Art. 1. ↗
W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 711) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 22:
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„ 3. Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest wypłacane w złotych, według terminarza wypłat ustalonego w trybie przewidzianym w art. 28 ust. 3, w terminie 30 dni od otrzymania przez syndyka lub zarządcę masy upadłości banku kwoty przekazanej przez Fundusz na wypłaty środków gwarantowanych, nie później jednak niż w terminie trzech miesięcy od dnia niedostępności środków, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. ” ,
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„ 5. W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wypłatę środków gwarantowanych w terminie określonym w ust. 3, w szczególności ze względu na nieprawidłowości w prowadzeniu ksiąg banku lub znaczną liczbę prowadzonych przez bank rachunków, sąd prowadzący postępowanie upadłościowe może, na wniosek Zarządu Funduszu, przedłużyć termin wypłat, nie dłużej jednak niż o 10 dni roboczych. ” ,
uchyla się ust. 6,
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„ 7. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, sąd rozpatruje nie później niż w terminie 7 dni od dnia wniesienia. ” ;
w art. 23 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„ 6. Rada Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, może, w drodze rozporządzenia, czasowo określić wyższą niż określona w ustawie górną granicę środków gwarantowanych, mając na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności systemu bankowego oraz ochronę interesu deponentów. ” ;
art. 38b otrzymuje brzmienie:
„ Art. 38b. 1. Podmioty objęte systemem gwarantowania informują osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z ich usług o: 1) swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej; 2) uczestnictwie w ustawowym systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności: a) kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji, b) rodzaje podmiotów, które zgodnie z ustawą mogą być uznane za deponenta uprawnionego do otrzymania świadczenia pieniężnego. 2. Podmioty objęte systemem gwarantowania obowiązane są poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z ich usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy: 1) wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez ustawowy system gwarantowania, w szczególności jeżeli osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z ich usług nie mogą być uznane za deponenta w rozumieniu niniejszej ustawy; 2) w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, podmiot objęty ustawowym systemem gwarantowania wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne; 3) w związku z usługami świadczonymi przez podmiot objęty systemem gwarantowania, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z ich usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania. 3. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 i 2, powinny być również zawarte w umowach między osobami korzystającymi oraz zainteresowanymi korzystaniem z usług a podmiotem objętym systemem gwarantowania. 4. Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego na podstawie ustawy powinny zostać udostępnione na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług. 5. Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług stosownie do przepisów ust. 1-3, powinny być podawane w sposób: 1) w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach; 2) jednoznaczny i zrozumiały. 6. Informacje o uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 1 i 2. 7. Zakaz określony w ust. 6 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania. ” ;
po art. 38b dodaje się art. 38c w brzmieniu:
„ Art. 38c. 1. Fundusz, na zasadzie wzajemności, współpracuje z podmiotami odpowiedzialnymi za oficjalnie uznane systemy gwarantowania w państwach, w których: 1) banki krajowe prowadzą działalność poprzez oddział, w przypadku gdy oddział ten utworzony został na terytorium innego państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego; 2) mają siedziby instytucje kredytowe prowadzące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział. 2. Fundusz może zawierać porozumienia, określające w szczególności zasady współpracy, o której mowa w ust. 1, zakres wymiany informacji oraz zasady ochrony tych informacji. 3. Fundusz jest uprawniony do przekazywania podmiotom, o których mowa w ust. 1, również informacji prawem chronionych, pod warunkiem że podczas przekazywania zapewnione zostaną odpowiednie środki niezbędne do ich ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem lub utratą oraz że przekazywanie następuje w celu ustalenia lub weryfikacji należnych, potencjalnych lub spornych świadczeń na rzecz deponentów albo w związku z realizacją obowiązku wypłaty świadczeń gwarancyjnych. 4. Informacje otrzymane przez Fundusz w ramach współpracy od podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie mogą być udostępniane innym osobom, z wyjątkiem syndyka lub zarządcy masy upadłości podmiotu objętego systemem gwarantowania. Ograniczenie to nie dotyczy przypadków, w których informacje nie są objęte ochroną prawną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium państwa, w którym funkcjonuje system gwarantowania przekazujący informacje. ” .