Historia: art. 2 — Ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 30 listopada 2015 r.

Zmiana art. 2 ust. 1: art. 14 pkt 1 lit. a, Dz.U. 2015 poz. 1505 ↗
Dodanie art. 2 ust. 3: art. 14 pkt 1 lit. b, Dz.U. 2015 poz. 1505 ↗

1.

Tłumaczem przysięgłym może być osoba fizyczna, która:

1)

ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, obywatelstwo Konfederacji Szwajcarskiej albo obywatelstwo innego państwa, jeżeli na podstawie i zasadach określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej przysługuje jej prawo podjęcia zatrudnienia lub samozatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;

2)

zna język polski;

3)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego;

5)

ukończyła studia wyższe;

6)

złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z umiejętności tłumaczenia z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski, zwany dalej „egzaminem na tłumacza przysięgłego”.

Poprzednie brzmienie

1.

Tłumaczem przysięgłym może być osoba fizyczna, która:

1)

ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Konfederacji Szwajcarskiej lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;

2)

zna język polski;

3)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego;

5)

ukończyła ~~wyższe~~ studia ~~i uzyskała tytuł magistra lub równorzędny w państwie, o którym mowa w pkt 1~~;

6)

złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z umiejętności tłumaczenia z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski, zwany dalej „egzaminem na tłumacza przysięgłego”.

art. 14 pkt 1 lit. a, Dz.U. 2015 poz. 1505 ↗

3.

Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, zwolnić kandydata na tłumacza przysięgłego z wymogu posiadania wykształcenia określonego w ust. 1 pkt 5, w szczególności gdy liczba tłumaczy przysięgłych określonego języka jest niewystarczająca dla ochrony interesu społecznego i potrzeb wymiaru sprawiedliwości. Zwolnienie następuje na wniosek kandydata na tłumacza przysięgłego złożony nie później niż 30 dni przed datą egzaminu.

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 lipca 2011 r. do 30 listopada 2015 r.

Zmiana art. 2 ust. 1 pkt 1: art. 67 pkt 1 lit. a, Dz.U. 2011 nr 106 poz. 622 ↗
Zmiana art. 2 ust. 1 pkt 5: art. 67 pkt 1 lit. b, Dz.U. 2011 nr 106 poz. 622 ↗

1)

ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Konfederacji Szwajcarskiej lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;

Poprzednie brzmienie

1)

ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;

art. 67 pkt 1 lit. a, Dz.U. 2011 nr 106 poz. 622 ↗

5)

ukończyła wyższe studia i uzyskała tytuł magistra lub równorzędny w państwie, o którym mowa w pkt 1;

Poprzednie brzmienie

5)

ukończyła ~~magisterskie studia~~ wyższe ~~na kierunku filologia lub ukończyła magisterskie~~ studia ~~wyższe na innym kierunku~~ i ~~studia podyplomowe~~ w ~~zakresie tłumaczenia~~, ~~odpowiednie dla danego języka~~;

art. 67 pkt 1 lit. b, Dz.U. 2011 nr 106 poz. 622 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 1 lipca 2011 r.

Dz.U. 2004 nr 273 poz. 2702 ↗

Art. 2. PDF ↗

1.

Tłumaczem przysięgłym może być osoba fizyczna, która:

1)

ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;

2)

zna język polski;

3)

ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4)

nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego;

5)

ukończyła magisterskie studia wyższe na kierunku filologia lub ukończyła magisterskie studia wyższe na innym kierunku i studia podyplomowe w zakresie tłumaczenia, odpowiednie dla danego języka;

6)

złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z umiejętności tłumaczenia z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski, zwany dalej „egzaminem na tłumacza przysięgłego”.

2.

Znajomość języka polskiego potwierdza zdanie egzaminu na tłumacza przysięgłego.

Ta wersja całej ustawy ↗