Art. 23. PDF ↗
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2011 nr 186 poz. 1099 ↗.
Dz.U. 2003 nr 137 poz. 1300 ↗ · Ustawa
Ustawa z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin
Historia: art. 23
Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.
Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 21 września 2011 r.
Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 13 września 2006 r. do 21 września 2011 r.
- Zmiana art. 23 ust. 1, art. 23 ust. 2, art. 23 ust. 3, art. 23 ust. 4, art. 23 ust. 5, art. 23 ust. 6: art. 1 pkt 13, Dz.U. 2006 nr 126 poz. 877 ↗
Art. 23. PDF ↗
1.
Posiadacz gruntów rolnych może, za opłatą uiszczaną na rzecz hodowcy, używać materiału ze zbioru jako materiału siewnego odmiany chronionej wyłącznym prawem, z zastrzeżeniem ust. 3.
Poprzednie brzmienie
1.
Posiadacz gruntów rolnych może, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, za opłatą uiszczaną na rzecz hodowcy, używać materiału ze zbioru jako materiału siewnego odmiany chronionej wyłącznym prawem, z wyjątkiem odmian mieszańcowych i odmian powstałych ze swobodnego krzyżowania się określonych linii gatunków obcopylnych (odmian syntetycznych).
art. 1 pkt 13, Dz.U. 2006 nr 126 poz. 877 ↗
2.
Prawo do używania materiału ze zbioru jako materiału, o którym mowa w ust. 1:
2)
nie dotyczy odmian mieszańcowych i odmian powstałych ze swobodnego krzyżowania się linii gatunków obcopylnych (odmian syntetycznych).
Poprzednie brzmienie
2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7)
Prawo do używania materiału ze zbioru, o którym mowa w ust. 1, dotyczy materiału siewnego odmian następujących roślin:
pszenicy zwyczajnej;
żyta;
jęczmienia;
pszenżyta;
owsa;
rzepaku ozimego;
ziemniaka.
art. 1 pkt 13, Dz.U. 2006 nr 126 poz. 877 ↗
3.
Posiadacz gruntów rolnych o powierzchni do 10 ha może używać materiału ze zbioru odmiany chronionej wyłącznym prawem, będącej odmianą roślin, o których mowa w ust. 2 pkt 1, jako materiału siewnego bez konieczności uiszczania opłaty na rzecz hodowcy.
Poprzednie brzmienie
3.
Posiadacz gruntów rolnych o powierzchni do 5 ha może używać materiału ze zbioru jako materiału siewnego odmian, o których mowa w ust. 2, bez konieczności uiszczania, z zastrzeżeniem ust. 4, opłaty na rzecz hodowcy.
art. 1 pkt 13, Dz.U. 2006 nr 126 poz. 877 ↗
4.
Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, sposób oraz termin jej uiszczenia są ustalane w umowie zawartej między:
1)
hodowcą a posiadaczem gruntów rolnych albo
2)
hodowcą a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych, albo
3)
organizacją hodowców a posiadaczem gruntów rolnych, albo
4)
organizacją hodowców a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych
- z tym że wysokość opłaty nie powinna przekraczać wysokości opłaty licencyjnej za daną kategorię materiału siewnego, ustalonej przez hodowcę tego materiału.
Poprzednie brzmienie
4.
Posiadacz, o którym mowa w ust. 3, uiszcza opłatę na rzecz hodowcy, jeżeli stosuje materiał ze zbioru jako materiał siewny bardzo wczesnych lub wczesnych odmian ziemniaka na powierzchni powyżej 1 ha, a w przypadku pozostałych odmian ziemniaka na powierzchni powyżej 2 ha.
art. 1 pkt 13, Dz.U. 2006 nr 126 poz. 877 ↗
5.
Jeżeli umowa, o której mowa w ust. 4, nie została zawarta, to opłata uiszczana na rzecz hodowcy:
1)
wynosi 50% opłaty licencyjnej za daną kategorię materiału siewnego, ustalonej w danym roku przez hodowcę tego materiału;
2)
powinna być uiszczona w terminie 30 dni od dnia wykorzystania materiału ze zbioru, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jako materiału siewnego odmiany chronionej wyłącznym prawem.
Poprzednie brzmienie
5.
Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się, jeżeli odmiana jest chroniona przez Wspólnotowe Biuro Odmian Roślin (CPVO).
art. 1 pkt 13, Dz.U. 2006 nr 126 poz. 877 ↗
6.
Jeżeli posiadacz gruntów rolnych nie uiszcza opłaty, o której mowa w ust. 1, hodowca może żądać od niego zapłaty odsetek ustawowych za każdy dzień zwłoki.
Poprzednie brzmienie
6. 1) 2) 3) 4)
Z zastrzeżeniem ust. 7, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, jest ustalana w drodze umowy między:
hodowcą a posiadaczem gruntów rolnych albo
hodowcą a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych, albo
organizacją hodowców a posiadaczem gruntów rolnych, albo
organizacją hodowców a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych
- oraz powinna być niższa niż wysokość opłaty licencyjnej za daną kategorię materiału siewnego, ustalona przez hodowcę tego materiału.
art. 1 pkt 13, Dz.U. 2006 nr 126 poz. 877 ↗
Tekst pierwotny, do 13 września 2006 r.
Art. 23. PDF ↗
1.
Posiadacz gruntów rolnych może, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, za opłatą uiszczaną na rzecz hodowcy, używać materiału ze zbioru jako materiału siewnego odmiany chronionej wyłącznym prawem, z wyjątkiem odmian mieszańcowych i odmian powstałych ze swobodnego krzyżowania się określonych linii gatunków obcopylnych (odmian syntetycznych).
3.
Posiadacz gruntów rolnych o powierzchni do 5 ha może używać materiału ze zbioru jako materiału siewnego odmian, o których mowa w ust. 2, bez konieczności uiszczania, z zastrzeżeniem ust. 4, opłaty na rzecz hodowcy.
4.
Posiadacz, o którym mowa w ust. 3, uiszcza opłatę na rzecz hodowcy, jeżeli stosuje materiał ze zbioru jako materiał siewny bardzo wczesnych lub wczesnych odmian ziemniaka na powierzchni powyżej 1 ha, a w przypadku pozostałych odmian ziemniaka na powierzchni powyżej 2 ha.
5.
Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się, jeżeli odmiana jest chroniona przez Wspólnotowe Biuro Odmian Roślin (CPVO).
6.
Z zastrzeżeniem ust. 7, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, jest ustalana w drodze umowy między:
1)
hodowcą a posiadaczem gruntów rolnych albo
2)
hodowcą a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych, albo
3)
organizacją hodowców a posiadaczem gruntów rolnych, albo
4)
organizacją hodowców a organizacją reprezentującą posiadaczy gruntów rolnych
- oraz powinna być niższa niż wysokość opłaty licencyjnej za daną kategorię materiału siewnego, ustalona przez hodowcę tego materiału.
7.
Jeżeli umowa nie została zawarta, to opłata uiszczana na rzecz hodowcy wynosi 50% opłaty licencyjnej za daną kategorię materiału siewnego, ustalonej przez hodowcę tego materiału.
8.
Posiadacz gruntów rolnych albo jednostka świadcząca usługi w zakresie, o którym mowa w art. 21, albo organizacje ich reprezentujące są obowiązani do przekazywania hodowcom albo ich organizacjom pisemnych informacji o ilości materiału siewnego uzyskanego z materiału ze zbioru.
9.
Przepisu ust. 8 nie stosuje się do posiadacza gruntów rolnych o powierzchni do 5 ha, chyba że posiadacz gruntów rolnych stosuje materiał ze zbioru jako materiał siewny bardzo wczesnych odmian ziemniaka na powierzchni powyżej 1 ha, a w przypadku wczesnych odmian ziemniaka na powierzchni powyżej 2 ha.