Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 października 2004 r. w sprawie sposobu wykonywania zadań przez delegatów, sprawowania nadzoru nad ich działalnością oraz zakresu pokrywania kosztów tej działalności

zgłaszać wnioski o odroczenie rozprawy;

po zakończeniu postępowania dowodowego zgłaszać i uzasadniać wnioski dotyczące sentencji orzeczenia, mając na uwadze przepisy art. 36 ust. 1 pkt 5—7 ustawy z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich oraz potrzebę zastosowania właściwego środka, o którym mowa w art. 35 ust. 1 i 2 tej ustawy, wobec osób, które poprzez rażące zaniedbanie spowodowały wypadek morski lub przyczyniły się do jego powstania albo wykazały się brakiem koniecznych umiejętności, niezbędnych dla bezpieczeństwa żeglugi;

wnioskować o wydanie przez izbę morską, w ramach prewencji, odpowiednich zaleceń do podjęcia środków zmierzających do poprawy bezpieczeństwa żeglugi i zapobiegania wypadkom morskim.

zaskarżyć orzeczenie lub postanowienie izby morskiej pierwszej instancji do Odwoławczej Izby Morskiej;

złożyć odpowiedź na środki odwoławcze wniesione przez zainteresowanych od orzeczeń lub postanowień, ustosunkowując się do podniesionych w nich zarzutów.

kieruje działalnością delegatów przy izbach morskich i ich zastępców oraz działalnością swoich zastępców;

w postępowaniu przed Odwoławczą Izbą Morską może korzystać z uprawnień, o których mowa w § 2;

podczas rozprawy odwoławczej w wypowiedzi końcowej może wnioskować o:

może składać odwołania i zażalenia na orzeczenia i postanowienia izby morskiej I instancji;

w razie potrzeby może zlecać delegatom przy izbie morskiej I instancji wniesienie odwołania;

może zgłaszać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej swoje uwagi i wnioski dotyczące zagadnień związanych z bezpieczeństwem żeglugi i zapobieganiem wypadkom morskim oraz spraw związanych z działalnością delegatów i ich zastępców.