Historia: art. 29 — Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 15 lipca 2016 r. do 25 lutego 2022 r.

Zmiana art. 29 ust. 1: art. 1 pkt 16 lit. a, Dz.U. 2016 poz. 960 ↗
Zmiana art. 29 ust. 1 pkt 1: art. 1 pkt 16 lit. b, Dz.U. 2016 poz. 960 ↗

1.

Wypisanie pacjenta ze szpitala albo innego zakładu leczniczego podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju całodobowe i stacjonarne świadczenia zdrowotne, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, następuje:

1)

gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w tym zakładzie leczniczym;

Poprzednie brzmienie

1)

gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w tym ~~przedsiębiorstwie~~;

art. 1 pkt 16 lit. b, Dz.U. 2016 poz. 960 ↗

2)

na żądanie pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego;

3)

gdy pacjent w sposób rażący narusza porządek lub przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, a nie zachodzi obawa, że odmowa lub zaprzestanie udzielania świadczeń zdrowotnych może spowodować bezpośrednie niebezpieczeństwo dla jego życia lub zdrowia albo życia lub zdrowia innych osób.

Poprzednie brzmienie

1.

Wypisanie pacjenta ze szpitala albo innego ~~przedsiębiorstwa~~ podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju całodobowe i stacjonarne świadczenia zdrowotne, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, następuje:

1)

gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w tym ~~przedsiębiorstwie~~;

2)

na żądanie pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego;

3)

gdy pacjent w sposób rażący narusza porządek lub przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, a nie zachodzi obawa, że odmowa lub zaprzestanie udzielania świadczeń zdrowotnych może spowodować bezpośrednie niebezpieczeństwo dla jego życia lub zdrowia albo życia lub zdrowia innych osób.

art. 1 pkt 16 lit. a, Dz.U. 2016 poz. 960 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 30 czerwca 2012 r. do 15 lipca 2016 r.

Zmiana art. 29 ust. 1: art. 1 pkt 13, Dz.U. 2012 poz. 742 ↗

1.

Wypisanie pacjenta ze szpitala albo innego przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju całodobowe i stacjonarne świadczenia zdrowotne, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, następuje:

1)

gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w tym przedsiębiorstwie;

2)

na żądanie pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego;

3)

gdy pacjent w sposób rażący narusza porządek lub przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, a nie zachodzi obawa, że odmowa lub zaprzestanie udzielania świadczeń zdrowotnych może spowodować bezpośrednie niebezpieczeństwo dla jego życia lub zdrowia albo życia lub zdrowia innych osób.

Poprzednie brzmienie

1.

Wypisanie, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, następuje:

1)

gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w ~~rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne~~;

2)

na żądanie pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego;

3)

gdy pacjent w sposób rażący narusza porządek lub przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, a nie zachodzi obawa, że odmowa lub zaprzestanie udzielania świadczeń zdrowotnych może spowodować bezpośrednie niebezpieczeństwo dla jego życia lub zdrowia albo życia lub zdrowia innych osób.

art. 1 pkt 13, Dz.U. 2012 poz. 742 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 30 czerwca 2012 r.

Dz.U. 2011 nr 112 poz. 654 ↗

Art. 29. PDF ↗

1.

Wypisanie, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, następuje:

1)

gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne;

2)

na żądanie pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego;

3)

gdy pacjent w sposób rażący narusza porządek lub przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, a nie zachodzi obawa, że odmowa lub zaprzestanie udzielania świadczeń zdrowotnych może spowodować bezpośrednie niebezpieczeństwo dla jego życia lub zdrowia albo życia lub zdrowia innych osób.

2.

Jeżeli przedstawiciel ustawowy żąda wypisania pacjenta, którego stan zdrowia wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych, można odmówić wypisania do czasu wydania w tej sprawie orzeczenia przez właściwy ze względu na miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych sąd opiekuńczy, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, niezwłocznie zawiadamia się właściwy sąd opiekuńczy o odmowie wypisania i jej przyczynach.

4.

Pacjent występujący z żądaniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest informowany przez lekarza o możliwych następstwach zaprzestania dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych. Pacjent taki składa pisemne oświadczenie o wypisaniu na własne żądanie. W przypadku braku takiego oświadczenia lekarz sporządza adnotację w dokumentacji medycznej.

Ta wersja całej ustawy ↗