Dz.U. 2005 nr 266 poz. 2243 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity
Na podstawie art. 11 ust. 7b ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2017 poz. 2108 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
sposób pełnienia służby na pokładzie statku powietrznego;
wyposażenie funkcjonariuszy wchodzących w skład wart ochronnych.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
jednostka organizacyjna właściwa w sprawach wart ochronnych - jednostkę organizacyjną Straży Granicznej lub komórkę organizacyjną Komendy Głównej Straży Granicznej odpowiedzialną za realizację wart ochronnych lub koordynowanie spraw z tym związanych;
akt bezprawnej ingerencji - akt bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym, o którym mowa w art. 2 pkt 20 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2012 r. poz. 933, z późn. zm.3));
interwencja — działania podjęte przez wartę ochronną lub poszczególnych funkcjonariuszy wchodzących w jej skład w związku z zaistnieniem na pokładzie statku powietrznego zdarzenia mogącego mieć wpływ na jego bezpieczeństwo, zmierzające bezpośrednio do zapewnienia bezpieczeństwa na pokładzie statku powietrznego, w tym polegające na użyciu środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej.
W skład wart ochronnych wyznacza się funkcjonariuszy pełniących służbę w jednostce organizacyjnej właściwej w sprawach wart ochronnych, którzy spełniają łącznie następujące warunki:
ukończyli szkolenia specjalistyczne z zakresu pełnienia służby w składzie wart ochronnych, w tym szkolenie z zakresu znajomości pokładów statków powietrznych, procedur obowiązujących na pokładach statków powietrznych, skutków użycia broni palnej na pokładzie statku powietrznego oraz sposobów unieszkodliwiania osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej, a także szkolenie podstawowe z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego oraz szkolenie z zakresu postępowania w sytuacjach kryzysowych;
posługują się językiem angielskim na poziomie pozwalającym na swobodne porozumiewanie się;
ukończyli szkolenie specjalistyczne z zakresu udzielania pierwszej pomocy;
posiadają predyspozycje psychofizyczne stwierdzone orzeczeniem lekarskim przez lekarza uprawnionego, spełniającego warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317, z późn. zm.4));
posiadają zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pełnienia służby na pokładach statków powietrznych oraz przebywania w zmiennych strefach klimatycznych;
mają nieposzlakowaną opinię służbową.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach w skład wart ochronnych można wyznaczyć funkcjonariuszy niepełniących służby w jednostce organizacyjnej właściwej w sprawach wart ochronnych, jeżeli posiadają co najmniej trzyletni staż służby w Straży Granicznej oraz spełniają warunki określone w ust. 1.
Warunkiem wyznaczenia funkcjonariuszy w skład wart ochronnych jest ponadto poinformowanie ich o:
zakresie i sposobie realizacji zadań warty ochronnej oraz obowiązujących zasadach bezpieczeństwa;
trasie i czasie lotu statku powietrznego;
ilości i kategorii pasażerów danego rejsu oraz ich rozlokowania na pokładzie statku powietrznego;
zagrożeniach atakami bezprawnej ingerencji mogących wystąpić w czasie lotu;
rodzaju i ilości wyposażenia niezbędnego do pełnienia służby na pokładzie statku powietrznego;
sposobach współdziałania oraz komunikowania się pomiędzy funkcjonariuszami wchodzącymi w skład wart ochronnych oraz pomiędzy nimi a załogą statku powietrznego;
sposobie wejścia warty ochronnej na pokład statku powietrznego, dokonywanego na zasadach uzgodnionych z przewoźnikiem lotniczym.
Skład warty ochronnej, w tym dowódcę warty ochronnej, określa Komendant Główny Straży Granicznej lub z jego upoważnienia kierownik jednostki organizacyjnej właściwej w sprawach wart ochronnych, każdorazowo po otrzymaniu decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego o wprowadzeniu warty ochronnej na pokład określonego statku powietrznego.
Określenie składu warty ochronnej następuje w formie pisemnego rozkazu.
Określając ilość funkcjonariuszy wchodzących w skład warty ochronnej, uwzględnia się typ statku powietrznego, na pokład którego warta jest wprowadzana, oraz przewidywany poziom zagrożenia bezpieczeństwa tego statku aktem bezprawnej ingerencji w czasie trwania lotu. W skład warty ochronnej nie może jednak wchodzić mniej niż dwóch funkcjonariuszy.
W skład warty ochronnej nie wyznacza się funkcjonariusza, który w ciągu 24 godzin poprzedzających jej rozpoczęcie zakończył pełnienie służby w składzie innej warty ochronnej.
Warta ochronna jest pełniona w sposób niejawny. Ujawnienie faktu pełnienia warty ochronnej następuje wyłącznie w sytuacji, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa na pokładzie statku powietrznego.
Funkcjonariuszy rozmieszcza się na pokładzie statku powietrznego w sposób zapewniający prawidłowe i skuteczne wykonywanie powierzonych zadań, a w szczególności:
ujawnienie i rozpoznanie potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa statku powietrznego,
przeciwdziałanie aktom przemocy i próbom zawładnięcia statkiem powietrznym,
przeciwdziałanie aktom niszczenia lub uszkodzenia statku powietrznego, które mogą stanowić zagrożenie dla jego bezpieczeństwa,
dokonanie rozpoznania i zabezpieczenia urządzeń i substancji, które mogą spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa statku powietrznego, oraz, w miarę możliwości, przeprowadzenie jego neutralizacji,
podejmowanie działań niezbędnych do osiągnięcia podporządkowania się dowódcy statku powietrznego pasażera, którego zachowanie stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia członków załogi lub innych pasażerów lub w inny sposób zagraża porządkowi na pokładzie statku powietrznego
— z uwzględnieniem typu statku powietrznego oraz ilości funkcjonariuszy wchodzących w skład warty ochronnej i ilości pasażerów, lecących statkiem powietrznym.
Funkcjonariusze komunikują się i współpracują z członkami załogi statku powietrznego na zasadach określonych w porozumieniu z przewoźnikiem lotniczym i w sposób ustalony z dowódcą statku powietrznego.
Funkcjonariuszy rozmieszcza się na pokładzie statku powietrznego na miejscach, które zapewnia i wyznacza przewoźnik lotniczy w porozumieniu z osobami, o których mowa w § 5 ust. 1.
Z pełnionej służby na pokładzie statku powietrznego dowódca warty ochronnej sporządza pisemny raport, w którym określa się w szczególności wnioski mogące wpłynąć na usprawnienie sposobu pełnienia wart ochronnych. Kopię raportu przekazuje się do wiadomości Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
Warta ochronna podejmuje interwencję na polecenie dowódcy statku powietrznego lub samodzielnie na podstawie własnej oceny sytuacji.
W przypadku wystąpienia sytuacji, w której zachowanie jednego lub większej ilości pasażerów stwarza zagrożenie bezpieczeństwa na pokładzie statku powietrznego, ale nie stanowi aktu bezprawnej ingerencji lub w inny sposób nie uzasadnia konieczności niezwłocznego ujawnienia funkcjonariuszy wchodzących w skład warty ochronnej, warta ochronna podejmuje interwencję dopiero, gdy działania albo możliwości działania członków załogi statku powietrznego okazały się niewystarczające do osiągnięcia podporządkowania się poleceniom dowódcy statku powietrznego przez osoby, których zachowanie zagraża bezpieczeństwu na pokładzie statku powietrznego.
Siły, środki i metody działań użyte podczas interwencji powinny być adekwatne do występującego zagrożenia, a interwencja w miarę możliwości przeprowadzona w sposób, który nie powoduje nieuzasadnionego ujawnienia funkcjonariuszy wchodzących w skład warty ochronnej.
Podczas pełnienia wart ochronnych funkcjonariusze występują w ubiorach cywilnych.
Wyposażenie funkcjonariuszy wart ochronnych:
może obejmować wyposażenie dodatkowe składające się z:
kamizelki kuloodpornej,
przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej,
tarczy kuloodpornej,
elektronicznych środków łączności bezprzewodowej,
pałki służbowej,
podręcznej apteczki pierwszej pomocy,
kabury na magazynki,
telefonu służbowego.
Wyposażenie funkcjonariuszy wart ochronnych:
obejmuje wyposażenie podstawowe składające się z:
broni palnej z kaburą,
systemu identyfikatorów osobistych,
kajdanek rzepowych i sznurkowych,
latarki;
może obejmować wyposażenie dodatkowe składające się z:
kamizelki kuloodpornej,
paralizatora elektrycznego,
tarczy kuloodpornej,
elektronicznych środków łączności bezprzewodowej,
pałki teleskopowej,
podręcznej apteczki pierwszej pomocy,
kabury na magazynki,
telefonu służbowego.
Do broni palnej znajdującej się na wyposażeniu warty ochronnej stosuje się amunicję przystosowaną do używania na pokładach statków powietrznych.
O rodzaju oraz ilości używanego wyposażenia dodatkowego w czasie pełnienia warty ochronnej decyduje dowódca warty ochronnej, uwzględniając warunki pełnienia warty ochronnej oraz stopień zagrożenia.
Ubiór oraz elementy wyposażenia, o których mowa w § 9, funkcjonariusze są obowiązani nosić w sposób niezwracający uwagi innych pasażerów oraz uniemożliwiający nieuzasadnione ujawnienie funkcjonariuszy.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: L. Dorn Dziennik Ustaw Nr 266 — 17582 — Poz. 2243 i 2244
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. 951 i 1544 oraz z 2013 r. poz. 134.
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 141, poz. 1011, z 2008 r. Nr 220, poz. 1416 i Nr 234, poz. 1570 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654.