Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie określenia wysokości i trybu przyznawania funkcjonariuszom Centralnego Biura Antykorupcyjnego należności za podróże służbowe i świadczeń z tytułu przeniesienia lub delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości oraz sposobu ich wypłaty

Dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej na obszarze kraju przysługuje w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

Jeżeli podróż służbowa na obszarze kraju trwa:

Zwrot kosztów przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem obejmuje cenę biletu wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem posiadanej przez funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.

Funkcjonariuszowi odbywającemu, za zgodą właściwego przełożonego, przejazd w podróży służbowej na obszarze kraju pojazdem prywatnym przysługuje zwrot kosztów przejazdu według stawek za 1 km przebiegu, określonych na podstawie przepisów, o których mowa w § 2 ust. 1.

Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów za nocleg w wysokości potwierdzonej rachunkiem.

Funkcjonariuszowi, któremu w czasie odbywania podróży służbowej na obszarze kraju nie zapewniono bezpłatnego noclegu albo który nie przedstawił rachunku za pobyt w hotelu lub kwaterze prywatnej, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150 % diety, o której mowa w § 2 ust. 1.

Właściwy przełożony przyznaje funkcjonariuszowi na jego wniosek zaliczkę na niezbędne koszty podróży w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów.

Fakt zapewnienia funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową na obszarze kraju bezpłatnego noclegu albo nieodpłatnego wyżywienia potwierdza właściwy przełożony w jednostce organizacyjnej zapewniającej te świadczenia lub funkcjonariusz oświadczeniem złożonym na poleceniu wyjazdu służbowego.

Należności z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju wypłaca się w terminie 14 dni od dnia przedstawienia przez funkcjonariusza, zatwierdzonych przez właściwego przełożonego, rachunków, biletów lub innych dokumentów potwierdzających wysokość niezbędnych poniesionych kosztów. 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 158, poz. 1122 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 85, poz. 716, Nr 105, poz. 880 i Nr 157, poz. 1241. . . .

Jeżeli uzyskanie rachunków, biletów lub innych dokumentów nie było możliwe, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.

Dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej poza granicami kraju przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa tej podróży służbowej.

Jeżeli podróż służbowa za granicą trwa:

Funkcjonariuszowi, który otrzymuje za granicą bezpłatne wyżywienie lub gdy wyżywienie jest opłacone w cenie karty okrętowej lub promowej, przysługuje 25 % diety ustalonej zgodnie z ust. 2.

Funkcjonariuszowi, który otrzymuje za granicą częściowe wyżywienie, przysługuje odpowiednio na:

Funkcjonariuszowi, który za granicą otrzymuje ekwiwalent pieniężny na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli jednak ekwiwalent jest niższy od diety, funkcjonariuszowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.

Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów za nocleg w wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach ustalonego na ten cel limitu.

W uzasadnionych przypadkach właściwy przełożony może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.

W przypadkach uzasadnionych charakterem wykonywanych czynności służbowych właściwy przełożony może wyrazić zgodę na niekorzystanie przez funkcjonariusza z noclegu i przyznać ryczałt w wysokości 25 % limitu, o którym mowa w ust. 1.

Funkcjonariusz odbywający podróż służbową za granicą otrzymuje zaliczkę w walucie obcej lub równowartość wyrażoną w złotych, obliczoną według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego danej waluty obowiązującego w dniu wypłaty zaliczki, na pokrycie niezbędnych kosztów podróży i pobytu poza granicami kraju.

Należności z tytułu podróży służbowej za granicą wypłaca się w terminie 14 dni od dnia przedstawienia przez funkcjonariusza, zatwierdzonych przez właściwego przełożonego, rachunków, biletów lub innych dokumentów potwierdzających wysokość niezbędnych poniesionych kosztów

Jeżeli uzyskanie rachunków, biletów lub innych dokumentów nie było możliwe, funkcjonariusz jest obowiązany złożyć pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.

Wysokość kosztów przejazdu do miejscowości przeniesienia, przysługujących funkcjonariuszowi przeniesionemu do pełnienia służby w innej miejscowości, ustala się według cen biletów obowiązujących w dniu przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby, z zastrzeżeniem ust.

Przepis § 3 ust. 1 stosuje się odpowiednio. 2. Wysokość kosztów ustala się z uwzględnieniem ceny biletu za przejazd publicznym środkiem transportu na podstawie tabeli przewoźnika i najkrótszej odległości między dotychczasowym miejscem zamieszkania a miejscowością przeniesienia. . . .