Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyboru obszarów kwalifikujących się do uznania lub wyznaczenia jako obszary Natura 2000

priorytetowe znaczenie typu siedliska przyrodniczego,

zachowanie pełnej zmienności danego typu siedliska przyrodniczego,

wielkości krajowych zasobów typu siedliska przyrodniczego i ich rozmieszczenia,

podatność typu siedliska przyrodniczego na proces degradacji,

znaczenie obszaru Natura 2000 dla zachowania typu siedliska przyrodniczego w kraju, uwzględniając: — stopień reprezentatywności i wykształcenia siedliska przyrodniczego na obszarze, — powierzchnię zajmowaną przez siedlisko przyrodnicze na obszarze w stosunku do całkowitej powierzchni tego typu siedliska przyrodniczego na obszarze kraju, — stan zachowania struktury i funkcji siedliska przyrodniczego na obszarze lub możliwość jego renaturyzacji, — istniejące i potencjalne zagrożenia powodujące utratę wartości przyrodniczych siedliska;

priorytetowe znaczenie gatunku,

rozmieszczenie gatunku na obszarze kraju,

znaczenie obszaru dla zachowania gatunków roślin i zwierząt w kraju, uwzględniając: — wielkość i zagęszczenie lokalnej populacji gatunku w stosunku do populacji krajowej, — stan zachowania cech siedliska ważnych dla gatunku oraz możliwość renaturyzacji zdegradowanych siedlisk gatunku, — stopień izolacji lokalnej populacji gatunku w stosunku do naturalnego zasięgu gatunku, — istniejące i potencjalne zagrożenia dla lokalnej populacji gatunku i jego siedliska powodujące utratę ich wartości przyrodniczych,

znaczenie obszaru dla przemieszczania się gatunków, uwzględniając jego: — położenie na trasie wędrówek innych gatunków niż wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do rozporządzenia, — funkcjonowanie jako korytarza ekologicznego łączącego inne obszary istotne dla ochrony siedlisk gatunków, w szczególności gatunków priorytetowych, wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do rozporządzenia;

regularne występowanie co najmniej 1% krajowej lęgowej populacji gatunku lub

regularne występowanie co najmniej 1% przelotnej populacji gatunku wędrownego, lub

regularne występowanie co najmniej 20 000 osobników jednego lub wielu gatunków wędrownych ptaków wodno-błotnych podczas wędrówek lub zimowania lub co najmniej 10 000 par jednego lub wielu wędrownych gatunków ptaków morskich, lub

regularne występowanie w sumie co najmniej 5000 bocianów białych lub 3000 żurawi, lub 3000 ptaków drapieżnych w ciągu całego okresu migracji wiosennej lub jesiennej, lub

przynależność obszaru do jednego z 10 najważniejszych krajowych obszarów gniazdowania gatunków zagrożonych na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej lub regularne występowanie gatunku zagrożonego w skali globalnej;