Dz.U. 2003 nr 5 poz. 53 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 52 i 72 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r. Nr 199, poz. 1672) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
szczegółowe warunki wykonywania pilotażu i sprawowania nadzoru nad jego wykonywaniem;
tryb przeprowadzania egzaminów na pilota i sprawdzianów dla uzyskania świadectwa zwolnienia z obowiązku korzystania z pilotażu, zwanych dalej „sprawdzianami”;
wzory i tryb wydawania uprawnień pilotowych oraz świadectw zwolnienia z obowiązku korzystania z pilotażu;
warunki i terminy wymiany dotychczasowych dokumentów, o których mowa w pkt 3.
Nadzór nad wykonywaniem pilotażu sprawuje dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, właściwy dla drogi wodnej, której uprawnienia dotyczą, zwany dalej „dyrektorem urzędu”.
W celu zapewnienia prawidłowego wykonywania pilotażu dyrektor urzędu prowadzi listę pilotów świadczących usługi w zakresie pilotażu, w obrębie swojej właściwości terytorialnej.
Lista pilotów zawiera:
imię i nazwisko pilota;
numer uprawnienia pilotowego;
nazwę drogi wodnej lub odcinka, których uprawnienie pilotowe dotyczy;
inne dane, umożliwiające porozumienie się z pilotem, a w szczególności adres do korespondencji, poczty elektronicznej, numer telefonu lub faksu.
Listę pilotów wywiesza się w urzędzie żeglugi śródlądowej w miejscu ogólnodostępnym albo wywiesza się w urzędzie żeglugi śródlądowej w miejscu ogólnodostępnym i zamieszcza na stronie internetowej urzędu.
Kierownik statku o każdorazowym zamiarze skorzystania z usług pilotowych zawiadamia dyrektora urzędu.
Kierownik statku jest obowiązany udzielić pilotowi informacji o statku, w szczególności dotyczących zdolności manewrowej, wymiarów, rodzaju i ilości ładunku, składu załogi, oraz innych informacji niezbędnych do wykonywania pilotażu.
Kierownik statku może upoważnić pilota do bezpośredniego wydawania poleceń manewrowych lub całkowicie przekazać pilotowi prowadzenie statku. W takim przypadku kierownik statku jest obowiązany kontrolować pracę pilota, aby w razie potrzeby zmienić jego polecenie albo w inny sposób przeciwdziałać błędnemu działaniu pilota w czasie prowadzenia statku. ——————— 1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302).
Kierownik statku w dzienniku pokładowym, w rubryce Wydarzenia, dokonuje wpisu informującego o rozpoczęciu i zakończeniu korzystania z usług pilotowych na danym odcinku drogi wodnej.
Wpis powinien zawierać datę i godzinę rozpoczęcia i zakończenia korzystania z usług pilotowych, kilometraż drogi wodnej, imię i nazwisko pilota, numer uprawnienia pilotowego oraz podpis pilota.
Pilot może odmówić wykonywania czynności pilotowych, jeżeli:
wymiary statku nie odpowiadają parametrom drogi wodnej, a statek nie posiada odpowiedniej zgody dyrektora urzędu na odbycie podróży lub uprawianie żeglugi na danym odcinku drogi wodnej;
stan techniczny statku, jego wyposażenie albo skład załogi nie zapewniają bezpiecznej żeglugi;
kierownik statku nie udziela informacji, o których mowa w § 4 ust. 1.
O odmowie podjęcia pilotowania statku, z przyczyn, o których mowa w ust. 1, pilot niezwłocznie zawiadamia dyrektora urzędu, podając jednocześnie przyczyny odmowy.
W przypadku kiedy pilot odmówi wykonania pilotażu bez podania uzasadnionej przyczyny, kierownik statku niezwłocznie zawiadamia o tym dyrektora urzędu.
Egzamin na pilota przeprowadza się w formie ustnej, w zakresie szczegółowej znajomości przepisów prawa miejscowego, określających szczegółowe warunki bezpieczeństwa ruchu i postoju statków oraz szczegółowej wiedzy o drodze wodnej, której uprawnienie pilotowe ma dotyczyć.
Egzamin na pilota przeprowadza centralna komisja egzaminacyjna, działająca przy Dyrektorze Urzędu Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu.
Do trybu przeprowadzania sprawdzianu oraz egzaminu na pilota stosuje się odpowiednio przepisy w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej.
Po zaliczeniu egzaminu na pilota albo sprawdzianu komisja egzaminacyjna wydaje odpowiednie zaświadczenie.
Osoba ubiegająca się o wydanie świadectwa zwolnienia z obowiązku korzystania z pilotażu albo uprawnienia pilotowego składa pisemny wniosek o jego wydanie.
Do wniosku o wydanie świadectwa zwolnienia z obowiązku korzystania z pilotażu dołącza się:
potwierdzoną kserokopię patentu żeglarskiego uprawniającego do kierowania statkami,
zaświadczenie o odbyciu rejsów, stanowiące załącznik nr 1 do rozporządzenia, w którym udokumentowuje się odbycie podróży, o których mowa w art. 49 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej,
odpowiednie zaświadczenie, o którym mowa w § 10, oraz przedkłada się do wglądu żeglarską książeczkę pracy celem zweryfikowania poprawności i rzetelności zaświadczenia o odbyciu rejsów oraz dokument tożsamości.
Wzór świadectwa zwolnienia z obowiązku korzystania z pilotażu określony jest w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
Do wniosku o wydanie uprawnień pilotowych dołącza się:
potwierdzoną kserokopię patentu żeglarskiego uprawniającego do kierowania wszystkimi statkami,
odpowiednie zaświadczenie, o którym mowa w § 10,
zaświadczenie lekarskie stwierdzające posiadanie odpowiedniego stanu zdrowia do wykonywania zawodu pilota,
poświadczoną kserokopię żeglarskiej książeczki pracy, w części potwierdzającej odbycie co najmniej 12-miesięcznej praktyki pływania nabytej po uzyskaniu patentu na drodze wodnej, której ma dotyczyć uprawnienie, oraz przedkłada się do wglądu dokument tożsamości.
Wzór uprawnienia pilotowego określony jest w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
Dotychczasowe dokumenty, o których mowa w § 1 pkt 3, wydane na podstawie zarządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30 września 1992 r. w sprawie pilotażu na śródlądowych drogach wodnych (M.P. Nr 33, poz. 232) podlegają, na wniosek, wymianie na odpowiednie dokumenty określone w niniejszym rozporządzeniu — w terminie do dnia 1 lipca 2003 r.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się dyrektorowi urzędu właściwemu dla drogi wodnej, której uprawnienia dotyczą.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się dotychczasowy dokument oraz przedkłada się do wglądu dokument tożsamości.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Minister Infrastruktury: w z. A. Piłat