Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o wydanie albo posiadających licencję detektywa

Badaniu lekarskiemu i psychologicznemu, przeprowadzanemu w celu oceny zdolności psychicznej do wykonywania czynności w zakresie usług detektywistycznych, podlega:

Badania przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2019 poz. 2304 ↗.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 2534 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Osoba posiadająca licencję detektywa podlega okresowym badaniom lekarskim i psychologicznym nie rzadziej niż raz na 5 lat.

Badanie lekarskie i psychologiczne osoby posiadającej licencję detektywa może być przeprowadzone w terminie innym niż określony w ust. 1:

Wskazanie w orzeczeniu lekarskim terminu następnego badania, przypadającego wcześniej niż za 5 lat, wymaga wpisania do dokumentacji medycznej uzasadnienia takiego terminu.

Po przeprowadzeniu badania lekarskiego, o którym mowa w § 3 ust. 1, i uwzględnieniu opinii psychologa lekarz psychiatra wydaje osobie ubiegającej się o wydanie licencji detektywa orzeczenie lekarskie o zdolności psychicznej do wykonywania czynności w zakresie usług detektywistycznych, zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Po przeprowadzeniu badania lekarskiego, o którym mowa w § 3 ust. 2, i uwzględnieniu opinii psychiatry i psychologa lekarz upoważniony wydaje osobie posiadającej licencję detektywa orzeczenie lekarskie o zdolności psychicznej do wykonywania czynności w zakresie usług detektywistycznych, zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Badanie przeprowadzane przez lekarza psychiatrę obejmuje w szczególności badania w kierunku występowania objawów psychopatologicznych, w tym ocenę:

Badanie przeprowadzane przez psychologa obejmuje w szczególności ocenę:

Badanie przeprowadzane przez lekarza upoważnionego obejmuje w szczególności ocenę:

Od orzeczeń lekarskich, o których mowa w § 5, osobie badanej oraz komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej przysługuje odwołanie.

Odwołanie wraz z uzasadnieniem wnosi się pisemnie w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia lekarskiego, za pośrednictwem lekarza, który wydał orzeczenie, do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej.

Lekarz, za pośrednictwem którego wnoszone jest odwołanie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania przekazuje je wraz z kopią dokumentacji medycznej do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, o którym mowa w ust. 2.

Wojewódzki ośrodek medycyny pracy jest obowiązany do przeprowadzenia badania lekarskiego i psychologicznego oraz wydania orzeczenia lekarskiego, zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odwołania.

W przypadku gdy pierwsze orzeczenie lekarskie wydał lekarz zatrudniony w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy, odwołanie wnosi się do instytutu badawczego w dziedzinie medycyny pracy. Przepisy ust. 2—4 stosuje się odpowiednio.

Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.

Kontrolę wykonywania i dokumentowania badań lekarskich i psychologicznych, o których mowa w § 2 ust. 1, oraz wydawania orzeczeń lekarskich, o których mowa w § 5, sprawuje wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 2534 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Lekarz oraz psycholog, o których mowa w ust. 2, przekazują wyniki kontroli wojewodzie oraz odpowiednio:

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 2534 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Dokumentacja jest przechowywana przez lekarza, o którym mowa w ust. 1, przez okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym przeprowadzono badanie.

Lekarz, o którym mowa w ust. 1, przechowuje dokumentację w warunkach zapewniających ochronę danych w niej zawartych oraz w sposób zabezpieczający przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą i dostępem osób nieuprawnionych, a także umożliwiający jej wykorzystanie bez zbędnej zwłoki.

Lekarz, o którym mowa w ust. 1, udostępnia dokumentację osobie badanej, jej przedstawicielowi ustawowemu, osobie upoważnionej przez osobę badaną oraz organom uprawnionym, na pisemny wniosek, za pokwitowaniem i bez zbędnej zwłoki. Odmowa udostępnienia dokumentacji wymaga zachowania formy pisemnej oraz podania przyczyny.

Udostępnianie dokumentacji następuje w sposób zapewniający zachowanie poufności i ochronę danych osobowych w niej zawartych.

W przypadku zakończenia działalności przez lekarza, o którym mowa w ust. 1, dokumentacja jest przekazywana do właściwego miejscowo wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy.

Dokumentacja przewidziana do zniszczenia może być wydana osobie badanej, jej przedstawicielowi ustawowemu, osobie upoważnionej przez osobę badaną, na pisemny wniosek, za pokwitowaniem.

Do postępowania z dokumentacją będącą materiałem archiwalnym w rozumieniu ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016) stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2 i 2b tej ustawy.

Ustala się maksymalne stawki opłat za badania lekarskie i psychologiczne:

Stawki opłat, o których mowa w ust. 1, wykonywane przez podatników podatku od towarów i usług, zobowiązanych do rozliczenia podatku od towarów i usług, podwyższa się o kwotę tego podatku obliczoną przy zastosowaniu obowiązującej, w dniu wykonania badań, właściwej stawki podatku od towarów i usług.