§ 1. ↗
Zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie przez lekarzy weterynarii będących obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, niezbędny do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, obejmuje umiejętność:
rozumienia tekstu pisanego, umożliwiającą w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu;
porozumiewania się z posiadaczami zwierząt, na rzecz których są świadczone usługi, lekarzami weterynarii i osobami wykonującymi zawody medyczne, w szczególności przeprowadzania wywiadów lekarsko-weterynaryjnych, udzielania przystępnych i zrozumiałych porad oraz informacji, przekazywania danych o leczonych zwierzętach oraz czynnego uczestniczenia w konsultacjach, naradach i szkoleniach zawodowych;
pisania, w szczególności prowadzenia dokumentacji wymaganej przy wykonywaniu zawodu lekarza weterynarii, w tym wystawiania skierowania do zakładu leczniczego dla zwierząt i skierowania na badania diagnostyczne i konsultacje, wystawiania recept oraz wydawania zaświadczeń, opinii i orzeczeń lekarsko-weterynaryjnych.