Art. 1. PDF ↗
W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, Nr 157, poz. 1315 i Nr 167, poz. 1399) wprowadza się następujące zmiany:
po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu:
Wykonywanie planów urządzenia lasu, o których mowa w art. 19, z zastrzeżeniem art. 21a, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie tej działalności, zwanego dalej „zezwoleniem”. Decyzję w sprawie wydania zezwolenia, odmowy wydania, zmiany i cofnięcia zezwolenia wydaje minister właściwy do spraw środowiska.
Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać:
imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy, a w miarę potrzeby adres zakładu wnioskodawcy;
numer REGON i NIP albo inny numer identyfikacyjny;
wskazanie miejsca świadczonych usług;
określenie zakresu świadczonych usług;
informacje o stanie zatrudnienia;
wykaz osób wykonujących i nadzorujących prace urządzeniowe wraz z informacją o ich kwalifikacjach, stażu pracy oraz zakresie wykonywanych czynności;
opis wyposażenia technicznego niezbędnego do prawidłowego i terminowego wykonywania planów urządzenia lasu, który ma do dyspozycji wnioskodawca.
Zezwolenie wydawane jest na czas nieokreślony, w szczególnie uzasadnionych przypadkach określa się termin ważności decyzji.
Zmiana danych wskazanych we wniosku, o którym mowa w ust. 2, wymaga niezwłocznego zawiadomienia ministra właściwego do spraw środowiska.
Zezwolenie cofa się, gdy podmiot nie spełnia warunków określonych w zezwoleniu.
Za wydanie zezwolenia pobiera się opłatę skarbową w wysokości określonej w przepisach o opłacie skarbowej.
Minister właściwy do spraw środowiska prowadzi rejestr zezwoleń zawierający informacje o wnioskach i decyzjach w sprawach zezwoleń. Dane zawarte w rejestrze są jawne.”;
po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu:
Wykonywanie prac z zakresu:
okresowych wielkoobszarowych inwentaryzacji stanu lasów,
aktualizacji stanu zasobów leśnych,
prowadzenia banku danych o zasobach leśnych i stanie lasów,
sporządzania planów urządzenia lasu dla lasów będących w zarządzie Lasów Państwowych
- powierza się przedsiębiorstwu państwowemu pod nazwą Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej.
art. 25 otrzymuje brzmienie:
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
szczegółowe warunki i tryb sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu, o której mowa w art. 19 ust. 3,
szczegółowe wymagania w sprawie spełnienia warunków udzielania zezwoleń, o których mowa w art. 19a ust. 2, w związku z przedmiotem i zakresem świadczonych usług, a w szczególności wymagania dotyczące doświadczenia podmiotu w wykonywaniu planów urządzenia lasu oraz wielkość potencjału technicznego i kadrowego niezbędnego do należytego i terminowego wykonywania prac urządzeniowych, z uwzględnieniem wykształcenia, stażu pracy i wykonywanych czynności, szczegółowy zakres danych zawartych we wniosku o wydanie zezwolenia, niezbędne dokumenty do wydania zezwolenia oraz wzór wniosku
- uwzględniając prawidłowość sporządzania dokumentacji urządzeniowej oraz przejrzystość procedury uzyskiwania zezwoleń.”;
art. 38 otrzymuje brzmienie:
Sprzedaż lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych, z zastrzeżeniem art. 40a, może następować w przypadkach:
zbywania udziałów lasów stanowiących własność Skarbu Państwa we współwłasnościach;
regulacji granicy polno-leśnej;
stwierdzenia przez nadleśniczego nieprzydatności gruntów, budynków i budowli na potrzeby gospodarki leśnej;
zmiany przeznaczenia na cele nieleśne i nierolnicze;
podyktowanych ważnymi względami gospodarczymi lub społecznymi, o ile nie narusza to interesu Skarbu Państwa.
Sprzedaż, o której mowa w ust. 1 pkt 1-4, wymaga zgody Dyrektora Generalnego, z zastrzeżeniem ust. 3, a sprzedaż, o której mowa w ust. 1 pkt 5, może nastąpić na wniosek Dyrektora Generalnego za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska.
Nadleśniczy może samodzielnie sprzedać grunty leśne i nieleśne o powierzchni do 1 ha, jeśli stanowią enklawę wśród gruntów innej formy własności.
Sprzedaż lasów, gruntów i innych nieruchomości znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych następuje w drodze przetargu publicznego. W przypadku gdy dwukrotnie przeprowadzony przetarg zakończy się wynikiem negatywnym wówczas przedmiot sprzedaży można zbyć w drodze negocjacji cenowej.
W razie sprzedaży położonych w granicach administracyjnych miasta lasów, gruntów i innych nieruchomości, o których mowa w ust. 4, gminie służy prawo pierwokupu.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania przetargu publicznego oraz sposób i warunki przeprowadzania negocjacji cenowej w przypadku sprzedaży lasów, gruntów i innych nieruchomości znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych, uwzględniając przejrzystość i sprawność zastosowanych procedur.”;
w art. 38d dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki zawierania notarialnych umów użytkowania wieczystego gruntów oraz zbywania znajdujących się na nich budynków i budowli, a także ustalania ich wartości, uwzględniając odpowiednio przejrzystość i sprawność zastosowanych procedur oraz rodzaj i przeznaczenie nieruchomości, na których znajdują się budynki i budowle.”;
art. 39 otrzymuje brzmienie:
Lasy, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, pozostające w zarządzie Lasów Państwowych, mogą być za zgodą dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych wydzierżawione przez nadleśniczego, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej określonych w planie urządzenia lasu. Inne nieruchomości, o których mowa w art. 4 ust. 3, pozostające w zarządzie Lasów Państwowych mogą być wydzierżawiane i wynajmowane przez nadleśniczego za zgodą dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.”;
w art. 40a:
ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
Pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych mający co najmniej trzyletni okres zatrudnienia w Lasach Państwowych, z wyjątkiem osób, z którymi stosunek pracy rozwiązany został bez wypowiedzenia z winy pracownika, posiadają pierwszeństwo nabycia lokali, których są najemcami i w których mieszkają. Cena sprzedaży lokalu podlega łącznemu obniżeniu o 6% za każdy rok zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych i o 3% za każdy rok najmu tego lokalu, nie więcej jednak niż o 95%, a spłata należności może zostać rozłożona na 60 rat miesięcznych, przy czym oprocentowanie nie może przekraczać w stosunku rocznym stopy referencyjnej, określającej minimalne oprocentowanie podstawowych operacji otwartego rynku prowadzonych przez Narodowy Bank Polski, powiększonej o 2 punkty procentowe. Jeżeli osobą uprawnioną jest emeryt lub rencista, cena nabycia lokalu ustalona jest na 5% jego wartości.
Przepis ust. 4 stosuje się również do osób bliskich, pozostałych po pracownikach, które w dniu ich śmierci zamieszkiwały razem z nimi. Przez osoby bliskie rozumie się małżonków oraz wstępnych i zstępnych, a także osoby przysposobione. W razie zbiegu uprawnień do obniżenia należności osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, okresy zatrudnienia tych osób mogą być sumowane, przy czym łączna obniżka nie może przekraczać 95% ceny sprzedaży lokalu. Uprawnienie to przysługuje tylko przy nabyciu jednego lokalu.”,
po ust. 5 dodaje się ust. 5a-5c w brzmieniu:
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 5, przysługuje osobom bliskim również w stosunku do lokalu, którego prawo najmu osoby te uzyskały w zamian za lokal dotychczas zajmowany w dniu śmierci pracownika lub byłego pracownika Lasów Państwowych. Uprawnienie to przysługuje tylko jednej osobie bliskiej i tylko przy nabyciu jednego lokalu.
Lasy Państwowe żądają zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji, jeżeli nabywca lokalu, o którym mowa w ust. 4, 5 i 5a, przed upływem 5 lat od dnia jego nabycia zbyt ten lokal lub wykorzystał na inne cele niż mieszkalne. Nie dotyczy to zbycia na rzecz osoby bliskiej.
Waloryzacji, o której mowa w ust. 5b, dokonuje się według zasad określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami.”,
ust. 6-9 otrzymują brzmienie:
Przepisy ust. 4-5b stosuje się odpowiednio do osób, które są lub były zatrudnione w szkołach leśnych, zakładowych przychodniach i poradniach lekarskich oraz innych jednostkach organizacyjnych leśnictwa.
Najemcy nieposiadający uprawnień, o których mowa w ust. 4, 5 i 6, mogą nabywać przeznaczone do sprzedaży lokale, które zajmują co najmniej od trzech lat, na podstawie umowy najmu, zawartej na czas nieoznaczony, za cenę obniżoną za każdy rok najmu o 3%, nie więcej jednak niż o 45%. Wymogu zajmowania lokalu przez okres co najmniej trzech lat nie stosuje się do najemców będących organizacjami pozarządowymi, które uzyskały status organizacji pożytku publicznego i prowadzą działalność zgodnie z ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm.2)).
Wykazy lokali oraz gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie przeznaczonych do sprzedaży sporządzają dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych. Wykazy są przedmiotem opinii związków zawodowych. Sprzedaż może być dokonana po zatwierdzeniu wykazu przez Dyrektora Generalnego i ogłoszeniu wykazu w Biuletynie Informacyjnym Lasów Państwowych oraz w prasie. Ogłoszeniu w prasie nie podlega wykaz lokali zasiedlonych. O przeznaczeniu do sprzedaży lokali oraz o terminie do skorzystania z pierwszeństwa nabycia zawiadamia się najemców, o których mowa w ust. 4-5a, 6 i 7.
Pracownicy i byli pracownicy Lasów Państwowych niebędący najemcami lokali przeznaczonych do sprzedaży, pozostających w zarządzie Lasów Państwowych, mają pierwszeństwo nabycia lokali wolnych (pustostanów) lub gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie na warunkach określonych w ust. 4.”;
w art. 42 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
Dyrektor Generalny wykonuje uprawnienia wynikające z praw majątkowych Skarbu Państwa w zakresie posiadanych przez Lasy Państwowe akcji i udziałów w spółkach.”;
w art. 46 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
W razie braku mieszkań będących w zarządzie Lasów Państwowych na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, pracownikowi przysługuje równoważnik pieniężny.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska w Służbie Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom przysługuje bezpłatne mieszkanie albo równoważnik pieniężny, o którym mowa w ust. 3, oraz sposób i tryb przyznawania i zwalniania tych mieszkań, ustalania i wypłaty równoważnika pieniężnego, mając na uwadze właściwe wykonywanie zadań przypisanych pracownikom Służby Leśnej.”;
w art. 49 w ust. 1 uchyla się pkt 2;
art. 57 i 58 otrzymują brzmienie:
Środki funduszu leśnego stanowią:
odpis podstawowy liczony od wartości sprzedaży drewna, obciążający koszty działalności nadleśnictw;
należności, kary i opłaty związane z wyłączeniem z produkcji gruntów leśnych;
należności wynikające z odszkodowań:
cywilnoprawnych za szkody powstałe w wyniku oddziaływania gazów i pyłów przemysłowych, a także z innych tytułów,
z tytułu przedwczesnego wyrębu drzewostanów na podstawie przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych,
za szkody powstałe w wyniku pożarów, prac górniczych i geologicznych;
dochody wynikające z udziału lub uzyskane ze sprzedaży akcji i udziałów w spółkach, o których mowa w art. 42;
dotacje budżetowe, z wyłączeniem dotacji celowych, o których mowa w art. 54;
inne dochody uzyskane na rzecz tego funduszu.
Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b, związane z wyłączeniem z produkcji lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa oraz lasów znajdujących się w zarządzie parków narodowych, gromadzi się na odrębnym rachunku bankowym Dyrekcji Generalnej.
Środki funduszu leśnego niewykorzystane w danym roku kalendarzowym stanowią dochód tego funduszu w następnym roku kalendarzowym.
Minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Dyrektora Generalnego, w drodze decyzji, ustala corocznie Lasom Państwowym wielkość odpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. Dyrektor Generalny może ustalać wielkość odpisu dla poszczególnych dyrekcji regionalnych, a dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - dla poszczególnych nadleśnictw.
Środki funduszu leśnego przeznacza się dla nadleśnictw na wyrównywanie niedoborów powstających przy realizacji zadań gospodarki leśnej.
Środki funduszu leśnego mogą być przeznaczone również na:
wspólne przedsięwzięcia jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych, w szczególności w zakresie gospodarki leśnej;
badania naukowe;
tworzenie infrastruktury niezbędnej do prowadzenia gospodarki leśnej;
sporządzanie planów urządzenia lasu;
prace związane z oceną i prognozowaniem stanu lasów i zasobów leśnych;
inne zadania z zakresu gospodarki leśnej w lasach.
Środki funduszu leśnego, o którym mowa w art. 57 ust. 1 i 2, przeznacza się na zalesianie gruntów niestanowiących własności Skarbu Państwa, realizację zadrzewień na tych gruntach i inne prace związane z usuwaniem skutków klęsk i prowadzeniem gospodarki w lasach niepaństwowych oraz na cele określone w ust. 2 pkt 2 i 6 w lasach znajdujących się w zarządzie parków narodowych, a także na cele określone w art. 13a ust. 1.
Dyrektor Generalny może, z wydzielonej części środków funduszu leśnego, utworzyć fundusz stabilizacji, który zostanie przeznaczony na usuwanie nadzwyczajnych zagrożeń dla lasów w ramach długookresowego cyklu produkcji leśnej.
Nadleśnictwa zasięgają opinii właściwych organów administracji samorządowej w zakresie rocznego planu zalesiania gruntów niestanowiących własności Skarbu Państwa.”.