Otwarte Prawo Dz.U. 2007 nr 9 poz. 63 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2007 nr 9 poz. 63 · Rozporządzenie · obowiązujący

Rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym

DZIENNIK USTAW Poz.: Na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86, poz. 789, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

↗

Wymagania ogólne

↗

Rozporządzenie określa:

wykaz dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe kolejowym będącym w ruchu;

wzory dokumentów, o których mowa w pkt 1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się do pojazdów kolejowych:

eksploatowanych przez przewoźników kolejowych, zarządców infrastruktury i właścicieli kolejowych pojazdów specjalnych, operujących na liniach normalnotorowych, szerokotorowych i wąskotorowych oraz na liniach metra;

przygotowanych do jazdy lub jadących po torach kolejowych, w tym pojazdów kolejowych z własnym napędem prowadzących pociąg lub jadących luzem.

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do:

pojazdów trakcyjnych będących własnością właściciela bocznicy, jeżeli czynności wykonywane na bocznicy polegają wyłącznie na rozrządzie i podstawianiu wagonów na stanowiska ładunkowe, z zastrzeżeniem § 3 ust. 1 pkt 2, § 5 pkt 2, § 6, § 7 ust. 1 i 2, § 8 oraz § 1 i 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia;

pociągów metra, o których mowa w § 140 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków ——————— 1) Minister Transportu kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Transportu (Dz. U. Nr 131, poz. 923). 2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652 i Nr 203, poz. 1966, z 2004 r. Nr 92, poz. 883, Nr 96, poz. 959, Nr 97, poz. 962 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr 157, poz. 1314, Nr 163, poz. 1362 i Nr 169, poz. 1420 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 63, Nr 144, poz. 1046, Nr 170, poz. 1217, Nr 220, poz. 1600 i Nr 227, poz. 1658.

prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji (Dz. U. Nr 172, poz. 1444 oraz z 2006 r. Nr 168, poz. 1198), w zakresie karty próby hamulca z zastrzeżeniem dokonania rejestracji czynności odpowiadających próbie hamulca w urządzeniu służącym do kontroli pracy pojazdu i rejestracji zdarzeń.

↗

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

pojazd kolejowy specjalny — pojazd kolejowy określony w tablicy 8 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie rejestru i oznakowania pojazdów kolejowych (Dz. U. Nr 105, poz. 713);

pojazd szynowo-drogowy — rodzaj pojazdu specjalnego z własnym napędem, przystosowany do jazdy po torach kolejowych i drogach publicznych;

regulamin RID — Regulamin międzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiący Aneks I do Przepisów ujednoliconych o umowie międzynarodowego przewozu towarów kolejami (CIM), będących załącznikiem B do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Dz. U. z 1985 r. Nr 34, poz. 158 i 159, z 1997 r. Nr 37, poz. 225 i 226 oraz z 1998 r. Nr 33, poz. 177);

wagon typu pasażerskiego — wagon służący do przewozu podróżnych i rzeczy lub tylko rzeczy, którego podstawą konstrukcji jest wagon pasażerski.

↗

W pociągu powinny znajdować się następujące dokumenty:

świadectwo sprawności technicznej pojazdu kolejowego:

w pojeździe kolejowym z napędem oraz w pojeździe doczepnym i rozrządczym,

w pojeździe metra,

w wagonie pasażerskim, typu pasażerskiego i towarowym ze stałą obsługą,

w pojeździe specjalnym;

karta próby hamulca i urządzeń pneumatycznych, zwana dalej „kartą próby hamulca”;

wykaz pojazdów kolejowych w składzie pociągu;

książka pokładowa wagonu — w wagonie pasażerskim i typu pasażerskiego.

W pojazdach szynowo-drogowych powinny znajdować się również dokumenty określone w przepisach Prawa o ruchu drogowym.

Wzór świadectwa sprawności technicznej pojazdu kolejowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określają przepisy w sprawie świadectw sprawności technicznej pojazdów kolejowych.

↗

Dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1, powinny znajdować się:

świadectwo sprawności technicznej pojazdu kolejowego — u pracowników obsługujących bezpośrednio dany pojazd kolejowy;

karta próby hamulca — u maszynisty prowadzącego pociąg;

wykaz pojazdów kolejowych w składzie pociągu — u kierownika pociągu, a w przypadku pociągu bez obsługi konduktorskiej — u maszynisty prowadzącego pociąg;

książka pokładowa wagonu — w miejscu lub u osób, o których mowa w § 13 ust. 5.

Jeżeli pojazd kolejowy z napędem jest przesyłany w składzie pociągu jako nieczynny, to świadectwo sprawności technicznej tego pojazdu powinno znajdować się u maszynisty prowadzącego pociąg lub u kierownika tego pociągu.

Zasady przekazywania i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 2, na stacjach końcowych oraz na stacjach wyłączenia uszkodzonych pojazdów kolejowych określają przepisy wewnętrzne, uzgodnione między przewoźnikiem kolejowym a zarządcą infrastruktury albo między przewoźnikami kolejowymi.

Karta próby hamulca i urządzeń pneumatycznych

↗

W karcie próby hamulca:

określa się rzeczywisty procent masy hamującej wymaganej na danej linii kolejowej;

potwierdza się:

prawidłowe działanie wszystkich urządzeń hamulcowych pociągu, w tym układu sterowniczego hamulca elektropneumatycznego, elektrycznego i elektrodynamicznego, z wyjątkiem hamulca ręcznego,

sprawność działania urządzeń służących do zdalnego zamykania drzwi lub zdalnego otwierania i zamykania drzwi wejściowych,

sprawność działania urządzeń dostępnych dla podróżnych, których prawidłowe działanie zależy od urządzeń pneumatycznych,

sprawność działania urządzeń pneumatycznych, od których zależy prawidłowe działanie urządzeń stanowiących wyposażenie pojazdu kolejowego.

↗

Karta próby hamulca może być wykonana w postaci druku gotowego do wypełnienia lub wydrukowana za pomocą drukarki komputerowej.

Jeśli próba hamulca prowadzona jest z wykorzystaniem urządzeń sterowanych mikroprocesorem lub

komputerem, to wydruk karty może zawierać dodatkowe informacje dotyczące stanu urządzeń hamulcowych i pneumatycznych pociągu.

↗

Kartę próby hamulca sporządza się w dwóch egzemplarzach po skończonej próbie działania układu hamulcowego i urządzeń pneumatycznych pociągu. Oryginał karty próby hamulca otrzymuje maszynista prowadzący pociąg. Kopia karty pozostaje u wykonującego próbę hamulca.

Jeżeli karta próby hamulca została sporządzona za pomocą drukarki komputerowej, to pierwszy z wydrukowanych egzemplarzy karty należy opatrzyć nadrukiem „ORYGINAŁ”, drugi zaś i następne — nadrukiem „KOPIA”.

Jeżeli eksploatujący pojazd kolejowy określi w przepisie wewnętrznym, że kartę próby hamulca wydaje się również innym pracownikom związanym z prowadzeniem pociągu lub pojazdu kolejowego, to należy sporządzić ją w niezbędnej, dodatkowej liczbie egzemplarzy.

Jeżeli próbę hamulca i urządzeń pneumatycznych wykonuje się na stacjach pośrednich na trasie jazdy pociągu, to:

wystawia się nową kartę próby hamulca albo

dokonuje się odpowiednich wpisów do wcześniej wystawionej karty próby hamulca, z tym że u prowadzącego próbę musi pozostać kopia dokonanych wpisów.

Karty próby hamulca nie wystawia się:

jeżeli wyjazd pojazdu trakcyjnego do pociągu odbywa się w obrębie tej samej stacji;

dla pojazdów szynowo-drogowych.

↗

Wzory kart próby hamulca pociągu określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Jeżeli skład pociągu pasażerskiego kursuje w obiegu, na który składa się znaczna liczba obsługiwanych pociągów (kursów), a nie zostały przekroczone warunki ważności próby hamulca określone w § 22 rozporządzenia, o którym mowa w § 1 ust. 3 pkt 2, eksploatujący pojazd kolejowy może wydać kartę próby hamulca określoną:

we wzorze 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia wraz z wykazem zawierającym numer obiegu i numery wszystkich pociągów wchodzących w skład tego obiegu oraz określenie miejsca i daty wystawienia, opatrzonym pieczęcią adresową przewoźnika oraz pieczęcią imienną i podpisem osoby wystawiającej wykaz, albo

we wzorze 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia.

Karta próby hamulca, o której mowa w § 5, po skończonej jeździe jest przekazywana przez maszynistę do miejsca wyznaczonego w regulaminie wewnętrznym eksploatującego pojazd kolejowy.

Dla pociągu kursującego w ruchu międzynarodowym karta próby hamulca może być wystawiona według wzoru ustalonego między:

przewoźnikami organizującymi przejazd pociągu albo

przewoźnikiem a zarządcą infrastruktury państwa, do którego wjeżdża pociąg, albo

przewoźnikiem a zarządem kolei państwa, do którego wjeżdża pociąg.

Wykaz pojazdów kolejowych w składzie pociągu

↗

W wykazie pojazdów kolejowych w składzie pociągu, zwanym dalej „wykazem”, zamieszcza się następujące dane:

identyfikatory pojazdów kolejowych włączonych do składu pociągu;

długości poszczególnych pojazdów kolejowych i ich długość łączną;

masę poszczególnych pojazdów kolejowych (netto, tarę i brutto) i ich masę łączną;

masę hamującą rzeczywistą poszczególnych pojazdów kolejowych i ich łączną rzeczywistą masę hamującą;

stację nadania i stację przeznaczenia wraz z numerami węzłów kolejowych;

ewentualne informacje o przewożonych towarach niebezpiecznych wraz z numerem klasyfikacyjnym wynikającym z regulaminu RID.

Wykaz może być wykonany w postaci druku gotowego do wypełnienia lub wydrukowany za pomocą drukarki komputerowej.

↗

Wykaz sporządza się w 2 egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje kierownik pociągu, a drugi egzemplarz (kopię) pozostawia się na stacji, z której wyprawiany jest pociąg.

Jeżeli wykaz został sporządzony za pomocą drukarki komputerowej, to pierwszy z wydrukowanych egzemplarzy wykazu należy opatrzyć nadrukiem „ORYGINAŁ”, drugi zaś i następne — nadrukiem „KOPIA”.

Jeżeli eksploatujący pojazd kolejowy określi w przepisie wewnętrznym, że wykaz wydaje się również innym pracownikom związanym z prowadzeniem pociągu lub pojazdu kolejowego, to należy sporządzić go w niezbędnej, dodatkowej liczbie egzemplarzy.

Wykaz jest przekazywany do miejsca wyznaczonego w regulaminie wewnętrznym eksploatującego pojazd kolejowy.

↗

Wzór wykazu stosowanego dla pociągów kursujących na:

liniach kolejowych normalnotorowych, szerokotorowych i wąskotorowych — określa wzór 1,

liniach metra — określa wzór 2 — załącznika nr 2 do rozporządzenia.

Dla pociągu kursującego w ruchu międzynarodowym wykaz może być wystawiony według wzoru ustalonego między:

przewoźnikami organizującymi przejazd pociągu albo

przewoźnikiem a zarządcą infrastruktury państwa, do którego wjeżdża pociąg, albo

przewoźnikiem a zarządem kolei państwa, do którego wjeżdża pociąg.

Książka pokładowa wagonu

↗

Książka pokładowa wagonu służy do:

przekazywania przez drużynę konduktorską obsłudze technicznej informacji o uszkodzeniach stwierdzonych w wagonie w czasie jego jazdy;

zapisu stwierdzonych przez obsługę techniczną uszkodzeń i wykonanych czynności naprawczych w wagonie w czasie postoju na stacji postojowej lub przyczyn wyłączenia wagonu z ruchu;

powiadamiania eksploatującego wagon o stwierdzonych uszkodzeniach, wykonanych czynnościach naprawczych lub przyczynach wyłączenia wagonu z ruchu.

↗

Książka pokładowa składa się z okładki i druków formularzy.

Dla wagonów kursujących w ruchu międzynarodowym na stronie 1 okładki wpisuje się identyfikator pojazdu kolejowego oraz nazwę stacji macierzystej wraz z numerem telefonu i faksu, pod które należy przekazać wiadomość o uszkodzeniu wagonu.

W książce pokładowej wagonu kursującego w ruchu międzynarodowym identyfikator pojazdu kolejowego wpisuje się również na wszystkich drukach formularzy.

Dla wagonów kursujących w pociągach w ruchu krajowym formularze książki pokładowej wypełnia się dla wagonu, w którym stwierdzono uszkodzenie.

Książka pokładowa wagonu powinna znajdować się:

w każdym wagonie kursującym w ruchu międzynarodowym — w miejscu ustalonym w kolejowych przepisach międzynarodowych, między przewoźnikami, między przewoźnikiem a zarządcą infrastruktury państwa, do którego wjeżdża wagon, albo między przewoźnikiem a zarządem kolejowym państwa, do którego wjeżdża wagon;

w posiadaniu drużyny konduktorskiej obsługującej pociąg kursujący w ruchu krajowym;

w wagonach ze stałą obsługą — u obsługi wagonu;

w jednostkach obsługujących wagony pasażerskie i typu pasażerskiego.

Wzór książki pokładowej wagonu (okładka i druki formularzy) określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Postanowienia przejściowe i końcowe

↗

W okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia eksploatujący wagony pasażerskie i typu pasażerskiego obowiązani są wyposażyć w książkę pokładową wagonu:

wagony kursujące w ruchu międzynarodowym;

drużyny konduktorskie obsługujące pociągi pasażerskie w ruchu krajowym;

stałą obsługę wagonów;

jednostki obsługujące wagony pasażerskie i typu pasażerskiego.

↗

Do chwili wyczerpania zapasów, lecz nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, dopuszcza się stosowanie dokumentów określonych w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 stycznia 1999 r. w sprawie określenia dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe szynowym z napędem, oraz wzorów tych dokumentów (Dz. U. Nr 12, poz. 110).

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3) Minister Transportu: J. Polaczek ——————— 3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 stycznia 1999 r. w sprawie określenia dokumentów, które powinny znajdować się w pojeździe szynowym z napędem, oraz wzorów tych dokumentów (Dz. U. Nr 12, poz. 110), które zgodnie z art. 76 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86, poz. 789, Nr 170, poz. 1652 i Nr 203, poz. 1966, z 2004 r. Nr 92, poz. 883, Nr 96, poz. 959, Nr 97, poz. 962 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr 157, poz. 1314, Nr 163, poz. 1362 i Nr 169, poz. 1420 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 63, Nr 144, poz. 1046, Nr 170, poz. 1217, Nr 220, poz. 1600 i Nr 227, poz. 1658) utraciło moc z dniem 1 stycznia 2005 r.

Załącznik nr 1 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

WZORY KART PRÓBY HAMULCA I URZĄDZEŃ PNEUMATYCZNYCH POCIĄGU Wzór 1

Wzór 2

Wzór 3

§ 1. Przeprowadzający próbę hamulca i urządzeń pneumatycznych, zwaną dalej „próbą hamulca”, musi potwierdzić poprawne działanie wszystkich rodzajów hamulca, którymi można się posłużyć w czasie prowadzenia pojazdu kolejowego. Wymaganie to nie dotyczy hamulca ręcznego. § 2. Jeżeli pojazd kolejowy lub pociąg wyposażony jest: 1) w układ zdalnego zamykania drzwi wejściowych lub układ zdalnego otwierania i zamykania drzwi wejściowych, 2) w urządzenia dostępne dla podróżnych, których prawidłowe działanie zależy od urządzeń pneumatycznych (wspomaganie otwierania i zamykania drzwi przejść międzywagonowych lub drzwi przedziałów, urządzenia zamkniętego WC itp.), 3) w urządzenia pneumatyczne, od których zależy prawidłowe działanie urządzeń pojazdu kolejowego (na przykład rozładunek wagonu) — to wykonujący próbę hamulca potwierdza prawidłowe działanie tych urządzeń, w tym blokad oraz układu uzależniającego otwarcie drzwi wejściowych od całkowitego zatrzymania się pojazdu kolejowego, przez wpisanie słów „tak” lub „nie” w odpowiednich rubrykach karty. § 3. 1. Kartę próby hamulca stosuje się: 1) według wzoru 1 — do wszystkich rodzajów pociągów, z wyjątkiem pociągów określonych w pkt 3; 2) według wzoru 2 — do wszystkich rodzajów pociągów pasażerskich i towarowych, w których liczba wagonów nie przekracza 20, w tym złożonych z zespołów trakcyjnych, oraz do wszystkich rodzajów pociągów kursujących w obiegu obejmującym obsługę wielu pociągów (kursów); 3) według wzoru 3 — do wszystkich rodzajów pociągów kursujących w obiegu obejmującym obsługę wielu pociągów (w systemie push-pull (pchaj-ciągnij) i zespołów trakcyjnych), w tym w szczególności pociągów Warszawskich Kolei Dojazdowych oraz przewoźników wykonujących przewozy na podobnych zasadach. 2. Karty prób hamulca, o których mowa w ust. 1, stosuje się również do wszystkich pozostałych rodzajów pojazdów kolejowych, o których mowa w § 1 ust. 2 rozporządzenia. § 4. Rubrykę „Pojazdy z nieczynnym hamulcem” należy na gotowych drukach dopasować pod względem liczby wierszy do potrzeb wynikających z praktyki. § 5. 1. W pociągach metra, zgodnie z § 140 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, wystawienie karty próby hamulca nie jest wymagane, z tym że w pociągu metra powinny znajdować się: 1) książka pokładowa pociągu, w której maszynista pociągu odpowiednim wpisem potwierdza wykonanie próby hamulca i sprawdzenie działania urządzeń zamykania i otwierania drzwi pociągu; 2) elektroniczny rejestrator zdarzeń, na którym, z użyciem specjalnej kasety, powinny zostać zarejestrowane: a) numer pociągu, b) data i godzina wykonania próby hamulca i urządzeń pneumatycznych, c) ciśnienie powietrza w magistrali hamulcowej (przewodzie głównym hamulca), d) próba otwarcia i zamknięcia drzwi wejściowych dla pasażerów. 2. W rejestratorze elektronicznym, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zaleca się stosowanie zapisu jednoznacznie identyfikującego pracownika prowadzącego próbę hamulca. 3. Wpisy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz zapis w elektronicznym rejestratorze danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, kontroluje się po zjeździe pociągu metra do stacji techniczno-postojowej, zgodnie z przyjętym systemem utrzymania pojazdów. 4. Wpisy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, powinny zawierać dane określone w ust. 1 pkt 2 lit. a—d oraz być opatrzone imieniem, nazwiskiem i podpisem wykonującego próbę. 5. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przegrywa się z rejestratora zdarzeń na nośniki i przechowuje się przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Załącznik ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

nr 2 Wzór 1

Wzór 2

§ 1. 1. Właściciel pojazdów kolejowych przy zamawianiu druków określa liczbę rubryk przeznaczoną do wpisania pojazdów kolejowych według potrzeb wynikających z praktyki. 2. Treść rubryk strony 1, treść nagłówka strony 2 oraz rubryki L 1 do L 6 i H 1 do H 6 nie mogą być zmienione. § 2. Pracownik odpowiedzialny za przekazanie i przyjęcie pociągu na stacjach początkowej, pośrednich i końcowej podaje swoje imię i nazwisko oraz podpisuje się w kolumnach 1 do 6 na stronie 1. § 3. Zmiany drużyny maszynistowskiej lub konduktorskiej należy odpowiednio wpisać w kolumnach 1 do 6 na stronie 1. § 4. 1. Przy odczepianiu pojazdów od pociągu lub zmianie pojazdu trakcyjnego pociągu na trasie jego przejazdu wyłączone pojazdy oznaczyć znakiem „×” w kolumnie 1. 2. Pojazdy kolejowe doczepiane do składu pociągu należy oznaczyć kolejnymi liczbami porządkowymi, a w przypadku zmiany pojazdów trakcyjnych należy odpowiednio wypełnić rubryki L 1 do L 6. 3. W rubrykach H 1 do H 6, zgodnie z przepisami w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji, należy określić dane niezbędne do przeprowadzenia próby hamulca. § 5. Pojazdy trakcyjne przesyłane w składzie pociągu, lecz niemające wpływu na prowadzenie tego pociągu, wpisuje się do wykazu jako pojazdy kolejowe w składzie pociągu i odpowiednio ujmuje w obliczeniach masy hamującej pociągu. § 6. W kolumnie 7 należy podać długość pojazdu (łącznie z liczbami znaczącymi po przecinku), zgodnie z oznaczeniami podanymi na pudle pojazdu kolejowego. § 7. W kolumnie 8 należy podać masę ładunku (łącznie z liczbami znaczącymi po przecinku), a dla pojazdów bez ładunku należy wpisać znak „–” (minus). § 8. W kolumnie 9 należy podać masę własną pojazdu (łącznie z liczbami znaczącymi po przecinku), zgodnie z oznaczeniami podanymi na pudle pojazdu kolejowego. § 9. W kolumnie 10 należy podać masę hamującą rzeczywistą (łącznie z liczbami znaczącymi po przecinku), sumując masę ładunku i masę własną pojazdu, a dla pojazdów bez ładunku należy powtórzyć zapis z kolumny 9. § 10. Jeżeli występują pojazdy wieloczłonowe, dla każdego takiego pojazdu należy osobno podać identyfikator pojazdu kolejowego, długość oraz masę ładunku i masę własną każdego członu. § 11. Jeżeli pojazd kolejowy w składzie pociągu ma wyłączony hamulec, to w kolumnie 10 należy wpisać „0” (zero). § 12. Długość pociągu określa się przez zsumowanie długości wszystkich pojazdów zapisanych w kolumnie 7. Wynik sumowania wpisuje się odpowiednio w rubrykach H 1 do H 6. § 13. Masę hamującą rzeczywistą pociągu określa się przez zsumowanie mas hamujących rzeczywistych wszystkich pojazdów zapisanych w kolumnie 10. Wynik sumowania wpisuje się odpowiednio w rubrykach H 1 do H 6. § 14. Jeżeli na pojeździe kolejowym przewożony jest inny pojazd kolejowy, to w wykazie pojazdów kolejowych w składzie pociągu w ostatniej wolnej rubryce wpisuje się pełny identyfikator tego pojazdu kolejowego (kolumny 2—6). Kolumn 7—13 nie wypełnia się. § 15. 1. Jeżeli na gotowym druku brakuje miejsca na wpis, należy wypełnić dodatkowy formularz wykazu pojazdów w składzie pociągu oraz wypełnić wszystkie rubryki, jakie są na stronie 1 dodatkowego formularza. 2. Jeżeli wypełniono dodatkowy formularz, to na pierwszym formularzu rubryki H 1—H 6 przekreśla się. Dane, o których mowa w § 16, sumuje się na dodatkowym formularzu. Na dodatkowym formularzu przekreśla się rubryki L 1—L 6. § 16. Dane z kolumn 8—10, odpowiednio zsumowane, podaje się wykonującemu próbę hamulca. Wykaz pojazdów kolejowych w składzie pociągu według wzoru 1 Wykaz pojazdów metra w składzie pociągu według wzoru 2 § 17. 1. Wykaz pojazdów metra w składzie pociągu według podanego wzoru 2 może być sporządzany ręcznie na gotowym druku lub z użyciem programu komputerowego. 2. Wykaz pojazdów metra w składzie pociągu jest ważny bezterminowo, jednak nie dłużej niż wynika to z zatwierdzonego przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego systemu utrzymania pojazdów metra, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 października 2005 r. w sprawie ogólnych warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych (Dz. U. Nr 212, poz. 1771). § 18. 1. Wykaz pojazdów metra w składzie pociągu powinien być opatrzony pieczęcią adresową lub nadrukiem odpowiadającym tej pieczęci, określeniem miejsca i datą wystawienia dokumentu oraz pieczęcią imienną i podpisem osoby upoważnionej, wystawiającej wykaz. 2. Formularz wykazu pojazdów metra w składzie pociągu ma format A5.

Załącznik nr 3 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

Książka pokładowa wagonu § 1. Książkę pokładową wagonu, zwaną dalej „książką”, należy wypełnić zgodnie z zasadami określonymi na drukach oraz zgodnie z opisem podanym na okładce książki. § 2. Sposób wpisania identyfikatora pojazdu kolejowego podaje poniższy przykład: Przykład wpisania powyższych danych powinien znajdować się na okładce książki. § 3. Identyfikator pojazdu kolejowego określono w przepisach w sprawie rejestru i oznakowania pojazdów kolejowych. § 4. 1. Opis rubryk książki umieszcza się na stronach 2 do 4 okładki książki. 2. Opis może być pomocny przy wypełnianiu książki pokładowej znajdującej się w wagonie należącym do przewoźnika zagranicznego, dlatego też należy wykonać go co najmniej w języku polskim, niemieckim i rosyjskim. § 5. W przypadku stwierdzenia uszkodzeń w wagonie należy stosować zasadę, aby na jednym formularzu znajdował się opis jednej usterki. § 6. 1. Książka składa się z: 1) formularza meldunkowego (w kolorze białym), który wypełnia drużyna konduktorska w czasie jazdy pociągu albo obsługa techniczna na stacji postojowej lub zwrotnej; 2) formularza warsztatowego (w kolorze żółtym), w którym wpisy uzupełniają pracownicy obsługi technicznej na stanowiskach naprawczych; 3) formularza własnego wagonu (w kolorze różowym), który, po wykonaniu prac naprawczych lub zabezpieczających, przekazuje się z wagonem eksploatującemu pojazd kolejowy. 2. Formularze meldunkowy i warsztatowy wykonywane są jako druki samokopiujące albo wszystkie formularze wypełnia się z użyciem kalki. 3. Jeżeli rodzaj uszkodzeń powoduje wyłączenie wagonu z normalnej eksploatacji, to należy bezzwłocznie powiadomić eksploatującego ten pojazd kolejowy za pomocą telefonu lub faksu. Sposób powiadomienia eksploatującego pojazd kolejowy należy odnotować na formularzu warsztatowym w taki sposób, aby na formularzu własnym powstała kopia tego zapisu. 4. Jeżeli wagon został wyłączony na trasie jazdy na stacji pośredniej, na której brak jest odpowiedniej obsługi technicznej, to wraz z wagonem należy pozostawić formularz warsztatowy i własny wagonu w miejscu ustalonym: 1) między przewoźnikami; 2) między przewoźnikiem a zarządcą infrastruktury, do którego należy stacja; 3) między przewoźnikiem a zarządem kolei, na którego terenie znalazł się wyłączony z ruchu wagon. 5. O wyłączeniu wagonu powiadamia osoba wskazana w regulaminie wewnętrznym, ustalona przez podmioty, o których mowa w ust. 4. Niezależnie od tego powiadomienie o wyłączeniu wagonu wysyła jednostka, z której pochodzi drużyna konduktorska. § 7. W przypadku uszkodzenia wagonu kursującego w ruchu krajowym, drużyna konduktorska wypełnia formularz meldunkowy książki pokładowej będącej w jej posiadaniu.

Okładka książki Strona 1 (tytułowa)

Okładka książki Strona 2 i następne

Przykład wpisania identyfikatora pojazdu kolejowego:

Strona 1 formularza — biała

Strona 2 formularza — żółta

Strona 3 formularza — różowa

— 340 — Bezpłatna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730 –1530 ) www.cokprm.gov.pl e-mail: dziust@cokprm.gov.pl