§ 1. PDF ↗
Rozporządzenie reguluje dodatkowe wymagania dotyczące znakowania obuwia, przeznaczonego do sprzedaży konsumentom, ze względu na
rodzaj materiałów, z których zostały wykonane jego części.
Dz.U. 2004 nr 240 poz. 2409 · Rozporządzenie · obowiązujący
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 października 2004 r. w sprawie dodatkowych wymagań dotyczących znakowania obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom1)
Na podstawie art. 9 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275) zarządza się, co następuje:
§ 2. PDF ↗
1.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obuwiu, należy przez to rozumieć produkty posiadające spody, przeznaczone do ochrony lub okrycia kończyn dolnych, a także części obuwia, o których mowa w § 5 ust. 1, sprzedawane osobno.
2.
Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do produktów wymienionych w dziale 64 sekcja XII rozporządzenia nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 281 z 30.10.2003).
§ 3. PDF ↗
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
skóra — materiał pochodzący z naturalnej skóry zwierzęcej, z oryginalną strukturą włóknistą, wyprawiony w sposób zapewniający odporność na gnicie, z zachowaną lub usuniętą sierścią albo wełną; skórą jest również materiał wyprodukowany ze skóry łupanej na warstwy lub dzielonej na segmenty przed lub po wyprawieniu; jeżeli skóra zawiera powłokę kryjącą, grubość tej powłoki nie może być większa niż 0,15 mm; skórą nie są materiały wykonane z rozdrobnionej mechanicznie lub chemicznie skóry naturalnej, przy zastosowaniu lub bez stosowania środka wiążącego;
2)
skóra pokryta — skórę, której powierzchnia jest pokryta powłoką o grubości większej niż 0,15 mm, stanowiącej jednak nie więcej niż 1/3 całkowitej grubości skóry;
3)
materiał włókienniczy — wszystkie produkty w stanie surowym, półobrobionym, półwytworzonym, wytworzonym, półwykończonym lub wykończonym, które składają się wyłącznie z włókien przędnych, niezależnie od zastosowanego procesu ich mieszania lub łączenia;
4)
inny materiał — materiał niewymieniony w pkt 1—3;
5)
piktogram — symbol graficzny;
6)
wierzch — zewnętrzną część obuwia, okrywającą kończynę dolną ponad podstawą stopy, połączoną ze spodem;
7)
podszewka z wyściółką — zespół elementów stanowiących wnętrze obuwia;
8)
spód — zespół elementów obuwia znajdujących się pod stopą podlegających zdzieraniu i przytwierdzonych do wierzchu.
§ 4. PDF ↗
§ 5. PDF ↗
2.
Przy oznakowaniu podszewki z wyściółką, w przypadku gdy obuwie nie posiada podszewki odrębnej od wierzchu, należy podać informację o rodzaju materiału, z którego wykonano wierzch.
3.
Przy oznakowaniu podszewki z wyściółką, w przypadku gdy obuwie nie posiada odrębnej wyściółki, należy podać informację o rodzaju materiału, z którego wykonano spód.
4.
Oznaczenia słowne i piktogramy części obuwia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 6. PDF ↗
1.
Oznakowanie powinno informować, z jakiego materiału wykonano części obuwia.
3.
Jeżeli żaden z rodzajów materiałów nie stanowi co najmniej 80 % części obuwia, należy podać informację o dwóch podstawowych rodzajach materiałów, z których wykonano tę część.
4.
Przy ustalaniu proporcji rodzajów materiałów, z których został wykonany wierzch, nie uwzględnia się elementów ozdobnych i wzmacniających, w szczególności klamerek lub naszywek na kostkach.
5.
Oznaczenia słowne i piktogramy rodzajów materiałów, z których wykonano części obuwia, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§ 7. PDF ↗
1.
Oznakowanie obuwia przeznaczonego dla konsumentów wykonuje się w szczególności w formie: stempli, wytłoczeń, druków, wszywek, naszywek, naklejek lub tasiemek, trwale przymocowanych do obuwia.
2.
Oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, należy umieścić co najmniej na jednej sztuce obuwia z każdej pary, w sposób trwały i łatwo dostępny. Napisy i piktogramy powinny być odpowiedniej wielkości, tak aby
zapewnić możliwość odczytania ich przez konsumenta. Oznakowanie nie może wprowadzać konsumenta w błąd.
3.
Oznakowanie powinno być wykonane w taki sposób, aby nie brudziło i nie uszkadzało obuwia, części ciała i rzeczy stykających się z nim.
§ 8. PDF ↗
§ 9. PDF ↗
Informację o znaczeniu piktogramów podaje się do wiadomości konsumentów w każdym punkcie sprzedaży, przez umieszczenie jej w miejscu widocznym i swobodnie dla nich dostępnym.
§ 10. PDF ↗
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.2)
Prezes Rady Ministrów: M. Belka
1)
Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają przepisy dyrektywy 94/11/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom (Dz. Urz. WE L 100 z 19.04.94, z późn. zm.).
2)
Niniejsze rozporządzenie zastępuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2000 r. w sprawie szczegółowych warunków znakowania obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom (Dz. U. Nr 110, poz. 1168), które utraciło moc z dniem 30 kwietnia 2004 r., na podstawie art. 43 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275).