Dz.U. 2011 nr 168 poz. 1010 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 lipca 2011 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego przez żołnierzy w czynnej służbie wojskowej
Na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. Nr 217, poz. 1427 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 133, poz. 768) zarządza się, co następuje:
§ 2. ↗
Obowiązkiem meldunkowym, na zasadach określonych w rozporządzeniu, obejmuje się żołnierza w czynnej służbie wojskowej, odbywającego lub pełniącego:
zawodową służbę wojskową,
zasadniczą służbę wojskową,
służbę kandydacką,
służbę przygotowawczą,
okresową służbę wojskową,
służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny — zwanego dalej „żołnierzem”.
§ 3. ↗
Żołnierz wykonuje obowiązek meldunkowy polegający na:
zameldowaniu się w miejscu pobytu czasowego,
wymeldowaniu się z miejsca pobytu czasowego,
zgłoszeniu wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej oraz powrotu z wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej — jeżeli powstanie tego obowiązku wynika z faktu pełnienia lub odbywania czynnej służby wojskowej.
§ 4. ↗
Obowiązek meldunkowy, o którym mowa w § 3 pkt 1 i 2, jest wykonywany w obiektach wojskowych pozostających w zarządzie organów wojskowych lub powierzonych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, takich jak:
kwatery internatowe,
internaty,
służbowe pokoje noclegowe,
wspólne kwatery stałe,
nieruchomości zajęte na zakwaterowanie przejściowe — o których mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 oraz z 2011 r. Nr 22, poz. 114).
§ 5. ↗
Żołnierz dokonuje zameldowania się w miejscu pobytu czasowego i wymeldowania z tego pobytu:
u komendanta (kierownika, szefa, dowódcy) obiektu wojskowego, o którym mowa w § 4 pkt 1—3, jeżeli korzysta z zakwaterowania w takim obiekcie;
u dowódcy jednostki wojskowej, jeżeli korzysta z zakwaterowania w obiekcie wojskowym, o którym mowa w § 4 pkt 4 lub 5.
§ 6. ↗
Zameldowania się na pobyt czasowy w przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 1, żołnierz dokonuje ustnie, podając dane, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 1—6, oraz przedstawiając do wglądu dowód osobisty, paszport lub wojskowy dokument osobisty.
Wymeldowania z pobytu, o którym mowa w ust. 1, żołnierz dokonuje ustnie, podając datę opuszczenia obiektu wojskowego.
§ 7. ↗
Zameldowania na pobyt czasowy w przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, oraz wymeldowania z tego pobytu dowódca jednostki wojskowej dokonuje z urzędu, odnotowując ten fakt w rozkazie dziennym.
Okres zameldowania, o którym mowa w ust. 1, biegnie od pierwszego dnia pełnienia lub odbywania czynnej służby wojskowej w jednostce wojskowej.
Za wykonywanie obowiązku meldunkowego, o którym mowa w ust. 1, uważa się odpowiednio odnotowanie, do celów ewidencyjnych, w rozkazie dziennym faktu przybycia żołnierza do jednostki wojskowej oraz jego ubycia z tej jednostki.
§ 8. ↗
Komendant (kierownik, szef, dowódca) obiektu wojskowego, o którym mowa w § 5 pkt 1, prowadzi rejestr osób zameldowanych na pobyt czasowy w formie książki zameldowań.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, może zawierać dodatkowe informacje, niezbędne dla właściwego funkcjonowania obiektu wojskowego.
§ 9. ↗
W stosunku do żołnierza obowiązek meldunkowy, o którym mowa w § 3 pkt 3, wykonuje z urzędu dowódca jednostki wojskowej, właściwy dla miejsca pełnienia lub odbywania czynnej służby wojskowej przez żołnierza, odnotowując w rozkazie dziennym fakt wyznaczenia lub skierowania żołnierza do pełnienia czynnej służby wojskowej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu tego żołnierza do kraju.
§ 10. ↗
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.1) Minister Obrony Narodowej: B. Klich 1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 czerwca 2003 r. w sprawie obowiązku meldunkowego żołnierzy w czynnej służbie wojskowej (Dz. U. Nr 138, poz. 1322), które traci moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. Nr 217, poz. 1427 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 133, poz. 768). . . .