Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 października 2011 r. w sprawie zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych i warunków przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji

Broń, o której mowa w § 2 pkt 3 i 4, stosuje się wyłącznie:

Broń, o której mowa w § 2 pkt 5, stosuje się wyłącznie do ochrony stałej obiektów i magazynów wojskowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Broń, o której mowa w § 2 pkt 1, z wyjątkiem broni palnej gazowej, oraz broń, o której mowa w § 2 pkt 3—5, stosuje się również do szkoleń strzeleckich.

Dla każdej jednostki broni, o której mowa w § 2 pkt 1—5, ustala się normatyw amunicji.

Za normatyw amunicji na jeden pistolet, pistolet maszynowy oraz karabinek przyjmuje się ilość amunicji do pełnego załadowania czterech magazynków odpowiednio pistoletu, pistoletu maszynowego albo karabinka.

Za normatyw amunicji na jeden rewolwer lub jedną strzelbę gładkolufową powtarzalną przyjmuje się 24 sztuki amunicji. 1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 216, poz. 1604). 2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 29 czerwca 2011 r. pod numerem 2011/0322/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708, z 2008 r. Nr 171, poz. 1055 i Nr 180, poz. 1112, z 2009 r. Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 182, poz. 1228 i Nr 229, poz. 1496 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 170, poz. 1015 i Nr 171, poz. 1016. . . .

Za normatyw amunicji na jeden pistolet sygnałowy przyjmuje się 12 sztuk amunicji.

Do strzelb gładkolufowych powtarzalnych stosuje się wyłącznie naboje z pociskiem kulowym o kalibrze 12/70 lub 12/76.

Do wykonywania zadań ochrony wydaje się połowę normatywu amunicji, o którym mowa w § 6 ust. 2—4.

Do wykonywania zadań ochrony:

Amunicja wydana do zadań ochrony zostaje załadowana do magazynków albo urządzeń je zastępujących lub ładownic.

Broń, o której mowa w § 2, i amunicję będące w posiadaniu specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przechowuje się w magazynie broni, z zastrzeżeniem § 11 ust. 3.

Przedsiębiorca organizuje magazyn broni we własnej siedzibie lub w obiektach chronionych przez specjalistyczną uzbrojoną formację ochronną.

Spełnienie wymagań technicznych magazynu i sposobu zabezpieczenia broni i amunicji stwierdza protokołem upoważniony przez komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji funkcjonariusz Policji.

Przedsiębiorca pisemnie zawiadamia organ Policji, który wydał pozwolenie na broń, o miejscu przechowywania poszczególnych egzemplarzy broni, o której mowa w § 2, oraz o każdej zmianie stałego miejsca ich przechowywania, w terminie 5 dni od dnia jej przekazania do magazynu lub pomieszczenia, o którym mowa w § 11 ust. 3.

W zawiadomieniu należy wskazać:

W przypadku zmiany miejsca przechowywania broni, o której mowa w § 2, organ Policji po uzyskaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, przekazuje dane zawarte w zawiadomieniu do organu Policji właściwego ze względu na nowe miejsce przechowywania broni i amunicji.

Magazyn broni, o którym mowa w § 8 ust. 1:

Dopuszcza się drzwi obite blachą stalową o grubości powyżej 2 mm, posiadające blokadę przeciwwyważeniową oraz zamknięcie co najmniej na dwa zamki w klasie „7” wg PN-EN 12209 i zasuwę drzwiową zamykaną na kłódkę co najmniej w klasie „5” wg PN-EN 12320.

Poza magazynem broni, o którym mowa w § 8 ust. 1, w innym pomieszczeniu dopuszcza się:

W miejscu ładowania i rozładowywania broni umieszcza się skrzynię z piaskiem lub inne urządzenie służące do przechwytywania pocisków, z oznaczeniem „TU KIERUJ BROŃ”.

Broń, o której mowa w § 2, i amunicję przechowuje się w magazynach broni w szafach stalowych lub sejfach, spełniających wymagania co najmniej klasy S1 wg normy PN-EN 14450.

Broń, o której mowa w § 2 pkt 1—5, na czas przechowywania powinna być wyjęta z futerału lub opakowań fabrycznych i rozładowana, z odłączonym magazynkiem, kompletna i czysta. Warunki przechowywania broni powinny uwzględniać wymagania jej producenta.

Amunicję do broni palnej przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju. Nie przechowuje się amunicji w magazynkach nabojowych.

Amunicji uszkodzonej bądź przeterminowanej nie przechowuje się w magazynie.

Amunicję, o której mowa w ust. 4, przekazuje się uprawnionemu podmiotowi do utylizacji.

Broń, o której mowa w § 2, i amunicja stanowiące uzbrojenie specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej podlegają ewidencjonowaniu w książce stanu uzbrojenia, której wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Dopuszcza się dokonywanie zapisów w książce stanu uzbrojenia uwzględniających podział broni według jej rodzajów.

Książkę stanu uzbrojenia przechowuje się w magazynie broni, a kopie dowodów nabycia broni, o której mowa w § 2, i amunicji przechowuje się w siedzibie przedsiębiorcy.

Jeżeli broń, o której mowa w § 2, i amunicja stanowiące uzbrojenie specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej znajdują się w kilku magazynach broni lub pomieszczeniach, o których mowa w § 11 ust. 3, to w każdym z tych magazynów i pomieszczeń prowadzi się odrębną książkę stanu uzbrojenia, a w siedzibie przedsiębiorcy — zbiorczą książkę stanu uzbrojenia.