Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie emitowania obligacji skarbowych oferowanych na rynkach zagranicznych

Obligacje mogą być emitowane jako obligacje imienne lub na okaziciela.

Wartość emisji obligacji jest równa wartości nominalnej obligacji sprzedanych.

Obligacje są nominowane w walutach krajów należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju lub Światowej Organizacji Handlu.

Ustala się nominał obligacji na 100 jednostek walut, o których mowa w ust. 1, lub ich wielokrotność.

Cena sprzedaży obligacji może być niższa, równa bądź wyższa od wartości nominalnej. Cenę sprzedaży określa list emisyjny.

Obligacje są oprocentowane według stałej lub zmiennej stopy procentowej.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 1884 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, są określone w liście emisyjnym.

Na rynku pierwotnym obligacje mogą być nabywane przez osoby fizyczne, osoby prawne lub spółki nieposiadające osobowości prawnej.

Obligacje przeznaczone na zamianę zobowiązań Skarbu Państwa mogą być nabywane przez podmioty określone w ust. 1, będące wierzycielami Skarbu Państwa z tytułów określonych w liście emisyjnym.

Obligacje mogą być przedmiotem obrotu między podmiotami, o których mowa w ust. 1, przy zachowaniu warunków określonych w przepisach obowiązujących na rynku, na którym następuje obrót.

Obsługę obligacji, w szczególności wypłatę odsetek oraz wykup obligacji, prowadzi agent emisji.

Zakres obowiązków agenta emisji określa umowa zawarta z emitentem.

W ramach obowiązków wykonywanych na podstawie umowy, o której mowa w ust. 2, agent emisji może współdziałać z innymi podmiotami.

Agent emisji jest wskazany w liście emisyjnym.

Emitent może powierzyć oferowanie obligacji na rynku pierwotnym i obowiązki agenta emisji temu samemu podmiotowi.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 1884 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Spełnienie świadczenia emitenta z tytułu wypłaty odsetek lub wykupu obligacji następuje przez uznanie rachunku agenta emisji w terminie oraz miejscu określonym w zawartej z nim umowie.

Wypłata odsetek i wykup obligacji następuje na rzecz osób ujawnionych w rejestrze w dniu ustalenia praw do świadczeń z tytułu obligacji. Dzień ustalenia praw przypada w terminie wskazanym w liście emisyjnym.

Przez dzień ustalenia praw do świadczeń z tytułu obligacji rozumie się dzień, w którym ustala się podmioty uprawnione do otrzymania, w dniu wymagalności, świadczeń z tytułu wykupu obligacji lub odsetek oraz wielkości tych świadczeń.

Emitent może wezwać posiadaczy obligacji do bezwarunkowego, przedterminowego wykupu bądź też może przyznać posiadaczowi obligacji prawo wezwania emitenta do bezwarunkowego, przedterminowego wykupu.

Warunki oraz sposób realizacji przedterminowego wykupu są określone w liście emisyjnym.