§ 1. ↗
Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania w ramach Priorytetu II Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki ograniczonej kwoty pomocy zgodnej ze wspólnym rynkiem.
Dz.U. 2010 nr 150 poz. 1010 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 i Nr 157, poz. 1241) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania w ramach Priorytetu II Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki ograniczonej kwoty pomocy zgodnej ze wspólnym rynkiem.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
dużym przedsiębiorcy — należy przez to rozumieć przedsiębiorcę innego niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca;
mikroprzedsiębiorcy, małym lub średnim przedsiębiorcy — należy przez to rozumieć odpowiednio mikroprzedsiębiorstwo, małe lub średnie przedsiębiorstwo spełniające warunki określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str.
3), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 800/2008”; 3) przedsiębiorcy zagrożonym — należy przez to rozumieć:
dużego przedsiębiorcę, który spełnia kryteria przedsiębiorstwa zagrożonego w rozumieniu pkt 9—11 komunikatu Komisji Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2, z późn. zm.),
mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę, który spełnia kryteria zagrożonego przedsiębiorstwa, określone w art. 1 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 800/2008;
wykonawcy — należy przez to rozumieć podmiot wybrany przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, zwaną dalej „Agencją”, w trybie określonym w przepisach o zamówieniach publicznych, w ramach realizowanego przez Agencję projektu systemowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Ograniczona kwota pomocy zgodna ze wspólnym rynkiem, o której mowa w § 1, zwana dalej „pomocą”, stanowi pomoc określoną w pkt 4.2.2 komunikatu Komisji — Tymczasowe wspólnotowe ramy prawne w zakresie pomocy państwa ułatwiające dostęp do finansowania w dobie kryzysu finansowego i gospodarczego (Dz. Urz. UE C 83 z 07.04.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „komunikatem Komisji”.
Pomoc jest udzielana w formie finansowania kosztów usług świadczonych bezpłatnie lub za odpłatnością niższą od ceny rynkowej przez wykonawców na rzecz przedsiębiorców, o których mowa w ust.
3. Pomoc jest udzielana przedsiębiorcom, którzy nie byli zagrożeni w dniu 1 lipca 2008 r., ale którzy stali się zagrożonymi po tym dniu w wyniku światowego kryzysu finansowego i gospodarczego.
Pomoc nie może być:
udzielona ani wypłacona, jeżeli na przedsiębiorcy ciąży obowiązek zwrotu pomocy, wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji Europejskiej uznającej pomoc za niezgodną z prawem i wspólnym rynkiem;
udzielona na działalność związaną z wywozem do państw członkowskich Unii Europejskiej albo państw trzecich, jeżeli pomoc ta jest bezpośrednio związana z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.
Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze:
rybołówstwa objętego rozporządzeniem Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz. Urz. WE L 17 z 21.01.2000, str. 22; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 4, t. 4, str. 198, z późn. zm.);
produkcji pierwotnej produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1857/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 (Dz. Urz. UE L 358 z 16.12.2006, str.
3), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1857/2006”; 1) Minister Rozwoju Regionalnego kieruje działem administracji rządowej — rozwój regionalny, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju Regionalnego (Dz. U. Nr 216, poz. 1600). . . .
3) przetwarzania produktów rolnych oraz obrotu produktami rolnymi w rozumieniu art. 2 pkt 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1857/2006, jeżeli:
wartość pomocy byłaby ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorców objętych pomocą lub
przyznanie pomocy zależałoby od przekazania jej w części lub w całości producentom surowców.
pomocy
Pomoc jest udzielana na opracowanie planu restrukturyzacji, zwanego dalej „planem”, w formie finansowania kosztów usług doradczych lub na wdrożenie planu w formie finansowania kosztów usług doradczych lub szkoleniowych.
Plan powinien spełniać wymagania określone w pkt 35—37 komunikatu Komisji Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw, a także zawierać co najmniej:
analizę przyczyn trudnej sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy oraz prezentację różnych założeń rynkowych, wynikających z badań rynku;
opis aktualnej sytuacji przedsiębiorcy, w tym opis wpływu otoczenia zewnętrznego przedsiębiorcy na tę sytuację;
prezentację proponowanej przyszłej strategii przedsiębiorcy i opis sposobu powrotu do żywotności ekonomicznej;
przegląd i opis planowanych środków restrukturyzacyjnych i związanych z nimi kosztów;
harmonogram wdrożenia planowanych środków restrukturyzacyjnych oraz ostateczny termin wdrożenia planu;
informację o zdolnościach produkcyjnych przedsiębiorcy, w szczególności o ich wykorzystaniu oraz ich redukcji;
opis ustaleń finansowych do celów restrukturyzacji, w tym dotyczących:
wykorzystania wciąż dostępnego kapitału,
sprzedaży aktywów lub spółek zależnych w celu finansowania restrukturyzacji,
finansowych zobowiązań udziałowców i osób trzecich, w tym banków,
zapotrzebowania na pomoc publiczną wraz z określeniem jej kwoty,
kosztów wdrożenia planu i źródeł jego finansowania;
prognozę zysków lub strat, przewidzianych do osiągnięcia lub poniesienia w okresie kolejnych 5 lat, wraz z szacowaną stopą zwrotu z kapitału oraz studium wrażliwości, opartą na co najmniej 3 scenariuszach;
imię i nazwisko autora planu;
datę sporządzenia planu.
Do wydatków kwalifikowalnych związanych z opracowaniem lub wdrożeniem planu zalicza się wydatki na realizację usług:
doradczych związanych z opracowaniem planu;
doradczych prowadzących do wdrożenia planu;
szkoleniowych i doradczych mających na celu przygotowanie pracowników przedsiębiorcy do wdrożenia planu;
szkoleniowych i doradczych mających na celu przekwalifikowanie zwalnianych pracowników.
Wydatki kwalifikowalne, o których mowa w ust. 1 pkt 4, nie stanowią pomocy, jeżeli:
przedsiębiorca otrzymujący pomoc nie jest obowiązany do ponoszenia tych wydatków na podstawie odrębnych przepisów oraz
pracownik, po otrzymaniu wsparcia w postaci szkoleń lub doradztwa, nie zostanie ponownie zatrudniony u tego samego przedsiębiorcy.
Poniesienie wydatków kwalifikowalnych powinno być dokumentowane odpowiednimi dowodami księgowymi, w szczególności rachunkami lub fakturami, wraz z dowodami zapłaty.
Dowody księgowe powinny w sposób jednoznaczny potwierdzać związek między świadczonymi usługami i poniesionymi wydatkami kwalifikowalnymi.
Intensywność pomocy udzielonej przedsiębiorcy wynosi do 100 % kwoty wydatków kwalifikowalnych.
Pomoc dla jednego przedsiębiorcy nie może przekroczyć równowartości w złotych kwoty 500 tysięcy euro brutto.
Pomoc może być udzielona przedsiębiorcy, o ile łączna wartość otrzymanej przez niego pomocy de minimis, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5), oraz pomocy, o której mowa w pkt 4.2.2 komunikatu Komisji, nie przekroczy w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. równowartości w złotych kwoty 500 tysięcy euro brutto, obliczonej według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu udzielenia pomocy. . . .
Pomocy nie można łączyć z pomocą de minimis w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych.
Pomoc podlega kumulacji z pomocą inną niż de minimis, udzieloną przedsiębiorcy w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych, bez względu na jej formę i źródło pochodzenia, w tym ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, a skumulowana kwota pomocy nie może przekroczyć dopuszczalnej intensywności pomocy określonej w przepisach mających zastosowanie przy udzielaniu pomocy innej niż de minimis.
Pomoc udzielana w transzach podlega dyskontowaniu zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz. U. Nr 194, poz. 1983, z 2006 r. Nr 183, poz. 1355 oraz z 2009 r. Nr 122, poz. 1008).
Wykonawca kieruje ofertę świadczenia pomocy w sposób zapewniający równy dostęp przedsiębiorców do pomocy, w szczególności poprzez zamieszczenie na swojej stronie internetowej oraz na stronie internetowej Agencji ogłoszenia o możliwości korzystania z pomocy.
Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności:
wzór zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3;
termin składania zgłoszeń;
termin, w jakim wykonawca poinformuje przedsiębiorcę o tym, czy jego zgłoszenie spełnia warunki udzielenia pomocy, nie dłuższy niż 14 dni od dnia upływu terminu składania zgłoszeń;
kryteria oceny zgłoszenia.
W odpowiedzi na ofertę świadczenia pomocy przedsiębiorca kieruje do wykonawcy zgłoszenie.
Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 3, zawiera w szczególności:
dane pozwalające na identyfikację przedsiębiorcy, w tym: firmę, oznaczenie siedziby i adres albo miejsce zamieszkania i adres, numer identyfikacji podatkowej (NIP), numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w ewidencji działalności gospodarczej;
wskazanie, czy przedsiębiorca jest mikroprzedsiębiorcą, małym, średnim czy dużym przedsiębiorcą;
informacje pozwalające na opracowanie planu w zakresie, o którym mowa w § 7.
Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3, załącza się:
zaświadczenia albo oświadczenie, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z 2008 r. Nr 93, poz. 585 oraz z 2010 r. Nr 18, poz. 99);
oświadczenie przedsiębiorcy dotyczące otrzymanej dotychczas pomocy, o której mowa w pkt 4.2.2 komunikatu Komisji.
Pomoc jest udzielana na podstawie umowy o opracowanie lub wdrożenie planu, zawartej przez wykonawcę z przedsiębiorcą.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
zakres obowiązków wykonawcy w ramach opracowania lub wdrożenia planu polegających na realizacji usług doradczych lub szkoleniowych;
harmonogram wykonania obowiązków przez wykonawcę;
zakres obowiązków przedsiębiorcy w ramach współpracy z wykonawcą;
numer referencyjny programu pomocowego, na którego podstawie udzielana jest pomoc;
zasady zwrotu pomocy, w szczególności w przypadku niedotrzymania warunków dotyczących jej udzielenia lub przeznaczenia.
Wykonawca wydaje przedsiębiorcom zaświadczenia o udzielonej pomocy.
Rozporządzenie stosuje się do pomocy udzielonej do dnia 31 grudnia 2010 r.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Minister Rozwoju Regionalnego: E. Bieńkowska . . .