Otwarte Prawo Dz.U. 2006 nr 106 poz. 717 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2006 nr 106 poz. 717 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity

Rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie projektowania, wytwarzania, eksploatacji, naprawy i modernizacji urządzeń transportu linowego

Na podstawie art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708) zarządza się, co następuje:

↗

Przepisy ogólne

↗

Rozporządzenie określa warunki techniczne dozoru technicznego w zakresie projektowania, materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania, wytwarzania, eksploatacji oraz naprawy i modernizacji następujących rodzajów urządzeń transportu linowego:

osobowych kolei linowych:

kolei linowych wahadłowych,

kolei linowych okrężnych, w tym: — kolei linowych o ruchu ciągłym, — kolei linowych o ruchu pulsacyjnym, — kolei linowych gondolowych, — kolei linowych gondolowych otwartych, — kolei linowych krzesełkowych,

kolei jednolinowych,

kolei jednolinowych ze zdwojoną liną,

kolei dwulinowych,

kolei linowo-terenowych,

towarowych kolei linowych,

wyciągów do przemieszczania osób w celach turystyczno-sportowych, w tym:

wyciągów narciarskich dla narciarzy przemieszczanych po śniegu lub gruncie stałym,

wyciągów narciarskich dla narciarzy przemieszczanych po wodzie,

wyciągów pojazdów dla zjeżdżalni grawitacyjnych wraz z infrastrukturą toru zjazdowego,

przenośników o ruchu ciągłym do przemieszczania osób ze sprzętem narciarskim lub turystycznym — zwanych dalej „UTL”.

W zakresie projektowania, materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania oraz wytwarzania UTL, z wyjątkiem urządzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2, pkt 3 lit. b i c oraz pkt 4, stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób (Dz. U. z 2004 r. Nr 15, poz. 130).

W zakresie eksploatacji UTL rozporządzenie określa:

zakres niezbędnej dokumentacji;

warunki dotyczące obsługi, naprawy, modernizacji i konserwacji;

rodzaje, zakres i terminy badań technicznych.

↗

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

kierownik kolei — osobę odpowiedzialną za sprawną i bezpieczną eksploatację kolei;

kolej dwulinowa — osobową kolej linową, napowietrzna, w której pojazdy są podtrzymywane i przemieszczane oddzielnymi linami lub grupami lin;

kolej jednolinowa — osobową kolej linową, napowietrzna, w której pojazdy są podtrzymywane i przemieszczane przy użyciu jednej lub większej liczby lin;

kolej linowa gondolowa — kolej linową okrężną, napowietrzną, w której pojazdami są gondole;

kolej linowa gondolowa otwarta — kolej linową okrężną, napowietrzną, w której pojazdami są otwarte gondole;

kolej linowa krzesełkowa — kolej linową okrężną, napowietrzną, w której pojazdami są krzesełka;

kolej linowa okrężna — osobową kolej linową, napowietrzną, w której pojazdy połączone są z liną za pomocą wprzęgieł stałych lub rozłącznych, po- ——————— 1) Minister Transportu kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 maja 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu (Dz. U. Nr 76, poz. 541). 2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 8 lutego 2006 r. pod numerem 2006/0084/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., z późn. zm.).

ruszają się w tym samym kierunku wzdłuż ich toków;

kolej linowa o ruchu ciągłym — kolej linową okrężną, napowietrzną, w której lina napędowa lub lina nośno-napędowa porusza się ze stałą prędkością;

kolej linowa o ruchu pulsacyjnym — kolej linową okrężną, napowietrzną, w której lina napędowa lub lina nośno-napędowa porusza się w sposób przerywany albo z prędkością, która zmienia się okresowo w funkcji położenia pojazdów;

towarowa kolej linowa — UTL przeznaczone do transportu towarów w pojazdach podtrzymywanych i przemieszczanych za pomocą jednej lub większej liczby lin;

kolej linowa wahadłowa — osobową kolej linową, napowietrzną, w której pojazdy poruszają się między stacjami ruchem posuwisto-zwrotnym (wahadłowym);

kolej linowo-terenowa — UTL, którego pojazdy przemieszczane są za pomocą jednej liny lub większej liczby lin wzdłuż toru, który może być ułożony bezpośrednio na ziemi lub na trwałych konstrukcjach;

mechanik konserwator — wyznaczoną przez kierownika kolei osobę, prowadzącą ruch kolei i odpowiedzialną za stan techniczny urządzenia i jego prawidłowe działanie;

napęd awaryjny — napęd przeznaczony wyłącznie do sprowadzania pojazdów do stacji w celu ewakuacji osób z trasy UTL, w przypadku gdy inne napędy są nieczynne;

napęd ewakuacyjny — układ napędowy urządzenia ewakuacyjnego inny niż pozostałe napędy;

napęd główny — napęd przeznaczony do zapewnienia normalnego ruchu UTL;

napęd pomocniczy — napęd zasilany z innego źródła energii niż napęd główny, który pozwala na ruch UTL o zmniejszonej przepustowości i zapewniający ten sam poziom bezpieczeństwa co napęd główny;

obsługa — czynności mające na celu utrzymanie bezpieczeństwa ruchu urządzenia i jego elementów;

pętla linowa — linę zamkniętą w pętlę przez zaplot;

podchwyt linowy — urządzenie przeznaczone do uchwycenia wykolejonej liny;

pojazd — część UTL, w szczególności krzesełka, gondole oraz wagony, przeznaczone do przemieszczania osób lub towarów;

przenośnik — UTL przeznaczone do przemieszczania osób ze sprzętem narciarskim lub turystycznym w górę za pomocą ruchomej taśmy lub gąsienicy;

przepustowość — liczbę osób przewożonych w czasie jednej godziny w jednym kierunku;

skrajnia narciarza — przestrzeń nad trasą, wewnątrz której nie mogą znajdować się obiekty budowlane, urządzenia i przedmioty, z wyjątkiem urządzeń przeznaczonych do holowania narciarza;

skrajnia UTL — przestrzeń nad trasą UTL, wewnątrz której mogą znajdować się wyłącznie urządzenia związane z ruchem UTL, w szczególności pojazdy oraz liny;

stacja UTL — zespół obiektów budowlanych i urządzeń związanych z eksploatacją UTL, w których znajduje się wyposażenie techniczne, strefy wsiadania i wysiadania lub perony oraz strefy związane z magazynowaniem pojazdów lub urządzeń holujących; ze względu na położenie rozróżnia się stacje początkowe, końcowe i pośrednie, a ze względu na rodzaj urządzeń — stacje napędowe, przewojowe, napędowo-napinające, przewojowo-napinające, napinające, kotwiące oraz kotwiąco-napinające;

trasa UTL — pas gruntu, po którym lub nad którym poruszają się pojazdy lub urządzenia holujące, oraz zespół obiektów budowlanych i urządzeń związanych z eksploatacją UTL;

tok — tor jazdy w górę lub tor jazdy w dół dla UTL, po którym poruszają się pojazdy lub urządzenia holujące;

układ napinający — układ linowy oraz urządzenie hydrauliczne lub pneumatyczne lub inne przeznaczone do utrzymania w określonym naprężeniu liny nośnej, napędowej lub nośno-napędowej UTL;

urządzenie holujące — element wyciągu narciarskiego służący do przekazywania ruchu liny napędowej holowanemu narciarzowi, składający się z wprzęgła, łącznika oraz elementu mającego bezpośredni kontakt z osobą;

urządzenie kontrolne położenia pojazdów — urządzenie, które informuje o położeniu pojazdów na trasie i które może być stosowane do automatycznego sterowania lub kontroli ruchu UTL;

wprzęgło — mechanizm służący do mocowania zawieszenia lub urządzenia holującego do liny napędowej lub nośno-napędowej; rozróżnia się wprzęgła stałe i rozłączne;

wprzęgło stałe — wprzęgło, które pozostaje w stałym położeniu na linie podczas ruchu kolei linowej;

wprzęgło rozłączne — wprzęgło, które jest wyprzęgane z liny, kiedy znajduje się na stacjach kolei linowej lub wyciągu narciarskiego;

wyciąg narciarski — UTL przeznaczone do holowania osób, wyposażonych w sprzęt narciarski bez utraty kontaktu z trasą, za pomocą urządzeń holujących;

wyciąg narciarski śniegowy — wyciąg narciarski służący do holowania w górę narciarzy po śniegu lub gruncie stałym pokrytym specjalną wykładziną;

wyciąg narciarski wodny — wyciąg narciarski służący do holowania narciarzy po powierzchni wody;

wyciąg pojazdów dla zjeżdżalni grawitacyjnych — UTL przeznaczone do holowania w górę pojazdów z osobami lub bez nich za pomocą liny, po specjalnym torze bez utraty kontaktu z tym torem;

zawieszenie — część składową pojazdu, która łączy gondolę, krzesełko lub gondolę otwartą z wprzęgłem lub z wózkiem pojazdu.

Dokumentacja

↗

Przed dopuszczeniem UTL do eksploatacji, eksploatujący zgłasza pisemnie urządzenie do Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, zwanego dalej „TDT”, w celu uzyskania decyzji zezwalającej na jego eksploatację.

W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, należy podać nazwę lub imię i nazwisko właściciela UTL lub eksploatującego, o ile nie jest jego właścicielem.

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, eksploatujący dołącza dwa egzemplarze dokumentacji UTL, która powinna zawierać:

informacje ogólne, w tym:

nazwę UTL i jego systemu, lokalizację, rok budowy, dane dotyczące producenta oraz montującego,

położenie poszczególnych stacji (m n.p.m.),

różnicę wysokości (m),

długość trasy,

liczbę podpór trasowych,

średnie pochylenie trasy (%),

przepustowość oraz ładowność jednego pojazdu,

maksymalną prędkość jazdy (m/s), ilość pojazdów, udźwig oraz liczbę osób,

plan sytuacyjny (1: 5000),

urządzenia zabezpieczające,

rodzaj wprzęgieł,

pozostałe dane charakterystyczne dotyczące UTL oraz szczególnych warunków jego eksploatacji;

opis trasy UTL, w tym:

profil trasy wraz z tabelą profilu,

rozstęp toków (m), a dla kolei linowo-terenowej prześwit toru (mm),

maksymalne przęsło (m),

maksymalną wysokość nad terenem (m),

dane dotyczące fundamentów i konstrukcji podpór (opis),

dane dotyczące uzbrojenia podpór, określające promienie łożysk liny nośnej, średnicę krążka, materiał wykładziny, ilość krążków na podporach, a dla kolei linowo-terenowej dane dotyczące toru i torowiska,

maksymalny i minimalny nacisk liny na krążek,

budowle na trasie;

charakterystykę liny:

rodzaj, konstrukcję i wymiary nominalne,

wytrzymałość materiału drutów,

obliczeniowe obciążenie niszczące linę,

maksymalną siłę rozciągającą linę,

wymagany współczynnik pewności na rozciąganie,

obliczenia rzeczywistych współczynników pewności,

inne dane charakterystyczne oraz rysunki połączeń i zakończeń lin;

dane dotyczące urządzeń napędowych, w tym:

schemat kinematyczny z opisem, ze szczególnym uwzględnieniem układu hamulcowego oraz rysunek zestawieniowy mechanizmu,

wyniki obliczeń podstawowych wielkości z uwzględnieniem mocy silników i momentów na wałach,

schematy elektryczne, schematy układów hydraulicznych i pneumatycznych,

uproszczone rysunki budowlane z wrysowanymi urządzeniami napędowymi i głównymi wymiarami,

dane dotyczące napędu głównego i awaryjnego oraz, o ile jest to wymagane, ewakuacyjnego i pomocniczego;

dane dotyczące urządzeń elektrycznych, w tym:

opis techniczny,

schematy elektryczne wraz z opisami oznaczeń,

schemat główny,

schematy zasadnicze sterowania i blokad,

schematy obwodów międzystacyjnych,

schematy zasadnicze obwodów pomocniczych oraz sygnalizacji stanu i zadziałania,

zastosowane środki ochrony przeciwporażeniowej i odgromowe;

dane dotyczące urządzeń przewojowych i napinających liny, w tym:

rysunek zestawieniowy urządzeń przewojowych z zaznaczeniem obciążeń,

rysunek zestawieniowy urządzeń napinających,

schemat kinematyczny układu napinającego z zaznaczeniem obciążeń,

schemat hydrauliczny układu napinającego z zaznaczeniem obciążeń;

dane dotyczące pojazdów, w tym:

rysunek zestawieniowy,

masę własną, nośność (w kg i osobach),

rysunek hamulca pojazdu wraz z opisem,

rysunek wprzęgła linowego (aparatu wprzęgłowego) wraz z opisem,

opis wyposażenia pojazdu w narzędzia i sprzęt ratowniczy;

dokumenty uzupełniające, w tym:

regulamin techniczny dla osobowych i towarowych kolei linowych, zwany dalej „regulaminem technicznym kolei”, lub instrukcję eksploatacji dla wyciągu narciarskiego, wyciągu pojazdów dla zjeżdżalni grawitacyjnej lub przenośnika, zwaną dalej „instrukcją eksploatacji”,

program prób i badań UTL,

analizę bezpieczeństwa wraz z raportem bezpieczeństwa i wykazem urządzeń bezpieczeństwa UTL, która powinna zawierać zestawienie sytuacji niebezpiecznych mogących stanowić zagrożenie dla osób, rodzaje zagrożeń i ocenę stopnia ich ryzyka, opis środków zastosowanych w projekcie, zapobiegających niebezpiecznym sytuacjom, łącznie z ich uzasadnieniem,

instrukcję ewakuacji,

deklaracje zgodności WE dla podsystemów i urządzeń bezpieczeństwa, z wyjątkiem UTL wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 maja 2004 r.

Dla towarowych kolei linowych, wyciągów narciarskich wodnych, wyciągów pojazdów dla zjeżdżalni grawitacyjnych wraz z infrastrukturą toru zjazdowego oraz przenośników dokumentacja, o której mowa w ust. 3, powinna uwzględniać specyfikę eksploatacji tych urządzeń.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się w zakresie, w jakim dane, o których mowa w tym przepisie, zawarte są w dokumentacji określonej w rozporządzeniach wydanych na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 267, poz. 2258).

↗

Dla UTL montowanych w miejscu eksploatacji przekazuje się dodatkowo dokumentację uzupełniającą, która powinna zawierać:

dla wszystkich UTL — opis techniczny urządzenia wraz z planem terenu w odpowiedniej skali;

dla kolei linowo-terenowych:

profil wzdłużny w skali 1:500 lub 1:1000, z zaznaczeniem odległości i wysokości obiektów budowlanych znajdujących się na trasie UTL, w szczególności mostów, murów zabezpieczających, punktów zatrzymania; profil wzdłużny powinien zawierać również, w postaci prostych linii z oznaczeniami, punkty przecięć z innymi UTL, trasy innych UTL, drogi, ścieżki, cieki wodne, linie elektroenergetyczne, ropociągi, gazociągi oraz wodociągi,

przekroje poprzeczne w skali 1:50 dla stref, w których spotykają się pojazdy, i dla stref, w których skrajnia UTL jest ograniczona z boku w stacjach, w szczególności przez obiekty budowlane lub skały;

dla osobowych i towarowych kolei linowych:

profil wzdłużny w skali 1:500 lub 1:1000, z zaznaczeniem terenu, jak również odległości i wysokości obiektów budowlanych znajdujących się na trasie UTL oraz punktów zatrzymania; profil wzdłużny powinien zawierać również, w postaci prostych linii z oznaczeniami, punkty przecięć z innymi UTL, trasy UTL, drogi, ścieżki, cieki wodne, linie elektroenergetyczne, ropociągi, gazociągi oraz wodociągi, tereny zalesione i budynki, ponad którymi biegnie kolej. Profil wzdłużny powinien dodatkowo określać: — odstęp pomiędzy dolną krawędzią pojazdu a obiektami, o których mowa w niniejszym punkcie, — krzywe łańcuchowe dla nieobciążonych lin nośnych, lin napędowych lub nośno-napędowych oraz tory dolnych krawędzi pojazdów przy maksymalnych zwisach lin, które mogą wystąpić w przęśle, — w przypadku kolei dwulinowych, najniższe położenie liny napędowej oraz, jeżeli istnieje, liny hamującej w przęśle,

przekroje poprzeczne w skali 1:50 lub 1:100, dla stref, w których spotykają się pojazdy, oraz dla kolei dwulinowych, dla odległości pomiędzy pojazdem a liną napędową i liną odciążną, należącą do przeciwnego kierunku w najbardziej niekorzystnych warunkach, jak również przekroje poprzeczne dla stref, w których odległość skrajni UTL lub lin jest ograniczona z boku w stacjach, w szczególności przez obiekty budowlane znajdujące się na trasie UTL lub skały;

dla wyciągów narciarskich śniegowych:

profil wzdłużny w skali 1:1000, z zaznaczeniem terenu, jak również odległości i wysokości obiek

tów budowlanych znajdujących się na trasie UTL i punktów zatrzymania; profil wzdłużny powinien zawierać również, jako linie proste z oznaczeniami, punkty przecięcia z innymi UTL, liniami kolejowymi, drogami, ścieżkami, ciekami wodnymi, liniami elektroenergetycznymi, ropociągami, gazociągami oraz wodociągami,

przekroje poprzeczne w skali 1:50 lub 1:100 dla stacji, innych obiektów budowlanych znajdujących się na trasie oraz na poprzecznych nachyleniach, na nasypach, na mostach i w każdym położeniu, w którym odstęp z boku jest ograniczony, w szczególności przez budynki lub skały;

schematy zasilania UTL ze wskazaniem w szczególności: osprzętu, wielkości, rodzaju stosowanych zabezpieczeń, rodzaju i typu przewodów zasilających;

poświadczenie prawidłowości montażu i prób przeprowadzonych po montażu, wystawione przez montującego;

protokoły pomiarów rezystancji izolacji obwodów elektrycznych, skuteczności ochrony przeciwporażeniowej oraz instalacji odgromowej;

protokoły badań, ekspertyzy techniczne, atesty materiałowe, poświadczenia zakładowe;

oświadczenie, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.3)).

W przypadku zmiany miejsca zainstalowania wymagającego demontażu i ponownego montażu UTL dokumentacja powinna być uaktualniona, z uwzględnieniem warunków miejscowych oraz wymagań przepisów w zakresie budowy i instalowania UTL.

↗

Regulamin techniczny kolei oraz instrukcja eksploatacji, o których mowa w § 3 ust. 3 pkt 8 lit. a, powinny zawierać:

wskazania dotyczące bezpiecznej eksploatacji UTL, uwzględniające warunki atmosferyczne, takie jak wiatr, mróz, oblodzenie, deszcz, oraz przeznaczenie i warunki pracy, w tym dające się przewidzieć niekorzystne lub niewłaściwe zachowanie się pasażerów, pracowników obsługi i osób trzecich;

informacje dotyczące wymaganych kwalifikacji osób zajmujących się obsługą i konserwacją UTL;

opis budowy, działania i regulacji mechanizmów, zespołów i elementów wyposażenia mechanicznego, elektrycznego, hydraulicznego lub pneumatycznego;

opis budowy, działania i regulacji elementów bezpieczeństwa;

opis działania urządzeń sterowniczych i sygnalizacyjnych;

informacje dotyczące wskazań przyrządów pomiarowo-kontrolnych wraz z rysunkami przedstawiającymi rozmieszczenie tych przyrządów;

wskazanie sposobu i zasad sterowania ruchami mechanizmów;

wykaz niezbędnych czynności do wykonania, przed, podczas i po zakończeniu pracy UTL;

zasady wykonywania czynności konserwacyjnych, technologii montażu i demontażu, z określeniem wielkości momentów dokręcania połączeń śrubowych oraz sprawdzenia prawidłowości wykonanych działań wraz z określeniem zakresów i terminów przeprowadzanych przeglądów;

wykaz czynności niezbędnych do wykonania przez osoby konserwujące UTL;

wykaz typowych usterek lub nieprawidłowości, które mogą występować podczas eksploatacji UTL, z określeniem przyczyn ich powstawania oraz sposobu ich usunięcia;

w przypadku kolei linowo-terenowych warunki dotyczące eksploatacji torowiska i toru jezdnego;

rejestr wydarzeń i wypadków;

formularze przeglądów;

dane dotyczące personelu, takie jak obsada stanowisk, zadania, ochrona pracowników;

regulamin dla pasażerów.

↗

Instrukcja ewakuacji, o której mowa w § 3 ust. 3 pkt 8 lit. d, z wyłączeniem urządzeń, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2—4, powinna zawierać informacje, zalecenia oraz instrukcje szczegółowe na wypadek przedłużającego się zatrzymania UTL.

Instrukcja ewakuacji powinna zawierać w szczególności:

założenie przybliżonego czasu ewakuacji;

określenie bezpiecznych miejsc i dróg dla wycofania osób, charakterystyki trasy, maksymalnej liczby pojazdów i osób na trasie kolei, wysokości jazdy powyżej terenu;

określenie metod ewakuacji stosowanych na różnych odcinkach trasy, określenie długości profilu;

określenie naturalnych dojść do pojazdów w przypadku pojazdów bez obsługi;

sposoby wymiany personelu ewakuacyjnego, założenie punktu kontrolnego, nadzorującego akcję ewakuacyjną i koniecznych sposobów łączności oraz warunków informowania ewakuowanych osób; ——————— 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 92, poz. 881, Nr 93, poz. 888 i Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 113, poz. 954, Nr 163, poz. 1362 i 1364 i Nr 169, poz. 1419 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 63.

zespoły ewakuacyjne, określenie odcinków trasy, za które są one odpowiedzialne, elementy sprzętu przydzielonego każdemu zespołowi i jego miejsce składowania oraz środki transportujące ich do miejsca ewakuacji;

przydzielenie każdemu zespołowi zadań i wyposażenia, określenie sposobu transportu do miejsca ewakuacji i do pojazdów, ustalenie metod schodzenia na ziemię i obowiązków związanych z opieką nad osobami do czasu ich doprowadzenia do ustalonych bezpiecznych miejsc, a także ustalenie warunków powrotu zespołu, dla najbardziej złożonego przypadku;

opis sprzętu i wyposażenia ewakuacyjnego;

plan ewakuacyjny i mapę topograficzną obszaru wokół trasy, na której powinny być przedstawione wszystkie przeszkody, a w szczególności inne UTL lub napowietrzne linie elektroenergetyczne;

postanowienia dotyczące przyjmowania, kontroli i składowania sprzętu ewakuacyjnego po użyciu;

wzór sprawozdania z przeprowadzonej ewakuacji.

Warunki dopuszczenia UTL do eksploatacji

↗

Przed przekazaniem i dopuszczeniem UTL do eksploatacji montujący wykonuje badania mające na celu potwierdzenie prawidłowego montażu oraz działania elementów, oddzielnie i w ramach kompletnego UTL.

Badania, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w przypadku:

UTL montowanych po raz pierwszy w miejscu eksploatacji;

zmiany lokalizacji UTL.

Badanie przed przekazaniem UTL do eksploatacji, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:

sprawdzenie dokumentacji powykonawczej i zgodności wykonania z zatwierdzoną przez TDT dokumentacją techniczną;

badanie techniczne poszczególnych elementów po zmontowaniu;

badanie ruchowe.

Badanie techniczne poszczególnych elementów po zmontowaniu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, obejmuje badania:

stanu lin i ich zakończeń;

prowadników lin oraz prawidłowości pracy urządzeń podtrzymujących liny i urządzeń napinających;

odpowiednich odstępów między pojazdami lub urządzeniami holującymi a linami, w odniesieniu do innych elementów i ich lokalnego środowiska w najbardziej krytycznych warunkach ruchu;

połączenia pojazdów i urządzeń holujących z ruchomymi linami;

ruchu pojazdów i urządzeń holujących na trasie i w stacjach;

działania urządzeń elektrycznych;

działania urządzeń służących do komunikacji i sygnalizacji;

działania urządzeń bezpieczeństwa i kontroli w przypadku uszkodzenia podczas ruchu;

sprawności wszystkich hamulców i odpowiedniego sprzężenia ciernego w najbardziej niekorzystnych warunkach obciążeń; w przypadku wyciągów narciarskich oraz przenośników badanie to powinno być przeprowadzane na nieobciążonym urządzeniu;

działania układów napędowych i rodzajów pracy, włączając działanie urządzeń sterujących i kontrolujących, z uwzględnieniem wszystkich warunków obciążeń podczas ruchu; w przypadku wyciągów narciarskich oraz przenośników badanie to powinno być przeprowadzane na nieobciążonym urządzeniu;

działania urządzeń do ewakuacji;

stanu szyn i ich infrastruktury.

Badanie ruchowe, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, obejmuje kompletne UTL, po uruchomieniu wszystkich układów napędowych i trybów pracy oraz uwzględnieniu wszystkich ruchowych warunków obciążeń. Badanie ruchowe należy przeprowadzić po przeglądzie UTL zakończonym wynikiem pozytywnym. Przed rozpoczęciem badania ruchowego UTL powinno pracować nie krócej niż:

5 godzin — dla wyciągów narciarskich;

25 godzin dla napędu głównego, w tym co najmniej 5 godzin przy pełnym obciążeniu w przypadku kolei linowych wahadłowych — dla urządzeń z pojazdami zaopatrzonymi we wprzęgła stałe;

50 godzin dla napędu głównego, w tym co najmniej 5 godzin przy pełnym obciążeniu — dla urządzeń z pojazdami zaopatrzonymi we wprzęgła rozłączne;

dla pozostałych układów napędowych badanie pod obciążeniem powinno być przeprowadzone dla co najmniej jednego pełnego cyklu pracy.

W przypadku wyciągów narciarskich oraz przenośników badanie ruchowe powinno być przeprowadzone na nieobciążonym urządzeniu.

W przypadku UTL z pojazdami zaopatrzonymi we wprzęgła rozłączne badanie ruchowe powinno być przeprowadzone ze wszystkimi pojazdami.

W przypadku UTL przeznaczonych wyłącznie do transportu w górę badanie pod obciążeniem powinno być przeprowadzone przy największym dopuszczalnym obciążeniu.

Z przeprowadzonego badania UTL, o którym mowa w ust. 1, sporządza się protokół, który powinien zawierać stwierdzenie o:

zgodności urządzenia z zatwierdzoną dokumentacją;

pracy hamulców;

pracy urządzeń, które kontrolują prawidłowy wjazd i wyjazd pojazdów, lub urządzeń holujących na i ze stacji;

pracy urządzeń elektrycznych;

parametrach elementów mechanicznych i elektrycznych;

stanie lin, połączeń i zakończeń lin;

wynikach badań ruchowych, zawierających szczegółowe informacje dotyczące prędkości ruchu, obciążenia, liczby godzin pracy oraz wyszczególnienie wszystkich usterek, jakie wystąpiły w trakcie badania, z podaniem ich przyczyn i sposobu ich usunięcia;

zachowaniu właściwego poziomu bezpieczeństwa eksploatacji.

W protokole zamieszcza się również imię i nazwisko oraz podpis osoby przeprowadzającej badanie przed przekazaniem do eksploatacji oraz datę jego przeprowadzenia.

↗

Na podstawie dokumentów, o których mowa w § 3 ust. 3 i § 4 ust. 1, oraz protokołu z badania, o którym mowa w § 7 ust. 9, a także wykazu osób posiadających odpowiednie kwalifikacje do konserwacji i obsługi UTL oraz po badaniu odbiorczym, o którym mowa w § 18 pkt 1, TDT wydaje decyzję zezwalającą na eksploatację UTL.

Warunki eksploatacji oraz przeglądy i kontrole UTL

↗

Podczas eksploatacji UTL podlegają konserwacji, której zasady określają pisemne instrukcje stanowiące część składową regulaminu technicznego kolei oraz instrukcji eksploatacji, obejmujące:

terminarz prac konserwacyjnych;

opis prac konserwacyjnych, który powinien być umieszczony na formularzach zawierających wartości odniesienia i dopuszczalne tolerancje, łącznie z harmonogramem wymiany różnych elementów, a także kryteria dla kontroli wizualnych i badań nieniszczących;

wzory formularzy stosowanych do sporządzania opisów prac konserwacyjnych.

Z przeprowadzonej konserwacji sporządza się raport, który podpisuje konserwator.

Konserwacja elementów bezpieczeństwa przewidziana w planie konserwacji i przeprowadzona przez konserwatora podlega kontroli jego przełożonego, co potwierdza się wpisem do raportu.

Eksploatujący UTL powinien posiadać niezbędne narzędzia do obsługi, konserwacji i badań oraz ładunki próbne do badań pojazdów pod obciążeniem, a także sprzęt pomiarowy.

Nadzór nad bezpieczną eksploatacją osobowych oraz towarowych kolei linowych sprawuje kierownik kolei lub wyznaczony przez niego mechanik konserwator, zgodnie z postanowieniami regulaminu technicznego kolei.

Renowację stożków, przesuwanie lin nośnych lub wprzęgieł należy przeprowadzać z uwzględnieniem instrukcji wykonywania tych czynności i wymagań odpowiednich norm.

↗

Przeglądy konserwacyjne przeprowadza się zgodnie z planem przeglądów konserwacyjnych.

Po przeprowadzeniu przeglądu konserwacyjnego należy sprawdzić prawidłowość działania mechanizmów i układów podlegających konserwacji.

↗

Podczas eksploatacji UTL eksploatujący przeprowadza następujące rodzaje kontroli:

codzienne;

miesięczne;

roczne;

specjalne.

↗

1 Kontrole codzienne przeprowadza się każdego dnia przed oddaniem UTL do ruchu. Kontrola codzienna obejmuje sprawdzenie:

obwodów bezpieczeństwa ruchu i kontroli, które inicjują zatrzymanie ruchu, łącznie z ich wartościami granicznymi;

wyzwalania obwodów kontrolnych w przypadku uziemienia, zwarcia lub rozłączenia;

wskazania przyrządów, czy znajdują się w zakresie wartości dopuszczalnych;

hamowania elektrycznym silnikiem napędowym przy maksymalnej prędkości roboczej;

funkcjonowania urządzenia w pełnym zakresie prędkości roboczych;

działania mechanicznych układów hamowania w zespołach napędowych;

działania wewnętrznych układów komunikowania się;

dostępności urządzeń do zatrzymywania ruchu;

położenia lin na kołach, krążkach i siodłach oraz działania urządzeń do czyszczenia rowka koła;

układów napinających;

szczelności układów hydraulicznych i pneumatycznych oraz reduktorów;

położenia szyn jezdnych i kontrolnych w obszarach wjazdu i wyjazdu ze stacji;

działania układów kontrolujących wprzęgła rozłączne na wjeździe i wyjeździe ze stacji;

obszarów wsiadania i wysiadania oraz dojść, przejść i wyjść dla osób;

stanu technicznego pojazdów.

Wyniki kontroli codziennej opisuje się w formularzu stanowiącym część składową regulaminu technicznego kolei lub instrukcji eksploatacji.

↗

Podczas kontroli miesięcznej UTL poddawane jest szczegółowej kontroli wizualnej oraz badaniom obejmującym:

linę nośno-napędową i napędową oraz liny do awaryjnego sprowadzania pojazdów do stacji — pod względem liczby pękniętych drutów oraz wielkości zewnętrznych uszkodzeń;

liny nośne i napinające w miejscach zmiany kierunku oraz w innych miejscach szczególnie narażonych na uszkodzenia — pod względem liczby pękniętych drutów oraz wielkości zewnętrznych uszkodzeń;

zakończenia lin, zaplotów i wprzęgieł;

wzajemne położenia lin i szyn w obszarach wprzęgania i wyprzęgania;

stan, położenie i mocowanie krążków, kół i zmian kierunku liny oraz urządzeń zabezpieczających liny i siodła lin nośnych łącznie z ich zakończeniami;

urządzenia kontrolujące wjazd, przejazd i wyjazd pojazdów ze stacji;

wjazd, wyjazd i przejazd pojazdów i urządzeń holujących w stacji;

wykładziny hamulców;

elektryczne i mechaniczne układy hamulcowe — przez pomiar długości drogi hamowania i czasu zatrzymania pustych pojazdów albo urządzeń holujących i przez pomiar ciśnienia zwrotnego, w przypadku gdy wymagana jest kontrolowana siła hamowania;

ręczne wyzwalanie hamulców wagonowych i prawidłowe działanie automatycznego zatrzymania silnika;

działanie napędu;

działanie czujników przekroczenia prędkości i zabezpieczeń przed ruchem wstecznym i urządzeń monitorujących;

sprawdzenie pojazdów i urządzeń holujących, prawidłowość mocowania i zamykania drzwi, stan poręczy bezpieczeństwa zamykających krzesełka lub innych osłon zabezpieczających;

sprawdzenie akumulatorów elektrycznych;

prawidłowość magazynowania sprzętu ewakuacyjnego;

urządzenia elektryczne do kontroli wprzęgieł, przyspieszenia i wyzwalania hamulca.

Wyniki kontroli miesięcznej opisuje się w formularzu stanowiącym część składową regulaminu technicznego kolei lub instrukcji eksploatacji.

↗

Podczas kontroli rocznej UTL poddawane jest szczegółowej kontroli wizualnej i badaniom obejmującym:

kontrolę wizualną konstrukcji betonowych i stalowych oraz wszystkich innych konstrukcji, włączając drabiny, urządzenia zapobiegające przed upadkiem, pomosty do przeprowadzania przeglądów i mostki;

przegląd urządzeń mechanicznych, elektrycznych i pozostałych, w tym:

kontrolę wizualną i ruchową silników i elementów przekładni,

kontrolę wizualną i ruchową hamulców, wyłączając hamulce pojazdowe, w różnych warunkach obciążeń i badanie przebiegu wyzwalania i działania, łącznie z rejestracją otrzymanych wyników; w przypadku wyciągów narciarskich oraz przenośników badanie to powinno być przeprowadzone na nieobciążonym urządzeniu,

kontrolę wizualną krążków, baterii krążków i kół z podniesioną liną nośno-napędową, siodeł lin nośnych i kół,

kontrolę wizualną urządzeń mechanicznych w stacjach, w tym urządzeń napinających,

kontrolę wizualną i ruchową urządzeń do ewakuacji i do sprowadzania pojazdów do stacji, łącznie z ćwiczeniami ewakuacyjnymi;

przegląd lin, w tym:

kontrolę wizualną lub magnetyczną zgodnie z postanowieniami norm,

przegląd stanu zakończeń lin,

kontrolę wizualną lin sygnalizacyjnych, ich podparcia i mocowania;

przegląd urządzeń elektrycznych, w tym:

kontrolę wizualną przyrządów elektrycznych i urządzeń,

kontrolę napięcia zasilania, zabezpieczeń przeciążeniowych, izolacji, ochrony przeciwporażeniowej i odgromowej,

sprawdzenie stanu pojemności akumulatorów;

przegląd urządzeń kontrolnych i sygnalizacyjnych, w tym przegląd stanu i działania:

obwodów kontrolnych oraz urządzeń sygnalizacyjnych i zdalnego sterowania,

stacji, wskaźników trasowych i wskaźników uszkodzeń pojazdu,

sprzętu do pomiaru siły wiatru;

przegląd pojazdów i urządzeń holujących, w tym:

sprawdzenie stanu pojazdów i urządzeń holujących, włączając wprzęgła, zawieszenie, wózki pojazdów i osie zawieszeń, według instrukcji producenta,

demontaż i kontrolę wizualną co najmniej 20 % wprzęgieł według instrukcji producenta; każde wprzęgło powinno być poddane takiej kontroli nie rzadziej niż co 5 lat,

sprawdzenie działania i nastawienia urządzeń do kontroli wprzęgła i siły sprzężenia ciernego wprzęgieł z liną,

sprawdzenie co najmniej 10 % wprzęgieł pod względem występowania poślizgu po linie pod działaniem siły równej wartości wymaganej; nie dotyczy to wyciągów narciarskich,

pomiar siły wprzęgnięcia wszystkich wprzęgieł działających grawitacyjnie,

przegląd działania drzwi pojazdów oraz urządzeń zamykających i ryglujących te drzwi,

sprawdzenie sprawności urządzeń do pomiaru obciążenia pojazdu i do liczenia osób,

sprawdzenie działania hamulców pojazdów łącznie z pomiarem ruchowej wytrzymałości progowej i wytrzymałości przed poślizgiem.

Wyniki kontroli rocznej opisuje się w formularzu stanowiącym część składową regulaminu technicznego kolei lub instrukcji eksploatacji.

W przypadku negatywnego wyniku przeglądu lin, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, należy dokonać ich wymiany z uwzględnieniem wymagań określonych w specyfikacjach technicznych.

↗

Kontrole specjalne powinny obejmować badania nieniszczące wszystkich elementów bezpieczeństwa, które są poddawane procesowi zmęczenia. Rodzaj badań, które należy przeprowadzić, oraz kryteria oceny, które należy stosować w ramach kontroli specjalnej, powinny być określone przez wytwórcę UTL z uwzględnieniem wymagań właściwych norm.

Odstępy czasowe kontroli specjalnych, z wyjątkiem wprzęgieł, są następujące:

pierwszy przegląd specjalny — nie później niż po 15 latach lub po 22 500 godzinach pracy od dnia przekazania do eksploatacji;

drugi przegląd specjalny — nie później niż po 10 latach lub po 15 000 godzin pracy po pierwszym przeglądzie specjalnym;

trzeci przegląd specjalny i następne — nie później niż po 5 latach lub po 7 500 godzin pracy po poprzednim przeglądzie specjalnym.

W przypadku wprzęgieł kontrola specjalna nie jest konieczna, jeżeli podczas kontroli rocznej, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 6 lit. b, zostało już przeprowadzone badanie nieniszczące zamiast kontroli wizualnej.

Wyniki kontroli specjalnej opisuje się w formularzu stanowiącym część składową regulaminu technicznego kolei lub instrukcji eksploatacji.

↗

Niezależnie od kontroli przeprowadzanych zgodnie z § 12—15, przeprowadza się inne przeglądy UTL w okresie i według wymagań określonych przez wytwórcę UTL.

Naprawa i modernizacja UTL

↗

Naprawa lub modernizacja UTL powinny być przeprowadzane przez podmioty posiadające uprawnienia wydane przez TDT oraz na podstawie uzgodnionej przez TDT dokumentacji technicznej i technologicznej.

Wykonanie naprawy lub modernizacji powinno być potwierdzone pisemnie przez wykonawcę.

Po zakończeniu naprawy lub modernizacji należy przeprowadzić badanie odpowiadające swym zakresem badaniu, o którym mowa w § 18 pkt 3 lit. a.

W przypadku naprawy lin:

naprawa w zaplocie powinna być wykonana w następujący sposób:

dopuszcza się maksymalnie dwa dodatkowe przeplecenia w obszarze zaplotu, jeżeli wymagana jest naprawa splotek wewnątrz zaplotu,

odległość między istniejącymi i dodatkowymi lub między dwoma dodatkowymi przepleceniami powinna wynosić co najmniej 200 wielokrotności nominalnej średnicy liny,

geometria zaplotu powinna być zgodna z normami,

obszar zaplotu do naprawy obejmuje całkowitą początkową długość zaplotu oraz dodatkową długość około 400 wielokrotności nominalnej średnicy liny po każdej stronie zaplotu;

naprawa poza zaplotem powinna być wykonana w następujący sposób:

odległość między dwoma dodatkowymi przepleceniami poza zaplotem powinna wynosić co

najmniej 200 wielokrotności nominalnej średnicy liny,

długość końców w zastępowanej splotce powinna wynosić co najmniej 100 wielokrotności nominalnej średnicy liny;

skracanie powinno być wykonane zgodnie z wymaganiami określonymi w pkt 2.

Świadectwo zgodności wykonania zaplotu, skracania lub naprawy liny powinno:

potwierdzić zgodność z właściwymi normami;

zawierać następujące informacje:

identyfikację rodzaju operacji, w tym zaplatanie, naprawę lub skracanie,

identyfikację UTL, w tym lokalizację, nazwę, rodzaj, wytwórcę,

identyfikację liny, w tym wytwórcę, średnicę nominalną, konstrukcję, rodzaj i kierunek zwicia,

identyfikację podmiotu wykonującego zaplot liny, w tym nazwę lub imię i nazwisko oraz adres, a także imię i nazwisko zaplatacza,

odniesienie do procedur: rodzaj dokumentu, opis kompletnej operacji z podaniem różnic z udokumentowanymi procedurami zaplatania liny,

pomiary: długości zaplotu, odległości między zaplotami, jeżeli mają zastosowanie, odległości między przepleceniami starym i nowym, średnicy liny między przepleceniami, maksymalnej i minimalnej średnicy w przepleceniach,

identyfikację osoby upoważnionej do podpisywania w imieniu osoby lub jednostki wykonującej zaplot i datę zakończenia zaplotu.

Osoby wykonujące czynności konserwacji lin w zakresie zaplotu, skracania lub naprawy powinny posiadać kwalifikacje potwierdzone przez TDT.

Badania techniczne UTL

↗

TDT przeprowadza następujące rodzaje badań technicznych UTL:

badanie odbiorcze — wykonywane po montażu, a przed przekazaniem UTL do eksploatacji;

badanie okresowe — wykonywane podczas eksploatacji UTL objętych dozorem pełnym, w terminach określonych dla danego rodzaju UTL w załączniku do rozporządzenia;

badanie doraźne:

eksploatacyjne,

kontrolne,

powypadkowe lub poawaryjne.

↗

Zgłaszający UTL do badań technicznych przedkłada, w zależności od rodzaju badania, dokumentację w zakresie niezbędnym do wykonania badania.

UTL zgłoszone do badania technicznego powinno być zmontowane, sprawne technicznie i przygotowane do eksploatacji, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu i regulaminie technicznym kolei lub instrukcji eksploatacji.

Eksploatujący, zgłaszając UTL do badania technicznego, powinien zapewnić bezpieczne warunki pracy oraz posiadać oprzyrządowanie niezbędne do przeprowadzenia badań.

Badania techniczne UTL powinny być wykonywane w obecności eksploatującego oraz konserwującego i obsługującego UTL.

↗

Celem badania odbiorczego jest stwierdzenie, czy:

UTL jest zgodne z przedłożoną dokumentacją;

montaż i przeznaczenie UTL są zgodne z regulaminem technicznym kolei lub instrukcją eksploatacji oraz przepisami o dozorze technicznym;

napisy ostrzegawcze, informacje i instrukcje zostały umieszczone właściwie oraz są czytelne i zrozumiałe;

UTL może być przekazane do bezpiecznej eksploatacji.

Przed przystąpieniem do badania odbiorczego dokumentacja dotycząca UTL powinna być sprawdzona i uzgodniona przez TDT.

Badanie odbiorcze obejmuje:

sprawdzenie prawidłowości zainstalowania UTL oraz przeznaczenia zgodnie z dokumentacją, o której mowa w ust. 2;

przeprowadzenie prób funkcjonowania UTL w zainstalowanej wersji montażowej z obciążeniem wystarczającym do stwierdzenia, że sterowanie i ruchy robocze UTL, mechanizmy oraz urządzenia zabezpieczające i ochronne działają prawidłowo.

Próby, o których mowa w ust. 3 pkt 2, dla wyciągów narciarskich oraz przenośników przeprowadza się bez obciążenia.

↗

Po zakończeniu badania odbiorczego do regulaminu technicznego kolei lub instrukcji eksploatacji dołącza się jeden egzemplarz dokumentacji, o której mowa w § 3 ust. 3.

Drugi egzemplarz dokumentacji jest przechowywany w TDT.

↗

Celem badania okresowego jest stwierdzenie, czy:

zrealizowano zalecenia z poprzedniego badania;

nie powstały uszkodzenia lub zmiany UTL mające wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji UTL lub mogące być przyczyną zagrożenia jego bezpiecznej eksploatacji w przyszłości;

istnieją i pracują prawidłowo urządzenia bezpieczeństwa i urządzenia ochronne;

napisy ostrzegawcze, informacje i instrukcje zostały umieszczone na UTL oraz są czytelne i zrozumiałe;

UTL wymaga przeprowadzenia działań naprawczych.

Podczas badania okresowego TDT sprawdza:

dokumentację eksploatacyjną stanowiącą zbiór protokołów z kontroli sporządzonych na formularzach stanowiących część składową regulaminu technicznego kolei lub instrukcji eksploatacji;

protokoły pomiarów elektrycznych, protokoły badania lin i ich zaplotów, inne protokoły wymagane dla stwierdzenia prawidłowości działania UTL;

zaświadczenia kwalifikacyjne konserwujących i obsługujących UTL.

Badanie okresowe UTL obejmuje:

oględziny UTL w miejscach dostępnych;

przeprowadzenie prób UTL zgodnie z programem prób i badań, w zainstalowanej wersji montażowej z obciążeniem wystarczającym do stwierdzenia, że sterowanie i ruchy robocze UTL, mechanizmy, urządzenia bezpieczeństwa i urządzenia ochronne, sygnalizacji i łączności oraz ewakuacji działają prawidłowo.

Próby, o których mowa w ust. 3 pkt 2, dla wyciągów narciarskich oraz przenośników przeprowadza się bez obciążenia.

↗

Celem badania doraźnego eksploatacyjnego jest potwierdzenie, czy dokonana naprawa, modernizacja lub wymiana podsystemu, urządzenia bezpieczeństwa lub innego elementu UTL, jego demontaż i ponowny montaż, a także montaż UTL na nowym miejscu pracy, nie wpływa na bezpieczeństwo jego eksploatacji.

Badanie doraźne eksploatacyjne przeprowadza się na wniosek eksploatującego, w następujących przypadkach:

po wymianie lub naprawie:

lin,

pojazdów i urządzeń holujących oraz ich elementów,

zespołu napędowego lub nośnego elementu zespołu napędowego,

układu hamulcowego lub jego elementu,

układu napinania liny,

urządzeń bezpieczeństwa, zabezpieczających, sterowniczych i sygnalizacyjnych oraz urządzeń do ewakuacji,

konstrukcji nośnej UTL lub jej elementów;

po modernizacji uzgodnionej z TDT;

po zmianie miejsca pracy UTL wymagającej jego demontażu i ponownego montażu.

Podczas badania doraźnego eksploatacyjnego TDT sprawdza:

regulamin techniczny kolei lub instrukcję eksploatacji oraz protokoły z badań i kontroli eksploatacyjnych;

protokoły pomiarów elektrycznych;

zaświadczenia kwalifikacyjne konserwujących i obsługujących UTL;

niezbędne rysunki i obliczenia;

niezbędne schematy elektryczne, hydrauliczne, pneumatyczne.

Badanie doraźne eksploatacyjne UTL obejmuje:

sprawdzenie prawidłowości zainstalowania i przeznaczenia UTL zgodnie z regulaminem technicznym kolei lub instrukcją eksploatacji;

przeprowadzenie prób funkcjonowania UTL w zainstalowanej wersji montażowej, z obciążeniem wystarczającym do stwierdzenia, że sterowanie i ruchy robocze UTL, mechanizmy oraz urządzenia zabezpieczające i ochronne działają prawidłowo.

Próby, o których mowa w ust. 4 pkt 2, dla wyciągów narciarskich oraz przenośników przeprowadza się bez obciążenia.

Badanie doraźne eksploatacyjne może być przeprowadzone na wniosek eksploatującego w innych przypadkach niż określone w ust. 2; zakres tego badania uzgadnia się z TDT.

Badanie doraźne eksploatacyjne powinno potwierdzić, czy:

UTL jest zgodne z przedłożoną dokumentacją;

instalacja i przeznaczenie UTL są zgodne z regulaminem technicznym kolei lub instrukcją eksploatacji;

napisy ostrzegawcze, informacje i instrukcje zostały umieszczone na UTL oraz są czytelne i zrozumiałe.

↗

Celem badania doraźnego kontrolnego jest stwierdzenie, czy:

zrealizowano zalecenia z poprzedniego badania;

nie powstały uszkodzenia lub zmiany stanu UTL mające wpływ na bezpieczeństwo eksploatacji UTL lub mogące być przyczyną zagrożenia jego bezpiecznej eksploatacji w przyszłości;

istnieją i pracują prawidłowo niezbędne urządzenia bezpieczeństwa i urządzenia ochronne;

napisy ostrzegawcze, informacje i instrukcje zostały umieszczone na UTL oraz są czytelne i zrozumiałe;

UTL wymaga przeprowadzenia działań naprawczych.

Podczas badania doraźnego kontrolnego TDT sprawdza:

dokumentację eksploatacyjną stanowiącą zbiór protokołów z kontroli sporządzonych na formularzach stanowiących część składową regulaminu technicznego kolei lub instrukcji eksploatacji;

protokoły pomiarów elektrycznych, protokoły badania lin i ich zaplotów, inne protokoły wymagane dla stwierdzenia prawidłowości działania UTL;

zaświadczenia kwalifikacyjne konserwujących i obsługujących UTL.

Badanie doraźne kontrolne obejmuje:

oględziny UTL w miejscach dostępnych;

przeprowadzenie prób funkcjonowania UTL w zainstalowanej wersji montażowej bez obciążenia.

W przypadkach uzasadnionych stanem bezpieczeństwa UTL zakres badania doraźnego kontrolnego może być rozszerzony przez TDT.

↗

Celem badania doraźnego powypadkowego lub poawaryjnego jest określenie stanu technicznego UTL oraz przyczyn nieszczęśliwego wypadku lub niebezpiecznego uszkodzenia związanego z jego eksploatacją.

Badanie, o którym mowa w ust. 1, TDT przeprowadza po otrzymaniu zawiadomienia lub informacji dotyczącej niebezpiecznego uszkodzenia lub nieszczęśliwego wypadku związanego z eksploatacją UTL.

Zakres dokumentacji wymaganej do przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust. 1, oraz zakres tego badania ustala TDT.

↗

Formy dozoru technicznego oraz terminy badań okresowych wyznacza się zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku do rozporządzenia. Terminy wyznacza się, podając miesiąc i rok.

W przypadkach uzasadnionych stanem technicznym UTL mającym wpływ na bezpieczeństwo, terminy badań, o których mowa w ust. 1, mogą być skrócone przez TDT.

Dodatkowe wymagania dla towarowych kolei

linowych, wyciągów dla narciarzy wodnych, wyciągów pojazdów dla zjeżdżalni grawitacyjnych i przenośników

↗

Projektowanie i wytwarzanie towarowych kolei linowych, wyciągów dla narciarzy wodnych, wyciągów pojazdów dla zjeżdżalni grawitacyjnych wraz z infrastrukturą toru zjazdowego, przenośników oraz wytwarzanie materiałów i elementów stosowanych do ich wytwarzania odbywa się na podstawie warunków technicznych ustalonych z TDT.

Eksploatacja UTL, o których mowa w ust. 1, powinna odpowiadać wymaganiom określonym w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem wymagań dodatkowych określonych przez wytwórców tych urządzeń lub norm i specyfikacji technicznych.

Do zgłoszenia, o którym mowa w § 3 ust. 1, eksploatujący dołącza dokumentację uzupełniającą dotyczącą specyfiki pracy tych urządzeń, której zakres należy uzgodnić z TDT.

Dla wyciągów dla narciarzy wodnych dokumentacja uzupełniająca powinna zawierać wymagania dla wykonania i eksploatacji budowli wodnych określone w odrębnych przepisach.

Podczas eksploatacji wyciągów dla narciarzy wodnych elementy budowli podwodnych powinny być kontrolowane przez nurków posiadających uprawnienia do konserwacji urządzeń technicznych wydane przez TDT.

Projekt trasy towarowych kolei linowych w przypadku ich skrzyżowania z napowietrznymi liniami elektroenergetycznymi, drogami, liniami kolejowymi lub szlakami wodnymi powinien zawierać dodatkowe ustalenia dotyczące zabezpieczenia tych dróg, linii i szlaków przed ewentualnym wysypaniem się ładunku z pojazdu.

Przepis końcowy

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Transportu: J. Polaczek

Załącznik do rozporządzenia Ministra Transportu ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

z dnia 1 czerwca 2006 r. (poz. 717) FORMY DOZORU TECHNICZNEGO ORAZ TERMINY BADAŃ OKRESOWYCH Lp. Urządzenie transportu linowego Forma dozoru technicznego Termin badania Rodzaj badania 2 razy w roku: 1 Osobowe koleje linowe Pełny na wiosnę Badanie okresowe i na jesieni*) 1 raz w roku: 2 Towarowe koleje linowe Pełny na wiosnę Badanie okresowe lub na jesieni 3 Wyciągi narciarskie dla narciarzy 1 raz w roku: przemieszczanych po śniegu Pełny na jesieni Badanie okresowe 4 Wyciągi narciarskie dla narciarzy 1 raz w roku: przemieszczanych po gruncie Pełny na wiosnę Badanie okresowe 5 Wyciągi narciarskie dla narciarzy 1 raz w roku: przemieszczanych po wodzie Pełny na wiosnę Badanie okresowe 6 Wyciągi pojazdów zjeżdżalni 1 raz w roku: grawitacyjnych wraz z infrastrukturą toru Pełny na wiosnę**) Badanie okresowe zjazdowego 7 Przenośniki do przemieszczania osób 1 raz w roku: ze sprzętem narciarskim lub turystycznym Pełny na jesieni***) Badanie okresowe *) Jeżeli kolej linowa osobowa eksploatowana jest tylko w okresie letnim lub tylko w okresie zimowym, to badanie należy przeprowadzać raz w roku przed sezonem eksploatacyjnym. **) Jeżeli wyciąg jest eksploatowany w okresie zimowym, to badanie należy przeprowadzić również na jesieni. ***) Jeżeli przenośnik eksploatowany jest w okresie letnim, to badanie odbywa się również na wiosnę.