Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2010 r. w sprawie badań psychologicznych strażników gminnych (miejskich)

Badanie psychologiczne przeprowadza psycholog, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r. poz. 576, z 2013 r. poz. 829, z 2014 r. poz. 295 oraz z 2015 r. poz. 1505).

Badanie psychologiczne osób badanych przeprowadza się na podstawie wydanego przez pracodawcę skierowania, którego wzór określają przepisy wydane na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317, z 2006 r. Nr 141, poz. 1011 oraz z 2008 r. Nr 220, poz. 1416 i Nr 234, poz. 1570).

Badanie psychologiczne przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej.

W przypadku stwierdzenia w orzeczeniu istnienia przeciwwskazań psychologicznych do pracy w charakterze strażnika, psycholog informuje osobę badaną o przyczynach uzasadniających wydanie orzeczenia oraz wpisuje uzasadnienie do dokumentacji badań psychologicznych osoby badanej.

Orzeczenie wydaje się w trzech egzemplarzach, z których jeden otrzymuje osoba badana, drugi przekazuje się niezwłocznie listem poleconym pracodawcy, a trzeci jest dołączany do dokumentacji badań psychologicznych osoby badanej.

Orzeczenie wpisuje się do rejestru orzeczeń psychologicznych prowadzonego przez psychologa.

Orzeczenia o braku przeciwwskazań do wykonywania czynności strażnika wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.