Dz.U. 2003 nr 219 poz. 2155 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie uzbrojenia i wyposażenia funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Na podstawie art. 88 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
§ 2. ↗
§ 3. ↗
§ 4. ↗
Funkcjonariuszowi przysługuje następujące pozostałe wyposażenie:
1)
wyposażenie specjalne obejmujące:
a)
sprzęt alpinistyczny,
b)
sprzęt płetwonurkowy, ——————— 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 166, poz. 1609. 2154 ——————— poz. 732, Nr 113, poz. 984 i 985, Nr 156, poz. 1301, Nr 166, Nr 139, poz. 1326, Nr 179, poz. 1750 i Nr 210, poz. 2036.
c)
sprzęt turystyczno-sportowy,
d)
sprzęt ochronno-uzupełniający;
2)
środki ochrony indywidualnej;
3)
środki higieny osobistej.
§ 5. ↗
1.
Uzbrojenie przechowuje się w magazynach uzbrojenia lub pomieszczeniach służbowych w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie upoważnionym funkcjonariuszom.
2.
Dostęp do uzbrojenia powinien być ograniczony z uwzględnieniem następujących zasad:
1)
pomieszczenia służbowe, w których przechowuje się indywidualnie lub zbiorowo broń i amunicję będącą w użytkowaniu funkcjonariuszy, powinny:
a)
być zlokalizowane w budynkach murowanych będących pod stałą całodobową ochroną,
b)
posiadać drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi metalowe antywłamaniowe atestowane,
c)
w pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze lub ostatnim piętrze posiadać okna wyposażone w jedno z następujących zabezpieczeń: krata, siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie;
2)
uzbrojenie przechowuje się w szafach metalowych lub sejfach posiadających co najmniej jeden zamek atestowany;
3)
broń przechowuje się wyjętą z futerału, rozładowaną, ze zwolnionym kurkiem, z odłączonym magazynkiem, kompletną, zakonserwowaną oraz zabezpieczoną, o ile broń ta posiada zewnętrzny bezpiecznik;
4)
amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach ułożoną w sposób uniemożliwiający przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych.
§ 6. ↗
1.
Uzbrojenie i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia przyznaje się funkcjonariuszowi w przypadku, gdy jest ono niezbędne do wykonywania przez niego zadań służbowych.
2.
Uzbrojenie, z wyjątkiem amunicji i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia, przyznaje:
1)
zastępcom Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i kierownikom jednostek organizacyjnych — Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub upoważniona przez niego osoba;
2)
pozostałym funkcjonariuszom — kierownicy jednostek organizacyjnych.
3.
Przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia, o którym mowa w ust. 1, poprzedza złożenie przez funkcjonariusza wniosku o jego przyznanie.
4.
Wzór wniosku o przyznanie uzbrojenia i wyposażenia uzupełniającego do uzbrojenia określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
6.
Ze sprawdzianu, o którym mowa w ust. 5, może być zwolniony funkcjonariusz, który spełnia jeden z następujących warunków:
1)
posiada lub posiadał służbową broń palną;
2)
jest absolwentem szkoły lub ośrodka szkolenia, w których zostało przeprowadzone przeszkolenie strzeleckie;
3)
przeszedł udokumentowane przeszkolenie w zakresie uzbrojenia.
7.
Funkcjonariuszowi można przyznać więcej niż jedną jednostkę broni.
8.
Do przyznanej broni wydaje się amunicję oraz oporządzenie przewidziane dla danej broni.
§ 7. ↗
1.
Funkcjonariusz, który otrzymał broń, jest obowiązany do:
1)
noszenia broni wyłącznie w przypadkach określonych przez kierownika jednostki organizacyjnej;
2)
zabezpieczenia broni przed utratą;
3)
niezwłocznego rozładowania broni po ustaniu przyczyn jej przeładowania (nie dotyczy rewolwerów);
4)
przestrzegania zasad bezpieczeństwa;
5)
prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni.
2.
Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń:
1)
wynoszenia broni poza obiekty służbowe, z zastrzeżeniem § 9 ust. 1;
2)
noszenia broni w stanie niezabezpieczonym;
3)
udostępniania broni innym osobom, z wyjątkiem broni przeznaczonej do szkolenia innych funkcjonariuszy;
4)
samowolnego dokonywania przeróbek i napraw broni.
§ 8. ↗
Uzbrojenie i wyposażenie uzupełniające do uzbrojenia użytkuje się wyłącznie do zadań związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych oraz zgodnie z jego przeznaczeniem.
§ 9. ↗
1.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, za pisemną zgodą kierownika jednostki organizacyjnej, broń i amunicja wydane funkcjonariuszowi mogą być przechowywane w miejscu zamieszkania tego funkcjonariusza. Funkcjonariusz ten jest obowiązany przechowywać broń i amunicję w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.
Załączniki do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (poz. 2155) Załącznik nr 1 NORMY UZBROJENIA Lp. Rodzaj uzbrojenia Jednostka miary Ilość 1 Broń palna: 1) karabin maszynowy szt. wg potrzeb 2) karabin strzelca wyborowego szt. wg potrzeb 3) karabinek szt. wg potrzeb 4) karabinek sportowy szt. wg potrzeb 5) pistolet szt. wg potrzeb 6) pistolet maszynowy szt. wg potrzeb 7) pistolet sportowy szt. wg potrzeb 8) pistolet sygnałowy szt. wg potrzeb 9) rewolwer szt. wg potrzeb 10) strzelba gładkolufowa szt. wg potrzeb 2 Broń pneumatyczna: 1) karabinek pneumatyczny szt. wg potrzeb 2) pistolet pneumatyczny szt. wg potrzeb 3 Miotacze gazu obezwładniającego: 1) ręczny miotacz gazu szt. 1 2) ręczna wyrzutnia gazów łzawiących szt. wg potrzeb 4 Amunicja: 1) na jeden pistolet, pistolet maszynowy, karabin do pełnego załadowania maszynowy, karabin strzelca wyborowego oraz karabinek szt. wszystkich magazynków będących w komplecie danej broni 2) na jeden rewolwer oraz strzelbę gładkolufową szt. 12
2.
Na czas urlopu, pobytu w szpitalu oraz wyjazdu za granicę funkcjonariusz jest obowiązany zdeponować broń i amunicję.
§ 10. ↗
Wyposażenie specjalne przyznaje kierownik jednostki organizacyjnej funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w tej jednostce i wykonującemu zadania służbowe, których realizacja jest możliwa wyłącznie przy wykorzystaniu tego wyposażenia albo w warunkach zagrażających życiu lub zdrowiu.
§ 11. ↗
1.
Środki ochrony indywidualnej wydaje się funkcjonariuszowi wykonującemu zadania służbowe w warunkach narażających umundurowanie lub odzież cywilną na intensywne zabrudzenie lub zniszczenie albo gdy charakter wykonywanych zadań ze względów bezpieczeństwa i higieny pracy wymaga ich stosowania.
2.
Środki higieny osobistej wydaje się funkcjonariuszowi wykonującemu zadania służbowe powodujące intensywne brudzenie lub też gdy charakter wykonywanych zadań ze względów higieniczno-sanitarnych wymaga ich przydzielenia.
3.
Do zasad przydziału środków ochrony indywidualnej oraz środków higieny osobistej stosuje się odpowiednio przepisy prawa pracy.
§ 12. ↗
W przypadku zwolnienia ze służby, zawieszenia w czynnościach służbowych, przeniesienia do służby w innej miejscowości lub na polecenie przełożonego funkcjonariusz jest obowiązany do niezwłocznego rozliczenia się z uzbrojenia oraz wyposażenia, o których mowa w § 2, § 3 i § 4 pkt 1.
§ 13. ↗
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.2) Prezes Rady Ministrów: L. Miller ——————— 2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone zarządzeniem Szefa Urzędu Ochrony Państwa z dnia 8 października 1997 r. w sprawie norm wyposażenia i uzbrojenia funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa oraz szczegółowych zasad jego przyznawania i użytkowania (M. P. Nr 76, poz. 725), zachowanym w mocy na podstawie art. 232 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 166, poz. 1609).