Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2003 r. w sprawie trybu przyjmowania dzieci matek pozbawionych wolności do domów dla matki i dziecka przy wskazanych zakładach karnych oraz szczegółowych zasad organizowania i działania tych placówek

Przyjęcie wraz z matką dziecka do domu następuje na podstawie pisemnego wniosku złożonego przez matkę do dyrektora zakładu karnego, przy którym dom został zorganizowany, zwanego dalej „dyrektorem zakładu karnego”.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, matka dołącza odpis skrócony aktu urodzenia dziecka.

O złożeniu pisemnego wniosku przez matkę dyrektor zakładu karnego zawiadamia właściwy sąd opiekuńczy.

Umieszczenie tymczasowo aresztowanej w domu wymaga zgody organu, do którego dyspozycji ona pozostaje.

Umieszczenie dziecka w domu wymaga zgody ojca, o ile przysługuje mu władza rodzicielska. W przypadku braku takiej zgody lub niemożności jej uzyskania decyduje rozstrzygnięcie sądu opiekuńczego.

Matka wraz z dzieckiem zostają przyjęci do domu z chwilą uzyskania zgody sądu opiekuńczego. W szczególnie uzasadnionych przypadkach matka wraz z dzieckiem mogą zostać przyjęci do domu z chwilą złożenia pisemnego wniosku i pozostać w nim do czasu uzyskania zgody sądu opiekuńczego, z zastrzeżeniem ust. 4.

Matka korzystająca z zezwoleń na czasowy pobyt poza zakładem karnym opuszcza zakład karny wraz z dzieckiem.

W uzasadnionych przypadkach, na wniosek matki, dyrektor zakładu karnego może wyrazić zgodę na pozostawienie dziecka w domu na czas korzystania przez matkę z zezwoleń, o których mowa w ust. 1.

Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, matka nie powróciła do zakładu karnego, dyrektor tego zakładu powiadamia sąd opiekuńczy. ——————— 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1318, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 111, poz. 1061 i Nr 142, poz. 1380.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku powrotu matki do zakładu karnego bez dziecka.

W przypadku okresowej niemożności sprawowania przez matkę stałej i bezpośredniej opieki nad dzieckiem przebywa ono pod opieką pielęgniarki i wychowawcy.

Domem kieruje kierownik domu podlegający dyrektorowi zakładu karnego.

Personel domu stanowią:

Wyposażenie wszystkich pomieszczeń domu powinno być zbliżone do warunków domowych.

W domu powinny znajdować się co najmniej następujące pomieszczenia:

Dyrektor zakładu karnego powołuje zespół wychowawczo-opiekuńczy, w skład którego wchodzą:

Do zadań zespołu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności:

Dzieciom przebywającym w domu świadczenia zdrowotne udzielane są przez lekarza pediatrę lub pielęgniarkę, zatrudnionych w zakładzie opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności, z zastrzeżeniem ust.

2. Świadczenia zdrowotne, których nie może dzieciom udzielić lekarz pediatra lub pielęgniarka, o których mowa w ust. 1, realizuje się za pośrednictwem zakładu opieki zdrowotnej właściwego ze względu na jego obszar działania i rodzaj świadczenia zdrowotnego.

Dzieci przyjęte spoza oddziału ginekologiczno- -położniczego szpitala więziennego można umieścić wraz z matką w pomieszczeniu izby chorych, na czas określony przez lekarza.

Dzieci chore wymagające całodobowej opieki lekarskiej lekarz pediatra kieruje niezwłocznie do szpitala zgodnie z zasadami, o których mowa w ust. 2.

Posiłki dla dzieci sporządza się w kuchni domu pod kontrolą dietetyka, zgodnie ze wskazaniami lekarza pediatry.

Ilość posiłków w ciągu doby oraz dobór produktów żywnościowych ustala lekarz pediatra. Na wniosek lekarza pediatry, przy żywieniu dzieci chorych można w uzasadnionych przypadkach odstąpić od ograniczeń wynikających z normy budżetowej.

Dzieciom przysługuje wyżywienie według normy L, określonej w przepisach w sprawie norm wyżywienia osób pozbawionych wolności.

W domu prowadzi się następującą dokumentację:

Dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 1—4, prowadzi kierownik domu, a dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 5, prowadzi lekarz pediatra.

Do książki ewidencji dzieci wpisuje się: imię i nazwisko dziecka, datę i miejsce urodzenia, imiona i nazwiska rodziców oraz ich adres zamieszkania, imiona i nazwiska oraz adresy osób sprawujących faktyczną pieczę nad dzieckiem, datę przyjęcia dziecka oraz datę i przyczynę skreślenia z ewidencji, adres osób, którym dziecko zostało przekazane bądź adres i nazwę placówki, do której dziecko przeniesiono.

Do karty wyposażenia wpisuje się: imię i nazwisko dziecka, datę przybycia i opuszczenia placówki, bieliznę, odzież, obuwie i inne wyposażenie będące własnością dziecka w chwili przyjęcia do domu oraz otrzymane w czasie pobytu.

Dokumentacja osobista dziecka obejmuje: odpis skrócony aktu urodzenia, orzeczenie sądu, dokumenty meldunkowe, korespondencję w sprawach dziecka, wnioski i wskazania w zakresie opieki wychowawczej.

Dokumentacja medyczna dziecka obejmuje: książeczkę zdrowia dziecka, karty zdrowia dziecka, kartę uodpornienia, karty gorączkowe, kartę rozwoju psychomotorycznego dziecka oraz wyniki badań laboratoryjnych.

Realizację zadań zespołu wychowawczo-opiekuńczego, o których mowa w § 12 ust. 2, dokumentuje się w protokolarzu zespołu wychowawczo-opiekuńczego.