Dz.U. 2007 nr 131 poz. 910 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lutego 2007 r. w sprawie podstawowych wymagań dotyczących terenów kontrolowanych i nadzorowanych

Na podstawie art. 25 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. — Prawo atomowe (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 276) zarządza się, co następuje:

↗

§ 1. ↗

Rozporządzenie określa podstawowe wymagania dotyczące terenów kontrolowanych i nadzorowanych, w tym w szczególności:

sposób oznakowania tych terenów, z uwzględnieniem wzorów znaków ostrzegawczych dla oznakowania granic terenu kontrolowanego i nadzorowanego;

warunki dostępu i opuszczania tych terenów dla pracowników i innych osób;

warunki, jakie muszą być spełnione dla wykonywania pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy na tych terenach, w szczególności odnośnie do zakresu programu pomiarów i wymagań, jakie muszą spełniać osoby wykonujące pomiary.

§ 2. ↗

Określa się następujące podstawowe wymagania dotyczące terenów kontrolowanych:

granice terenu kontrolowanego oznacza się znakami ostrzegawczymi, których wzór zawiera załącznik nr 1 do rozporządzenia, oraz tablicami informacyjnymi podającymi rodzaj substancji promieniotwórczych i źródeł promieniowania jonizującego oraz związane z nimi zagrożenie;

znaki ostrzegawcze i tablice informacyjne, o których mowa w pkt 1, umieszcza się przy wejściu na teren kontrolowany; w przypadku wytyczenia tego terenu poza pomieszczeniem zamkniętym umieszcza się je w odstępach nie większych niż 10 m;

dostęp do terenu kontrolowanego, ograniczony przez zastosowanie środków technicznych, DZIENNIK USTAW Poz.: ——————— 1) Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego (Dz. Urz. WE L 159 z 29.06.1996, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 2, str. 291).

w szczególności drzwi, bram lub widocznych blokad, mają:

pracownicy zatrudnieni na tym terenie,

pacjenci poddawani zabiegom diagnostycznym lub terapeutycznym,

za zgodą kierownika jednostki organizacyjnej lub upoważnionej przez niego osoby — inne przeszkolone osoby wyposażone w dawkomierze osobiste umożliwiające bezpośrednie określenie dawki od narażenia zewnętrznego otrzymanej w czasie przebywania na tym terenie,

pracownicy organu, który wydał zezwolenie w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej na wykonywanie działalności związanej z narażeniem na tym terenie, upoważnieni do prowadzenia kontroli;

osoby, o których mowa w pkt 3 lit. a i lit. c, mają dostęp do terenu kontrolowanego i jego opuszczania na podstawie przepustek, kart wstępu lub identyfikatorów;

prace na terenie kontrolowanym prowadzi się zgodnie z instrukcjami pracy odpowiednimi dla zagrożenia związanego z występującymi substancjami promieniotwórczymi i źródłami promieniowania jonizującego oraz wykonywanymi czynnościami.

Jeżeli na terenie kontrolowanym występuje możliwość rozprzestrzeniania się skażeń promieniotwórczych, poza wymaganiami, o których mowa w ust. 1, zapewnia się:

przy wejściu — możliwość zmiany odzieży osobistej na odzież roboczą oraz pomiar skażeń osobistych i wnoszonego sprzętu;

przy wyjściu — pojemniki na skażoną odzież, pomiar skażeń osobistych i wynoszonego sprzętu oraz środki i urządzenia do usuwania tych skażeń, zależne od prowadzonych prac, a także zmianę odzieży skażonej na nieskażoną.

§ 3. ↗

Określa się następujące podstawowe wymagania dotyczące terenów nadzorowanych: 1) granice terenu nadzorowanego oznacza się znakami ostrzegawczymi, których wzór zawiera załącznik nr 2 do rozporządzenia; 2) granice terenu nadzorowanego można oznaczyć tablicami informacyjnymi podającymi rodzaj substancji promieniotwórczych i źródeł promieniowania jonizującego oraz związane z nimi zagrożenie; 3) znaki ostrzegawcze i tablice informacyjne, o których mowa w pkt 1 i 2, umieszcza się przy wejściu na teren nadzorowany; w przypadku wytyczenia tego terenu poza pomieszczeniem zamkniętym umieszcza się je w odstępach nie większych niż 10 m; 4) dostęp do terenu nadzorowanego i jego opuszczanie przez osoby inne niż pracownicy zatrudnieni na tym terenie podlega rejestracji.

Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem czynności wykonywanych na terenie nadzorowanym, poza wymaganiami, o których mowa w ust. 1, opracowuje się instrukcje pracy odpowiednie do zagrożenia związanego z występującymi źródłami i wykonywanymi czynnościami.

§ 4. ↗

Określa się następujące warunki wykonywania pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy na terenach kontrolowanych i nadzorowanych:

ustalenie miejsca, czasu i częstotliwości przeprowadzania pomiarów;

ustalenie rodzajów wykonywanych pomiarów;

wskazanie metod, przyrządów oraz procedur pomiarowych.

Zakres programu pomiarów dozymetrycznych w środowisku pracy, o których mowa w ust. 1, obejmuje:

pomiar mocy dawki oraz określenie rodzaju promieniowania;

pomiar i identyfikację skażeń promieniotwórczych powierzchni i powietrza — w przypadku możliwości rozprzestrzeniania się skażeń promieniotwórczych.

Pomiary, o których mowa w ust. 1, umożliwiają:

ciągłą ocenę warunków pracy, w tym ocenę narażenia pracowników i innych osób znajdujących się na terenach kontrolowanych albo nadzorowanych;

kontrolę przestrzegania limitów użytkowych dawek określonych w zezwoleniu na prowadzenie działalności na tych terenach;

weryfikację granic terenu kontrolowanego i nadzorowanego;

ocenę narażenia osób znajdujących się poza tymi terenami, spowodowanego prowadzoną działalnością, w tym w wyniku usuwania substancji promieniotwórczych z tych terenów.

Załącznik nr 1 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

ZNAK OSTRZEGAWCZY DO OZNAKOWANIA GRANIC TERENU KONTROLOWANEGO Objaśnienie: wymiary minimalne [w mm]

Załącznik nr 2 ↗