Otwarte Prawo
Dz.U. 2007 nr 180 poz. 1280 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 2007 nr 180 poz. 1280 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka

Historia: art. 13

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 14 lipca 2019 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 2 września 2016 r. do 14 lipca 2019 r.

Wniosek o przyznanie Karty Polaka lub przedłużenie jej ważności zawiera następujące dane:

imię i nazwisko;

datę i miejsce urodzenia;

płeć;

adres zamieszkania za granicą;

obywatelstwo albo status bezpaństwowca;

narodowość;

obywatelstwo i narodowość rodziców, dziadków lub pradziadków, jeżeli ich dane zostały wskazane przez osobę ubiegającą się o przyznanie Karty Polaka.

Poprzednie brzmienie
1.

Wniosek o wydanie Karty Polaka zawiera następujące dane:

1)

imię i nazwisko;

2)

datę i miejsce urodzenia;

3)

płeć;

4)

adres zamieszkania za granicą;

5)

obywatelstwo albo status bezpaństwowca;

6)

narodowość;

7)

obywatelstwo i narodowość rodziców, dziadków lub pradziadków, jeżeli ich dane zostały wskazane przez osobę ubiegającą się o przyznanie Karty Polaka.

art. 1 pkt 9 lit. a, Dz.U. 2016 poz. 753 ↗

Minister właściwy do spraw zagranicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz organizacji polskich lub polonijnych uprawnionych do wystawiania zaświadczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 7.

Poprzednie brzmienie
4.

Prezes Rady Ministrów ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz organizacji polskich lub polonijnych uprawnionych do wystawiania zaświadczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 7.

art. 1 pkt 9 lit. b, Dz.U. 2016 poz. 753 ↗

W odniesieniu do wnioskodawcy szczególnie zasłużonego dla Rzeczypospolitej Polskiej konsul lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewoda, może wydać decyzję o przyznaniu Karty Polaka bez konieczności przedstawiania przez wnioskodawcę dokumentów, o których mowa w ust. 3.

Poprzednie brzmienie
6.

W odniesieniu do wnioskodawcy szczególnie zasłużonego dla Rzeczypospolitej Polskiej konsul może wydać decyzję o przyznaniu Karty Polaka bez konieczności przedstawiania przez wnioskodawcę dokumentów, o których mowa w ust. 3.

art. 1 pkt 9 lit. c, Dz.U. 2016 poz. 753 ↗

Wnioskodawca ubiegający się o przyznanie Karty Polaka wykazuje posiadanie znajomości języka polskiego przez przedłożenie poświadczenia, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. poz. 224 i 455 oraz z 2015 r. poz. 1132), świadectwa ukończenia szkoły lub studiów w Rzeczypospolitej Polskiej lub świadectwa ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim.

Poprzednie brzmienie
7.

Oceny znajomości języka polskiego dokonuje, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2, konsul podczas rozmowy z wnioskodawcą.

art. 1 pkt 9 lit. c, Dz.U. 2016 poz. 753 ↗

W odniesieniu do wnioskodawców, którzy nie wykazali posiadania znajomości języka polskiego w trybie przewidzianym w ust. 7, oceny znajomości języka polskiego dokonuje podczas rozmowy konsul, a w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewoda.

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 11 grudnia 2008 r. do 2 września 2016 r.

obywatelstwo albo status bezpaństwowca;

Poprzednie brzmienie
5)

obywatelstwo;

art. 1 pkt 2, Dz.U. 2008 nr 214 poz. 1348 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 11 grudnia 2008 r.

PDF ↗

Wniosek o wydanie Karty Polaka zawiera następujące dane:

imię i nazwisko;

datę i miejsce urodzenia;

płeć;

adres zamieszkania za granicą;

obywatelstwo;

narodowość;

obywatelstwo i narodowość rodziców, dziadków lub pradziadków, jeżeli ich dane zostały wskazane przez osobę ubiegającą się o przyznanie Karty Polaka.

Wnioskodawca ma obowiązek przedstawić dokumenty i inne dowody potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.

Dokumentami i dowodami, o których mowa w ust. 2, mogą być w szczególności:

polskie dokumenty tożsamości;

akty stanu cywilnego lub ich odpisy, metryki chrztu, świadectwa szkolne lub inne dokumenty potwierdzające związek z polskością;

dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w polskich formacjach wojskowych;

dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, zawierające wpis informujący o polskim pochodzeniu;

dokumenty o rehabilitacji osoby deportowanej, zawierające wpis informujący o polskim pochodzeniu;

zagraniczne dowody tożsamości zawierające informacje na temat narodowości polskiej ich posiadacza;

zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej działającej na terenie jednego z państw, o których mowa w art. 2 ust. 2, potwierdzające aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej mniejszości narodowej;

prawomocna decyzja w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia, wydana zgodnie z przepisami ustawy o repatriacji.

Prezes Rady Ministrów ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wykaz organizacji polskich lub polonijnych uprawnionych do wystawiania zaświadczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 7.

W przypadku osób, o których mowa w art. 2 ust. 3, właściwy organ wydaje decyzję o przyznaniu Karty Polaka na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 8.

W odniesieniu do wnioskodawcy szczególnie zasłużonego dla Rzeczypospolitej Polskiej konsul może wydać decyzję o przyznaniu Karty Polaka bez konieczności przedstawiania przez wnioskodawcę dokumentów, o których mowa w ust. 3.

Oceny znajomości języka polskiego dokonuje, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2, konsul podczas rozmowy z wnioskodawcą.

Ta wersja całej ustawy ↗