Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 26 lutego 2007 r. w sprawie trybu, terminów i zakresu sprawozdawczości dotyczącej realizacji Narodowego Planu Rozwoju oraz trybu i zakresu rozliczeń

Wojewoda sporządza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy, wyodrębniając informacje dotyczące programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, a w ich ramach — priorytetów oraz działań, a także ze względu na źródło pochodzenia środków finansowych, i przekazuje je właściwemu komitetowi monitorującemu kontrakt wojewódzki, a po ich zatwierdzeniu ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego i marszałkowi województwa.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, po zatwierdzeniu przez właściwy komitet monitorujący kontrakt wojewódzki, przekazywane są w formie pisemnej i elektronicznej:

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się w następujących terminach:

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności:

Sprawozdanie okresowe, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego, może nie zawierać informacji dotyczących stopnia osiągania wartości wskaźników monitorujących rezultatu i oddziaływania określonych w programach, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Sprawozdanie końcowe nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 4 pkt 4.

Instytucja zarządzająca sporządza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy, wyodrębniając informacje dotyczące realizowanych priorytetów i działań.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca przekazuje:

Po zatwierdzeniu sprawozdania przez komitet monitorujący program instytucja zarządzająca przekazuje zatwierdzone sprawozdanie:

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przed zatwierdzeniem sprawozdania przez komitet monitorujący program, z zastrzeżeniem ust. 12, w następujących terminach:

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, zatwierdzone w drodze uchwały przez komitet monitorujący program, należy przekazać najpóźniej 25 dni po upływie terminów, o których mowa w ust. 4.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności:

Sprawozdanie okresowe może nie zawierać informacji dotyczących stopnia osiągania wartości wskaźników monitorujących rezultatu i oddziaływania określonych w programie.

Prognoza wydatków w programie, o której mowa w ust. 6 pkt 4, obejmuje dla sprawozdań okresowych — cztery kolejne kwartały, dla sprawozdań rocznych — dwa kolejne okresy sprawozdawcze. Sprawozdanie końcowe nie zawiera prognozy, o której mowa w ust. 6 pkt 4.

Sprawozdania okresowe, roczne i końcowe zawierają informacje dotyczące stanu realizacji projektów w układzie wojewódzkim oraz informacje o realizacji wskaźników postępu rzeczowego w układzie wojewódzkim.

W przypadkach uzasadnionych specyfiką programu sprawozdania okresowe, roczne i końcowe mogą nie zawierać informacji o realizacji wskaźników postępu rzeczowego w układzie wojewódzkim.

W przypadku informacji, o których mowa w ust. 6 pkt 3, zawartych w sprawozdaniach rocznych i końcowych, dane finansowe przedstawia się dodatkowo w układzie wojewódzkim.

Informacje, o których mowa w ust. 6 pkt 3, dotyczące zestawienia poświadczonych wydatków i zrealizowanych płatności oraz prognoza wydatków w programie, o której mowa w ust. 6 pkt 4, przekazywane są instytucji płatniczej i Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty w terminie do 15 dni po upływie okresu sprawozdawczego.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przygotowuje się na podstawie sprawozdań sporządzanych przez instytucje pośredniczące i instytucje wdrażające, o których mowa w § 7 ust. 1 i § 8 ust. 1.

Instytucja pośrednicząca sporządza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy, zawierając w nich informacje, o których mowa w § 6 ust. 6, z zastrzeżeniem § 6 ust. 7—10.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, instytucja pośrednicząca przekazuje w formie pisemnej i elektronicznej właściwej instytucji zarządzającej do akceptacji.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się, z zastrzeżeniem ust. 5, w następujących terminach:

W przypadku braku akceptacji instytucji zarządzającej dla sprawozdania przygotowanego przez instytucję pośredniczącą, instytucja pośrednicząca postępuje według wytycznych instytucji zarządzającej.

Informacje, o których mowa w § 6 ust. 6 pkt 3, dotyczące zestawienia poświadczonych wydatków i zrealizowanych płatności oraz prognoza wydatków w programie, o której mowa w § 6 ust. 6 pkt 4, przekazywane są instytucji zarządzającej w terminie do 12 dni po upływie okresu sprawozdawczego.

Instytucja wdrażająca sporządza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy, w formie pisemnej i elektronicznej i przekazuje je właściwej instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się, z zastrzeżeniem ust. 8, w następujących terminach:

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności:

Sprawozdanie okresowe może nie zawierać informacji dotyczących stopnia osiągania wartości wskaźników monitorujących rezultatu i oddziaływania określonych w uzupełnieniu programu.

Prognoza wydatków w działaniu, o której mowa w ust. 3 pkt 4, obejmuje dla sprawozdań okresowych — cztery kolejne kwartały, dla sprawozdań rocznych — dwa kolejne okresy sprawozdawcze. Sprawozdanie końcowe nie zawiera prognozy, o której mowa w ust. 3 pkt 4.

Sprawozdania okresowe, roczne i końcowe zawierają informacje dotyczące stanu realizacji projektów w układzie wojewódzkim oraz informacje o realizacji wskaźników postępu rzeczowego w układzie wojewódzkim.

W przypadkach uzasadnionych specyfiką programu sprawozdania okresowe, roczne i końcowe mogą nie zawierać informacji o realizacji wskaźników postępu rzeczowego w układzie wojewódzkim.

Informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 3, dotyczące zestawienia poświadczonych wydatków i zrealizowanych płatności oraz prognoza wydatków w działaniu, o której mowa w ust. 3 pkt 4, przekazywane są instytucji pośredniczącej, a w przypadku jej braku instytucji zarządzającej, w terminie do 9 dni po zakończeniu okresu sprawozdawczego.

Beneficjent sporządza sprawozdania okresowe, roczne i końcowe z realizacji projektu po zakończeniu okresu sprawozdawczego i przekazuje je instytucji określonej w decyzji lub umowie o dofinansowanie projektu w formie pisemnej i elektronicznej.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się w następujących terminach:

Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności:

Beneficjent może nie umieścić w sprawozdaniach, o których mowa w ust. 1, informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 5, oraz informacji dotyczących stopnia osiągania wartości wskaźników monitorujących rezultatu i oddziaływania, wynikających z ust. 3 pkt 2, o ile instytucja zarządzająca tak postanowi.

Sprawozdanie końcowe nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 4.

Instytucja zarządzająca, właściwa instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca może, pod warunkiem zachowania zdolności agregacji danych monitoringowych, zwolnić beneficjenta z obowiązku sporządzania sprawozdania okresowego lub rocznego z realizacji projektu w przypadku, gdy czas realizacji projektu zgodnie z umową lub decyzją o dofinansowanie projektu nie przekracza dwóch okresów sprawozdawczych.

W przypadku gdy realizacja projektu rozpoczęła się przed podpisaniem umowy lub decyzji o dofinansowanie projektu, beneficjent sporządza pierwsze sprawozdanie za cały dotychczasowy okres realizacji projektu.

Refundacja wydatków poniesionych przez beneficjenta następuje z publicznych środków wspólnotowych lub innych środków publicznych na podstawie wniosku beneficjenta o płatność, złożonego przez beneficjenta wraz z załączonymi kopiami dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, potwierdzających poniesione wydatki, z zastrzeżeniem ust. 4.

Przepis ust. 1 nie wyklucza możliwości dokonania płatności na podstawie umowy o dofinansowanie, o ile przepisy odrębne tak stanowią.

Złożony przez beneficjenta wniosek beneficjenta o płatność wraz z załączonymi kopiami dokumentów, o których mowa w ust. 1, jest przedmiotem kontroli, o której mowa w art. 52 ust. 1 ustawy.

W przypadku projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego, na wniosek instytucji wdrażającej poprzedzony wnioskiem beneficjenta, instytucja zarządzająca, w porozumieniu z instytucją płatniczą, może wyrazić zgodę na załączenie przez beneficjenta do wniosku beneficjenta o płatność jedynie zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki.

Zgoda, o której mowa w ust. 4, może być wyrażona w stosunku do beneficjentów, którzy spełniają łącznie następujące warunki:

Wzór wniosku beneficjenta o płatność określa załącznik do rozporządzenia. Wniosek jest sporządzany w formie pisemnej i elektronicznej. Instytucja płatnicza może ustalić format wersji elektronicznej wniosku beneficjenta o płatność oraz sposób jej przekazywania.

Dokumentami potwierdzającymi poniesione wydatki są:

Oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 7, przechowywane przez beneficjenta stanowią przedmiot kontroli, o której mowa w art. 52 ust. 1 ustawy.

Instytucja zarządzająca określa sposób potwierdzenia za zgodność z oryginałem kopii dokumentów, o których mowa w ust. 1.

Przepis ust. 1 nie wyklucza możliwości przekazywania publicznych środków wspólnotowych w formie premii.

Refundacja wydatków poniesionych przez beneficjenta z tytułu realizacji projektu, w części określonej w umowie lub decyzji o dofinansowanie projektu, następuje w możliwie najkrótszym terminie. Szczegółowe zasady, tryb i terminy przekazywania beneficjentom środków określa umowa lub decyzja o dofinansowanie projektu.

Jeżeli system finansowania projektu zakłada przekazywanie środków beneficjentowi przed dokonaniem wydatków, refundacja, o której mowa w ust. 1, oznacza rozliczenie otrzymanych środków.

Wniosek beneficjenta o płatność może dotyczyć:

Wniosek beneficjenta o płatność może również dotyczyć pierwszej płatności oraz premii, o której mowa w § 11 ust. 10.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, nie wymaga przedstawienia kopii dokumentów, o których mowa w § 11 ust. 1.

Wniosek beneficjenta o płatność końcową jest składany wraz ze sprawozdaniem końcowym z realiza

cji projektu, o którym mowa w § 9, z zastrzeżeniem ust.

5. Instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub wdrażająca, upoważniona przez instytucję zarządzającą w porozumieniu lub umowie, o których mowa odpowiednio w art. 19 ust. 1 i art. 21 ust. 5 ustawy, może w szczególnych przypadkach przedłużyć okres złożenia wniosku beneficjenta o płatność końcową.

Jeżeli złożony przez beneficjenta wniosek beneficjenta o płatność zawiera błędy formalno-rachunkowe, instytucja przyjmująca wniosek wzywa beneficjenta do uzupełnienia lub poprawienia wniosku.

W przypadku stwierdzenia błędów formalno-rachunkowych przepis ust. 1 nie wyklucza możliwości uzupełnienia lub poprawienia wniosku przez pracownika instytucji przyjmującej wniosek.

O każdym uzupełnieniu lub poprawieniu wniosku, o których mowa w ust. 1, beneficjent powinien być niezwłocznie poinformowany w formie pisemnej przez instytucję przyjmującą wniosek.

Instytucja przyjmująca wniosek nie może poprawiać lub uzupełniać:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, instytucja przyjmująca może wyłącznie stwierdzić, czy kopie tych dokumentów zawierają dane zgodne z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.3)).

W wyniku kontroli, o której mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, upoważniona przez instytucję zarządzającą w porozumieniu lub umowie, o których mowa odpowiednio w art. 19 ust. 1 i art. 21 ust. 5 ustawy, poświadcza kwotę wydatków kwalifikowalnych.

Poświadczona kwota wydatków kwalifikowalnych jest pomniejszana o wykazany przez beneficjenta przychód, zgodnie z zasadą nr 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 448/2004 z dnia 10 marca 2004 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1685/2000 ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 w sprawie kwalifikowania wydatków związanych z projektami współfinansowanymi z funduszy strukturalnych i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1145/2003 (Dz. Urz. WE L 72 z 11.03.2004).

Po dokonaniu poświadczenia, o którym mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca, upoważniona przez nią instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca zatwierdza do wypłaty na rzecz beneficjenta określoną kwotę z publicznych środków wspólnotowych objętych decyzją lub umową o dofinansowanie. Kwota do wypłaty pomniejszana jest o korekty — kwoty niewłaściwie wydatkowane, a przekazane na podstawie wcześniej zrealizowanych wniosków beneficjenta o płatność. Zatwierdzając kwoty do wypłaty, uwzględnia się wielkość dokonanych wypłat celem zachowania poziomu refundacji ustalonego w decyzji lub umowie o dofinansowanie projektu.

Płatność końcowa jest dokonywana po spełnieniu łącznie następujących warunków:

Informacja o kwocie środków zatwierdzonych do wypłaty przekazywana jest beneficjentowi, niezwłocznie po zatwierdzeniu kwoty do wypłaty, o którym mowa w ust. 3. Dodatkowo do informacji załącza się uzasadnienie w przypadku rozbieżności między kwotą środków zatwierdzonych do wypłaty a kwotą wnioskowaną przez beneficjenta.

Instytucje właściwe w zakresie weryfikacji wniosków beneficjenta o płatność lub wypłacania środków z publicznych środków wspólnotowych na rzecz beneficjentów sporządzają zestawienia wydatków poświadczonych i zrefundowanych beneficjentom w ramach realizacji poszczególnych działań, w formie określonej przez instytucję zarządzającą. Zestawienie jest sporządzane w formie pisemnej i elektronicznej.

Zestawienie wydatków, o którym mowa w ust. 1, przekazywane jest do instytucji zarządzającej.

Przed przekazaniem do instytucji zarządzającej oraz przed przekazaniem, o którym mowa w ust. 4, zestawienie wydatków wymaga poświadczenia przez instytucję właściwą w zakresie weryfikacji wniosków beneficjenta o płatność, w oparciu o przeprowadzone kontrole realizacji projektów i programu, o których mowa w art. 52 i 53 ustawy.

W przypadku gdy instytucja właściwa w zakresie wypłacania środków z publicznych środków wspólnotowych na rzecz beneficjentów nie jest instytucją wła- ——————— 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 145, poz. 1535, Nr 146, poz. 1546 i Nr 213, poz. 2155, z 2005 r. Nr 10, poz. 66, Nr 184, poz. 1539 i Nr 267, poz. 2252 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 i Nr 208, poz. 1540.

ściwą w zakresie weryfikacji wniosków beneficjenta o płatność, instytucja właściwa w zakresie weryfikacji wniosków beneficjenta o płatność przekazuje zestawienie wydatków instytucji właściwej w zakresie wypłacania środków z publicznych środków wspólnotowych na rzecz beneficjentów.

Instytucja zarządzająca w ramach realizacji całego programu i poszczególnych działań sporządza nie rzadziej niż raz na kwartał poświadczenie i zestawienie wydatków oraz wniosek o refundację.

Podstawą do sporządzenia poświadczenia i zestawienia wydatków oraz wniosku o refundację, o którym mowa w ust. 1, są w szczególności: poświadczone zgodnie z § 15 ust. 3 zestawienia wydatków, o których mowa w § 15 ust. 1, oraz wyniki przeprowadzonych przez instytucję zarządzającą kontroli realizacji projektów i programu, o których mowa w art. 52 i 53 ustawy.

Dla programów współfinansowanych ze środków kilku funduszy strukturalnych zestawienie wydatków jest sporządzane osobno dla każdego z funduszy.

Poświadczenie i zestawienie wydatków oraz wniosek o refundację, o których mowa w ust. 1, przekazywane są nie rzadziej niż raz na kwartał do instytucji płatniczej.

W przypadku gdy poświadczenie i zestawienie wydatków oraz wniosek o refundację, o których mowa w ust. 1, wskazują na wyższy poziom współfinansowania działania z publicznych środków wspólnotowych niż określony w uzupełnieniu programu, którego wniosek o refundację dotyczy, instytucja zarządzająca przekazuje razem z poświadczeniem i zestawieniem wydatków oraz wnioskiem o refundację uzasadnienie przyczyn wyższego poziomu współfinansowania działania.

Instytucja płatnicza może wstrzymać certyfikację zestawienia wydatków, o którym mowa w ust. 1, w sytuacji gdy nie zaakceptuje uzasadnienia, o którym mowa w ust. 5.

W przypadku braku akceptacji, o którym mowa w ust. 6, instytucja zarządzająca zobowiązana jest uzgodnić z instytucją płatniczą sposób zapewnienia poziomu współfinansowania działania z publicznych środków wspólnotowych określonego w uzupełnieniu programu.

Instytucja płatnicza dokonuje weryfikacji poświadczenia i zestawienia wydatków oraz wniosku o refundację, o których mowa w § 16 ust. 1, przedstawionych przez instytucje zarządzające i na tej podstawie certyfikuje poniesione wydatki wobec Komisji Europejskiej.

Certyfikacja wydatków, o której mowa w ust. 1, następuje w szczególności w przypadku, gdy:

Instytucja płatnicza niezwłocznie przekazuje na rachunek programowy instytucji zarządzającej środki otrzymane z Komisji Europejskiej tytułem refundacji. Instytucja płatnicza przekazuje na rachunek instytucji pośredniczących środki otrzymane z Komisji Europejskiej tytułem refundacji na podstawie wniosków o przekazanie środków na realizację bieżących płatności, składanych przez instytucje pośredniczące. Wnioski wraz z zestawieniem bieżących płatności przekazywane są nie częściej niż raz w miesiącu do instytucji zarządzającej, która dokonuje weryfikacji wniosków i przekazuje je do instytucji płatniczej.

Instytucja płatnicza przekazuje właściwej instytucji zarządzającej oraz Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty do 10. dnia miesiąca informacje o wydatkach poświadczonych w miesiącu poprzednim wobec Komisji Europejskiej oraz o środkach otrzymanych w miesiącu poprzednim z Komisji Europejskiej tytułem refundacji i przekazanych na rachunek programowy instytucji zarządzającej lub pośredniczącej.

Instytucja płatnicza po otrzymaniu płatności zaliczkowej, o której mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. wprowadzającego ogólne przepisy dotyczące funduszy strukturalnych (Dz. Urz. WE L 161 z 26.06.19994)), przekazuje środki z tej płatności na rachunek instytucji zarządzającej lub innej instytucji, określonej w programie operacyjnym. ——————— 4) Zgodnie z art. 107 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 z dniem 1 stycznia 2007 r., rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające ogólne przepisy w sprawie funduszy strukturalnych utraciło moc obowiązującą. Jednakże rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 może być nadal stosowane w zakresie określonym w art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Instytucja płatnicza przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, na wniosek instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej zaakceptowany przez instytucję zarządzającą. Wnioskowana kwota wyliczana jest na podstawie prognozy wydatków zawartej w sprawozdaniach, o których mowa w § 6, na kolejny okres sprawozdawczy.

Instytucja zarządzająca programem przekazuje do instytucji płatniczej wniosek o zaliczkę na realizację płatności przewidzianych w danym kwartale do końca drugiego miesiąca tego kwartału.

Jeżeli stan środków na rachunku bankowym instytucji zarządzającej lub innej instytucji określonej w programie umożliwia realizację bieżących zobowiązań, zgodnie z prognozą wydatków, o której mowa w ust. 2, instytucja płatnicza może wstrzymać przekazanie wnioskowanej kwoty zaliczki lub zrealizować wniosek w części.

Instytucje zarządzające i instytucje pośredniczące są zobowiązane, na żądanie instytucji płatniczej, do przekazania w terminie 10 dni od otrzymania pisemnego żądania od instytucji płatniczej kopii wyciągu bankowego potwierdzającego stan rachunku programowego.

Instytucja płatnicza może, w przypadkach uzasadnionych koniecznością zapewnienia płynności finansowej programu, wystąpić z żądaniem zwrotu środków do instytucji zarządzającej i instytucji pośredniczących, jeśli nie wykorzystają środków z zaliczki przekazanej na realizację płatności przewidzianych w danym kwartale. W takim przypadku instytucja zarządzająca i instytucje pośredniczące są zobowiązane do zwrotu niewykorzystanych środków na żądanie instytucji płatniczej w terminie 10 dni od otrzymania pisemnego żądania od instytucji płatniczej.