Ustawa z dnia 23 czerwca 2006 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej¹⁾

art. 66f otrzymuje brzmienie:

„ Art. 66f. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania wierzycieli i organów egzekucyjnych przy korzystaniu z pomocy obcego państwa, wzory tytułów wykonawczych, o których mowa w art. 66y § 3 oraz art. 66za § 1, a także wzory wniosków o udzielenie informacji, o powiadomienie oraz o dochodzenie lub zabezpieczenie należności pieniężnych, kierowanych przez te podmioty do organu wnioskującego oraz przez organ wnioskujący do obcych państw. Określając sposób postępowania wierzycieli i organów egzekucyjnych oraz wzory wniosków, minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględnia w szczególności rodzaj i ilość załączanych do wniosków dokumentów niezbędnych do skorzystania z pomocy obcego państwa oraz zakres koniecznych informacji, jakie mają być zawarte we wnioskach przy korzystaniu z pomocy obcego państwa. ” ;

w art. 66y § 3 otrzymuje brzmienie:

„ § 3. Do wniosku o dochodzenie należności pieniężnych dołącza się tytuł wykonawczy zaktualizowany przez polskiego wierzyciela na dzień podpisania wniosku, o którym mowa w art. 66d § 2, oraz, jeżeli to potrzebne, oryginały lub poświadczone urzędowo lub notarialnie kopie innych dokumentów niezbędnych do dochodzenia należności pieniężnych. ” ;

w art. 66za:

w art. 115c § 2 otrzymuje brzmienie:

„ § 2. Jeżeli wierzycielem egzekwującym jest obce państwo, które nie wyraziło zgody na pokrycie kosztów w okolicznościach, o których mowa w art. 64c § 4c, uczestniczy w podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości w takiej części, jaka pozostała po pokryciu należności wierzycieli i osób, o których mowa w § 1. ” .

w art. 29:

w art. 29¹:

w art. 67²:

po art. 67³ dodaje się art. 67⁴ w brzmieniu:

„ Art. 67⁴. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do przedsiębiorstw marynarki handlowej w odniesieniu do załóg na morskich statkach handlowych, jeżeli pracodawca ma siedzibę w państwie będącym członkiem Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. ” .

w art. 3 w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5-8 w brzmieniu:

„ 5) przemieszczanie broni palnej - jest to czynność w ramach wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w art. 1, polegająca na przemieszczeniu broni palnej: a) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - jako państwa docelowego transakcji z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego traktowanego na równi z tymi państwami na podstawie umowy Rady Unii Europejskiej z państwami trzecimi w sprawie włączenia tych państw we wprowadzenie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwanymi dalej „innym państwem członkowskim”, b) z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - jako państwa początkowego transakcji do innego państwa członkowskiego, c) przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 6) zgoda przewozowa - jest dokumentem wystawianym przez przedsiębiorcę państwa początkowego transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, o której mowa w art. 35a, poświadczonym przez właściwe władze tego państwa, zaświadczającym o wiarygodności tego przedsiębiorcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji albo poświadczonym przez przedsiębiorcę posiadającego decyzję o zwolnieniu, 7) decyzja o zwolnieniu - jest dokumentem wystawianym przez właściwe władze państwa początkowego transakcji, przyznającym przedsiębiorcy prawo przemieszczania broni palnej, o której mowa w art. 35a, bez obowiązku każdorazowego poświadczania zgody przewozowej przez władze tego państwa, 8) uprzednia zgoda przewozowa - jest dokumentem wystawianym przez przedsiębiorcę państwa docelowego transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, o której mowa w art. 35a, poświadczonym przez właściwe władze tego państwa, zaświadczającym o wiarygodności tego przedsiębiorcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji. ” ;

po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu:

„ Rozdział 5a Przemieszczanie przez przedsiębiorców broni palnej Art. 35a. 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do broni palnej odpowiadającej kategoriom broni palnej określonym w przepisach prawa Unii Europejskiej o kontroli nabywania i posiadania broni. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe rodzaje broni palnej, o której mowa w ust. 1, uwzględniając klasyfikację określoną w przepisach prawa Unii Europejskiej oraz spójność z właściwymi przepisami o broni i amunicji. Art. 35b. Przemieszczanie amunicji do broni palnej odbywa się na zasadach określonych w niniejszym rozdziale dla tej broni. Art. 35c. Przemieszczanie broni palnej wymaga zgody przewozowej i urzędowo poświadczonej kopii uprzedniej zgody przewozowej oraz urzędowo poświadczonej kopii decyzji o zwolnieniu - w przypadku jej wydania. Art. 35d. 1. W przypadku przemieszczania broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa początkowego transakcji, poświadczenia zgody przewozowej dokonuje, z zastrzeżeniem art. 35g ust. 1, organ koncesyjny albo komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na siedzibę zbywcy broni palnej. 2. Zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności: 1) wskazanie państwa początkowego i docelowego transakcji, 2) firmę lub imię i nazwisko zbywcy i nabywcy broni palnej, 3) siedzibę i jej adres lub adres zamieszkania zbywcy i nabywcy broni palnej, 4) adres, na który broń palna ma być dostarczona, 5) dane techniczne pozwalające na jednoznaczną identyfikację broni palnej, 6) liczbę jednostek broni palnej, 7) wskazanie uprzedniej zgody przewozowej wydanej przez właściwe władze państwa docelowego transakcji oraz decyzji o zwolnieniu - w przypadku jej wydania. 3. Przedsiębiorca ubiegający się o poświadczenie zgody przewozowej przedkłada organowi, o którym mowa w ust. 1, kopię uprzedniej zgody przewozowej. 4. Organ, o którym mowa w ust. 1, poświadcza zgodę przewozową w terminie nie dłuższym niż 5 dni od dnia jej wpływu do tego organu. 5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgody przewozowej, z uwzględnieniem danych, o których mowa w ust. 2, w taki sposób, aby zawierała ona elementy umożliwiające jednoznaczną identyfikację broni palnej i stron transakcji oraz miejsca przeznaczone na dokonywanie wpisów poświadczających legalność transakcji. Art. 35e. 1. Organy, o których mowa w art. 35d ust. 1, mogą odmówić poświadczenia zgody przewozowej z przyczyn określonych w art. 17 ust. 3. 2. Odmowa poświadczenia zgody przewozowej następuje w drodze decyzji administracyjnej. 3. Organem odwoławczym od decyzji komendanta wojewódzkiego Policji jest organ koncesyjny. Art. 35f. Organy, o których mowa w art. 35d ust. 1, po dokonaniu czynności poświadczenia zgody przewozowej są obowiązane do bezzwłocznego przesłania kopii tej zgody właściwym władzom państwa docelowego transakcji i państw, przez których terytorium będzie przemieszczana broń palna, oraz Komendantowi Głównemu Straży Granicznej. Art. 35g. 1. Organ koncesyjny może, w drodze decyzji administracyjnej, zwolnić przedsiębiorcę dokonującego przemieszczenia broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa początkowego transakcji, z obowiązku każdorazowego poświadczania zgód przewozowych przez organy, o których mowa w art. 35d ust. 1, jeżeli udokumentuje on stosowanie przez okres co najmniej 3 lat wewnętrznego systemu kontroli i zarządzania obrotem towarami strategicznymi, o którym mowa w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 229, poz. 2315). 2. Organ koncesyjny przekazuje kopię decyzji o zwolnieniu komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na siedzibę przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, oraz Komendantowi Głównemu Straży Granicznej. 3. Decyzję o zwolnieniu wydaje się na okres nie dłuższy niż 3 lata. Art. 35h. Organ koncesyjny może w każdym czasie cofnąć decyzję o zwolnieniu z przyczyn określonych w art. 17 ust. 3 lub z powodu utraty certyfikatu zgodności dotyczącego wewnętrznego systemu kontroli i zarządzania obrotem towarami strategicznymi, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 35g ust. 1. Art. 35i. 1. Przedsiębiorca dokonujący przemieszczania broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do przechowywania egzemplarza uprzedniej zgody przewozowej przez okres 10 lat od daty jej poświadczenia. 2. Przedsiębiorca dokonujący przemieszczania broni palnej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, któremu wydano decyzję o zwolnieniu, jest dodatkowo obowiązany: 1) każdorazowo poświadczyć przez siebie i przekazać zgodę przewozową nabywcy broni palnej z innego państwa członkowskiego, 2) przekazać poświadczoną przez siebie kopię zgody przewozowej komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na swoją siedzibę, najpóźniej z chwilą wydania broni palnej jej nabywcy. Art. 35j. Komendant wojewódzki Policji po otrzymaniu kopii zgody przewozowej poświadczonej przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 35i ust. 2, jest obowiązany do bezzwłocznego przesłania kopii tej zgody właściwym władzom państwa docelowego transakcji i państw, przez których terytorium będzie przewożona broń palna, oraz Komendantowi Głównemu Straży Granicznej. Art. 35k. 1. W przypadku przemieszczania broni palnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa docelowego transakcji, poświadczenia uprzedniej zgody przewozowej dokonują organy, o których mowa w art. 35d ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 5 dni od dnia jej wpływu do tego organu. 2. Uprzednia zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności dane, o których mowa w art. 35d ust. 2 pkt 1-6. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór uprzedniej zgody przewozowej, z uwzględnieniem danych, o których mowa w art. 35d ust. 2 pkt 1-6, w taki sposób, aby zawierała ona elementy umożliwiające jednoznaczną identyfikację broni palnej i stron transakcji oraz miejsca przeznaczone na dokonywanie wpisów poświadczających legalność transakcji. Art. 35l. 1. Organy, o których mowa w art. 35d ust. 1, mogą odmówić poświadczenia uprzedniej zgody przewozowej z przyczyn określonych w art. 17 ust. 3. 2. Odmowa poświadczenia uprzedniej zgody przewozowej następuje w drodze decyzji administracyjnej. 3. Organem odwoławczym od decyzji komendanta wojewódzkiego Policji jest organ koncesyjny. Art. 35m. 1. W przypadku przemieszczania broni palnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa docelowego transakcji, zgoda przewozowa nie wymaga poświadczenia przez właściwe władze państwa początkowego transakcji, jeżeli państwo początkowe transakcji zwolniło przedsiębiorcę z obowiązku poświadczania zgody przewozowej. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, broni palnej musi towarzyszyć do miejsca docelowego jej przemieszczenia urzędowo poświadczona kopia dokumentu o zwolnieniu. Art. 35n. 1. W przypadku gdy przemieszczanie broni palnej jest realizowane za pośrednictwem podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w zakresie przewożenia i doręczania przesyłek, przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 1, który dokonał zlecenia przewozu, jest obowiązany przekazać dokonującemu przewozu urzędowo poświadczoną kopię zgody przewozowej lub decyzji o zwolnieniu - w przypadku jej wydania oraz urzędowo poświadczoną kopię uprzedniej zgody przewozowej. 2. Podmiot wykonujący działalność gospodarczą w zakresie przewożenia i doręczania przesyłek, który otrzymał zlecenie przewozu broni palnej, jest obowiązany do posiadania dokumentów, o których mowa w ust. 1. ” ;

po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu:

„ Art. 36a. 1. Kto, wykonując działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania lub obrotu bronią lub amunicją albo w zakresie przewożenia i doręczania przesyłek zawierających broń lub amunicję, przemieszcza, z innych państw członkowskich, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa docelowego transakcji albo z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa początkowego transakcji albo przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broń palną lub amunicję do takiej broni bez wymaganej zgody przewozowej lub uprzedniej zgody przewozowej albo dokonuje poświadczenia zgody przewozowej nie posiadając do tego uprawnień, podlega karze aresztu albo grzywny. 2. W razie skazania za wykroczenie, o którym mowa w ust. 1, można orzec przepadek broni palnej i amunicji. ” .

w art. 2 w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu:

„ 14) alkohol etylowy rolniczy - alkohol etylowy pochodzenia rolniczego w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. h rozporządzenia Rady (EWG) 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych (Dz. Urz. WE L 160 z 12.06.1989, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 9, str. 59, z późn. zm.). ” ;

w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Wódki wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z alkoholu etylowego rolniczego uzyskanego ze zbóż lub ziemniaków wyprodukowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą być dodatkowo określane jako „Polish Vodka/Polska Wódka”. ” .

w art. 457 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Wezwanie do zgłaszania wierzytelności przez wierzycieli zamieszkałych lub mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym powinno zawierać nagłówek o treści: „Wezwanie do zgłaszania wierzytelności. Termin zgłoszenia”, sporządzony we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej oraz norweskim i islandzkim. Wezwanie powinno wskazywać termin zgłoszenia wierzytelności, skutki jego uchybienia, zawierać informację, czy wierzyciele posiadający wierzytelności uprzywilejowane lub zabezpieczone rzeczowo muszą dokonać zgłoszenia wierzytelności, a także określać obowiązek załączenia dowodów stwierdzających istnienie wierzytelności. ” ;

po art. 459 dodaje się art. 459¹ w brzmieniu:

„ Art. 459¹. Syndyk obowiązany jest regularnie, nie rzadziej niż co sześć miesięcy, informować wierzycieli, których miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub siedziba znajdują się w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym o czynnościach podjętych w postępowaniu upadłościowym w okresie objętym informacją. ” ;

po art. 467 dodaje się art. 467¹ w brzmieniu:

„ Art. 467¹. Ogłoszenie upadłości nie narusza prawa wierzyciela do potrącenia swej wierzytelności z wierzytelnością upadłego, jeżeli takie potrącenie jest dopuszczalne według prawa właściwego dla wierzytelności upadłego. ” ;

art. 481 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 481. Przepisy art. 454-466 i 467¹-470 stosuje się odpowiednio w przypadku ogłoszenia upadłości krajowego zakładu ubezpieczeń, jeżeli prowadzi on działalność także za granicą Rzeczypospolitej Polskiej w państwie lub państwach członkowskich Unii Europejskiej lub państwie lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, oraz w przypadku ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego postępowania wobec zagranicznego zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę lub oddział w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub ogłoszenia upadłości, otwarcia postępowania układowego lub innego podobnego postępowania wobec oddziału zakładu ubezpieczeń mającego siedzibę w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej lub członkiem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. ” .

w art. 40a ust. 1-4 otrzymują brzmienie:

„ 1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji: 1) przyjmuje kopie kontraktów zawieranych między: a) wnioskodawcą a odbiorcą lub pierwszą jednostką przetwórczą, w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE L 345 z 20.11.2004, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 1973/2004/WE”, b) odbiorcą a pierwszą jednostką przetwórczą; 2) przyjmuje od podmiotów, o których mowa w pkt 1 lit. b, informacje, które są obowiązane składać te podmioty, określone w rozporządzeniu 1973/2004/WE; 3) ustala, na wniosek podmiotów określonych w ust. 2, wysokość zabezpieczenia wykorzystania towarów przeznaczonych do wytworzenia produktów nieżywnościowych; 4) przeprowadza kontrole wykorzystania towarów; 5) przekazuje informacje Komisji Europejskiej lub właściwym organom państw członkowskich Unii Europejskiej. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, składa: 1) zbywca towaru - w przypadku gdy zbywca prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2) nabywca towaru - w przypadku gdy zbywca nie prowadzi działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję. 3. Wniosek składany przez podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zawiera w szczególności: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres zbywcy towaru; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacji w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany; 3) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres nabywcy towaru; 4) określenie rodzaju i ilości towaru; 5) całkowitą ilość zakupionego towaru wraz z wysokością wniesionego zabezpieczenia; 6) współczynniki technicznego przetworzenia towarów, ilości i ceny produktów uzyskanych w wyniku ich przetworzenia - w przypadku gdy dokonano przetworzenia towarów; 7) informację o przeznaczeniu towaru. 4. Wniosek składany przez podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zawiera w szczególności: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres nabywcy towaru; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacji w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany; 3) określenie rodzaju i ilości towaru oraz powierzchni uprawy - w przypadku gdy zbywcą jest wnioskodawca; 4) informację o wysokości zabezpieczenia wniesionego przez zbywcę towaru objętego wnioskiem - w przypadku gdy zbywca towaru wniósł zabezpieczenie; 5) informację o przeznaczeniu towaru. ” ;

art. 40b otrzymuje brzmienie:

„ Art. 40b. Odbiorcy lub pierwsze jednostki przetwórcze przekazują Prezesowi Agencji: 1) informacje, o których mowa w art. 157 ust. 3 rozporządzenia 1973/2004/WE, w ciągu 40 dni od dnia, w którym odebrano surowce, jednak nie później niż do dnia 10 listopada roku, na który wnioskodawca złożył wniosek o płatność; 2) kopie kontraktów, o których mowa w art. 40a ust. 1 pkt 1, w terminie do 40 dni od dnia ich zawarcia. ” .