Dz.U. 2009 nr 175 poz. 1360 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity
Na podstawie art. 73a § 10 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do przekazywania, odtwarzania i utrwalania obrazu lub dźwięku z monitoringu, stosowanych na terenie zakładów karnych i aresztów śledczych, zwanych dalej „zakładami”;
sposób przechowywania, odtwarzania i niszczenia utrwalonego obrazu lub dźwięku;
sposób udostępniania utrwalonego obrazu lub dźwięku uprawnionym podmiotom.
Do przekazywania, odtwarzania i utrwalania obrazu lub dźwięku służy system telewizji przemysłowej stosowany na terenie zakładów.
Urządzeniami systemu telewizji przemysłowej są:
punkty kamerowe, zestawy zawierające kamerę wraz z obiektywem i niezbędnym wyposażeniem pomocniczym umieszczane w zależności od potrzeb w osłonie zabezpieczającej przed uszkodzeniami mechanicznymi lub środowiskowymi;
urządzenia sterujące i transmisyjne przewodowe i bezprzewodowe, multipleksery, dzielniki obrazu, mikrofony, okablowanie i urządzenia nadawczo- -odbiorcze;
monitory i urządzenia przetwarzające sygnały wizyjne na obrazy wyświetlane na ekranie;
urządzenia utrwalające obraz lub dźwięk, magnetofony oraz rejestratory cyfrowe.
Dostęp do urządzeń utrwalających obraz lub dźwięk jest kontrolowany, możliwy tylko dla osób uprawnionych.
System telewizji przemysłowej służący stałemu monitorowaniu zachowania skazanego, o którym mowa w art. 88c, art. 116 § 5a i art. 212b § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy, jest przystosowany do pracy ciągłej i posiada właściwe zabezpieczenia w przypadku zaniku napięcia zasilającego.
Urządzenia systemu telewizji przemysłowej muszą spełniać poniższe wymagania:
do przekazywania obrazu z części celi mieszkalnej przeznaczonej do celów sanitarno-higienicznych oraz z łaźni, w celu uniemożliwienia przekazywania i utrwalania obrazu z intymnymi częściami ciała osadzonego oraz podczas wykonywania przez niego intymnych czynności fizjologicznych, stosuje się urządzenia systemu telewizji przemysłowej wyposażone w funkcję maskowania stref prywatności; strefy prywatności określa się podczas montażu tych urządzeń;
do utrwalenia obrazu lub dźwięku służą przeznaczone do tego celu urządzenia elektroniczne typu cyfrowego, wchodzące w skład systemu telewizji przemysłowej, oraz odpowiednie dla tych urządzeń nośniki informacji, zwane dalej „nośnikami”;
urządzenia do utrwalania obrazu powinny utrwalać obraz wraz ze znacznikiem czasu, umożliwiającym dokładne określenie godziny i daty utrwalenia zgodnie z czasem lokalnym;
utrwalenie obrazu wykonuje się z częstotliwością nie mniejszą niż 3 klatki na sekundę przy rozdzielczości D1;
utrwalenie dźwięku zapewnia zapisanie sygnału akustycznego w paśmie częstotliwości od 300 Hz do 6000 Hz, przy minimalnej dynamice 50 dB;
pojemność nośników urządzeń utrwalających umożliwia przechowywanie i odtwarzanie utrwalonego obrazu lub dźwięku przez co najmniej 7 dni, po upływie których utrwalony obraz lub dźwięk ulega automatycznemu zniszczeniu.
W wypadku podjęcia przez dyrektora zakładu decyzji, o której mowa w art. 73a § 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. — Kodeks karny wykonawczy, wykonywany jest identyczny zapis utrwalonego obrazu lub dźwięku na odrębnym nośniku, zwany dalej „zapisem”.
Dyrektor zakładu odpowiada za właściwe przechowywanie i zabezpieczenie zapisu przed dostępem do niego osób nieuprawnionych.
Zapis przechowuje się w sposób zapobiegający jego utracie, uszkodzeniu lub zniszczeniu w szczególności w wyniku oddziaływania środków chemicznych, czynników mechanicznych, temperatury, światła lub pola magnetycznego. ——————— 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz. 1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz. 1344 oraz z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62, poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108, poz. 911 i Nr 115, poz. 963. . . .
Po wykonaniu zapisu osoba odpowiedzialna za jego sporządzenie sprawdza jego jakość. Sprawdzenie polega na odtworzeniu losowo wybranych fragmentów zapisu. W przypadku stwierdzenia, że zapis jest uszkodzony lub nieprawidłowo sporządzony, niszczy się go i dokonuje powtórnego zapisu, umieszczając informacje o tym fakcie w notatce, o której mowa w ust.
5. Osoba wykonująca zapis sporządza notatkę, w której zamieszcza:
datę i miejsce sporządzenia zapisu;
imię i nazwisko osoby wykonującej zapis;
godzinę i datę rozpoczęcia i zakończenia zdarzenia, które zostało utrwalone;
numer identyfikacyjny nadany nośnikowi z danymi utrwalonymi;
inne dane dotyczące zapisu.
Po upływie terminu przechowywania zapis usuwa się z nośników w sposób uniemożliwiający jego odzyskanie. Jeżeli nośników nie można wykorzystać ponownie, należy je zniszczyć. Z powyższych czynności sporządza się protokół.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 października 2009 r. Minister Sprawiedliwości: K. Kwiatkowski . . .