasadnienia.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, właściwy przełożony w sprawach osobowych jest obowiązany wydać zwolnionemu funkcjonariuszowi nowe świadectwo służby, w terminie 7 dni od dnia otrzymania polecenia w tej sprawie.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują odpowiednio osobie, o której mowa w § 5 ust. 2.

↗

W razie zmiany rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby przełożony właściwy w sprawach osobowych obowiązany jest na żądanie zwolnionego funkcjonariusza uzupełnić wydane uprzednio świadectwo służby o informacje o dokonanych zmianach, jeżeli mają one wpływ na treść wystawionego świadectwa.

W przypadku zwolnienia ze służby funkcjonariusza, który wcześniej został przywrócony do służby w trybie art. 46 ust. 1 ustawy, wydaje się nowe świadectwo służby. W świadectwie uwzględnia się okres służby objęty poprzednio wydanym świadectwem służby.

↗

W przypadkach określonych w § 6 ust. 2 i 7 oraz § 7 ust. 2 przełożony wydający nowe świadectwo służby jest obowiązany, najpóźniej w dniu jego wydania, usunąć z akt osobowych zwolnionego funkcjonariusza poprzednio sporządzone świadectwo służby i zniszczyć je.

↗

Na wniosek funkcjonariusza zwolnionego ze służby przełożony właściwy w sprawach osobowych wydaje niezwłocznie pisemną opinię o służbie. Opinię sporządza się w oparciu o akta osobowe zwolnionego funkcjonariusza. 2. W opinii o służbie zamieszcza się w szczególności: 1) stopień, imię, nazwisko, imię ojca i miejsce urodzenia funkcjonariusza, 2) informację o okresie służby, 3) dane o wykształceniu i posiadanych kwalifikacjach zawodowych funkcjonariusza, 4) ogólne określenie zakresu powierzonych obowiązków służbowych i ocenę wywiązywania się z nich, 5) informację o szczególnych osiągnięciach zawodowych oraz o nagrodach i wyróżnieniach, 6) informacje o naruszeniach dyscypliny służbowej i karach, które nie zostały zatarte,

pouczenie o przysługującym funkcjonariuszowi prawie do złożenia odwołania od opinii,

podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby wydającej opinię.

Opinię o służbie wydaje się bezpośrednio lub doręcza za pokwitowaniem pocztą zwolnionemu funkcjonariuszowi. Przepis § 4 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

↗

Funkcjonariusz, który nie zgadza się z treścią opinii o służbie, może w terminie określonym w art. 50 ust. 2 ustawy wnieść na piśmie odwołanie do wyższego przełożonego właściwego w sprawach osobowych za pośrednictwem przełożonego, który wydał opinię. Przepis art. 36 ust. 3 ustawy stosuje się odpowiednio.

Przełożony właściwy w sprawach osobowych w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania:

uwzględnia odwołanie i wydaje nową opinię albo

przesyła odwołanie wyższemu przełożonemu wraz z odwołaniem i własnym stanowiskiem w sprawie.

Do odwołań od opinii o służbie stosuje się odpowiednio przepisy § 6 ust. 5—7 i § 8.

↗

Przełożony właściwy w sprawach osobowych może upoważnić kierownika podległej mu komórki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych do załatwiania w jego imieniu spraw, o których mowa w § 3 ust. 1, § 4 ust. 4 i § 9 ust. 1.

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: K. Janik

Załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. (poz. 738) WZÓR