Dz.U. 2007 nr 248 poz. 1847 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity
Na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa szczególne zasady rachunkowości funduszy emerytalnych, w tym zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym, terminy sporządzenia i złożenia do ogłoszenia rocznego sprawozdania finansowego, zakres ogłaszania rocznego sprawozdania finansowego oraz termin zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
ustawa o rachunkowości — ustawę z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;
ustawa — ustawę z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 159, poz. 1667, z późn. zm.4));
ustawa o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS — ustawę z dnia 23 lipca 2003 r. o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych (Dz. U. Nr 149, poz. 1450, z 2005 r. Nr 143, poz. 1202 oraz z 2007 r. Nr 17, poz. 95);
rozporządzenie o pożyczkach papierów wartościowych — rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie trybu i warunków pożyczania maklerskich instrumentów finansowych, z udziałem firm inwestycyjnych oraz banków powierniczych (Dz. U. Nr 67, poz. 481);
powszechne towarzystwo — powszechne towarzystwo emerytalne w rozumieniu art. 8 pkt 8 ustawy;
towarzystwo — powszechne towarzystwo oraz pracownicze towarzystwo emerytalne w rozumieniu art. 8 pkt 9 ustawy;
otwarty fundusz — otwarty fundusz emerytalny w rozumieniu art. 8 pkt 5 ustawy;
pracowniczy fundusz — pracowniczy fundusz emerytalny w rozumieniu art. 8 pkt 6 ustawy;
fundusz — otwarty fundusz oraz pracowniczy fundusz;
członek funduszu — osobę fizyczną, o której mowa w art. 8 pkt 2 ustawy;
depozytariusz — podmiot, o którym mowa w art. 158 ustawy;
statut funduszu — statut, o którym mowa w art. 13 ustawy;
rejestr członków funduszu — rejestr, o którym mowa w art. 89 ust. 1 ustawy;
Fundusz Gwarancyjny — Fundusz, o którym mowa w art. 184 ust. 1 ustawy;
kapitał funduszu — kapitał tworzony:
z wpłat składek członków funduszu, w tym również w formie papierów wartościowych,
ze środków członków funduszu otrzymanych z tytułu wpłaty transferowej z innego funduszu,
ze środków przypadających byłemu małżonkowi członka funduszu, zgodnie z art. 126 ustawy,
ze środków przypadających małżonkowi członka funduszu,
ze środków przypadających małżonkowi zmarłego członka funduszu, zgodnie z art. 131 ust. 1 ustawy, oraz osobom wskazanym przez zmarłego członka funduszu lub członkom jego najbliższej rodziny, zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy,
ze środków gromadzonych na rachunku części dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego oraz z wpłat na rzecz otwartego funduszu ze środków części podstawowej Funduszu Gwarancyjnego z tytułu pokrycia niedoboru, o którym mowa w art. 187 ust. 1 ustawy,
z wpłat towarzystwa lub depozytariusza wniesionych z tytułu naprawienia szkód, o których mowa w art. 48 lub art. 160 ust. 2 ustawy, wyrządzonych członkom funduszu, z wyłączeniem wpłat z tytułu niedoboru; ——————— 1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 216, poz. 1592). 2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji stanowi transpozycję dyrektywy 2003/41/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (Dz. Urz. WE L 235 z 23.09.2003, str. 10). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 145, poz. 1535, Nr 146, poz. 1546 i Nr 213, poz. 2155, z 2005 r. Nr 10, poz. 66, Nr 184, poz. 1539 i Nr 267, poz. 2252 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 i Nr 208, poz. 1540. 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 143, poz. 1202 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 157, poz. 1119 oraz z 2007 r. Nr 17, poz. 95.
kapitał rezerwowy — kapitał tworzony ze środków przekazywanych na rachunek rezerwowy otwartego funduszu, o którym mowa w art. 181 ustawy;
kapitał premiowy — kapitał tworzony ze środków przekazywanych na rachunek premiowy otwartego funduszu, o którym mowa w art. 182a ust. 2 ustawy;
rynek regulowany — rynek, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 157, poz. 1119);
jednostka rozrachunkowa — wartość, o której mowa w art. 99 ust. 1 i 3—5 ustawy;
aktywa — zasoby majątkowe, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy;
wartość aktywów netto — wartość aktywów ustaloną w sposób, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy;
wartość jednostki rozrachunkowej — wartość aktywów netto podzieloną przez liczbę jednostek rozrachunkowych w dniu wyceny;
portfel inwestycyjny — aktywa finansowe, o których mowa w art. 141 ust. 1 i 3 oraz w art. 143 ust. 1 ustawy;
cena zbycia netto — cenę uzyskaną ze sprzedaży składnika portfela inwestycyjnego pomniejszoną o koszty związane z jego sprzedażą;
cena nabycia — cenę zakupu składnika aktywów wraz z prowizją maklerską i innymi opłatami, z wyłączeniem wynagrodzenia depozytariusza;
zrealizowany zysk (strata) z inwestycji — różnicę między ceną zbycia netto a ceną nabycia danego składnika portfela inwestycyjnego;
niezrealizowany zysk (strata) z wyceny inwestycji — różnicę między wartością danego składnika portfela inwestycyjnego w dniu wyceny, ustaloną na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny aktywów i zobowiązań funduszy emerytalnych (Dz. U. Nr 51, poz. 493 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 131), a ceną jego nabycia;
dzień wyceny — dzień ustalenia wartości aktywów netto, o którym mowa w art. 168 ustawy;
wpłata — zasilenie rachunku pieniężnego funduszu środkami przekazanymi w imieniu członków funduszu, z tytułu wpłaty składki, wpłaty transferowej lub otrzymanych obligacji, o których mowa w ustawie o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS;
otrzymanie obligacji — zapisanie na rachunku papierów wartościowych funduszu obligacji w dniu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS;
dzień przeliczenia — dzień, o którym mowa w art. 100 ust. 1, 1a i 2 ustawy;
rachunek przeliczeniowy — rachunki pieniężne, na których, do czasu ich przeliczenia na jednostki rozrachunkowe, przechowywane są w szczególności aktywa pieniężne, wpłaty na rachunek rezerwowy, rachunek premiowy i na rachunek części dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego, aktywa pieniężne przeznaczone na wypłaty osobom upoważnionym, wpłaty transferowe oraz wypłaty na rzecz towarzystwa. Na rachunek przeliczeniowy składają się rachunki wpłat, wypłat oraz rachunek kwot do wyjaśnienia.
Rachunkowość funduszu tworzą elementy, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy o rachunkowości, oraz obliczanie wartości aktywów netto i aktywów netto na jednostkę rozrachunkową.
Rokiem obrotowym funduszu jest rok kalendarzowy.
W przypadku gdy towarzystwo zarządza więcej niż jednym funduszem, księgi rachunkowe prowadzone są odrębnie dla każdego funduszu.
Podstawą ustalenia wartości aktywów netto funduszu na dzień wyceny oraz na dzień bilansowy są księgi rachunkowe funduszu.
Towarzystwo prowadzi księgi rachunkowe funduszu w taki sposób, aby było możliwe ustalenie wartości aktywów netto na każdy dzień wyceny oraz na dzień bilansowy.
W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się zastąpienie dowodu księgowego kopią lub odpisem dowodu księgowego sporządzonym na formularzu właściwym dla danego dowodu.
Kopia lub odpis powinny być opatrzone odpowiednio adnotacją „Kopia”, „Odpis” oraz uwierzytelnione przez zamieszczenie klauzuli „Za zgodność z oryginałem” i podpisu osoby stwierdzającej zgodność wraz z datą sporządzenia.
dotyczących funduszu
Wpłaty dokonane na rzecz członków funduszu, na rachunek rezerwowy oraz na rachunek premiowy lub na rachunek części dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego są ujmowane na rachunku przeliczeniowym na dzień ich otrzymania, z zastrzeżeniem ust.
2. Obligacje, o których mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS, są ujmowane w portfelu inwestycyjnym na dzień otrzymania obligacji.
Wpłaty, o których mowa w ust. 1, oraz obligacje, o których mowa w ust. 2, są przeliczane na jednostki rozrachunkowe w najbliższym dniu wyceny odpowiednio po otrzymaniu wpłaty na rachunek przeliczeniowy lub po dniu otrzymania obligacji i po otrzymaniu listy członków, na rzecz których wnoszona jest wpłata, według wartości jednostki rozrachunkowej na dzień, w którym po raz pierwszy możliwe jest przyporządkowanie otrzymanych składek poszczególnym członkom.
Wartość jednostki rozrachunkowej w dniu przeliczenia jest ustalana przez podzielenie wartości netto aktywów funduszu w dniu przeliczenia przez liczbę jednostek rozrachunkowych zapisanych w tym dniu na rachunkach prowadzonych przez fundusz.
Wpłaty i inne wpływy wynikające z akcji złożonych na rachunkach ilościowych, dokonywane na rzecz członków pracowniczego funduszu, są ujmowane na odrębnym rachunku pieniężnym, a w przypadku papierów wartościowych odpowiednio na odrębnym koncie w ramach portfela inwestycyjnego.
Pracowniczy fundusz dokonuje przeliczenia na podstawie listy członków, na rzecz których wnoszona jest wpłata lub inny wpływ, o którym mowa w ust. 5, według zasad określonych w ust. 3 i 4.
Liczba jednostek rozrachunkowych jest obliczana i podawana z dokładnością do czterech miejsc po przecinku, a ich wartość — z dokładnością do dwóch. Obydwie wielkości są zaokrąglane na zasadach ogólnych.
Do operacji na jednostkach rozrachunkowych należy stosować wielkości podane w sposób określony w ust. 7.
Środki wpłacone, których nie można przyporządkować konkretnym członkom funduszu, są ujmowane na rachunku przeliczeniowym jako środki do wyjaśnienia. Po wyjaśnieniu, którego członka funduszu dotyczą, środki te są przeliczane na jednostki rozrachunkowe według wartości jednostki rozrachunkowej ustalonej na dzień, w którym zostały przyporządkowane. Fundusz przyporządkowuje środki konkretnemu członkowi funduszu w terminie 4 dni roboczych od dnia wpłaty; w przypadku, w którym środki te nie mogą zostać przyporządkowane, są one traktowane jako środki wpłacone za osoby niebędące członkami funduszu. Środki wpłacone za osoby niebędące członkami funduszu są zwracane wpłacającemu w ciągu 5 dni roboczych od dnia wpłaty, z zastrzeżeniem ust.
10. Odsetki należne z tytułu środków przechowywanych na rachunku przeliczeniowym stanowią przychód funduszu.
Obligacje, o których mowa w ust. 2, stanowią w całości aktywa funduszu, osiągnięte zaś przychody z tytułu ich posiadania stanowią przychód funduszu.
Z tytułu otrzymanych obligacji, o których mowa w ust. 2, fundusz rejestruje zobowiązanie wobec członków z tytułu składek nieprzeliczonych na jednostki rozrachunkowe w wysokości zgodnej z załączoną do nich listą członków funduszu.
W przypadku nieprzydzielonych konkretnym członkom funduszu obligacji otwarty fundusz wykazuje w księgach rachunkowych zobowiązanie wobec Skarbu Państwa z tytułu nieprzeliczonych papierów wartościowych.
Zwiększenie kapitału funduszu ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień przeliczenia.
Zasadę, o której mowa w ust. 14, stosuje się odpowiednio do zwiększenia kapitału rezerwowego, kapitału premiowego oraz kapitału części dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego.
Środki wpłacone do funduszu przez towarzystwo lub depozytariusza z tytułu powstania szkody, o której mowa w art. 48 lub art. 160 ust. 2 ustawy, są przeliczane na jednostki rozrachunkowe w najbliższym dniu wyceny następującym po dniu ich przekazania, według wartości jednostki rozrachunkowej z dnia wpłaty.
Jednostki rozrachunkowe są zapisywane na rachunkach tych członków funduszu, których dotyczy szkoda.
Zmniejszenie kapitału funduszu ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień przeliczenia jednostek rozrachunkowych na środki pieniężne.
Przeliczenie, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywane nie wcześniej niż na 3 dni robocze przed wypłatą środków albo na 5 dni roboczych przed terminem dokonania wypłaty transferowej.
Wypłaty transferowe w ramach tego samego funduszu są dokonywane poprzez odpowiednie przeniesienie jednostek rozrachunkowych.
Środki pieniężne pochodzące z umorzenia jednostek rozrachunkowych ujmowane są na rachunku przeliczeniowym.
Nabycie lub zbycie składników portfela inwestycyjnego przez fundusz ujmuje się w księgach rachunkowych w dacie zawarcia umowy.
W przypadku umowy mającej za przedmiot nabycie lub zbycie praw majątkowych innych niż te, o których mowa w ust. 1, prawa te ujmuje się w księgach rachunkowych jako nabyte lub zbyte w dacie rozliczenia umowy.
W przypadku umowy mającej za przedmiot zbycie składników portfela inwestycyjnego, o których mowa w ust. 1, z należnymi odsetkami, odsetki od sprzedanych składników portfela inwestycyjnego ujmuje się w księgach rachunkowych funduszu w dniu zawarcia umowy, według wartości na dzień rozliczenia umowy, uznając przychód z tytułu odsetek w wysokości zgodnej z zawartą umową.
Do dnia otrzymania wpłaty na rachunek premiowy oraz na rachunek części dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego środki należne od powszechnego towarzystwa ujmuje się jako należności od powszechnego towarzystwa oraz wykazuje jako zobowiązanie z tytułu nieprzeliczonych jednostek rozrachunkowych.
Do dnia przekazania powszechnemu towarzystwu środków z tytułu wypłaty, o której mowa w art. 182a ust. 1 ustawy, wartość zobowiązania wykazuje się jako zobowiązanie wobec powszechnego towarzystwa oraz jako należność z tytułu jednostek rozrachunkowych nieprzeliczonych na środki pieniężne.
Przeniesienie środków, o których mowa w art. 182a ust. 5 ustawy, następuje poprzez odpowiednie przeniesienie jednostek rozrachunkowych.
Do wyliczenia przez powszechne towarzystwo wielkości środków, które powinny być przekazywane na rachunek części dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego, stosuje się zasady, o których mowa w § 11 ust. 7.
Nabyte składniki portfela inwestycyjnego ujmuje się w księgach rachunkowych według ceny nabycia.
Wartość nabycia obligacji, o których mowa w § 11 ust. 2, stanowi iloczyn liczby obligacji oraz ceny zamiany obligacji z uwzględnieniem odsetek naliczonych do dnia zamiany, z zastrzeżeniem ust. 5.
Odpowiednio dodatnie lub ujemne różnice pomiędzy wartością zamiany a wartością zobowiązania wobec członków funduszu z tytułu składek, wynikające z zaokrąglenia, o którym mowa w art. 2 ust. 4 ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS, ujmowane są w przychodach operacyjnych lub kosztach operacyjnych otwartego funduszu.
Składniki portfela inwestycyjnego nabyte nieodpłatnie posiadają cenę nabycia równą zero.
W przypadku dłużnych papierów wartościowych z naliczanymi odsetkami wartość ustaloną w stosunku do ich wartości nominalnej i wartość naliczonych odsetek ujmuje się w księgach rachunkowych łącznie.
Papiery wartościowe będące przedmiotem umowy pożyczki w rozumieniu rozporządzenia o pożyczkach papierów wartościowych stanowią składnik portfela inwestycyjnego funduszu przez okres objęty umową i są wyceniane zgodnie z zasadami przyjętymi dla tych papierów.
Zobowiązania funduszu wynikające z umowy pożyczki papierów wartościowych w rozumieniu rozporządzenia o pożyczkach papierów wartościowych ujmuje się w księgach rachunkowych jako pożyczki.
Różnicę pomiędzy ustaloną ceną odkupu papierów wartościowych, o których mowa w ust. 1, a wartością pożyczki amortyzuje się metodą liniową do dnia zwrotu pożyczonych papierów wartościowych.
Zmianę wartości nominalnej nabytych akcji, niepowodującą zmiany wysokości kapitału zakładowego, ujmuje się w zestawieniach analitycznych, w których są dokonywane zmiany dotyczące liczby posiadanych akcji oraz jednostkowej ceny nabycia.
Zysk lub stratę ze zbycia składników portfela inwestycyjnego ustala się, przypisując składnikom najwyższą wartość w cenie nabycia lub najwyższą wartość w cenie nabycia powiększoną o amortyzację w przypadku instrumentów wycenianych metodą amortyzacji liniowej, z zastrzeżeniem ust. 3.
Zysk lub stratę ze zbycia walut obcych wylicza się zgodnie z metodą określoną w ust. 1.
Metody, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się do papierów wartościowych nabytych z udzielonym przez drugą stronę zobowiązaniem się odkupu, w transakcji mającej na celu zabezpieczenie udzielonego depozytu lub pożyczki.
Zrealizowane różnice kursowe przy sprzedaży składników portfela inwestycyjnego ujmuje się odpowiednio w zrealizowanym zysku (stracie) z inwestycji.
Niezrealizowane różnice kursowe powstałe w wyniku aktualizacji wyceny składników portfela inwestycyjnego ujmuje się w niezrealizowanym zysku (stracie) z inwestycji.
Przysługujące akcjonariuszom, zgodnie z uchwałą walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji, prawo poboru akcji notowanych na rynku regulowanym ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień, w którym akcje te po raz pierwszy były notowane bez prawa poboru.
Niewykonane prawo poboru akcji umarza się według ceny równej zero na dzień wyceny następujący po dniu, w którym upływa termin realizacji zapisów na akcje.
Wykonane prawo poboru wykazuje się w księgach rachunkowych do czasu jego zamiany na akcje.
W cenie nabycia akcji nowej emisji nie uwzględnia się wartości praw poboru otrzymanych z tytułu posiadania akcji wcześniejszych emisji.
Należną dywidendę z akcji notowanych na rynku regulowanym ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień, w którym akcje te po raz pierwszy były notowane bez dywidendy.
W przypadku gdy na rynkach zagranicznych przyjęte są odmienne metody niż określone w ust. 1—5, nabyte prawa ujmuje się zgodnie z metodami określonymi na tych rynkach, w dniu uzyskania dokumentu potwierdzającego istnienie oraz wartość tych praw.
Przysługujące akcjonariuszom, zgodnie z uchwałą walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji, prawo poboru akcji nienotowanych na rynku regulowanym oraz prawo do otrzymania dywidendy od akcji nienotowanych na rynku regulowanym ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień następny po dniu ustalenia tych praw.
Nabyte przez otwarty fundusz prawa pochodne ujmuje się w księgach rachunkowych funduszu na dzień nabycia jako składnik portfela inwestycyjnego w cenie nabycia.
Zrealizowane, w tym wykupione lub wygasłe, opcje lub warranty umarza się w wartości równej zero.
Świadczenia dodatkowe związane z emisją papierów wartościowych ujmuje się w księgach rachunkowych w dniu uznania świadczenia za należne.
Świadczenie uznaje się za należne w chwili określonej w prospekcie emisyjnym i po spełnieniu warunków w nim określonych.
Świadczenia sporne uznaje się za należne w chwili uprawomocnienia się wyroku sądu.
Aktywa i zobowiązania funduszu wycenia się, a wartość aktywów netto wylicza się na każdy dzień wyceny według stanów i wartości aktywów oraz zobowiązań na koniec tego dnia.
Wartość jednostki rozrachunkowej oblicza się na każdy dzień wyceny na podstawie wartości aktywów netto na ten dzień.
Dla celów sprawozdawczych, na dzień bilansowy przeprowadza się wycenę i oblicza wartość jednostki rozrachunkowej.
Należne odsetki od lokat i rachunków nalicza się odpowiednio na każdy dzień kalendarzowy, począwszy od dnia następującego po dniu ujęcia lokaty lub salda w księgach rachunkowych.
Przychody i koszty za dni niebędące dniami wyceny ujmuje się na dzień następujący po dniach niebędących dniami wyceny.
Przychody z praw należnych funduszowi ujmuje się odpowiednio za każdy dzień kalendarzowy do czasu ich wygaśnięcia.
Na dzień wyceny, aktywa wyrażone w walutach obcych ujmuje się w księgach rachunkowych po przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu wyliczanego i ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień wyceny.
Wartość aktywów funduszu wyrażoną w walutach, dla których Narodowy Bank Polski nie ustala średniego kursu, określa się w relacji do wskazanej przez fundusz waluty odniesienia, dla której średni kurs jest wyliczany i ogłaszany przez Narodowy Bank Polski na dzień wyceny.
Amortyzację premii od dłużnych papierów wartościowych ujmuje się w portfelu inwestycyjnym poprzez zmniejszenie ceny nabycia oraz zwiększenie kosztów amortyzacji premii.
Odpis dyskonta od dłużnych papierów wartościowych ujmuje się w portfelu inwestycyjnym poprzez zwiększenie wartości nabycia oraz przychodów z odpisu dyskonta.
Przychody operacyjne funduszu obejmują w szczególności:
dywidendy;
odpis dyskonta od dłużnych papierów wartościowych nienotowanych na rynku regulowanym, nabytych poniżej wartości nominalnej;
dodatnie różnice pomiędzy ceną zamiany obligacji a wartością przejętych od Skarbu Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;
odsetki;
przychody z tytułu udzielonych pożyczek i kredytów, a także związane z nimi opłaty i prowizje;
przychody z tytułu udzielonych pożyczek w papierach wartościowych, a także związane z nimi opłaty i prowizje;
różnice kursowe dodatnie.
Koszty operacyjne funduszu obejmują w szczególności:
ustalone w statucie funduszu koszty zarządzania funduszem przez towarzystwo;
koszty związane z przechowywaniem aktywów funduszu, stanowiące równowartość wynagrodzenia depozytariusza;
amortyzację premii od dłużnych papierów wartościowych nienotowanych na rynku regulowanym, nabytych powyżej wartości nominalnej;
ujemne różnice pomiędzy ceną zamiany obligacji a wartością przejętych od Skarbu Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;
koszty z tytułu zaciągniętych pożyczek i kredytów;
różnice kursowe ujemne.
Różnice kursowe z wyceny aktywów i zobowiązań funduszu wpływają na przychody operacyjne lub koszty operacyjne, z zastrzeżeniem § 19 ust. 4 i 5.
Środki potrącone z rachunku funduszu, niestanowiące kosztów funduszu, o których mowa w art. 136 ust. 1, 2, 2a i 2b oraz art. 136a ust. 2 ustawy, podlegają refinansowaniu przez towarzystwo.
Fundusz ujmuje należność od towarzystwa z tytułu refinansowania potrąceń, o których mowa w ust. 1, na dzień, w którym zostały poniesione.
Otwarty fundusz prowadzi pozabilansową ewidencję kosztów otwartego funduszu pokrywanych ze środków powszechnego towarzystwa.
Koszty z tytułu wynagrodzenia towarzystwa i wynagrodzenia depozytariusza są ujmowane jako bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów i naliczane za każdy dzień kalendarzowy.
Zestawienie przewidywanych kosztów powinno zawierać pozycje w wysokości wynikającej ze statutu funduszu, ustalone na podstawie stawek okresowych, proporcjonalnie do częstotliwości ustalania wartości aktywów netto w dniach wyceny.
Do obliczenia kosztów zależnych od stanu aktywów za dzień wyceny następujący po dniu bilansowym koszt należy naliczać od stanu aktywów w ostatnim dniu wyceny.
Sprawozdanie finansowe sporządza się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w języku polskim i w walucie polskiej.
Sprawozdanie finansowe funduszu sporządza się dwa razy w roku, jako:
półroczne sprawozdanie finansowe — obejmujące dane za półrocze bieżącego roku obrotowego oraz dane porównywalne;
roczne sprawozdanie finansowe — obejmujące dane za bieżący rok obrotowy oraz dane porównywalne za poprzedni rok obrotowy.
Na dzień bilansowy ustala się wynik finansowy funduszu, obejmujący:
wynik z inwestycji — stanowiący różnicę pomiędzy przychodami a kosztami operacyjnymi funduszu;
zrealizowany zysk (stratę) z inwestycji;
niezrealizowany zysk (stratę) z wyceny inwestycji;
przychody z tytułu pokrycia niedoboru;
przychody z tytułu uzupełnienia aktywów funduszu środkami zgromadzonymi na rachunku premiowym.
Roczne sprawozdanie finansowe funduszu składa się z:
bilansu;
rachunku zysków i strat;
zestawienia zmian w aktywach netto;
zestawienia zmian w kapitale własnym;
zestawienia portfela inwestycyjnego;
informacji dodatkowej obejmującej wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia.
Zakres informacji wykazywanych w sprawozdaniu finansowym funduszu określa załącznik do rozporządzenia.
Do rocznego sprawozdania finansowego funduszu dołącza się:
pisemną informację zarządu towarzystwa, skierowaną do członków funduszu, omawiającą w sposób zwięzły wyniki działania funduszu w okresie sprawozdawczym;
oświadczenie depozytariusza o zgodności danych przedstawionych w sprawozdaniu finansowym funduszu ze stanem faktycznym.
Roczne sprawozdanie finansowe funduszu sporządza się nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego.
Roczne sprawozdanie finansowe funduszu podlega badaniu przez biegłego rewidenta.
Do rocznego sprawozdania finansowego funduszu dołącza się opinię oraz raport z badania sporządzone przez biegłego rewidenta.
Walne zgromadzenie akcjonariuszy towarzystwa podejmuje uchwałę w sprawie zatwierdzenia zbadanego rocznego sprawozdania finansowego funduszu nie później niż w ciągu 4 miesięcy od dnia bilansowego.
Roczne sprawozdanie finansowe funduszu wraz z opinią biegłego rewidenta oraz odpisem uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy towarzystwa o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego podlega ogłoszeniu, o którym mowa w art. 70 ustawy o rachunkowości.
Złożenie do ogłoszenia rocznego sprawozdania finansowego funduszu następuje w ciągu 7 dni od dnia jego zatwierdzenia przez walne zgromadzenie akcjonariuszy towarzystwa.
Zakończenie likwidacji otwartego funduszu w związku z połączeniem towarzystw lub przejęciem zarządzania funduszem ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień wyceny.
Likwidator sporządza sprawozdanie finansowe na dzień rozpoczęcia likwidacji funduszu, zawierające co najmniej:
bilans;
rachunek zysków i strat;
zestawienie portfela inwestycyjnego;
informację dodatkową obejmującą wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia.
Kapitały funduszu, do którego przeniesiono aktywa funduszu zlikwidowanego, powinny być równe sumie dotychczasowych kapitałów tego funduszu i funduszu zlikwidowanego.
Koszty pokrywane z aktywów funduszu naliczane są do dnia zakończenia likwidacji włącznie.
Zakres informacji wykazywanych w rachunku zysków i strat oraz zestawieniu zmian w aktywach netto, wymagany niniejszym rozporządzeniem, ma zastosowanie po raz pierwszy do rocznych sprawozdań finansowych sporządzonych za rok obrotowy 2007.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 20 września 2007 r.5) Minister Finansów: w z. E. Suchocka-Roguska ——————— 5) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 19 marca 2004 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości funduszy emerytalnych (Dz. U. Nr 50, poz. 481 oraz z 2005 r. Nr 106, poz. 894 i Nr 266, poz. 2232), które utraciło moc z dniem 20 września 2007 r. na podstawie art. 80 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119 oraz z 2007 r. Nr 42, poz. 272 i Nr 49, poz. 328).