Historia: art. 2

Mniejszością narodową, w rozumieniu ustawy, jest grupa obywateli polskich, która spełnia łącznie następujące warunki:

jest mniej liczebna od pozostałej części ludności Rzeczypospolitej Polskiej;

w sposób istotny odróżnia się od pozostałych obywateli językiem, kulturą lub tradycją;

dąży do zachowania swojego języka, kultury lub tradycji;

ma świadomość własnej historycznej wspólnoty narodowej i jest ukierunkowana na jej wyrażanie i ochronę;

jej przodkowie zamieszkiwali obecne terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od co najmniej 100 lat;

utożsamia się z narodem zorganizowanym we własnym państwie.

Za mniejszości narodowe uznaje się następujące mniejszości:

białoruską;

czeską;

litewską;

niemiecką;

ormiańską;

rosyjską;

słowacką;

ukraińską;

żydowską.

Mniejszością etniczną, w rozumieniu ustawy, jest grupa obywateli polskich, która spełnia łącznie następujące warunki:

jest mniej liczebna od pozostałej części ludności Rzeczypospolitej Polskiej;

w sposób istotny odróżnia się od pozostałych obywateli językiem, kulturą lub tradycją;

dąży do zachowania swojego języka, kultury lub tradycji;

ma świadomość własnej historycznej wspólnoty etnicznej i jest ukierunkowana na jej wyrażanie i ochronę;

jej przodkowie zamieszkiwali obecne terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od co najmniej 100 lat;

nie utożsamia się z narodem zorganizowanym we własnym państwie.

Za mniejszości etniczne uznaje się następujące mniejszości:

karaimską;

łemkowską;

romską;

tatarską.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 16 grudnia 2026 r.