Otwarte Prawo
Dz.U. 2007 nr 89 poz. 590 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 2007 nr 89 poz. 590 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym

Historia: art. 5

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 28 maja 2012 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 19 września 2009 r. do 28 maja 2012 r.

Tworzy się Krajowy Plan Zarządzania Kryzysowego oraz wojewódzkie, powiatowe i gminne plany zarządzania kryzysowego, zwane dalej „planami zarządzania kryzysowego”.

Poprzednie brzmienie
1.

Na poziomie krajowym, wojewódzkim, powiatowym i gminnym tworzy się plany reagowania kryzysowego.

art. 1 pkt 3, Dz.U. 2009 nr 131 poz. 1076 ↗

W skład planów zarządzania kryzysowego wchodzą następujące elementy:

plan główny zawierający:

charakterystykę zagrożeń oraz ocenę ryzyka ich wystąpienia, w tym dotyczących infrastruktury krytycznej, oraz mapy ryzyka i mapy zagrożeń,

zadania i obowiązki uczestników zarządzania kryzysowego w formie siatki bezpieczeństwa,

zestawienie sił i środków planowanych do wykorzystania w sytuacjach kryzysowych;

zespół przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowych, a w tym:

zadania w zakresie monitorowania zagrożeń,

tryb uruchamiania niezbędnych sił i środków, uczestniczących w realizacji planowanych przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowej,

procedury reagowania kryzysowego, określające sposób postępowania w sytuacjach kryzysowych,

współdziałanie między siłami, o których mowa w lit. b;

załączniki funkcjonalne planu głównego określające:

procedury realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego, w tym związane z ochroną infrastruktury krytycznej,

organizację łączności,

organizację systemu monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania,

zasady informowania ludności o zagrożeniach i sposobach postępowania na wypadek zagrożeń,

organizację ewakuacji z obszarów zagrożonych,

organizację ratownictwa, opieki medycznej, pomocy społecznej oraz pomocy psychologicznej,

organizację ochrony przed zagrożeniami charakterystycznymi dla danego obszaru,

wykaz zawartych umów i porozumień związanych z realizacją zadań zawartych w planie zarządzania kryzysowego,

zasady oraz tryb oceniania i dokumentowania szkód,

procedury uruchamiania rezerw państwowych,

wykaz infrastruktury krytycznej znajdującej się odpowiednio na terenie województwa, powiatu lub gminy, objętej planem zarządzania kryzysowego,

priorytety w zakresie ochrony oraz odtwarzania infrastruktury krytycznej.

Poprzednie brzmienie
2.

W skład planów reagowania kryzysowego, o których mowa w ust. 1, wchodzą następujące elementy:

1)

plan główny zawierający:

a)

charakterystykę zagrożeń oraz ocenę ryzyka ich wystąpienia, w tym mapy ryzyka i zagrożenia powodziowego,

b)

charakterystykę sił i środków, w tym stan rezerw państwowych, oraz ocenę możliwości ich wykorzystania,

c)

analizę funkcjonowania administracji publicznej, jej skuteczności i możliwości wykorzystania w sytuacjach kryzysowych,

d)

przewidywane warianty działań w sytuacjach kryzysowych,

e)

wskazanie trybu aktualizacji planu oraz poszczególnych załączników funkcjonalnych;

2)

procedury reagowania kryzysowego określające zespół przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowych, w czasie stanów nadzwyczajnych i w czasie wojny, a w tym:

a)

zadania w zakresie monitorowania zagrożeń,

b)

bilans i tryb uruchamiania sił i środków niezbędnych do usuwania skutków zagrożeń,

c)

uruchamianie działań przewidzianych w planie reagowania kryzysowego oraz zasady współdziałania, a także sposoby ograniczania rozmiarów strat i usuwania skutków zagrożeń;

3)

załączniki funkcjonalne planu głównego określające:

a)

standardowe procedury operacyjne, opisujące sposoby działania podmiotów realizujących zadania z zakresu zarządzania kryzysowego,

b)

organizację łączności między podmiotami, o których mowa w lit. a,

c)

organizację systemu monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania,

d)

zasady informowania ludności o zagrożeniach i sposobach postępowania na wypadek zagrożeń,

e)

organizację ewakuacji z obszarów zagrożonych,

f)

organizację opieki społecznej i medycznej, z uwzględnieniem planów zabezpieczenia ratownictwa medycznego,

g)

organizację ochrony przed zagrożeniami radiacyjnymi, biologicznymi i chemicznymi,

h)

wykaz zawartych umów i porozumień związanych z realizacją zadań zawartych w planie reagowania kryzysowego,

i)

zasady oraz tryb oceniania i dokumentowania szkód.

art. 1 pkt 3, Dz.U. 2009 nr 131 poz. 1076 ↗

Plany zarządzania kryzysowego podlegają systematycznej aktualizacji, a cykl planowania nie może być dłuższy niż dwa lata.

Poprzednie brzmienie
3.

Załączniki funkcjonalne planu głównego określające organizację ochrony przed zagrożeniami radiacyjnymi zawierają tylko plany reagowania kryzysowego, które są tworzone na poziomie krajowym i wojewódzkim.

art. 1 pkt 3, Dz.U. 2009 nr 131 poz. 1076 ↗

Cykl planowania realizują właściwe organy administracji publicznej oraz podmioty przewidywane do realizacji przedsięwzięć określonych w planie zarządzania kryzysowego, w zakresie ich dotyczącym.

Poprzednie brzmienie
4.

Plany reagowania kryzysowego, o których mowa w ust. 1, są aktualizowane nie rzadziej niż co dwa lata.

art. 1 pkt 3, Dz.U. 2009 nr 131 poz. 1076 ↗

Plany zarządzania kryzysowego uzgadnia się z kierownikami jednostek organizacyjnych, w zakresie ich dotyczącym, planowanych do wykorzystania przy realizacji przedsięwzięć określonych w planie.

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 19 września 2009 r.

PDF ↗

Na poziomie krajowym, wojewódzkim, powiatowym i gminnym tworzy się plany reagowania kryzysowego.

W skład planów reagowania kryzysowego, o których mowa w ust. 1, wchodzą następujące elementy:

plan główny zawierający:

charakterystykę zagrożeń oraz ocenę ryzyka ich wystąpienia, w tym mapy ryzyka i zagrożenia powodziowego,

charakterystykę sił i środków, w tym stan rezerw państwowych, oraz ocenę możliwości ich wykorzystania,

analizę funkcjonowania administracji publicznej, jej skuteczności i możliwości wykorzystania w sytuacjach kryzysowych,

przewidywane warianty działań w sytuacjach kryzysowych,

wskazanie trybu aktualizacji planu oraz poszczególnych załączników funkcjonalnych;

procedury reagowania kryzysowego określające zespół przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowych, w czasie stanów nadzwyczajnych i w czasie wojny, a w tym:

zadania w zakresie monitorowania zagrożeń,

bilans i tryb uruchamiania sił i środków niezbędnych do usuwania skutków zagrożeń,

uruchamianie działań przewidzianych w planie reagowania kryzysowego oraz zasady współdziałania, a także sposoby ograniczania rozmiarów strat i usuwania skutków zagrożeń;

załączniki funkcjonalne planu głównego określające:

standardowe procedury operacyjne, opisujące sposoby działania podmiotów realizujących zadania z zakresu zarządzania kryzysowego,

organizację łączności między podmiotami, o których mowa w lit. a,

organizację systemu monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania,

zasady informowania ludności o zagrożeniach i sposobach postępowania na wypadek zagrożeń,

organizację ewakuacji z obszarów zagrożonych,

organizację opieki społecznej i medycznej, z uwzględnieniem planów zabezpieczenia ratownictwa medycznego,

organizację ochrony przed zagrożeniami radiacyjnymi, biologicznymi i chemicznymi,

wykaz zawartych umów i porozumień związanych z realizacją zadań zawartych w planie reagowania kryzysowego,

zasady oraz tryb oceniania i dokumentowania szkód.

Załączniki funkcjonalne planu głównego określające organizację ochrony przed zagrożeniami radiacyjnymi zawierają tylko plany reagowania kryzysowego, które są tworzone na poziomie krajowym i wojewódzkim.

Plany reagowania kryzysowego, o których mowa w ust. 1, są aktualizowane nie rzadziej niż co dwa lata.

Ta wersja całej ustawy ↗