Dz.U. 2003 nr 11 poz. 118 · Rozporządzenie · obowiązujący
117 Na podstawie art. 41 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 127, poz. 1089) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa zasady prowadzenia rachunkowości przez partię polityczną, a w szczególności:
dokumentowania i ewidencji przychodów, wydatków, rozrachunków i składników majątkowych,
sporządzania sprawozdań finansowych — w tym zasady ewidencji i rozliczania otrzymanych środków publicznych.
Partia polityczna prowadzi rachunkowość stosując odpowiednie przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”, oraz przepisy niniejszego rozporządzenia.
Rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy.
Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, z uwzględnieniem ust.
2. Dowody księgowe dokumentujące wpłaty osób fizycznych na rzecz partii politycznej powinny zawierać określenie osoby dokonującej wpłaty (imię i nazwisko oraz adres), z zastrzeżeniem ust.
3. Wpłaty składek członkowskich mogą być dokumentowane w sposób uproszczony w formie bezpośredniego wpisu w rejestrach wpłaconych składek członkowskich, prowadzonych przez partię polityczną, zawierających imienne wykazy członków z ich adresami. Rejestry wpłaconych składek członkowskich stanowią ewidencję pomocniczą do konta syntetycznego służącego do ewidencji przychodów ze składek, a sporządzone na ich podstawie zbiorcze dowody wpłat środków pieniężnych są podstawą zapisów księgowych na tym koncie.
Ewidencja przychodów, kosztów, wydatków, rozrachunków i składników majątkowych powinna być prowadzona rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco w sposób czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów księgowych.
Do przychodów partii politycznej zalicza się przychody pochodzące ze źródeł określonych odrębnymi przepisami prawa i statutem, w tym w szczególności:
otrzymane składki członkowskie;
darowizny, spadki, zapisy;
określone ustawami dotacje i subwencje;
odsetki od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych i lokatach; ——————— 1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).
przychody z obrotu obligacjami Skarbu Państwa i bonami skarbowymi Skarbu Państwa;
przychody ze zbycia należących do partii politycznej składników majątkowych;
przychody z działalności, o której mowa w art. 27 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych, zwanej dalej „ustawą o partiach politycznych”. Partia polityczna, biorąc pod uwagę treść ekonomiczną zachodzących operacji oraz postanowienia statutu, dokonuje klasyfikacji przychodów wyodrębniając przychody z działalności statutowej, przychody finansowe oraz pozostałe przychody.
Do kosztów partii politycznej zalicza się koszty związane z realizacją zadań statutowych, koszty finansowe oraz pozostałe koszty, w tym koszty przekazania majątku na cele charytatywne.
Ustalona w rachunku wyników różnica między przychodami, o których mowa w § 5 ust. 2, a kosztami, o których mowa w § 5 ust. 3, skorygowana o zyski i straty nadzwyczajne w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, zwiększa — po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego — odpowiednio przychody z działalności statutowej lub koszty realizacji zadań statutowych następnego roku obrotowego.
Partia polityczna prowadzi ewidencję rozrachunków, zapewniającą w szczególności ustalenie stanu należności i zobowiązań wobec kontrahentów, pracowników oraz członków partii.
Składniki majątkowe klasyfikuje się do poszczególnych pozycji aktywów i wycenia zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
Rozliczenie subwencji z budżetu państwa, o której mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o partiach politycznych, następuje po zakończeniu roku kalendarzowego na podstawie kasowego wykonania wpływów z tytułu subwencji oraz wydatków dokonanych ze środków subwencji.
Partia polityczna prowadzi wyodrębnione konta syntetyczne dla ewidencji środków gromadzonych na rachunkach bankowych, o których mowa w art. 24 ust. 8 i art. 36 ust. 3 ustawy o partiach politycznych, oraz na subkontach rachunku bankowego partii politycznej, o których mowa w art. 29 ust. 4 i art. 30 ust. 5 tej ustawy.
Ewidencja pomocnicza do kont syntetycznych, o których mowa w ust. 2, powinna zapewnić:
grupowanie wydatków poniesionych z otrzymanej subwencji, co najmniej według następujących rodzajów:
środki subwencji przekazane na Fundusz Ekspercki,
środki subwencji przekazane na Fundusz Wyborczy,
wydatki ze środków subwencji dokonane na cele statutowe,
środki subwencji przekazane na spłatę kredytów bankowych wraz z odsetkami;
grupowanie wydatków Funduszu Eksperckiego, co najmniej według następujących rodzajów:
wydatki z części subwencji przekazanej na Fundusz Ekspercki, w tym na: — ekspertyzy prawne, polityczne, socjologiczne i społeczno-ekonomiczne, — działalność wydawniczo-edukacyjną,
pozostałe wydatki z Funduszu Eksperckiego.
Partia polityczna sporządza roczne sprawozdanie finansowe na dzień kończący rok obrotowy oraz na każdy inny dzień bilansowy.
W bilansie wykazuje się stany aktywów i pasywów na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych poprzedniego i bieżącego roku obrotowego, podane w kolejności i w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
W rachunku wyników wykazuje się oddzielnie przychody i koszty oraz zyski i straty za poprzedni i bieżący rok obrotowy, podane w kolejności i w sposób określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
Pozycje bilansu oraz rachunku wyników mogą być wykazywane ze szczegółowością większą niż określona w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia, stosownie do potrzeb partii politycznej.
Informacja dodatkowa powinna zawierać nieobjęte bilansem oraz rachunkiem wyników wyjaśnienia niezbędne do oceny gospodarki finansowej partii politycznej, w tym w szczególności następujące informacje:
w zakresie rozliczenia subwencji z budżetu państwa:
stan środków subwencji na początek okresu sprawozdawczego,
kwotę subwencji otrzymanej z budżetu państwa w okresie sprawozdawczym,
środki subwencji przekazane na Fundusz Ekspercki,
środki subwencji przekazane na Fundusz Wyborczy,
wydatki ze środków subwencji dokonane na cele statutowe,
środki subwencji wykorzystane na spłatę pożyczek i kredytów bankowych zaciągniętych na finansowanie działalności statutowej,
pozostałe wydatki poniesione ze środków subwencji,
stan środków subwencji na koniec okresu sprawozdawczego;
w zakresie rozliczenia środków subwencji z budżetu państwa przekazanych na Fundusz Ekspercki:
stan środków Funduszu Eksperckiego pochodzących z subwencji na początek okresu sprawozdawczego,
środki przekazane w okresie sprawozdawczym na Fundusz Ekspercki z subkonta rachunku bankowego subwencji,
wydatki w okresie sprawozdawczym z Funduszu Eksperckiego środków pochodzących z subwencji,
stan środków Funduszu Eksperckiego pochodzących z subwencji na koniec okresu sprawozdawczego.
Rozporządzenie ma zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdań finansowych sporządzanych za rok obrotowy 2003.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Finansów: w z. W. Ciesielski