Dz.U. 2003 nr 219 poz. 2155 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity
Na podstawie art. 88 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2014 poz. 1194 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
szczegółowe zasady dostępu do uzbrojenia, jego przyznawania i użytkowania przez funkcjonariuszy.
Funkcjonariuszowi przysługuje uzbrojenie obejmujące:
broń pneumatyczną;
amunicję do broni, o której mowa w pkt 1 i 2.
Funkcjonariuszowi przysługuje uzbrojenie obejmujące:
broń palną;
broń pneumatyczną;
miotacze gazu obezwładniającego;
amunicję do broni.
§ 1 pkt 1, Dz.U. 2014 poz. 421 ↗
Normy uzbrojenia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
Funkcjonariuszowi przysługuje wyposażenie:
uzupełniające do uzbrojenia obejmujące:
środki przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 2, 5, 7, 9, 11, pkt 12 lit. a i d, pkt 13 i 17-20 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. poz. 628 i 1165 oraz z 2014 r. poz. 24),
sprzęt:
ochrony specjalnej,
optyczny,
pirotechniczny,
specjalistyczny;
specjalne.
Normy wyposażenia określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
Funkcjonariuszowi przysługuje wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia obejmujące:
środki przymusu bezpośredniego;
sprzęt ochrony specjalnej;
sprzęt optyczny;
sprzęt pirotechniczny;
sprzęt specjalistyczny.
Normy wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 1 pkt 2, Dz.U. 2014 poz. 421 ↗
Funkcjonariuszowi przysługuje następujące
pozostałe wyposażenie:
wyposażenie specjalne obejmujące:
sprzęt alpinistyczny,
sprzęt płetwonurkowy,
sprzęt turystyczno-sportowy,
sprzęt ochronno-uzupełniający;
środki ochrony indywidualnej;
środki higieny osobistej.
§ 1 pkt 3, Dz.U. 2014 poz. 421 ↗
Uzbrojenie przechowuje się w magazynach uzbrojenia lub pomieszczeniach służbowych w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie upoważnionym funkcjonariuszom.
Dostęp do uzbrojenia powinien być ograniczony z uwzględnieniem następujących zasad:
pomieszczenia służbowe, w których przechowuje się indywidualnie lub zbiorowo broń, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2, zwaną dalej „bronią”, i amunicję będącą w użytkowaniu funkcjonariuszy:
są zlokalizowane w budynkach murowanych będących pod stałą całodobową ochroną,
posiadają drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi metalowe antywłamaniowe atestowane,
w przypadku zlokalizowania ich na kondygnacji parterowej lub ostatniej - posiadają okna wyposażone w jedno z następujących zabezpieczeń: krata, siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie;
pomieszczenia służbowe, w których przechowuje
się indywidualnie lub zbiorowo broń i amunicję
będącą w użytkowaniu funkcjonariuszy, powinny:
być zlokalizowane w budynkach murowanych
będących pod stałą całodobową ochroną,
posiadać drzwi wyposażone w co najmniej dwa
zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi metalowe antywłamaniowe atestowane,
w pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze
lub ostatnim piętrze posiadać okna wyposażone
w jedno z następujących zabezpieczeń: krata,
siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie;
§ 1 pkt 4, Dz.U. 2014 poz. 421 ↗
uzbrojenie przechowuje się w szafach metalowych lub sejfach posiadających co najmniej jeden zamek atestowany;
broń przechowuje się wyjętą z futerału, rozładowaną, ze zwolnionym kurkiem, z odłączonym magazynkiem, kompletną, zakonserwowaną oraz zabezpieczoną, o ile broń ta posiada zewnętrzny bezpiecznik;
amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach ułożoną w sposób uniemożliwiający przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych.
Uzbrojenie i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia przyznaje się funkcjonariuszowi w przypadku, gdy jest ono niezbędne do wykonywania przez niego zadań służbowych.
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2014 poz. 1194 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
Przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia, o którym mowa w ust. 1, poprzedza złożenie przez funkcjonariusza wniosku o jego przyznanie.
Wzór wniosku o przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
Ze sprawdzianu, o którym mowa w ust. 5, może być zwolniony funkcjonariusz, który spełnia jeden z następujących warunków:
posiada lub posiadał służbową broń palną;
jest absolwentem szkoły lub ośrodka szkolenia, w których zostało przeprowadzone przeszkolenie strzeleckie;
przeszedł udokumentowane przeszkolenie w zakresie uzbrojenia.
Funkcjonariuszowi można przyznać więcej niż jedną jednostkę broni.
Do przyznanej broni wydaje się amunicję oraz oporządzenie przewidziane dla danej broni.
Funkcjonariusz, który otrzymał broń, jest obowiązany do:
noszenia broni wyłącznie w przypadkach określonych przez kierownika jednostki organizacyjnej;
zabezpieczenia broni przed utratą;
niezwłocznego rozładowania broni po ustaniu przyczyn jej przeładowania (nie dotyczy rewolwerów);
przestrzegania zasad bezpieczeństwa;
prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni.
Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń:
wynoszenia broni poza obiekty służbowe, z zastrzeżeniem § 9 ust. 1;
noszenia broni w stanie niezabezpieczonym;
udostępniania broni innym osobom, z wyjątkiem broni przeznaczonej do szkolenia innych funkcjonariuszy;
samowolnego dokonywania przeróbek i napraw broni.
Uzbrojenie i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia użytkuje się wyłącznie do zadań związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych oraz zgodnie z jego przeznaczeniem.
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2014 poz. 1194 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
Na czas urlopu, pobytu w szpitalu oraz wyjazdu za granicę funkcjonariusz jest obowiązany zdeponować broń i amunicję.
Wyposażenie specjalne przyznaje kierownik jednostki organizacyjnej funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w tej jednostce i wykonującemu zadania służbowe, których realizacja jest możliwa wyłącznie przy wykorzystaniu tego wyposażenia albo w warunkach zagrażających życiu lub zdrowiu.
Środki ochrony indywidualnej wydaje się
funkcjonariuszowi wykonującemu zadania służbowe
w warunkach narażających umundurowanie lub
odzież cywilną na intensywne zabrudzenie lub zniszczenie albo gdy charakter wykonywanych zadań ze
względów bezpieczeństwa i higieny pracy wymaga
ich stosowania.
Środki higieny osobistej wydaje się funkcjonariuszowi wykonującemu zadania służbowe powodujące intensywne brudzenie lub też gdy charakter wykonywanych zadań ze względów higieniczno-sanitarnych wymaga ich przydzielenia.
Do zasad przydziału środków ochrony indywidualnej oraz środków higieny osobistej stosuje się odpowiednio przepisy prawa pracy.
§ 1 pkt 5, Dz.U. 2014 poz. 421 ↗
W przypadku zwolnienia ze służby, zawieszenia w czynnościach służbowych, przeniesienia do służby w innej miejscowości, oddelegowania do wykonywania zadań służbowych poza Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo na polecenie przełożonego, funkcjonariusz jest obowiązany do niezwłocznego zwrócenia do właściwej jednostki lub komórki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego przyznanego mu uzbrojenia i wyposażenia, o których mowa w § 2 i § 3.
W przypadku zwolnienia ze służby, zawieszenia w czynnościach służbowych, przeniesienia do
służby w innej miejscowości lub na polecenie przełożonego funkcjonariusz jest obowiązany do niezwłocznego rozliczenia się z uzbrojenia oraz wyposażenia,
o których mowa w § 2, § 3 i § 4 pkt 1.
§ 1 pkt 6, Dz.U. 2014 poz. 421 ↗
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2014 poz. 1194 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
Prezes Rady Ministrów: L. Miller ——————— 2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone zarządzeniem Szefa Urzędu Ochrony Państwa z dnia 8 października 1997 r. w sprawie norm wyposażenia i uzbrojenia funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa oraz szczegółowych zasad jego przyznawania i użytkowania (M. P. Nr 76, poz. 725), zachowanym w mocy na podstawie art. 232 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 166, poz. 1609).