Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 maja 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Sektorowego Programu Operacyjnego "Rybołówstwo i przetwórstwo ryb 2004-2006"

ust. 4.1.5. „Plan finansowy priorytetu” otrzymuje brzmienie: ——————— 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074 i Nr 249, poz. 1832. „4.1.5. Plan finansowy priorytetu

ust. 4.3.5. „Plan finansowy priorytetu” otrzymuje brzmienie: „4.3.5. Plan finansowy priorytetu

ust. 4.4.5. „Plan finansowy priorytetu” otrzymuje brzmienie: „4.4.5. Plan finansowy priorytetu

ust. 4.2.5. „Plan finansowy priorytetu” otrzymuje brzmienie: „4.2.5. Plan finansowy priorytetu

ust. 5. „Plan finansowy Programu” otrzymuje brzmienie: „Tabela 1. Szacunkowa tabela finansowa dla Sektorowego Programu Operacyjnego „Rybołówstwo i przetwórstwo ryb 2004—2006” euro, według priorytetów i lat (zobowiązania) ogółem 2004—2006, według cen z odpowiedniego okresu * Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego ** Europejski Fundusz Społeczny *** Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej

ust. 7.1.2. „Instytucja zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty” otrzymuje brzmienie: „7.1.2. Instytucja zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty Zarządzanie i wdrażanie Podstaw Wsparcia Wspólnoty jest określone w rozporządzeniu 1260/99/WE oraz rozporządzeniu 438/01/WE. Minister Rozwoju Regionalnego pełni funkcję instytucji zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty i odpowiada w szczególności za: 1) zapewnienie ogólnej koordynacji Podstaw Wsparcia Wspólnoty oraz zapewnienie postępu ich wdrażania; 2) monitorowanie, przy współpracy z instytucją płatniczą, przepływu środków niezbędnych do wdrożenia pomocy z funduszy strukturalnych od chwili rozpoczęcia kwalifikowalności wydatków; 3) przekazywanie Komisji Europejskiej, we współpracy z instytucją płatniczą, informacji o postępach wdrażania oraz przebiegu wdrażania Podstaw Wsparcia Wspólnoty i programów operacyjnych; 4) przygotowanie rocznych raportów dotyczących wdrażania Podstaw Wsparcia Wspólnoty, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący Podstawy Wsparcia Wspólnoty, i ich przekazanie Komisji Europejskiej; 5) koordynację prac nad przygotowaniem i dostosowaniem uzupełnień programów. Instytucja zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przekazuje Komisji Europejskiej, po zatwierdzeniu przez Komitet Monitorujący Podstawy Wsparcia Wspólnoty, propozycje zmian i przesunięć środków między priorytetami w obrębie poszczególnych programów operacyjnych realizowanych w ramach Podstaw Wsparcia Wspólnoty. Decyzje w tej sprawie podejmuje Komisja Europejska.”;

uchyla się:

w ust. 7.2.3. „Zadania instytucji zarządzającej Programem w zakresie zarządzania finansowego” pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) zawieranie umów z beneficjentami określonymi w Programie lub Uzupełnieniu Programu;”;

ust. 7.3.1. „Kontrola Programu” otrzymuje brzmienie: „Urzędy kontroli skarbowej przeprowadzają kontrolę zgodnie z art. 10 i 11 rozporządzenia 438/01/WE, która obejmuje: 1) sprawdzanie skuteczności zastosowanych systemów zarządzania i kontroli; 2) kontrolę 5 % kwalifikowalnych wydatków na wszystkich poziomach realizacji Programu. Kontrolę wykonuje 16 urzędów kontroli skarbowej. Składają one raporty do Departamentu Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej w Ministerstwie Finansów, które odpowiada za koordynację kontroli, w tym wybór reprezentatywnej próby, jednolitą metodologię kontroli, systematyzowanie wyników i przekazywanie ich odpowiednim instytucjom krajowym oraz Komisji Europejskiej. Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej składa raport do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej oraz współpracuje z Europejskim Urzędem do Spraw Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i innymi państwami członkowskimi w celu zabezpieczenia interesów Unii Europejskiej. Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej odpowiada za opracowanie ogólnego planu kontroli dla wszystkich urzędów kontroli skarbowej. Ogólny plan kontroli zawiera podstawowy zakres kontroli oraz wytyczne w zakresie sposobu sprawdzenia przez urzędy kontroli skarbowej 5 % wszystkich kwalifikowalnych wydatków. Sprawdzenie odbywa się na podstawie badania reprezentatywnej próbki zatwierdzonych operacji. Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej zleca wszystkim urzędom kontroli skarbowej sprawdzenie 5 % wszystkich kwalifikowalnych wydatków oraz przeprowadzenie kontroli doraźnych. W tym zakresie Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej nadzoruje wykonywanie czynności kontrolnych przez urzędy kontroli skarbowej. Urzędy kontroli skarbowej przekazują do Departamentu Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej informacje uzyskane w wyniku przeprowadzonych kontroli doraźnych. Urzędy kontroli skarbowej zwracają się z wnioskami o interpretacje dotyczące kwalifikowalności wydatków do Departamentu Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej. Zweryfikowana informacja o kwalifikowalności wydatków jest przekazywana wszystkim urzędom kontroli skarbowej. Ma to na celu zapewnienie stosowania przez wszystkie urzędy kontroli skarbowej jednolitej wykładni w zakresie kwalifikowalności wydatków. Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej przekazuje Komisji Europejskiej informacje o stwierdzonych nieprawidłowościach na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm.). Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej odpowiada za przestrzeganie jednolitych standardów i procedur kontroli wykonywanej przez urzędy kontroli skarbowej.

Urzędy kontroli skarbowej W urzędach kontroli skarbowej funkcje kontrolne będą pełniły wydziały kontroli budżetowej bądź utworzone w ramach tych urzędów jednostki do spraw kontroli środków pomocowych. Ze względu na umiejscowienie wszystkich organów centralnych odpowiedzialnych za przepływ środków finansowych z funduszy strukturalnych w Warszawie, w urzędzie kontroli skarbowej w Warszawie została wyodrębniona jednostka odpowiedzialna tylko i wyłącznie za kontrolę środków pochodzących z tych funduszy. Instytucje i jednostki zaangażowane w przepływ i zarządzanie środkami z funduszy strukturalnych, których siedziba znajduje się poza obszarem województwa mazowieckiego, będą kontrolowane przez urzędy kontroli skarbowej właściwe ze względu na ich siedzibę. Koordynacja kontroli oraz nadzór nad nimi, w tym standaryzacja procedur, są wykonywane przez Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej. Urzędy kontroli skarbowej dokonują sprawdzenia 5 % wszystkich kwalifikowalnych wydatków na podstawie próbek reprezentatywnych zatwierdzonych operacji oraz przeprowadzają kontrole doraźne. Sprawdzenie 5 % wydatków będzie przeprowadzane systematycznie i będzie uważane za reprezentatywną próbkę operacji. Poszczególne urzędy kontroli skarbowej opracowują szczegółowy plan kontroli na poziomie regionalnym. Plan ten będzie uwzględniać zakres oraz wytyczne ogólnego planu sporządzonego przez Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej. Szczegółowe plany kontroli, po opracowaniu, zostają przekazane do Departamentu Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej. Urzędy kontroli skarbowej wykonują zlecone im przez Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej zadania, zgodnie z wytycznymi opracowanymi przez Departament Certyfikacji i Poświadczeń Środków z Unii Europejskiej. Urzędy kontroli skarbowej opracowują szczegółowe programy kontroli powierzonych im zadań. W trakcie wdrażania Programu bezpośredniej kontroli urzędów kontroli skarbowej podlegają: instytucja płatnicza, instytucja zarządzająca, beneficjenci, w tym instytucje wdrażające, oraz pozostałe podmioty. Urzędy kontroli skarbowej dokonują sprawdzenia 5 % wszystkich kwalifikowalnych wydatków na podstawie właściwej metody pobierania próbek, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) sprawdzenia skuteczności zastosowanych systemów zarządzania i kontroli; 2) sprawdzenia wybiórczego, na podstawie analizy ryzyka, poświadczonych wydatków na różnych rozpatrywanych poziomach. Przy sprawdzaniu systemów zarządzania i kontroli urzędy kontroli skarbowej kontrolują, czy: 1) wszystkie instytucje i jednostki zaangażowane we wdrażanie Programu mają opracowane procedury zapewniające skuteczność systemów zarządzania i kontroli; 2) instytucje i jednostki postępują zgodnie z procedurami; 3) procedury są stosowane poprawnie i zapewniają skuteczność i efektywność systemów zarządzania i kontroli. Za każdym razem po sprawdzeniu 5 % wydatków urzędy kontroli skarbowej dokonują sprawdzenia, czy wyciągi z wydatków obejmują wyłącznie wydatki, które: 1) rzeczywiście zostały poniesione w określonym w umowie okresie ubiegania się o dofinansowanie i można je uznać za kwalifikowalne oraz są udokumentowane fakturami lub innymi równoważnymi dokumentami księgowymi; 2) zostały poniesione w związku z realizacją działań w ramach określonego projektu, zgodnie z kryteriami i procedurami ich wyboru.”;

ust. 7.7.1. „Roczne i końcowe raporty z wdrażania Programu” otrzymuje brzmienie: „7.7.1. Roczne i końcowe raporty z wdrażania Programu Zgodnie z art. 37 rozporządzenia 1260/99/WE instytucja zarządzająca przedstawi Komisji Europejskiej, przed upływem sześciu miesięcy od zakończenia danego roku kalendarzowego, roczny raport dotyczący wdrażania Programu. Najpóźniej przed upływem sześciu miesięcy od ostatecznego terminu kwalifikowania wydatków, przedkłada Komisji Europejskiej raport końcowy z realizacji Programu. Roczny raport jest wcześniej sprawdzany i zatwierdzany przez Komitet Monitorujący. Komisja Europejska przed upływem dwóch miesięcy akceptuje roczny raport. W przypadku braku akceptacji podaje jego przyczyny. Raport końcowy Komisja Europejska akceptuje przed upływem pięciu miesięcy od dnia jego przekazania. W przypadku braku akceptacji podaje jego przyczyny. Raport roczny i końcowy zawierają w szczególności: 1) wszystkie zmiany warunków ogólnych, istotnych z punktu widzenia wdrażania Programu, w szczególności zmiany głównych tendencji społeczno-gospodarczych, zmiany polityki krajowej, regionalnej oraz polityk sektorowych, a także włączenia innych funduszy strukturalnych, np. Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) lub innych instrumentów finansowych; 2) postęp wdrażania priorytetów i działań Programu odnośnie do ich szczegółowych celów wraz z ich kwantyfikacją, jeżeli jest ona możliwa, wskaźników rezultatów i oddziaływania na odpowiednim poziomie (priorytetu lub działania);

3) działania podjęte przez instytucję zarządzającą i Komitet Monitorujący dla zagwarantowania jakości i efektywności wdrażania Programu, w szczególności: a) działania w zakresie monitorowania, kontroli finansowej i oceny, w tym rozwiązania dotyczące zbierania danych, b) zwięzły opis głównych problemów występujących w trakcie zarządzania Programem i podjętych działań, w tym działań podjętych na skutek zgłoszonych uwag i rekomendacji dotyczących poprawy efektywności monitorowania lub rozwiązań odnoszących się do zarządzania Programem, które zostaną przedstawione przez Komisję Europejską, po przeprowadzeniu przeglądu głównych rezultatów Programu oraz uwag co do skutków finansowych wywołanych przez stwierdzone nieprawidłowości (art. 34 ust. 2 i art. 38 ust. 4 rozporządzenia 1260/99/WE), c) wykorzystanie pomocy technicznej, d) działania podjęte dla zagwarantowania: — promocji pomocy zgodnie z art. 46 rozporządzenia 1260/99/WE, — zgodności z politykami wspólnotowymi, o której mowa w art. 12 rozporządzenia 1260/99/WE, oraz zapewnienia koordynacji pomocy udzielanej z funduszy strukturalnych, o której mowa w art. 17 ust. 1 i art. 19 ust. 2 rozporządzenia 1260/99/WE. Zgodnie z art. 34 rozporządzenia 1260/99/WE corocznie, po przedłożeniu rocznego raportu dotyczącego wdrażania Programu, Komisja Europejska i instytucja wdrażająca powinny dokonać przeglądu głównych rezultatów osiągniętych w poprzednim roku, zgodnie z rozwiązaniami, które zostaną określone w porozumieniu między instytucją zarządzającą a instytucją wdrażającą. Po dokonaniu tego przeglądu Komisja Europejska może przedstawić uwagi państwu członkowskiemu i instytucji zarządzającej, która powinna poinformować Komisję Europejską o działaniach podjętych w wyniku zgłoszonych uwag. Jeżeli, w należycie uzasadnionych przypadkach, Komisja Europejska uzna podjęte działania za niewystarczające, może przedstawić państwu członkowskiemu oraz instytucji zarządzającej zalecenia dotyczące poprawy efektywności monitorowania lub rozwiązań odnoszących się do zarządzania pomocą, wraz z uzasadnieniem tych zaleceń. Po otrzymaniu takich zaleceń instytucja zarządzająca przedstawia Komisji Europejskiej informację o działaniach podjętych w celu wykonania tych zaleceń albo o niepodjęciu działań wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 32 ust. 3 rozporządzenia 1260/99/WE jednym z warunków, dla których Komisja Europejska powinna dokonać pełnej oceny okresowej, jest stopień wprowadzenia w życie rekomendacji Komisji Europejskiej w obszarze, w którym te rekomendacje mają wyeliminować poważne wady utrudniające właściwe zarządzanie finansowe Programem w systemie monitoringu lub zarządzania.”.