Dz.U. 2005 nr 181 poz. 1517 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej

Na podstawie art. 39a ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

↗

§ 1. ↗

Rozporządzenie określa:

przełożonych właściwych do przenoszenia funkcjonariuszy Straży Granicznej do dyspozycji;

warunki i tryb przenoszenia do dyspozycji;

sposób pełnienia służby w okresie pozostawania w dyspozycji.

§ 2. ↗

W sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, przełożonymi właściwymi są:

Komendant Główny Straży Granicznej — dla funkcjonariuszy, których odwołanie lub zwolnienie z dotychczasowego stanowiska służbowego ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, zwana dalej „ustawą”, zastrzega dla Prezesa Rady Ministrów, dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub dla Komendanta Głównego Straży Granicznej;

komendant oddziału i komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej — dla funkcjonariuszy, których zwolnienie z dotychczasowych stanowisk służbowych ustawa zastrzega dla tych komendantów.

Komendant Główny Straży Granicznej może przenieść funkcjonariuszy do dyspozycji swojej albo dyspozycji komendanta oddziału lub komendanta ośrodka szkolenia Straży Granicznej.

Komendant oddziału i komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej mogą przenosić funkcjonariuszy wyłącznie do swojej dyspozycji.

§ 3. ↗

Przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji następuje na podstawie rozkazu personalnego.

W rozkazie o przeniesieniu do dyspozycji określa się datę, z którą następuje przeniesienie do dyspozycji, oraz przełożonego, do którego dyspozycji funkcjonariusz jest przenoszony, jak również wskazuje, czy przeniesienie następuje w związku z przewidywanym wyznaczeniem funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy też w związku z przewidywanym zwolnieniem ze służby.

Do rozkazu, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio wydane na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 ——————— 1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 134, poz. 1436 i Nr 283, poz. 2818 oraz z 2005 r. Nr 19, poz. 164). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 128, poz. 1175, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1609 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 171, poz. 1800, Nr 172, poz. 1805, Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 90, poz. 757.

ustawy przepisy dotyczące rozkazu personalnego w sprawie zmiany stosunku służbowego.

§ 4. ↗

Dokonując przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji, uwzględnia się następujące warunki:

dotychczasowy przebieg służby funkcjonariusza, posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe oraz predyspozycje, jak również istniejące możliwości etatowe i potrzeby ewentualnego mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe — jeżeli przeniesienie do dyspozycji ma nastąpić w związku z przewidywanym wyznaczeniem tego funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe;

podstawy do zwolnienia funkcjonariusza ze służby, przewidywany termin tego zwolnienia oraz występowanie okoliczności uniemożliwiających zwolnienie funkcjonariusza ze służby bezpośrednio po jego zwolnieniu lub odwołaniu go z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego — jeżeli przeniesienie do dyspozycji ma nastąpić w związku z przewidywanym zwolnieniem funkcjonariusza ze służby.

§ 5. ↗

Rozkaz w sprawie przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji wydaje się niezwłocznie po podjęciu przez właściwy organ decyzji w sprawie zwolnienia lub odwołania funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego.

Rozkaz, o którym mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu lub na wniosek dotychczasowego bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza.

§ 6. ↗

W okresie pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz może zostać:

wyznaczony do wykonywania określonych zadań służbowych, jeżeli charakter tych zadań odpowiada posiadanym przez funkcjonariusza kwalifikacjom lub do pełnienia na określonych warunkach dyżurów;

skierowany do odbycia odpowiednich kursów, szkoleń lub praktyk zawodowych.

Określając warunki pełnienia dyżurów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się w szczególności:

miejsce pełnienia dyżurów i sposób bezpośredniego kontaktowania się w tym czasie z funkcjonariuszem, biorąc pod uwagę wnioski funkcjonariusza, o ile ich uwzględnienie nie wpłynie negatywnie na możliwość niezwłocznego podjęcia przez funkcjonariusza wykonania zadania służbowego podczas dyżuru;

terminy dyżurów, z zastrzeżeniem, że czas trwania jednego dyżuru nie może przekroczyć 2 godzin oraz że w ciągu jednego dnia nie można wyznaczyć więcej niż dwóch dyżurów, trwających łącznie 2 godziny.

W sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, właściwy jest przełożony, do którego dyspozycji funkcjonariusz został przeniesiony.

Przepisy ust. 1—3 nie mają zastosowania do funkcjonariusza przeniesionego do dyspozycji w związku z przewidywanym zwolnieniem ze służby.