Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r.
Nr 145, poz. 1221, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) ustawa — ustawę z dnia 22 sierpnia 1997 r.
o ochronie osób i mienia;
2) wartości pieniężne:
a) krajowe i zagraniczne znaki pieniężne,
b) czeki, z wyjątkiem czeków zakreślonych, skasowanych lub opatrzonych indosem pełnomocniczym, zawierającym wzmiankę „wartość do inkasa”, „należność do inkasa” lub inną o podobnym charakterze,
c) weksle, z wyjątkiem weksli opatrzonych indosem pełnomocniczym zawierającym wzmiankę
„wartość do inkasa” lub inną o podobnym charakterze,
d) inne dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę,
e) złoto, srebro i wyroby z tych metali, kamienie
szlachetne i perły, a także platynę i inne metale
z grupy platynowców, z wyjątkiem przedmiotów
będących muzealiami w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach
(Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.3));
3) transport wartości pieniężnych — przewożenie lub
przenoszenie wartości pieniężnych poza obiektami
przedsiębiorcy lub innej jednostki organizacyjnej;
4) konwojowany transport wartości pieniężnych —
przewożenie lub przenoszenie wartości pieniężnych ochranianych przez konwojentów poza obiektami przedsiębiorcy lub innej jednostki organizacyjnej;
5) jednostka obliczeniowa — 120-krotność przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale,
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, na podstawie
art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227
oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 224 i Nr 134, poz. 903);
6) klasa odporności na włamanie — przyjęte we właściwej Polskiej Normie klasyfikacyjne oznaczenie
odporności pomieszczeń lub urządzeń na włamanie;
7) posterunki doraźne — posterunki wystawiane
w miejscu, które wymaga ochrony natychmiastowej i tymczasowej;
8) konwojent — osobę posiadającą licencję pracownika ochrony fizycznej, ochraniającą transport
wartości pieniężnych, wyposażoną w broń palną
bojową, środki ochrony osobistej oraz środki łączności;
9) środki łączności wewnętrznej — środki służące do
nawiązywania łączności w obrębie chronionego
obiektu lub między członkami konwoju;
10) środki łączności zewnętrznej — środki służące do
nawiązywania łączności z podmiotami zewnętrznymi;
11) środki ochrony osobistej — wyposażenie kuloodporne składające się co najmniej z kamizelki
i hełmu;
12) pojemnik specjalistyczny — pojemnik służący do
transportu wartości pieniężnych, wyposażony
w urządzenia utrudniające jego zabór, wykorzystujące działanie paralizatora elektrycznego, alarmu
akustycznego, sygnału dymnego lub uszkadzające
zawartość pojemnika z zachowaniem możliwości
identyfikacji papierowych wartości pieniężnych;
13) pojemnik bezpieczny — pojemnik wykonany ze
stopu metali używany w celu ochrony zawartości
przed włamaniem;
14) osoba transportująca — osobę przenoszącą lub
przewożącą wartości pieniężne;
15) bankowozy — pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu wartości pieniężnych, oznaczone
w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C;
16) pojazdy ubezpieczające — pojazdy samochodowe
przeznaczone do przewożenia konwojentów ochraniających pojazdy samochodowe przewożące wartości pieniężne;
17) pomieszczenie — wydzieloną część budynku
o określonej klasie odporności na włamanie, służącą do przechowywania wartości pieniężnych;
1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na
podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady
Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji (Dz. U. Nr 216, poz. 1604).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały
ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708, z 2008 r.
Nr 171, poz. 1055 i Nr 180, poz. 1112, z 2009 r. Nr 98,
poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278.
3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.
z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984,
z 2003 r. Nr 162, poz. 1568, z 2005 r. Nr 64, poz. 565 oraz
z 2007 r. Nr 136, poz. 956.
.
.
.
18) urządzenie — urządzenie mechaniczne o określonej klasie odporności na włamanie, służące do
przechowywania i transportu wartości pieniężnych.
1. Wartości pieniężne przechowywane w budynkach lub pomieszczeniach znajdujących się w granicach obszarów i obiektów umieszczonych w ewidencji, o której mowa w art. 5 ust. 5 ustawy, lub na
terenie jednostek, w których utworzono wewnętrzną
służbę ochrony zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, chroni
się przez zastosowanie ochrony fizycznej lub zabezpieczenia technicznego.
2. W przypadku przechowywania wartości pieniężnych przekraczających 0,2 jednostki obliczeniowej
w budynkach lub pomieszczeniach znajdujących się
poza obszarami i obiektami umieszczonymi w ewidencji, o której mowa w art. 5 ust. 5 ustawy, zapewnia
się co najmniej zabezpieczenie techniczne tych budynków lub pomieszczeń.
1. Zabezpieczenie techniczne wartości pieniężnych podczas ich przechowywania i transportu następuje przez zastosowanie:
2) pojazdów samochodowych przewożących wartości pieniężne;
3) elektronicznych systemów zabezpieczeń budynków, pomieszczeń, urządzeń oraz pojazdów samochodowych.
2. Wymagania dla elektronicznych systemów zabezpieczeń budynków, pomieszczeń i urządzeń określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
3. Wyrażone w jednostkach obliczeniowych limity
wartości pieniężnych przechowywanych lub transportowanych w pomieszczeniach i urządzeniach określa
załącznik nr 2 do rozporządzenia.
4. W przypadku przechowywania wartości pieniężnych w urządzeniach spełniających funkcję automatów kasjerskich pod nadzorem osób obsługujących te
urządzenia w czasie godzin pracy jednostki organizacyjnej, limity określone w tablicy 4 załącznika nr 2 do
rozporządzenia mogą być zwiększone trzykrotnie.
5. Zainstalowane w budynkach lub pomieszczeniach Narodowego Banku Polskiego przeznaczonych
do przechowywania wartości pieniężnych systemy
sygnalizacji włamania i napadu powinny być podłączone do najbliższej jednostki organizacyjnej Policji
pełniącej służbę całodobowo lub do jednostki organizacyjnej Policji monitorującej systemy alarmowe,
wskazanej przez właściwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji. Szczegółowe
warunki podłączenia określa umowa zawarta między
Prezesem Narodowego Banku Polskiego a Komendantem Głównym Policji.
1. W budynkach i pomieszczeniach, o których
mowa w § 2 ust. 1, w razie wystąpienia trwającej dłużej niż 12 godzin niesprawności systemów sygnalizacji włamania i napadu lub systemów transmisji alarmu, do czasu usunięcia niesprawności wprowadza się
ochronę fizyczną lub zwiększa ilość posterunków
ochrony fizycznej budynków i pomieszczeń co najmniej o jeden jednoosobowy uzbrojony posterunek
doraźny.
2. Jeżeli niesprawność systemów alarmowych,
o których mowa w ust. 1, wystąpiła poza godzinami
pracy chronionej jednostki albo spodziewany czas naprawy wykracza poza te godziny, na posterunku doraźnym służbę pełni co najmniej 2 uzbrojonych pracowników ochrony fizycznej, jeżeli w chronionej jednostce organizacyjnej nie występuje stała ochrona
fizyczna. Jeżeli występuje taka ochrona, na posterunku doraźnym służbę może pełnić jeden uzbrojony pracownik ochrony fizycznej.
3. Pracowników ochrony, o których mowa w ust. 1
i 2, wyposaża się w niezbędne środki łączności
zewnętrznej lub wewnętrznej, stosownie do warunków wykonywania ochrony fizycznej.
Transport wartości pieniężnych nieprzekraczających 0,2 jednostki obliczeniowej nie wymaga ochrony fizycznej i zabezpieczenia technicznego.
1. Wartości pieniężne powyżej 1 jednostki obliczeniowej transportuje się bankowozem.
2. Transport wartości pieniężnych powyżej 1 jednostki obliczeniowej może być wykonywany bez użycia bankowozu, jeżeli brak jest możliwości dojazdu
bankowozem do miejsca, z którego wartości pieniężne są pobierane lub do którego są dostarczane.
3. Złoto, srebro i platyna, w tym wyroby z tych metali używane do celów technologicznych, jeśli ich gabaryty uniemożliwiają użycie bankowozu, mogą być
transportowane innym pojazdem samochodowym
z zastosowaniem systemu lokalizacji, z zastrzeżeniem
§ 9 ust. 5.
1. Wartości pieniężne powyżej 24 jednostek
obliczeniowych są transportowane bankowozem
typu A.
2. Transport wartości pieniężnych do 8 jednostek
obliczeniowych z użyciem bankowozu typu C, wyposażonego w pojemniki specjalistyczne co najmniej
klasy D, może być wykonywany przez nieuzbrojonego
licencjonowanego pracownika ochrony fizycznej, bez
udziału konwojenta.
3. Bankowozem typu C mogą być transportowane
wyłącznie wartości pieniężne umieszczone w pojemnikach specjalistycznych lub innych urządzeniach,
o których mowa w pkt 1 ppkt 1 załącznika nr 5 do rozporządzenia.
Transport wartości pieniężnych nieprzekraczających 1 jednostki obliczeniowej może być wykonywany przez osobę transportującą bez udziału konwojenta, pod warunkiem użycia pojemnika specjalistycznego w odpowiedniej klasie zabezpieczenia, z uwzględnieniem wymagań określonych w załączniku nr 2 do
rozporządzenia.
.
.
.
1. Konwojowany transport wartości pieniężnych jest chroniony co najmniej przez:
1) jednego konwojenta — przy transporcie wartości
pieniężnych powyżej 1 do 8 jednostek obliczeniowych, z zastrzeżeniem § 7 ust. 2;
2) dwóch konwojentów — przy transporcie wartości
pieniężnych powyżej 8 do 24 jednostek obliczeniowych;
3) trzech konwojentów — przy transporcie wartości
pieniężnych powyżej 24 do 50 jednostek obliczeniowych;
4) czterech konwojentów — przy transporcie wartości pieniężnych powyżej 50 jednostek obliczeniowych.
2. Konwojent nie może przenosić wartości pieniężnych lub kierować bankowozem.
3. Osoba transportująca nie może jednocześnie
kierować bankowozem i wykonywać zadań konwojenta.
4. Osoba kierująca bankowozem nie może jednocześnie wykonywać zadań osoby transportującej lub
konwojenta.
5. Przy transporcie wartości pieniężnych powyżej
24 jednostek obliczeniowych bankowozem typu A należy do transportu przydzielić pojazd ubezpieczający.
6. W przypadku transportowania wartości pieniężnych kolumną pojazdów samochodowych, w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, należy do
transportu przydzielić dwa pojazdy ubezpieczające, po
jednym z przodu i z tyłu kolumny, ustalając liczebność
grupy konwojowej po dwóch konwojentów na pojazd
ubezpieczający i po jednym konwojencie na każdy pojazd przewożący wartości pieniężne.
7. Dopuszcza się możliwość używania bankowozów typu A i B jako pojazdów ubezpieczających.
1. Wymagania techniczne bankowozów określają załączniki do rozporządzenia:
1) załącznik nr 3 — wymagania techniczne dla bankowozu typu A;
2) załącznik nr 4 — wymagania techniczne dla bankowozu typu B;
3) załącznik nr 5 — wymagania techniczne dla bankowozu typu C.
2. Ogólne wymagania techniczne pojazdu ubezpieczającego określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.
Jednostki organizacyjne Narodowego Banku
Polskiego oraz jednostki organizacyjne produkujące
znaki pieniężne mogą dodatkowo wzmacniać ochronę
transportów wartości pieniężnych przez funkcjonariuszy Policji. Sposób współdziałania z Policją oraz odpłatność w zakresie takiego wzmacniania określa
umowa zawarta z Komendantem Głównym Policji
przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego lub kierownika jednostki organizacyjnej produkującej znaki
pieniężne.
1. Przedsiębiorcy i kierownicy innych jednostek organizacyjnych wykorzystują do przechowywania lub transportowania wartości pieniężnych pomieszczenia i urządzenia posiadające:
1) wydany przez uprawnioną jednostkę certyfikującą
certyfikat zgodności albo wydaną przez producenta lub importera deklarację zgodności, potwierdzające zgodność z zasadniczymi lub szczegółowymi
wymaganiami w rozumieniu przepisów o systemie oceny zgodności — jeżeli dla danego wyrobu
wymagania takie zostały ustalone;
2) wydane przez jednostkę certyfikującą akredytowaną przez Polskie Centrum Akredytacji poświadczenie zgodności z odpowiednimi Polskimi Normami
— jeżeli dla danego wyrobu nie ustalono wymagań, o których mowa w pkt 1.
2. Pomieszczenia i urządzenia, o których mowa
w ust. 1, powinny być oznaczone tabliczką znamionową lub innym trwałym oznaczeniem, wydanym przez
jednostkę certyfikującą, które zawiera następujące dane:
2) nazwę producenta lub dystrybutora wyrobu (według certyfikatu lub deklaracji zgodności);
3) oznaczenie typu lub nazwę modelu;
4) numer fabryczny i rok produkcji;
6) numer certyfikatu, deklaracji lub poświadczenia
zgodności;
8) nazwę jednostki certyfikującej.
3. Urządzenia stosowane w elektronicznym systemie zabezpieczeń, dla których jest wymagana klasyfikacja, powinny posiadać odpowiednie do wymaganej
klasyfikacji certyfikaty lub deklaracje zgodności w rozumieniu przepisów o systemie oceny zgodności, zaś
elektroniczny system zabezpieczeń powinien posiadać
wydane przez dostawcę poświadczenie zgodności
z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instalowanych
w pojazdach samochodowych urządzeń posiadających świadectwo homologacji, wydane w trybie przewidzianym przepisami w sprawie homologacji typu
pojazdów oraz przedmiotów ich wyposażenia lub części składowych.
Do opancerzonych pojazdów samochodowych spełniających wymagania, o których mowa w:
1) pkt 1 ppkt 2 i 3 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
2) pkt 1 ppkt 1 i 2 załącznika nr 4 do rozporządzenia,
.
.
.
3) pkt 1 ppkt 1 i 2 załącznika nr 6 do rozporządzenia
— stosuje się odpowiednio homologację typu pojazdu o kodzie nadwozia SB (samochód opancerzony).
1. Pojazdy samochodowe spełniające na podstawie dotychczasowych przepisów o ochronie osób
i mienia warunki techniczne pojazdów specjalnych
(bankowozów) lub pojazdów przystosowanych do
przewozu wartości pieniężnych oraz pojazdy używane
dotychczas jako pojazdy ubezpieczające mogą być do
czasu wyrejestrowania wykorzystywane do transportu wartości pieniężnych, z zastosowaniem dotychczasowych limitów jednostek obliczeniowych i wymaganej liczy konwojentów.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również do pojazdów
samochodowych wydanych nabywcy po dniu wejścia
w życie rozporządzenia, jeżeli ich nabycie nastąpiło na
podstawie umowy sprzedaży zawartej przed tym
dniem.
3. Systemy sygnalizacji włamania i napadu, wykonane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia według normy PN-93/E-08390 w klasie co najmniej SA3,
mogą być nadal wykorzystywane do zabezpieczenia
przechowywanych lub transportowanych wartości
pieniężnych, z tym że wymiana centrali elektronicznego systemu zabezpieczeń na inny typ lub model jest
traktowana na równi z wykonaniem nowego systemu
zabezpieczeń, który powinien spełniać wymagania
określone w rozporządzeniu.
4. Użytkowane dotychczas w systemach telewizji
dozorowej urządzenia do rejestracji dynamicznej obrazów z kamer, które nie spełniają wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, mogą być nadal
stosowane, jednak nie dłużej niż 36 miesięcy od dnia
wejścia w życie rozporządzenia.
5. Tabliczki znamionowe umieszczone w pomieszczeniach i na urządzeniach przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność, jeżeli
jest możliwe odczytanie z nich co najmniej:
3) numeru certyfikatu zgodności lub certyfikatu typu;
4) nazwy jednostki certyfikującej.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem
ogłoszenia.4)
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji:
J. Miller
4) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia
14 października 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad
i wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości
pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez
przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U.
Nr 129, poz. 858 oraz z 2000 r. Nr 17, poz. 221), które utraciło moc z dniem 11 lipca 2010 r. na podstawie art. 36
pkt 7 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o uchyleniu lub zmianie
niektórych upoważnień do wydawania aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 98, poz. 817).
Załącznik nr 1 ↗
Struktura tej części nie została zweryfikowana.
WYMAGANIA DLA ELEKTRONICZNYCH SYSTEMÓW ZABEZPIECZEŃ
1. Podczas przechowywania lub transportowania
wartości pieniężnych do zabezpieczenia budynków,
pomieszczeń i urządzeń stosuje się następujące elektroniczne systemy zabezpieczeń:
1.1. Systemy sygnalizacji włamania i napadu;
1.2. Systemy telewizji dozorowej;
1.3. Systemy kontroli dostępu;
1.4. Systemy transmisji alarmu.
2. W przypadku przechowywania wartości pieniężnych systemy sygnalizacji włamania i napadu oraz
systemy transmisji alarmu są traktowane jako podstawowe, zaś systemy telewizji dozorowej oraz systemy
kontroli dostępu jako uzupełniające.
3. Elektroniczne systemy zabezpieczeń powinny
być wykonywane według wymagań określonych
w Polskich Normach. Dopuszcza się wykonywanie
elektronicznych systemów zabezpieczeń według innych zasad, jeżeli:
a) nie ma Polskich Norm i wykonywany system jest
niesprzeczny z wymaganiami niniejszego rozporządzenia albo
b) wykonywane systemy zabezpieczeń nie są sprzeczne z Polskimi Normami i wymaganiami niniejszego rozporządzenia.
4. Systemy sygnalizacji włamania i napadu według normy PN-EN 50131-1 powinny być wykonywane, odpowiednio do oszacowanego ryzyka, w następujących stopniach zabezpieczenia:
4.1. Stopień 1 : Ryzyko małe;
4.2. Stopień 2 : Ryzyko małe do średniego;
4.3. Stopień 3 : Ryzyko średnie do wysokiego;
4.4. Stopień 4 : Ryzyko wysokie.
.
.
.
5. Określa się następujące rodzaje czynności, jakie
powinien wykrywać system sygnalizacji włamania
i napadu w zależności od stopnia zabezpieczenia:
5.1. Stopień 1:
— otwarcie drzwi do chronionego obszaru,
— poruszanie się w chronionym obszarze (pułapkowo).
5.2. Stopień 2:
— otwarcie drzwi, okien i innych zamknięć chronionego obszaru,
— poruszanie się w chronionym obszarze (pułapkowo).
5.3. Stopień 3:
— otwarcie drzwi, okien i innych zamknięć chronionego obszaru,
— penetrację drzwi, okien i innych zamknięć
chronionego obszaru bez ich otwierania,
— poruszanie się w chronionym obszarze (pułapkowo),
— atak na urządzenia lub miejsca szczególnie
zagrożone.
5.4. Stopień 4:
— otwarcie drzwi, okien i innych zamknięć chronionego obszaru,
— penetrację drzwi, okien i innych zamknięć
chronionego obszaru bez ich otwierania,
— penetrację ścian, sufitów i podłóg,
— poruszanie się w chronionym obszarze (pułapkowo),
— atak na urządzenia i miejsca szczególnie
zagrożone.
6. System sygnalizacji włamania i napadu powinien być wykonany co najmniej w 2. stopniu zabezpieczenia i zapewniać identyfikację użytkowników włączających i wyłączających system lub jego część.
7. System alarmowy sygnalizacji włamania i napadu podzielony na podsystemy może zawierać w każdym podsystemie części składowe odpowiadające
różnym stopniom zabezpieczenia.
8. Stopień zabezpieczenia podsystemu powinien
być taki jak najniższy stopień zabezpieczenia zawartej
w nim części składowej.
9. Części składowe wykorzystywane wspólnie
przez więcej niż jeden podsystem powinny odpowiadać stopniowi zabezpieczenia podsystemu o najwyższym stopniu.
10. W zależności od poziomu ryzyka systemy
sygnalizacji włamania i napadu należy uzupełniać
o systemy telewizji dozorowej oraz o systemy kontroli
dostępu.
11. Obraz z kamer systemu telewizji dozorowej
stosowanego w zabezpieczeniach należy rejestrować.
12. Urządzenia do rejestracji obrazu z kamer muszą być zabezpieczone przed zniszczeniem oraz dostępem osób nieupoważnionych.
13. Rejestracja dynamiczna obrazów z kamer
z miejsc szczególnie zagrożonych, w których polu widzenia występuje ruch lub jest wywołany alarm, powinna odbywać się z częstotliwością nie mniejszą niż
3 klatki na sekundę, z rozdzielczością nie mniejszą niż
400 linii telewizyjnych. Rejestracja obrazu z kamer mających kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa powinna odbywać się z częstotliwością nie
mniejszą niż 5 klatek na sekundę, z zachowaniem
określonych powyżej parametrów jakości zapisu.
14. Obrazy statyczne z kamer mogą być rejestrowane z częstotliwością mniejszą niż 3 klatki na sekundę (w czasie dozoru związanego z przechowywaniem
lub transportowaniem wartości pieniężnych rejestruje
się obrazy z częstotliwością nie mniejszą niż 1 klatka
na sekundę). Wywołanie alarmu lub zmiana sceny ze
statycznej na dynamiczną musi spowodować zwiększenie częstotliwości zapisu do wartości ustalonej dla
rejestracji dynamicznej.
15. Czas przechowywania zarejestrowanego zapisu należy ustalić, biorąc pod uwagę charakter chronionego obiektu oraz rodzaje występujących zagrożeń, ale nie może być on krótszy niż 14 dni.
16. W przypadku wykrycia lub uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego zapis z tym
związany należy zarchiwizować w sposób niezmniejszający jego jakości. Dotyczy to również zawartości pamięci zdarzeń centrali systemu sygnalizacji włamania
i napadu oraz kontroli dostępu, w przypadku występowania związku pomiędzy zawartością pamięci tych
urządzeń a czynem zabronionym. Zawartość pamięci
powinna być zabezpieczona, a następnie komisyjnie
odczytana i zarchiwizowana. Materiałowi archiwalnemu należy nadać kategorię archiwalną dokumentacji
dla ochrony zakładu pracy (mienia), zgodnie z zasadami postępowania z materiałami archiwalnymi.
17. Nośnik, na którym dokonano zapisu archiwalnego, powinien być zabezpieczony przed działaniem
szkodliwych czynników zewnętrznych, uszkodzeniami
oraz dostępem osób nieuprawnionych. Gdy nie ma
możliwości należytego zabezpieczenia przed działaniem szkodliwych czynników zewnętrznych, zapis należy zwielokrotnić i zabezpieczyć w dwóch różnych
miejscach, z tym że nie mogą one znajdować się
w tym samym budynku.
18. W przypadku instalacji systemu kontroli dostępu należy zapewnić zarejestrowanie zdarzeń przynajmniej z okresu 30 dni.
19. Stopień zabezpieczenia uzyskany przez system
może być utrzymany pod warunkiem wykonywania
systematycznej konserwacji oraz dokonywania niezbędnych napraw. Konserwacja powinna odbywać się
w okresach przewidzianych właściwymi dla danego
systemu normami technicznymi, a gdy nie ustalono
takich norm — nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy.
20. Przedsiębiorca lub kierownik jednostki organizacyjnej, w której są przechowywane wartości pieniężne, jest odpowiedzialny za wdrożenie konserwacji,
o której mowa w pkt 19, niezwłocznie po zainstalowaniu systemu.
.
.
.
21. Wszelkie zdarzenia utrwalone przez system,
czynności konserwacyjne, uszkodzenia, przypadki nieprawidłowego działania systemu oraz naprawy powinny być rejestrowane w Książce Elektronicznego
Systemu Zabezpieczeń, przechowywanej w chronionym obiekcie.
22. Książka Elektronicznego Systemu Zabezpieczeń powinna zawierać co najmniej następujące informacje:
1) nazwę systemu;
2) nazwę i lokalizację obiektu chronionego;
3) nazwę i dane kontaktowe: instalującego system,
konserwującego system oraz chroniącego dany
obiekt;
4) datę i opis zdarzenia lub czynności, o których mowa w pkt 21, datę i opis działań podjętych po zdarzeniach i uszkodzeniach oraz podpisy osób dokonujących poszczególnych wpisów;
5) dotyczące rozszerzenia systemu lub wymiany elementów składowych systemu.
Załącznik nr 2 ↗
Struktura tej części nie została zweryfikowana.
LIMITY WARTOŚCI PIENIĘŻNYCH PRZECHOWYWANYCH LUB TRANSPORTOWANYCH
W POMIESZCZENIACH I URZĄDZENIACH
Tablica 1 — Urządzenia
Urządzenia Limity wartości pieniężnych przechowywanych w urządzeniach:
Klasa odporności
na włamanie
według
PN-EN 1143-1 lub
PN-EN 1143-2
niewyposażonych
w system sygnalizacji
włamania i napadu
wyposażonych
w system
sygnalizacji
włamania i napadu,
z transmisją
sygnału alarmu
do alarmowego
centrum
odbiorczego
wyposażonych w:
1) system sygnalizacji włamania i napadu, z transmisją sygnału alarmu do alarmowego centrum odbiorczego;
2) monitorowany
system telewizji
d o z o r o w e j ,
z funkcją rejestracji zdarzeń
1) wyposażonych
w system sygnalizacji włamania
i napadu, z transmisją sygnału
alarmu do alarmowego centrum
odbiorczego;
2) wyposażonych
w monitorowany
system telewizji
d o z o r o w e j ,
z funkcją rejestracji zdarzeń;
3) objętych ochroną
fizyczną realizowaną całodobowo przez specjalistyczną uzbrojoną
formację ochronną oraz znajdujących się na terenie obiektów lub
obszarów podlegających obowiązkowej ochronie
0/D-0 0,5 1,0 1,5 2,5
I/D-I 1,0 1,5 3 5
II/D-II, N-II 1,5 3 6 10
III/D-III, N-III 3 6 10 15
IV/D-IV, N-IV 5 10 15 20
V/D-V, N-V 8 15 20 40
VI/N-VI 12 20 30 60
VII/N-VII 16 30 40 80
VIII/N-VIII 20 40 60 120
IX/N-IX nie dotyczy 60 80 160
X/N-X nie dotyczy 100 120 200
.
.
.
Tablica 2 — Pomieszczenia
Pomieszczenia Limity wartości pieniężnych przechowywanych w pomieszczeniach:
Klasa
odporności
na włamanie
według
PN-EN 1143-1 lub
PN-EN 1143-2
niewyposażonych
w system
sygnalizacji
włamania
i napadu
wyposażonych
w system
sygnalizacji
włamania
i napadu,
z transmisją
sygnału
alarmu do
alarmowego
centrum
odbiorczego
wyposażonych w:
1) system sygnalizacji włamania i napadu,
z transmisją
sygnału alarmu
do alarmowego centrum odbiorczego;
2) system telewizji dozorowej
z funkcją rejestracji zdarzeń
1) wyposażonych
w system sygnalizacji włamania i napadu, z transmisją sygnału
alarmu do alarmowego centrum odbiorczego;
2) wyposażonych
w monitorowany system
telewizji dozorowej, z funkcją
rejestracji zdarzeń;
3) objętychochroną fizyczną realizowaną całodobowo przez
specjalistyczną
uzbrojoną formację ochronną oraz znajdujące się na terenie obiektów
lub obszarów
podlegających
obowiązkowej
ochronie
1) wyposażonych
w system sygnalizacji włamania i napadu, z dwoma
niezależnymi
torami transmisji sygnału
alarmu do alarmowego centrum odbiorczego;
2) wyposażonych
w monitorowany system
telewizji dozorowej, z funkcją
rejestracji zdarzeń;
3) objętychochroną fizyczną realizowaną całodobowo przez
specjalistyczną
uzbrojoną formację ochronną oraz znajdujących się na
terenie obiektów lub obszarów podlegających obowiązkowej ochronie
0/D-0 0,5 1 1,5 2,5 15
I/D-I 1 1,5 3 5 20
II/D-II, N-II 1,5 3 6 10 40
III/D-III, N-III 3 6 10 15 60
IV/D-IV, N-IV 5 10 15 20 80
V/D-V, N-V 8 15 20 40 120
VI/N-VI 12 20 30 60 bez ograniczeń
VII/N-VII 16 30 40 80 bez ograniczeń
VIII/N-VIII 20 40 60 120 bez ograniczeń
IX/N-IX 30 60 80 bez ograniczeń bez ograniczeń
X/N-X 40 80 120 bez ograniczeń bez ograniczeń
XI/N-XI 60 80 bez ograniczeń bez ograniczeń bez ograniczeń
XII/N-XII 60 80 bez ograniczeń bez ograniczeń bez ograniczeń
XIIIN-XIII 60 80 bez ograniczeń bez ograniczeń bez ograniczeń
.
.
.
Tablica 3 — Pojemniki bezpieczne i szafy
Klasa odporności
na włamanie
według Polskiej
Normy
PN-EN 14450
Dopuszczalne limity wartości pieniężnych
przechowywanych stale
Dopuszczalne limity wartości pieniężnych
przechowywanych pod nadzorem osób
obsługujących urządzenia w czasie godzin
pracy jednostki organizacyjnej
urządzenia
niezabezpieczone
systemem
sygnalizacji
włamania i napadu
urządzenia
zabezpieczone
systemem
sygnalizacji
włamania i napadu,
z transmisją
sygnału alarmu
do alarmowego
centrum
odbiorczego
urządzenia
niezabezpieczone
systemem
sygnalizacji
włamania i napadu
urządzenia
zabezpieczone
systemem
sygnalizacji
włamania i napadu,
z transmisją
sygnału alarmu
do alarmowego
centrum
odbiorczego
S1 0,1 0,2 0,8 1,5
S2 0,2 0,4 1,5 3,0
Tablica 4 — Urządzenia do przechowywania i automatycznego przyjmowania lub wydawania gotówki
Klasa odporności
na włamanie według
Polskiej Normy
PN-EN 1143-1
Limit wartości pieniężnych w jednostkach obliczeniowych
urządzenia
niezabezpieczone
systemem sygnalizacji
włamania i napadu
urządzenia zabezpieczone
systemem sygnalizacji
włamania i napadu,
z transmisją sygnału
alarmu do alarmowego
centrum odbiorczego
urządzenia zabezpieczone
systemem sygnalizacji
włamania i napadu,
z transmisją sygnału
alarmu do alarmowego
centrum odbiorczego,
oraz systemem telewizji
dozorowej, z funkcją
rejestracji zdarzeń
L 0,5 1,0 1,5
I 1,0 1,5 3
II 1,5 3 6
III 3 6 10
IV 5 10 15
V 8 15 20
VI 12 20 30
VII 16 30 bez ograniczeń
VIII 20 40 bez ograniczeń
Uwagi:
1. Określone w tablicy limity wartości pieniężnych przechowywanych w urządzeniach spełniających funkcje
automatów kasjerskich zainstalowanych na stanowiskach kasowych mogą być zwiększone maksymalnie
trzykrotnie.
2. Urządzenia o masie poniżej 1 tony powinny być przytwierdzone do podłoża z siłą określoną w Polskiej Normie PN-EN 1143-1, a pojemniki bezpieczne powinny być przytwierdzone do podłoża z siłą określoną w Polskiej Normie PN-EN 14450.
.
.
.
Tablica 5 — Pojemniki specjalistyczne
Klasa Wymagania techniczne Limit wartości
pieniężnych
w jednym pojemniku
(w jednostkach
obliczeniowych)
„A” Pojemnik zamykany co najmniej jednym zamkiem kluczowym lub szyfrowym, wyposażony w system paralizatora lub inny system zabezpieczający
0,3
„B” Pojemnik zamykany co najmniej jednym zamkiem kluczowym lub szyfrowym, wyposażony w system paralizatora oraz system sygnalizacji akustycznej lub dymnej
0,5
„C” Pojemnik zamykany co najmniej dwoma zamkami kluczowymi lub szyfrowymi, wyposażony w system paralizatora i system uszkadzania banknotów
oraz system sygnalizacji akustycznej lub dymnej
1
„D” Pojemnik zamykany dwoma zamknięciami klasyfikowanymi według PN-EN
1303:2007/AC 33 w poz. 7 klasa „6” i w poz. 8 klasa „2” oraz odporny co
najmniej przez 6 minut na manipulacje (lub inny równorzędny), wyposażony co najmniej w system sygnalizacji akustycznej lub dymnej i system
uszkadzania papierowych wartości pieniężnych, których zadziałanie następuje po zdalnym zainicjowaniu w dowolnym czasie albo automatycznie po
czasie określonym przez wytwórcę lub w mieszczącym się w tym czasie
wyznaczonym limicie czasowym, przeznaczonym na przeniesienie pojemnika do odbiorcy. Próba włamania w dowolnym czasie oraz upływ wyznaczonego limitu czasowego powoduje zadziałanie systemu, w wyniku czego
nastąpi uszkodzenie papierowych wartości pieniężnych z zachowaniem
możliwości ich identyfikacji
2
„E” Pojemnik zamykany dwoma zamknięciami klasyfikowanymi według PN-EN
1303:2007/AC w poz. 7 klasa „6” i w poz. 8 klasa „2” oraz odporny co najmniej przez 6 minut na manipulacje (lub inny równorzędny), wyposażony
co najmniej w system sygnalizacji akustycznej lub dymnej i system uszkadzania papierowych wartości pieniężnych oraz system lokalizacji pojemnika, których zadziałanie następuje po zdalnym zainicjowaniu w dowolnym
czasie albo automatycznie po czasie określonym przez wytwórcę lub
w mieszczącym się w tym czasie wyznaczonym limicie czasowym, przeznaczonym na przeniesienie pojemnika do odbiorcy. Próba włamania w dowolnym czasie lub po upływie wyznaczonego limitu czasowego przeznaczonego na przeniesienie pojemnika do odbiorcy powoduje zadziałanie
systemu, w wyniku czego nastąpi uszkodzenie papierowych wartości pieniężnych z zachowaniem możliwości ich identyfikacji
4
Załącznik nr 3 ↗
Struktura tej części nie została zweryfikowana.
OGÓLNE WYMAGANIA TECHNICZNE DLA BANKOWOZU TYPU A
1. Bankowóz typu A musi spełniać co najmniej następujące ogólne wymagania techniczne:
1) konstrukcja z wyodrębnionym przedziałem ładunkowym;
2) przedział osobowy z pięcioma miejscami do siedzenia oraz osłona zbiornika paliwa, wykonane
w klasie FB 5 zgodnie z normą PN-EN 1522 (zbiornik paliwa, ściany boczne) i co najmniej FB4 zgodnie z normą PN-EN 1522 (podłoga, dach);
3) oszklenie przedziału osobowego wykonane w klasie BR 5 zgodnie z normą PN-EN 1063, bez możliwości otwierania;
4) wyposażenie w system klimatyzacji i wentylacji
wnętrza;
5) przedział ładunkowy wzmocniony blachą stalową,
co najmniej gatunku „45” o grubości 1 mm według PN-EN 10083-1, tylko z jednymi drzwiami zewnętrznymi (w szczególności w postaci drzwi tylnych dwuskrzydłowych z blokadą ryglowania jednego skrzydła przez drugie i możliwością mocowania do ścian przedziału w położeniu otwartym)
z zawiasami o sworzniach zabezpieczonych przed
wybiciem oraz wyposażonymi w dodatkowy zamek, co najmniej w klasie A, zgodnie z normą
PN-EN 1300;
6) pokrycie i wyłożenie powierzchni ścian, podłogi
i sufitu oraz urządzeń i osprzętu wewnątrz przedziału ładunkowego o stopniu palności B=0 według PN-ISO 3795 (lub równoważnego dokumentu);
.
.
.
7) wyposażenie przedziału ładunkowego w oświetlenie;
8) drzwi zewnętrzne z systemem centralnego blokowania oraz sygnalizacją ich niedomknięcia i odblokowania. Odblokowanie i zablokowanie drzwi z zewnątrz pojazdu z użyciem pilota radiowego lub
urządzenia równoważnego, otwierającego tylko
jedne drzwi i zamykającego równocześnie wszystkie drzwi pojazdu. Możliwość blokowania i odblokowania poszczególnych drzwi z tablicy rozdzielczej pojazdu. Co najmniej 3 drzwi w przedziale
osobowym albo wyposażenie kabiny kierowcy
oraz przedziału przeznaczonego do przewozu osób
w wyjścia w postaci drzwi, okien lub włazów,
umożliwiających w razie konieczności wyjście na
zewnątrz (w ilości określonej w przepisach dotyczących warunków technicznych pojazdów oraz
zakresu ich niezbędnego wyposażenia);
9) wyposażenie w immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym
użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej „dyrektywą
74/61/EWG”, lub Regulaminu nr 116 Europejskiej
Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych — Jednolite wymagania techniczne
dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed
bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
10) wyposażenie w monitorowany z zewnątrz system
lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu.
2. Komora silnika powinna mieć automatyczny
system gaśniczy oraz zbiornik paliwa wykonany
w sposób zabezpieczający przed wybuchem.
3. Bankowóz typu A powinien być wyposażony
w modułowy samochodowy system alarmowy, spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
1) funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym
przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego;
2) rezerwowe zasilanie;
3) dodatkową syrenę alarmową;
4) czujniki ochrony wnętrza;
5) blokadę pracy silnika;
6) tryb serwisowy;
7) sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów.
4. Bankowóz typu A powinien być wyposażony
w system transmisji alarmu przekazujący co najmniej
informacje o:
1) położeniu i prędkości pojazdu;
2) otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego;
3) stanie alarmowania samochodowego systemu
alarmowego;
4) włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu.
5. Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem
iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych
(Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1,
str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji
Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych —
Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów
w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
6. Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po
zabudowie) powinna spełniać wymagania normy
PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b
tablica 2 kolumna 4 tej normy).
7. Koła pojazdu powinny być wykonane z wkładkami masywowymi lub w innej konstrukcji umożliwiającej po przebiciu opony dalszą jazdę przez 15 km
z prędkością 50 (+/–5) km/godz.
8. W bankowozie typu A nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.
Załącznik nr 4 ↗
Struktura tej części nie została zweryfikowana.
OGÓLNE WYMAGANIA TECHNICZNE DLA BANKOWOZU TYPU B
1. Bankowóz typu B musi być wyposażony w:
1) szyby wykonane w klasie co najmniej BR2, według
normy PN-EN 1063 (lub w równoważnej klasie),
bez możliwości ich otwierania;
2) przedział osobowy wykonany w klasie co najmniej
FB 2 według normy PN-EN 1522 (lub w równoważnej klasie);
3) drzwi zewnętrzne z systemem centralnego blokowania oraz sygnalizacją ich niedomknięcia i odblokowania. Do odblokowania i zablokowania drzwi
pojazdu z zewnątrz należy używać pilota radiowego lub urządzenia równoważnego. Pilot lub urządzenie równoważne powinny otwierać tylko jedne
drzwi oraz zamykać równocześnie wszystkie drzwi
pojazdu. System centralnego blokowania powiw
.
.
.
nien umożliwiać blokowanie i odblokowanie poszczególnych drzwi z tablicy rozdzielczej pojazdu.
Pojazd powinien mieć co najmniej 3 drzwi w przedziale osobowym albo kabinę kierowcy oraz przedział przeznaczony do przewozu osób, wyposażone w wyjścia w postaci drzwi, okien lub włazów
umożliwiających w razie konieczności wyjście na
zewnątrz, w ilości określonej w przepisach dotyczących warunków technicznych pojazdów oraz
zakresu ich niezbędnego wyposażenia;
4) system klimatyzacji i wentylacji wnętrza;
5) immobiliser spełniający wymagania dyrektywy
Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających
pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem
(Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13,
t. 2, str. 49), zwanej dalej „dyrektywą 74/61/EWG”,
lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych
— Jednolite wymagania techniczne dotyczące
ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym
użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG
ONZ”;
6) wydzielony przedział do przewozu wartości pieniężnych z oświetleniem oraz:
a) urządzeniem do przechowywania wartości
pieniężnych klasy co najmniej I według
PN-EN 1143-1 lub PN-EN 1143-2, przytwierdzonym trwale do pojazdu, posiadającym dodatkowo zamek czasowy lub
b) z pojemnikiem specjalistycznym osadzonym
w specjalnym stojaku, przytwierdzonym trwale
do pojazdu, lub
c) wydzielonym przedziałem ładunkowym, wykonanym z łączonej w sposób trwały blachy stalowej o grubości minimum 1 mm, z odrębnymi
drzwiami z zamkiem wykonanym co najmniej
w klasie A według PN-EN 1300, z trzypunktowym ryglowaniem drzwi;
7) modułowy samochodowy system alarmowy, spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ oraz regulaminu nr 97
Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji
Narodów Zjednoczonych — Jednolite przepisy dotyczące homologacji systemów alarmowych pojazdów oraz pojazdów w zakresie ich systemów
alarmowych (Dz. Urz. UE L z 2008 r. Nr 351, poz. 1,
str. 1), posiadający co najmniej następujące właściwości:
a) funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym
przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym
wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
b) rezerwowe zasilanie,
c) dodatkową syrenę alarmową,
d) czujniki ochrony przedziału osobowego,
e) blokadę pracy silnika,
f) tryb serwisowy,
g) sygnalizację alarmową wszystkimi światłami
kierunkowskazów;
8) monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
9) system transmisji alarmu przekazujący informacje
co najmniej o:
a) położeniu pojazdu,
b) prędkości pojazdu,
c) otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
d) stanie alarmowania samochodowego systemu
alarmowego,
e) włączeniu i wyłączeniu silnika.
2. Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem
iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych
(Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1,
str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji
Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych —
Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów
w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3. Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po
zabudowie) powinna spełniać wymagania normy
PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4. Koła pojazdu powinny być wykonane z wkładkami masywowymi lub w innej konstrukcji umożliwiającej po przebiciu opony dalszą jazdę przez 15 km
z prędkością 50 (+/–5) km/godz.
5. W bankowozie typu B nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.
Załącznik nr 5 ↗
Struktura tej części nie została zweryfikowana.
OGÓLNE WYMAGANIA TECHNICZNE DLA BANKOWOZU TYPU C
1. Bankowóz typu C powinien być wyposażony w:
1) pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D”
w stojakach umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione
albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych klasy co najmniej 1;
2) immobiliser spełniający wymagania dyrektywy
Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających
pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem
(Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13,
t. 2, str. 49), zwanej dalej „dyrektywą 74/61/EWG”,
.
.
.
lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych
— Jednolite wymagania techniczne dotyczące
ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym
użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG
ONZ”;
3) modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
a) funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym
przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym
wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
b) rezerwowe zasilanie,
c) dodatkową syrenę alarmową,
d) czujniki ochrony wnętrza,
e) blokadę pracy silnika,
f) tryb serwisowy,
g) sygnalizację alarmową wszystkimi światłami
kierunkowskazów;
4) monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
5) system transmisji alarmu przekazujący co najmniej
informacje o:
a) położeniu i prędkości pojazdu,
b) otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
c) stanie alarmowania samochodowego systemu
alarmowego,
d) włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;
6) oświetlenie przedziału z pojemnikami.
2. Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem
iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1,
str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji
Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych —
Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów
w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3. Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu
(po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy
PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4. W bankowozie typu C nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.
Załącznik nr 6 ↗
Struktura tej części nie została zweryfikowana.
OGÓLNE WYMAGANIA TECHNICZNE POJAZDU UBEZPIECZAJĄCEGO
1. Pojazd samochodowy ubezpieczający musi być
wyposażony co najmniej w:
1) szyby wykonane w klasie co najmniej BR2 według
normy PN-EN 1063 (lub w równoważnej klasie),
bez możliwości ich otwierania;
2) przedział osobowy wykonany w klasie co najmniej
FB 2 według normy PN-EN 1522 (lub w równoważnej klasie);
3) drzwi przedziału osobowego z mechanizmem centralnego blokowania;
4) system klimatyzacji i wentylacji wnętrza;
5) immobiliser spełniający wymagania dyrektywy
Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających
pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem
(Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13,
t. 2, str. 49), zwanej dalej „dyrektywą 74/61/EWG”,
lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych
— Jednolite wymagania techniczne dotyczące
ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym
użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG
ONZ”;
6) modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
a) funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym
przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym
wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
b) rezerwowe zasilanie,
c) dodatkową syrenę alarmową,
d) czujniki ochrony wnętrza,
e) blokadę pracy silnika,
f) tryb serwisowy,
g) sygnalizację alarmową wszystkimi światłami
kierunkowskazów;
7) monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i sygnalizacji napadu;
8) system transmisji alarmu przekazujący informacje
co najmniej o:
a) położeniu pojazdu,
b) prędkości pojazdu,
.
.
.
c) otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
d) stanie alarmowania samochodowego systemu
alarmowego,
e) włączeniu i wyłączeniu silnika.
2. Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem
iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych
(Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1,
str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji
Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych —
Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów
w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3. Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu
(po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy
PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1 .b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4. Koła pojazdu powinny być wykonane z wkładkami masywowymi lub w innej konstrukcji umożliwiającej po przebiciu opony dalszą jazdę przez 15 km
z prędkością 50 (+/–5) km/godz.
5. W pojazdach ubezpieczających nie dopuszcza
się stosowania instalacji gazowej.
.
.
.
— 12391 —
.
.
.
— 12392 —
.
.
.