Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie kształcenia podyplomowego w zakresie analityki medycznej

Osoba, o której mowa w art. 7 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej, zwanej dalej „ustawą”, odbywa kształcenie podyplomowe, zwane dalej „zawodowym kształceniem podyplomowym”, zgodnie z programem nauczania opracowanym przez zespół ekspertów, o którym mowa w ust.

2. W skład zespołu ekspertów powołanego do opracowania programu nauczania wchodzą nauczyciele akademiccy posiadający dorobek naukowy i zawodowy w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej i co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego, zatrudnieni w jednostkach szkolących, o których mowa w ustawie.

Opracowany przez zespół ekspertów program nauczania, po zaopiniowaniu przez konsultanta krajowego w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej oraz Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych, zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do publicznej wiadomości zatwierdzony program nauczania w Dzienniku Urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia oraz na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia.

Program nauczania weryfikuje się przynajmniej raz na 5 lat z zachowaniem sposobu postępowania przewidzianego dla jego opracowania.

Zawodowe kształcenie podyplomowe odbywa się zgodnie z regulaminem zawodowego kształcenia podyplomowego określonym przez kierownika jednostki szkolącej.

Regulamin, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

Zawodowe kształcenie podyplomowe może odbywać się według indywidualnego planu i programu nauczania ustalonego przez kierownika jednostki szkolącej.

Indywidualny plan i program nauczania uwzględnia różnice pomiędzy treściami programowymi określonymi w standardach nauczania dla kierunków analityka medyczna dla poziomu studiów magisterskich, określonymi w odrębnych przepisach, oraz programami kształcenia realizowanymi odpowiednio na kierunkach: biologia, biotechnologia, chemia, farmacja, weterynaria.

Jednostka szkoląca jest zobowiązana do zapewnienia takich warunków kształcenia, aby jakość i poziom zawodowego kształcenia podyplomowego prowadzonego w systemie zaocznym, wieczorowym lub mieszanym nie były niższe niż kształcenia prowadzonego w systemie dziennym.

Przewidziane w programie nauczania zajęcia praktyczne i praktyki zawodowe mogą zostać zaliczone na wniosek osoby odbywającej zawodowe kształcenie podyplomowe przez kierownika jednostki szkolącej na podstawie udokumentowanego doświadcze- ——————— 1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439).

nia zawodowego, w szczególności długości stażu pracy oraz zakresu wykonywanych czynności.

Osoba ubiegająca się o rozpoczęcie zawodowego kształcenia podyplomowego składa podanie o rozpoczęcie kształcenia do jednostki szkolącej, która przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne.

Do podania, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

Podanie, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie wskazanym przez kierownika jednostki szkolącej, podanym do publicznej wiadomości w prasie o zasięgu lokalnym oraz na stronach internetowych jednostki szkolącej.

Jednostka szkoląca ogłasza na swojej stronie internetowej liczbę miejsc przeznaczonych dla osób, które mogą rozpocząć zawodowe kształcenie podyplomowe w danej jednostce szkolącej, przed terminem, o którym mowa w § 5 ust. 3.

Postępowanie kwalifikacyjne obejmuje ocenę formalną złożonych dokumentów.

W przypadku gdy liczba osób składających podanie o przyjęcie na zawodowe kształcenie podyplomowe przekroczy liczbę wolnych miejsc w danej jednostce szkolącej, w ramach postępowania kwalifikacyjnego przeprowadza się rozmowę kwalifikacyjną.

Rozmowę kwalifikacyjną przeprowadza się w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia określonego jako ostateczny termin składania podań o rozpoczęcie zawodowego kształcenia podyplomowego.

W celu przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego kierownik jednostki szkolącej powołuje komisję kwalifikacyjną.

Do zadań komisji kwalifikacyjnej należy w szczególności:

Na podstawie przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego oraz uwzględniając liczbę miejsc szkoleniowych, komisja kwalifikacyjna sporządza listę osób zakwalifikowanych do odbywania zawodowego kształcenia podyplomowego i udostępnia ją w siedzibie jednostki szkolącej.

Od decyzji komisji kwalifikacyjnej służy odwołanie do kierownika jednostki szkolącej w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Decyzja kierownika jednostki szkolącej jest ostateczna.

Jednostka szkoląca zawiera z osobą zakwalifikowaną na zawodowe kształcenie podyplomowe umowę o szkolenie określającą wzajemne prawa i obowiązki wynikające z realizacji programu nauczania, w tym sposób i tryb uiszczania opłaty za zawodowe kształcenie podyplomowe.

Jednostka szkoląca wydaje osobie zakwalifikowanej na zawodowe kształcenie podyplomowe książkę przebiegu kształcenia podyplomowego, zwaną dalej „indeksem”; wzór indeksu jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Indeks z wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia zawodowego kształcenia podyplomowego i podstawę przystąpienia do egzaminu.

Zawodowe kształcenie podyplomowe kończy się złożeniem egzaminu.

Do egzaminu może być dopuszczona osoba, która zrealizowała i zaliczyła program zawodowego kształcenia podyplomowego i złożyła, w terminie określonym przez kierownika jednostki szkolącej, indeks potwierdzający wszystkie zaliczenia.

Egzamin kończący zawodowe kształcenie podyplomowe składa się z dwóch części — egzaminu praktycznego i egzaminu teoretycznego.

Zadania egzaminacyjne opracowuje jednostka szkoląca.

Zadania są przygotowywane, przechowywane i przekazywane w warunkach uniemożliwiających ich nieuprawnione ujawnienie.

Egzamin jest przeprowadzany przez komisję egzaminacyjną, zwaną dalej „komisją”.

Przewodniczącego komisji i jej członków powołuje i odwołuje kierownik jednostki szkolącej.

Przewodniczący komisji powinien posiadać co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego i legitymować się dorobkiem dydaktycznym w zakresie diagnostyki laboratoryjnej, a członkowie komisji powinni posiadać co najmniej stopień naukowy doktora i legitymować się dorobkiem dydaktycznym w zakresie diagnostyki laboratoryjnej.

W skład komisji wchodzą osoby posiadające co najmniej stopień naukowy doktora i legitymujące się dorobkiem zawodowym w zakresie diagnostyki laboratoryjnej niebędące nauczycielami akademickimi w danej jednostce szkolącej, w liczbie nie mniejszej niż 30 % ogólnej liczby członków komisji.

W skład komisji nie może być powołana osoba pozostająca wobec osoby składającej egzamin w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności.

W przypadku negatywnego wyniku egzaminu, a także w razie nieprzystąpienia do egzaminu, w całości lub w jego części, z powodu ważnych udokumentowanych przyczyn losowych, osoba ubiegająca się o przystąpienie do egzaminu może być dopuszczona do egzaminu po raz drugi.

Od decyzji komisji służy odwołanie do kierownika jednostki szkolącej w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Decyzja kierownika jednostki szkolącej jest ostateczna.

Potwierdzeniem złożenia egzaminu z wynikiem pozytywnym jest wydane przez jednostkę szkolącą zaświadczenie, które stanowi podstawę do otrzymania świadectwa ukończenia zawodowego kształcenia podyplomowego.

Wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Przebieg zawodowego kształcenia podyplomowego jest dokumentowany w:

Zakończenie zawodowego kształcenia podyplomowego odnotowuje się dodatkowo w księdze świadectw.

Nadzór nad realizacją zawodowego kształcenia podyplomowego sprawuje konsultant krajowy w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej poprzez ocenę:

Oceny, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wizytacji.

Wizytację przeprowadza się w jednostce szkolącej co najmniej raz na 5 lat.

Z wnioskiem o przeprowadzenie oceny, o której mowa w ust. 1, może wystąpić do konsultanta krajowego w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej konsultant wojewódzki w danej dziedzinie lub Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych.

Przed przeprowadzeniem wizytacji konsultant krajowy w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej jest obowiązany poinformować o zakresie i terminie przeprowadzenia wizytacji ministra właściwego do spraw zdrowia.

W ramach wizytacji konsultant krajowy w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej może:

Po zakończeniu wizytacji sporządzany jest protokół zawierający informacje dotyczące:

Protokół przekazywany jest bezzwłocznie kierownikowi jednostki szkolącej oraz ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

Koszty prowadzenia nadzoru finansowane są z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.