Dz.U. 2006 nr 142 poz. 1018 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 14 ust. 11 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa szczegółowy sposób przeprowadzania przez funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwanego dalej „funkcjonariuszem”, czynności, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, zwanej dalej „ustawą”.
Zwracając się z żądaniem nieodpłatnej pomocy do podmiotów, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy, zwanym dalej „żądaniem udzielenia po
mocy”, funkcjonariusz zwraca się do kierowników jednostek, a w przypadku ich nieobecności — do osób aktualnie dysponujących możliwościami udzielenia takiej pomocy.
Żądanie udzielenia pomocy nie może prowadzić do zakłócenia funkcjonowania pogotowia ratunkowego lub technicznego, jednostek ochrony przeciwpożarowej włączonych do krajowego systemu ratowniczo- -gaśniczego lub specjalistycznych organizacji i służb ratowniczych.
Zwracając się o udzielenie niezbędnej pomocy do podmiotów, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 8, zwanej dalej „prośbą o udzielenie pomocy”, funkcjonariusz zwraca się do kierowników jednostek, a w przypadku ich nieobecności — do osób aktualnie dysponujących możliwościami udzielenia takiej pomocy.
Zwracając się o udzielenie niezbędnej pomocy do osób fizycznych, zwanej dalej „prośbą o udzielenie pomocy”, funkcjonariusz zwraca się do osób aktualnie dysponujących możliwościami udzielenia takiej pomocy.
Warunkiem skorzystania przez funkcjonariusza z pomocy podmiotów i osób, o których mowa w ust. 1 i 2, jest wyrażenie przez nie zgody.
Występując z żądaniem o udzielenie pomocy lub prośbą o udzielenie pomocy, funkcjonariusz okazuje legitymację służbową oraz podaje podstawę prawną żądania lub prośby, rodzaj i zakres pomocy, a także poucza o prawie złożenia zażalenia do prokuratora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzania czynności.
Żądanie udzielenia pomocy lub prośba o udzielenie pomocy może nastąpić w formie pisemnej lub ustnej.
Żądanie udzielenia pomocy lub prośba o udzielenie pomocy może być zgłoszona ustnie:
w sytuacjach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa;
jeżeli funkcjonariusz wykonuje czynności służbowe na polecenie sądu lub prokuratora.
O skorzystaniu z pomocy, jej rodzaju i zakresie oraz podmiocie lub osobie udzielającej pomocy funkcjonariusz informuje swojego bezpośredniego przełożonego.
Funkcjonariusz, na żądanie podmiotu lub osoby udzielającej pomocy, wydaje pokwitowanie na udostępnione w ramach pomocy rzeczy lub dokumenty.
Pokwitowanie zawiera:
stanowisko, imię i nazwisko oraz numer legitymacji służbowej funkcjonariusza;
miejsce, datę i godzinę udostępnienia rzeczy lub dokumentu;
imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela rzeczy lub dokumentu;
określenie rzeczy lub dokumentu, a w odniesieniu do pojazdu — także markę, typ, numer rejestracyjny, szacunkową ilość paliwa oraz przebieg według wskazań licznika zainstalowanego w pojeździe;
opis stanu rzeczy lub dokumentu, w tym ewentualnych braków i uszkodzeń;
pouczenie o prawie do odszkodowania;
określenie miejsca i, w miarę możliwości, terminu zwrotu rzeczy lub dokumentu;
podpis funkcjonariusza oraz właściciela rzeczy lub dokumentu, a w przypadku nieobecności właściciela — osoby, która udostępniła rzecz lub dokument.
Właściciel albo inna osoba udzielająca pomocy może zamieścić w pokwitowaniu zastrzeżenie dotyczące danych, o których mowa w ust. 2 pkt 5.
W przypadkach uzasadnionych koniecznością niezwłocznego działania funkcjonariusz może odstąpić od wydania pokwitowania i ustnie poinformować osobę udzielającą pomocy o danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 6 i 7.
Jeżeli w pokwitowaniu nie określono terminu zwrotu rzeczy lub dokumentu oraz w przypadku zaistnienia sytuacji, o której mowa w ust. 4, funkcjonariusz zwraca rzecz lub dokument niezwłocznie po zakończeniu prowadzonych czynności służbowych.
Zwrot rzeczy lub dokumentu odbywa się w terminie i miejscu oraz w sposób uzgodniony z właścicielem rzeczy lub dokumentu.
W przypadku zakończenia czynności służbowych przed terminem, o którym mowa w § 6 ust. 2 pkt 7, albo ustania potrzeby korzystania z rzeczy lub dokumentu przed upływem tego terminu, zwraca się je niezwłocznie właścicielowi.
Zwrot rzeczy lub dokumentu dokumentuje się w formie protokołu, który zawiera:
stanowisko, imię i nazwisko oraz numer legitymacji służbowej funkcjonariusza;
miejsce, datę i godzinę udostępnienia rzeczy lub dokumentu;
imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela rzeczy lub dokumentu;
określenie rzeczy lub dokumentu, a w odniesieniu do pojazdu — także markę, typ, numer rejestracyjny, szacunkową ilość paliwa oraz przebieg według wskazań licznika zainstalowanego w pojeździe; Dziennik Ustaw Nr 142 — 7314 — Poz. 1018
opis stanu rzeczy lub dokumentu, w tym ewentualnych braków i uszkodzeń oraz zastrzeżeń, o których mowa w § 8, w przypadku ich zgłoszenia;
pouczenie o prawie do odszkodowania;
podpis funkcjonariusza oraz właściciela rzeczy lub dokumentu, a w przypadku nieobecności właściciela — osoby, która udostępniła rzecz lub dokument.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu przez osobę odbierającą zwracaną rzecz lub dokument, dotyczących stanu rzeczy lub dokumentu, w tym ewentualnych braków i uszkodzeń, kierownik jednostki organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w której funkcjonariusz dokonujący zwrotu pełni służbę, powołuje rzeczoznawcę w celu rozpatrzenia zgłoszonych zastrzeżeń.
Rzeczy lub dokumenty nieodebrane przez właściciela przechowuje się w depozycie właściwej jednostki organizacyjnej Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
Przepisy § 6—9 dotyczące właściciela rzeczy lub dokumentu stosuje się odpowiednio wobec ich posiadacza.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Prezes Rady Ministrów: J. Kaczyński