Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich
(Dz. U. Nr 171, poz. 1055) zarządza się, co następuje:
PDF ↗ Rozporządzenie określa:
1) metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji przez podmioty uprawnione do jej posiadania
i przewozu;
# Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2013 poz. 1328 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
# Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2013 poz. 1328 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
2. Podmioty uprawnione, z zastrzeżeniem ust. 3,
mogą przewozić broń i amunicję — na terenie portu
lub obiektu portowego — w sposób uniemożliwiający
dostęp do niej osób nieuprawnionych, z zachowaniem
postanowień odpowiednio planu ochrony portu lub
obiektu portowego.
3. Żołnierze i funkcjonariusze, o których mowa
w art. 41 ust. 3 ustawy, mogą przewozić broń i amunicję — na terenie portu, obiektu portowego lub na statku — w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób
nieuprawnionych. Dopuszcza się możliwość przewożenia broni przez te osoby przy sobie.
Na statku:
1) broń przewozi się:
a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób
nieuprawnionych,
b) w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych;
2) amunicję przewozi się:
a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób
nieuprawnionych,
b) przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa,
wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby
przewożącej.
1. Podmioty uprawnione zamierzające przewieźć broń lub amunicję na statku są obowiązane zawiadomić o tym przewoźnika w momencie zakupu biletu na podróż lub najpóźniej w punkcie odprawy biletowo-bagażowej.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku osób zamierzających przewieźć replikę lub atrapę broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji.
Poprzednie brzmienie
2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku
osób zamierzających przewieźć replikę lub atrapę broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 1
i 5—7 ustawy o broni i amunicji.
§ 1 pkt 1, Dz.U. 2012 poz. 178 ↗
1. Przewoźnik sporządza listę podmiotów uprawnionych do przewozu broni i amunicji oraz osób przewożących repliki lub atrapy broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji, wraz z oznaczeniem ich liczby.
Poprzednie brzmienie
1. Przewoźnik sporządza listę podmiotów
uprawnionych do przewozu broni i amunicji oraz osób
przewożących repliki lub atrapy broni i amunicji lub
broń, o której mowa w art. 11 pkt 1 i 5—7 ustawy
o broni i amunicji, wraz z oznaczeniem ich liczby.
§ 1 pkt 2 lit. a, Dz.U. 2012 poz. 178 ↗
2. Przewoźnik przekazuje listę, o której mowa
w ust. 1, kapitanowi statku.
3. Lista osób, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko osoby oraz numer jej dokumentu tożsamości.
1. Podmioty uprawnione oddają broń i amunicję do przewozu na statku w punkcie odprawy biletowo-bagażowej lub najpóźniej przy wejściu na pokład
statku, w miejscu i w sposób określony w planie
ochrony obiektu portowego lub statku.
2. W zależności od miejsca przekazania broni
i amunicji do przewozu oraz wydawania broni i amunicji po przewozie, odpowiednio przewoźnik lub kapitan statku prowadzi ewidencję pobranej oraz wydanej
broni lub amunicji oraz wydaje odpowiednie pokwitowanie deponującemu.
3. Zasady prowadzenia ewidencji, o której mowa
w ust. 2, określone są odpowiednio w planie ochrony
obiektu portowego lub statku.
4. Broń i amunicję przechowuje się na statku zgodnie z przepisami § 4 rozporządzenia Ministra Spraw
Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r.
w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (Dz. U. Nr 27, poz. 343).
W stosunku do żołnierzy i funkcjonariuszy,
o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, przepisów
§ 3—6 nie stosuje się.
Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2013 poz. 1328 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.
Listę przedmiotów i substancji zabronionych,
o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, określa załącznik do rozporządzenia.
W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia przewoźnicy oraz zarządzający
obiektami portowymi dostosują metody i środki
ochrony przewozu broni i amunicji określone odpowiednio w planach ochrony statków lub obiektów portowych do wymogów określonych w rozporządzeniu.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk
3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U.
z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz. 1007, z 2003 r. Nr 210,
poz. 2036, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1203,
Nr 173, poz. 1808 i Nr 222, poz. 2249, z 2005 r. Nr 94,
poz. 788 i Nr 184, poz. 1539, z 2006 r. Nr 133, poz. 935
i Nr 235, poz. 1700, z 2008 r. Nr 180, poz. 1112 i Nr 214,
poz. 1347, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 125, poz. 1036 oraz
z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 155, poz. 1039.
Brzmienia tego załącznika nie porównano z tekstem jednolitym.
z dnia 17 listopada 2010 r. (poz. 1529)
LISTA PRZEDMIOTÓW I SUBSTANCJI ZABRONIONYCH DO NIEUPRAWNIONEGO POSIADANIA
ORAZ TRANSPORTU NA TEREN PORTU, OBIEKTU PORTOWEGO LUB NA STATEK
Lp. Przedmioty i substancje zabronione
1. Broń
1.1. broń palna, w tym broń bojowa, myśliwska, sportowa, gazowa, alarmowa i sygnałowa;
1.2. broń pneumatyczna;
1.3. miotacze gazu obezwładniającego;
1.4. narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu:
a) broń biała w postaci:
— ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni,
— kastetów i nunczaków,
— pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki
z takiego materiału,
— pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij
bejsbolowy,
b) broń cięciwowa w postaci kusz,
c) przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.
2. Materiały wybuchowe i pirotechniczne
2.1. Wszelkiego rodzaju materiały wybuchowe klasy od 1.1 do 1.4 w grupach zgodności B, C, D, E, F i G
zgodnie z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG)1).
3. Środki drażniące lub ogłuszające, substancje chemiczne palne, trujące i żrące oraz inne materiały
chemiczne, biologiczne lub radiacyjne
3.1. Wszelkiego rodzaju substancje chemiczne lub toksyczne klasy 2, 32), 4, 5, 6, 7, 8 i 9 zgodnie
z Międzynarodowym Morskim Kodeksem Towarów Niebezpiecznych (Kodeksem IMDG).
1) Dz. Urz. Min. Inf. z 2005 r. Nr 4, poz. 28.
2) Napoje alkoholowe o zawartości alkoholu powyżej 70 % mogą być przewożone w ilościach zgodnych z przepisami rozporządzenia Rady nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz. Urz.
UE L 324 z 10.12.2009, str. 23).