Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2004 r. w sprawie sposobów użycia środków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy Straży Parku oraz przydziału, przechowywania i ewidencji tych środków

Siłę fizyczną w postaci chwytów obezwładniających oraz podobnych technik obrony lub ataku można stosować w celu odparcia czynnej napaści lub zmuszenia do wykonania polecenia bądź zatrzymywania osoby.

Używając siły fizycznej, nie zadaje się uderzeń, chyba że działa się w celu odparcia zamachu na życie lub zdrowie ludzkie albo mienie.

Kajdanki zakłada się na ręce trzymane z przodu, a osobie zachowującej się agresywnie — na ręce trzymane z tyłu; o sposobie założenia kajdanek decyduje funkcjonariusz na podstawie zachowania się osoby zatrzymywanej.

Kajdanki powinny być założone tak, aby nie tamowały obiegu krwi.

Pałki służbowej można użyć, jeżeli zastosowanie siły fizycznej okazało się bezskuteczne.

Pałką służbową zadaje się uderzenia w umięśnione części ciała, głównie w mięśnie kończyn oraz górną część pleców (barki); nie zadaje się uderzeń uchwytem pałki.

Przy stosowaniu ręcznego miotacza gazu i paralizatora elektrycznego należy zachować szczególną ostrożność, uwzględniając ich właściwości fizyczno-chemiczne mogące stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.

Użycie środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, powinno następować zgodnie z ich instrukcją obsługi, w szczególności:

Użycie środka przymusu bezpośredniego dokumentuje się w notatniku służbowym.

Jeżeli na skutek zastosowania środka przymusu bezpośredniego nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia osoby, wobec której zastosowano środek przymusu bezpośredniego, lub śmierć osoby, funkcjonariusz sporządza notatkę służbową i przedstawia ją przełożonemu.

Notatka, o której mowa w ust. 2, powinna zawierać w szczególności:

Środki przymusu bezpośredniego, o których mowa w § 1 pkt 2, podlegają ewidencji w Książce ewidencji środków przymusu bezpośredniego, której wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Wydanie i przyjęcie środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, podlegają ewidencji w Książce wydania i przyjęcia środków przymusu bezpośredniego, której wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Poszczególne karty książek, o których mowa w ust. 1 i 2, powinny być ponumerowane, przeszyte i zalakowane na ostatniej stronie, z odciśniętą pieczęcią okrągłą parku narodowego.

Książki, o których mowa w ust. 1 i 2, prowadzi i przechowuje komendant Straży Parku lub upoważniony przez dyrektora parku narodowego inny funkcjonariusz.