Otwarte Prawo Dz.U. 2009 nr 104 poz. 863 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2009 nr 104 poz. 863 · Rozporządzenie · obowiązujący

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 9 czerwca 2009 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi wagonowe do ważenia w ruchu wagonów, oraz szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych

Na podstawie art. 9a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje:

↗

Przepisy ogólne

↗

Rozporządzenie określa:

wymagania w zakresie wykonania i charakterystyk metrologicznych podlegające sprawdzeniu podczas legalizacji ponownej wag wagonowych do ważenia w ruchu wagonów, wprowadzonych do obrotu lub użytkowania w wyniku dokonania oceny zgodności;

szczegółowy zakres sprawdzeń podczas prawnej kontroli metrologicznej wag wagonowych do ważenia w ruchu wagonów.

↗

Przepisy rozporządzenia stosuje się do wag, o których mowa w § 1, wprowadzonych do obrotu lub użytkowania:

na podstawie decyzji zatwierdzenia typu, wydanych przed dniem 7 stycznia 2007 r.;

w wyniku dokonania oceny zgodności.

↗

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

wadze — należy przez to rozumieć wagę wagonową do ważenia w ruchu wagonów, będącą przyrządem pomiarowym służącym do wyznaczania masy pojedynczego wagonu lub masy składu wagonów, po uprzednim zważeniu pojedynczych wagonów spiętych w skład;

ważeniu wagonu spiętego — należy przez to rozumieć ważenie w ruchu całego wagonu lub ważenie cząstkowe wagonu, pozwalające uzyskać wskazanie lub wydruk wskazujący jego masę;

wagonie kontrolnym — należy przez to rozumieć wagon o znanej masie stosowany podczas sprawdzania wagi;

minimalnej masie wagonu — należy przez to rozumieć masę wagonu, poniżej której nie powinno się ważyć na wadze w ruchu ze względu na duży błąd względny;

maksymalnej masie wagonu — należy przez to rozumieć maksymalną dopuszczalną masę wagonu, który może być ważony w ruchu;

działce elementarnej d — należy przez to rozumieć wyrażoną w jednostkach miary masy wartość różnicy między wartościami dwóch kolejnych wskazań podczas ważenia wagonu w ruchu;

obciążeniu maksymalnym Max — należy przez to rozumieć największą dopuszczalną wartość obciążenia wagi całym wagonem lub jego częścią, która może być zważona w ruchu;

obciążeniu minimalnym Min — należy przez to rozumieć wartość obciążenia wagi całym wagonem lub jego częścią, poniżej której wyniki ważenia wagonu w ruchu mogą być obarczone nadmiernym błędem względnym;

klasie dokładności — należy przez to rozumieć klasę wag spełniających określone właściwości metrologiczne, których błędy zawarte są w określonych granicach; klasę dokładności wag oznacza się liczbą przyjętą umownie, nazywaną oznaczeniem klasy dokładności.

Wymagania w zakresie wykonania i charakterystyk

metrologicznych podlegające sprawdzeniu podczas legalizacji ponownej wag po ocenie zgodności

↗

Na wadze, o której mowa w § 2 pkt 2, powinny być umieszczone:

nazwa lub znak producenta;

oznakowanie zgodności, w rozumieniu art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm.4)), dodatkowe oznakowanie metrologiczne oraz numer jednostki notyfikowanej; ——————— 1) Minister Gospodarki kieruje działem administracji rządowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 216, poz. 1593). 2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 6 września 2007 r., pod numerem 2007/0490/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337, z późn. zm.).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180, poz. 1494, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1834, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 91, poz. 740. ——————— 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, Nr 235, poz. 1700 i Nr 249, poz. 1832 i 1834, z 2007 r. Nr 21, poz. 124 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97.

3) oznaczenie dokładności, w szczególności poprzez oznaczenie klasy dokładności.

W przypadku gdy waga składa się z zestawu działających wspólnie urządzeń, które nie są podzespołami, oznakowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno być umieszczone na głównym urządzeniu wagi.

Na wadze, o której mowa w § 2 pkt 2, o ile ma to zastosowanie, mogą być umieszczone dodatkowo:

informacje dotyczące warunków użytkowania;

dane dotyczące zdolności pomiarowej;

zakres pomiarowy;

oznaczenie identyfikacyjne;

numer certyfikatu badania typu WE lub certyfikatu badania projektu WE;

informacje o spełnianiu lub niespełnianiu przez urządzenia dodatkowe, dostarczające dane metrologiczne, zasadniczych wymagań;

nominalna wartość napięcia prądu przemiennego lub granice zakresu zmienności napięcia w przypadku zasilania prądem przemiennym;

nominalna i minimalna wartość napięcia prądu stałego lub graniczne wartości napięcia prądu stałego, w przypadku zasilania prądem stałym;

zakres temperatury użytkowania wagi.

Na wadze, o której mowa w § 2 pkt 2, mogą być umieszczone inne oznaczenia, pod warunkiem że nie pogarszają widoczności i czytelności oznakowania zgodności oraz dodatkowego oznakowania metrologicznego.

↗

Błędy graniczne dopuszczalne wag przy ważeniu w ruchu pojedynczego wagonu lub składu wagonów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Błędy graniczne dopuszczalne wag przy ważeniu w ruchu wagonu spiętego lub rozpiętego powinny być równe największej z następujących wartości:

wartości obliczonej według załącznika nr 1 do rozporządzenia i zaokrąglonej do najbliższej działki elementarnej d;

wartości obliczonej według załącznika nr 1 do rozporządzenia i zaokrąglonej do najbliższej działki elementarnej d dla obciążenia równego 35 % maksymalnej masy wagonu, podanej w oznaczeniach umieszczonych na wadze;

jednej działki elementarnej d.

Błędy graniczne dopuszczalne wag przy ważeniu w ruchu składu wagonów powinny być równe największej z następujących wartości:

wartości obliczonej według załącznika nr 1 do rozporządzenia i zaokrąglonej do najbliższej działki elementarnej d;

wartości obliczonej według załącznika nr 1 do rozporządzenia i dla obciążenia pojedynczego wagonu równego 35 % maksymalnej masy wagonu, podanej w oznaczeniach umieszczonych na wadze, pomnożonego przez liczbę wagonów kontrolnych, gdy jest ona mniejsza niż 10, i zaokrąglonej do najbliższej działki elementarnej d;

jednej działki elementarnej d dla każdego wagonu w składzie, lecz nieprzekraczającej 10 działek elementarnych d.

Podczas ważenia w ruchu wagonów spiętych błędy nie więcej niż 10 % liczby wyników ważenia, uzyskanych na podstawie jednego lub więcej przejazdów składu, mogą przekraczać błędy graniczne dopuszczalne, o których mowa w ust. 2, lecz nie więcej niż dwukrotnie.

↗

Zależność pomiędzy klasą dokładności wagi a działką elementarną d powinna być zgodna z zależnością określoną w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Obciążenie minimalne Min wagi nie powinno być:

mniejsze niż 1 t;

większe od minimalnej masy wagonu podzielonej przez liczbę ważeń cząstkowych.

Minimalna masa wagonu nie powinna być mniejsza niż 50 działek elementarnych d.

Szczegółowy zakres sprawdzeń podczas prawnej

kontroli metrologicznej

↗

Podczas legalizacji pierwotnej wagi, o której mowa w § 2 pkt 1, należy sprawdzić:

zgodność wykonania, konstrukcji i zastosowania odpowiednich materiałów z zatwierdzonym typem;

istnienie wymaganych oznaczeń i znaków;

właściwe zainstalowanie w miejscu, gdzie waga będzie użytkowana;

w zakresie charakterystyk metrologicznych, zgodnie z podaną klasą dokładności, błędy wskazań podczas ważenia w ruchu dla pojedynczego wagonu spiętego lub rozpiętego lub składu wagonów.

↗

Podczas legalizacji ponownej wagi, o której mowa w § 2 pkt 1, należy wykonać sprawdzenie w zakresie określonym w § 7 pkt 2—4.

Podczas legalizacji ponownej wagi, o której mowa w § 2 pkt 2, należy sprawdzić, czy spełnia ona wymagania określone w § 4—6.

↗

Sprawdzenie wagi podczas legalizacji pierwotnej i legalizacji ponownej przeprowadza się w miejscu użytkowania, w normalnych warunkach pracy wagi.

Przepis końcowy

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.5) Minister Gospodarki: W. Pawlak ——————— 5) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wagi wagonowe do ważenia w ruchu wagonów spiętych (Dz. U. Nr 27, poz. 235), które utraciło moc z dniem 1 stycznia 2008 r. na podstawie art. 12 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 249, poz. 1834). Klasa dokładności Błędy graniczne dopuszczalne 0,2 ± 0,1 % 0,5 ± 0,25 % 1 ± 0,5 % 2 ± 1,0 % Klasa dokładności Działka elementarna d kg 0,2 d ≤ 50 kg 0,5 d ≤ 100 kg 1 d ≤ 200 kg 2 d ≤ 500 kg

Załącznik nr 1 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

BŁĘDY GRANICZNE DOPUSZCZALNE WAG PRZY WAŻENIU W RUCHU POJEDYNCZEGO WAGONU LUB SKŁADU WAGONÓW

Załącznik nr 2 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

ZALEŻNOŚĆ POMIĘDZY KLASĄ DOKŁADNOŚCI A DZIAŁKĄ ELEMENTARNĄ d