Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych

kształtowanie umiejętności zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i umiejętności społecznego funkcjonowania, motywowanie do aktywności, leczenia i rehabilitacji, prowadzenie treningów umiejętności samoobsługi i umiejętności społecznych oraz wspieranie, także w formie asystowania w codziennych czynnościach życiowych, w szczególności takich jak: — samoobsługa, zwłaszcza wykonywanie czynności gospodarczych i porządkowych, w tym umiejętność utrzymania i prowadzenia domu, — dbałość o higienę i wygląd, — utrzymywanie kontaktów z domownikami, rówieśnikami, w miejscu nauki i pracy oraz ze społecznością lokalną, — wspólne organizowanie i spędzanie czasu wolnego, — korzystanie z usług różnych instytucji,

interwencje i pomoc w życiu w rodzinie, w tym: — pomoc w radzeniu sobie w sytuacjach kryzysowych — poradnictwo specjalistyczne, interwencje kryzysowe, wsparcie psychologiczne, rozmowy terapeutyczne, — ułatwienie dostępu do edukacji i kultury, — doradztwo, koordynacja działań innych służb na rzecz rodziny, której członkiem jest osoba uzyskująca pomoc w formie specjalistycznych usług, — kształtowanie pozytywnych relacji osoby wspieranej z osobami bliskimi, — współpraca z rodziną — kształtowanie odpowiednich postaw wobec osoby chorującej, niepełnosprawnej,

pomoc w załatwianiu spraw urzędowych, w tym: — w uzyskaniu świadczeń socjalnych, emerytalno-rentowych, — w wypełnieniu dokumentów urzędowych,

wspieranie i pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, w tym zwłaszcza: — w szukaniu informacji o pracy, pomoc w znalezieniu zatrudnienia lub alternatywnego zajęcia, w szczególności uczestnictwo w zajęciach warsztatów terapii zajęciowej, zakładach aktywności zawodowej, środowiskowych domach samopomocy, centrach i klubach integracji społecznej, klubach pracy, — w kompletowaniu dokumentów potrzebnych do zatrudnienia, — w przygotowaniu do rozmowy z pracodawcą, wspieranie i asystowanie w kontaktach z pracodawcą, — w rozwiązywaniu problemów psychicznych wynikających z pracy lub jej braku,

pomoc w gospodarowaniu pieniędzmi, w tym: — nauka planowania budżetu, asystowanie przy ponoszeniu wydatków, — pomoc w uzyskaniu ulg w opłatach, — zwiększanie umiejętności gospodarowania własnym budżetem oraz usamodzielnianie finansowe;

pomoc w dostępie do świadczeń zdrowotnych,

uzgadnianie i pilnowanie terminów wizyt lekarskich, badań diagnostycznych,

pomoc w wykupywaniu lub zamawianiu leków w aptece,

pilnowanie przyjmowania leków oraz obserwowanie ewentualnych skutków ubocznych ich stosowania,

w szczególnie uzasadnionych przypadkach zmiana opatrunków, pomoc w użyciu środków pomocniczych i materiałów medycznych, przedmiotów ortopedycznych, a także w utrzymaniu higieny,

pomoc w dotarciu do placówek służby zdrowia,

pomoc w dotarciu do placówek rehabilitacyjnych;

w uzyskaniu mieszkania, negocjowaniu i wnoszeniu opłat,

w organizacji drobnych remontów, adaptacji, napraw, likwidacji barier architektonicznych,

kształtowanie właściwych relacji osoby uzyskującej pomoc z sąsiadami i gospodarzem domu;