Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

Załącznik nr 1 PDF ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2015 poz. 161 ↗.

Załącznik nr 2 PDF ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

SPOSÓB POBIERANIA PRÓBEK DO BADANIA MIĘSA NA OBECNOŚĆ WŁOŚNI ORAZ ZASADY DOSTARCZANIA PRÓBEK DO URZĘDOWEGO LEKARZA WETERYNARII I. Sposób pobierania próbek mięsa 1. U świń domowych: 1) pobiera się kilka próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej; 2) łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g. 2. U dzików: 1) pobiera się sześć próbek mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, po jednej próbce z: a) mięśni każdego filaru przepony w przejściu do części ścięgnistej, b) mięśni żuchwowych, c) mięśni przedramienia, d) mięśni międzyżebrowych, e) mięśni języka; 2) jeżeli nie można pobrać próbek z niektórych mięśni określonych w pkt 1, wówczas pobiera się cztery próbki mięsa z mięśni, które są dostępne; 3) łączna masa pobranych próbek nie powinna być mniejsza niż 50 g. 3. U nutrii: 1) pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z mięśni obu filarów przepony w przejściu do części ścięgnistej albo 2) pobiera się jedną próbkę mięsa wielkości dwóch orzechów laskowych z mięśnia jednego filaru przepony — w przypadku gdy drugi filar przepony jest niedostępny, albo 3) pobiera się dwie próbki mięsa każda wielkości orzecha laskowego z części żebrowej lub mostkowej przepony — w przypadku braku mięśni obu filarów przepony, albo 4) pobiera się dwie próbki mięsa, każda wielkości orzecha laskowego, z: a) mięśni języka, b) mięśni żuchwowych lub międzyżebrowych — w przypadku braku mięśni przepony. II. Zasady dostarczania próbek do urzędowego lekarza weterynarii 1. Próbki powinny być dostarczone do urzędowego lekarza weterynarii: 1) niezwłocznie po dokonaniu uboju, nie później niż 24 godziny od terminu uboju zwierzęcia, z którego tuszy próbki zostały pobrane; 2) niezwłocznie po dokonaniu odstrzału, nie później niż 48 godzin od dokonania odstrzału. 2. Próbki powinny być przechowywane i transportowane w warunkach zapobiegających rozkładowi gnilnemu mięsa, przy czym próbki nie mogą być mrożone. 3. Dostarczający próbki powinien poinformować urzędowego lekarza weterynarii o: 1) wieku zwierzęcia; 2) miejscu pochodzenia zwierzęcia; 3) części zwierzęcia, z której zostały pobrane próbki do badania.

PDF ↗

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2015 poz. 1271 ↗.