Otwarte Prawo
Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

Historia: art. 90

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 1 kwietnia 2015 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 września 2010 r. do 1 kwietnia 2015 r.

Obowiązkowi barwienia nie podlegają wyroby energetyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, wykorzystywane do celów żeglugi przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.

ilości substancji stosowanych do znakowania i barwienia, wyrażone w miligramach/litr wyrobu energetycznego, po których dodaniu wyrób uważa się za prawidłowo oznaczony i zabarwiony.

Poprzednie brzmienie
2)

minimalne ilości substancji stosowanych do znakowania i barwienia, wyrażone w miligramach/litr wyrobu energetycznego, po których dodaniu wyrób uważa się za prawidłowo oznaczony i zabarwiony.

art. 1 pkt 58 lit. b, Dz.U. 2010 nr 151 poz. 1013 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 1 września 2010 r.

PDF ↗

Obowiązkowi znakowania i barwienia podlegają:

oleje opałowe o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 69, z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350°C lub których gęstość w temperaturze 15°C jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny;

oleje napędowe o kodach CN od 2710 19 41 do 2710 19 49 - przeznaczone na cele opałowe;

oleje napędowe o kodach CN od 2710 19 41 do 2710 19 49 - wykorzystywane do celów żeglugi, w tym rejsów rybackich.

Obowiązek znakowania i barwienia wyrobów energetycznych, o których mowa w ust. 1, ciąży na podmiotach prowadzących składy podatkowe, importerach, podmiotach dokonujących nabycia wewnątrzwspólnotowego i przedstawicielach podatkowych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

rodzaje substancji stosowanych do znakowania i barwienia;

minimalne ilości substancji stosowanych do znakowania i barwienia, wyrażone w miligramach/litr wyrobu energetycznego, po których dodaniu wyrób uważa się za prawidłowo oznaczony i zabarwiony.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, uwzględni:

sytuację rynkową w obrocie wyrobami energetycznymi, a zwłaszcza konieczność przeciwdziałania unikaniu opodatkowania akcyzą;

techniczne możliwości zapewniające prawidłowe oznaczenie i zabarwienie wyrobów energetycznych;

przeznaczenie wyrobów energetycznych.

Ta wersja całej ustawy ↗