Otwarte Prawo
Dz.U. 2010 nr 127 poz. 857 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 2010 nr 127 poz. 857 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

Historia: art. 41

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 1 czerwca 2025 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 września 2017 r. do 1 czerwca 2025 r.

posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

Poprzednie brzmienie
2)

posiada co najmniej wykształcenie średnie;

art. 86, Dz.U. 2017 poz. 60 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 23 sierpnia 2013 r. do 1 września 2017 r.

PDF ↗

Zorganizowane zajęcia w zakresie sportu w związku sportowym oraz w klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym przez polski związek sportowy może prowadzić wyłącznie trener lub instruktor sportu w rozumieniu ustawy.

Poprzednie brzmienie
1.

Tytułami zawodowymi w sportach, w których działają polskie związki sportowe, są tytuły trenera i instruktora sportu.

art. 25 pkt 1, Dz.U. 2013 poz. 829 ↗

Do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć, o których mowa w ust. 1, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego w danym sporcie.

Poprzednie brzmienie
2.

Ustala się następujące stopnie trenerskie:

1)

trener klasy drugiej;

2)

trener klasy pierwszej;

3)

trener klasy mistrzowskiej.

art. 25 pkt 1, Dz.U. 2013 poz. 829 ↗

Trenerem lub instruktorem sportu w sportach, w których działają polskie związki sportowe, może być osoba, która:

ukończyła 18 lat;

posiada co najmniej wykształcenie średnie;

posiada wiedzę, doświadczenie i umiejętności niezbędne do wykonywania zadań trenera lub instruktora sportu;

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1263 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Poprzednie brzmienie
3.

Trenerem klasy drugiej może być osoba, która:

1)

ukończyła studia wyższe w obszarze kształcenia umożliwiającym uzyskanie specjalistycznej wiedzy i umiejętności trenerskich lub

2)

posiada, przez okres co najmniej 2 lat, tytuł instruktora sportu ze specjalizacją w danym sporcie i ukończyła studia podyplomowe w obszarze kształcenia umożliwiającym uzyskanie specjalistycznej wiedzy i umiejętności trenerskich, lub

3)

posiada, przez okres co najmniej 2 lat, tytuł instruktora sportu ze specjalizacją w danym sporcie, posiada co najmniej świadectwo dojrzałości oraz ukończyła specjalistyczny kurs na stopień trenera klasy drugiej i zdała egzamin końcowy.

art. 25 pkt 1, Dz.U. 2013 poz. 829 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 1 września 2011 r. do 23 sierpnia 2013 r.

numer identyfikacji podatkowej (NIP);

Poprzednie brzmienie
4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile wnioskodawca taki posiada;

art. 61, Dz.U. 2011 nr 171 poz. 1016 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 1 września 2011 r.

PDF ↗

Tytułami zawodowymi w sportach, w których działają polskie związki sportowe, są tytuły trenera i instruktora sportu.

Ustala się następujące stopnie trenerskie:

trener klasy drugiej;

trener klasy pierwszej;

trener klasy mistrzowskiej.

Trenerem klasy drugiej może być osoba, która:

ukończyła studia wyższe w obszarze kształcenia umożliwiającym uzyskanie specjalistycznej wiedzy i umiejętności trenerskich lub

posiada, przez okres co najmniej 2 lat, tytuł instruktora sportu ze specjalizacją w danym sporcie i ukończyła studia podyplomowe w obszarze kształcenia umożliwiającym uzyskanie specjalistycznej wiedzy i umiejętności trenerskich, lub

posiada, przez okres co najmniej 2 lat, tytuł instruktora sportu ze specjalizacją w danym sporcie, posiada co najmniej świadectwo dojrzałości oraz ukończyła specjalistyczny kurs na stopień trenera klasy drugiej i zdała egzamin końcowy.

Trenerem klasy pierwszej może być osoba, która:

posiada co najmniej świadectwo dojrzałości;

posiada co najmniej trzyletni staż pracy trenerskiej ze stopniem trenera klasy drugiej;

posiada udokumentowany dorobek w pracy szkoleniowej;

ukończyła specjalistyczny kurs na stopień trenera klasy pierwszej i zdała egzamin końcowy.

Trenerem klasy mistrzowskiej może być osoba, która:

ukończyła studia wyższe;

posiada co najmniej dwuletni staż pracy trenerskiej ze stopniem trenera klasy pierwszej;

posiada udokumentowany dorobek w pracy szkoleniowej;

ukończyła specjalistyczny kurs na stopień trenera klasy mistrzowskiej i zdała egzamin końcowy.

Instruktorem sportu może być osoba, która:

ukończyła studia wyższe w obszarze kształcenia umożliwiającym uzyskanie specjalistycznej wiedzy i umiejętności instruktorskich lub

posiada co najmniej średnie wykształcenie oraz ukończyła specjalistyczny kurs instruktorów w danym sporcie i zdała egzamin końcowy.

Zorganizowane zajęcia w zakresie sportu w klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym przez polski związek sportowy mogą prowadzić wyłącznie osoby posiadające tytuł zawodowy trenera lub instruktora sportu.

Prowadzenie specjalistycznego kursu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, ust. 4 pkt 4, ust. 5 pkt 4 oraz ust. 6 pkt 2, zwanego dalej „kursem”, wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, wydanej na czas określony.

Podmiot ubiegający się o uzyskanie zgody na prowadzenie kursu składa do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej wniosek o wyrażenie zgody na prowadzenie kursu.

Do wniosku o wyrażenie zgody na prowadzenie kursu dołącza się w szczególności:

wykaz kadry wykładowców, przy współpracy z którą będzie realizowane kształcenie;

informację na temat bazy dydaktycznej i obiektów wykorzystywanych do prowadzenia zajęć;

odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo z innego rejestru właściwego dla formy organizacyjnej podmiotu ubiegającego się o uzyskanie zgody;

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile wnioskodawca taki posiada;

numer identyfikacyjny REGON, o ile wnioskodawca taki posiada;

ramowy program kursu.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej udziela, w drodze decyzji, zgody, o której mowa w ust. 8, w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 9. Przed udzieleniem zgody, o której mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw kultury fizycznej zasięga opinii właściwego polskiego związku sportowego.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia, w drodze decyzji, udzielenia zgody, o której mowa w ust. 8, jeżeli wnioskodawca nie przedłoży dokumentów, o których mowa w ust. 10, albo jeżeli nie posiada odpowiednich warunków kadrowych i organizacyjnych, koniecznych dla prawidłowego prowadzenia kursu, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 16.

Podmiot, który uzyskał zgodę, o której mowa w ust. 8, składa do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, w terminie co najmniej 4 tygodni przed rozpoczęciem kursu, wniosek o zatwierdzenie programu kursu.

Nadzór nad prowadzeniem kursu przez podmiot, który uzyskał zgodę, o której mowa w ust. 8, sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej.

W ramach sprawowanego nadzoru minister właściwy do spraw kultury fizycznej ma prawo żądać udostępnienia dokumentów, pisemnych wyjaśnień dotyczących prowadzonego kursu oraz dokonywać kontroli. Do prowadzonej kontroli stosuje się odpowiednio przepisy art. 17-20.

Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:

szczegółowe warunki uzyskiwania tytułów trenera i instruktora sportu,

szczegółowe warunki uzyskiwania zgody na prowadzenie kursu, w tym rodzaje dokumentów niezbędnych do uzyskania tej zgody oraz wzór wniosku o zatwierdzenie kursu,

warunki kadrowe i organizacyjne, konieczne dla prawidłowego prowadzenia kursu,

minimalne wymogi, jakim powinien odpowiadać program kształcenia,

dokumenty stwierdzające posiadanie tytułów trenera i instruktora sportu, wzory tych dokumentów, podmioty obowiązane do ich wydawania oraz podmiot obowiązany do prowadzenia ewidencji tych dokumentów

- biorąc pod uwagę stopnie, o których mowa w ust. 2, oraz konieczność zapewnienia najwyższego poziomu kształcenia.

Ta wersja całej ustawy ↗