Dz.U. 2011 nr 150 poz. 894 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 306 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2 lit. a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa szczegółowe warunki wymierzania kar na podstawie pomiarów ciągłych, uznawania pomiarów za ciągłe oraz sposoby ustalania przekroczeń na podstawie wyników pomiarów ciągłych, w zakresie wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza.
Ustalenie, na podstawie wyników pomiarów ciągłych wielkości emisji gazów lub pyłów do powietrza z instalacji spalania paliw, przekroczenia określonych w pozwoleniu wielkości dopuszczalnych przeprowadza się, analizując dotrzymanie standardów emisyjnych w roku kalendarzowym w oparciu o wartości emisji pyłu, dwutlenku siarki i tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, wyrażonych w mg/m3 gazów odlotowych w stanie suchym, w temperaturze 273 K i przy ciśnieniu 101,3 kPa, przy standardowej zawartości tlenu w gazach odlotowych.
Przy ustalaniu przekroczenia wielkości dopuszczalnych emisji pyłu, dwutlenku siarki lub tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu nie uwzględnia się okresów:
rozruchu i zatrzymywania źródła;
pracy źródła bez sprawnych urządzeń ochronnych w czasie określonym w przepisach w sprawie standardów emisyjnych z instalacji, w zakresie wynikającym z art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska.
Przekroczenie wielkości dopuszczalnych emisji gazów lub pyłów określonych w pozwoleniu ustala się, przyjmując za podstawę średnie jednogodzinne wartości stężeń substancji.
Ustalenie, na podstawie wyników pomiarów ciągłych wielkości emisji gazów lub pyłów do powietrza z instalacji spalania odpadów, przekroczenia określonych w pozwoleniu wielkości dopuszczalnych przeprowadza się, analizując dotrzymanie standardów emisyjnych w roku kalendarzowym w oparciu o wartości emisji pyłu, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, tlenku węgla, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, wyrażonych w mg/m3 gazów odlotowych w stanie suchym, w temperaturze 273 K i przy ciśnieniu 101,3 kPa, przy standardowej zawartości tlenu w gazach odlotowych.
Przy ustalaniu przekroczenia wielkości dopuszczalnych emisji pyłu, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu:
uwzględnia się okresy faktycznej pracy instalacji spalania odpadów, w tym okresy jej rozruchu i zatrzymywania, jeżeli w trakcie ich trwania są spalane odpady;
nie uwzględnia się, wpływających na zwiększenie emisji substancji, zakłóceń w pracy urządzeń ochronnych do 60 godzin w roku kalendarzowym.
Przy ustalaniu przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji tlenku węgla:
uwzględnia się okresy faktycznej pracy instalacji spalania odpadów;
nie uwzględnia się okresów rozruchu instalacji spalania odpadów i zatrzymywania oraz, wpływających na zwiększenie emisji substancji, zakłóceń w pracy urządzeń ochronnych do 60 godzin w roku kalendarzowym.
Przekroczenie wielkości dopuszczalnych emisji określonych w pozwoleniu ustala się, przyjmując za podstawę obliczeń średnie dobowe i trzydziestominutowe wartości stężeń substancji.
Ustalenie, na podstawie wyników pomiarów ciągłych wielkości emisji gazów lub pyłów do powietrza z instalacji współspalania odpadów, przekroczenia określonych w pozwoleniu wielkości dopuszczalnych przeprowadza się, analizując dotrzymanie standardów emisyjnych w roku kalendarzowym w oparciu o wartości emisji pyłu, substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na całkowity węgiel 1) Minister Środowiska kieruje działem administracji rządowej — środowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 111, poz. 708, Nr 138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz. 1227, Nr 223, poz. 1464 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 20, poz. 106, Nr 79, poz. 666, Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664, z 2010 r. Nr 21, poz. 104, Nr 28, poz. 145, Nr 40, poz. 227, Nr 76, poz. 489, Nr 119, poz. 804, Nr 152, poz. 1018 i 1019, Nr 182, poz. 1228, Nr 229, poz. 1498 i Nr 249, poz. 1657 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 63, poz. 322, Nr 94, poz. 551, Nr 99, poz. 569 i Nr 122, poz. 695. . . .
organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, tlenku węgla, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, wyrażonych w mg/m3 gazów odlotowych w stanie suchym, w temperaturze 273 K i przy ciśnieniu 101,3 kPa, przy standardowej zawartości tlenu w gazach odlotowych.
Przy ustalaniu przekroczenia wielkości dopuszczalnych emisji gazów lub pyłów do powietrza z instalacji współspalania odpadów przepisy § 4 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Przekroczenie wielkości dopuszczalnych emisji określonych w pozwoleniu ustala się, przyjmując za podstawę obliczeń średnie dobowe wartości stężeń substancji.
Przy ustalaniu, czy wyniki pomiarów ciągłych wykazują przekroczenie wielkości dopuszczalnych emisji z instalacji współspalania odpadów, do których stosuje się standardy emisyjne z instalacji spalania odpadów, przepisy § 4 stosuje się odpowiednio.
Ustalenie, na podstawie wyników pomiarów ciągłych wielkości emisji gazów lub pyłów do powietrza z instalacji, w których są używane rozpuszczalniki organiczne, przekroczenia określonych w pozwoleniu wielkości dopuszczalnych przeprowadza się, analizując dotrzymanie standardów emisyjnych w roku kalendarzowym w oparciu o wartości emisji lotnych związków organicznych (LZO), wyrażonych w mg/m3 gazów odlotowych w stanie suchym, w temperaturze 273 K i przy ciśnieniu 101,3 kPa, w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny albo bez przeliczenia, w zależności od rodzaju substancji.
Przy ustalaniu przekroczenia wielkości dopuszczalnych emisji gazów lub pyłów do powietrza uwzględnia się okresy faktycznej pracy instalacji, w których są używane rozpuszczalniki organiczne, bez okresów jej rozruchu i zatrzymywania.
Przekroczenie wielkości dopuszczalnej emisji gazów lub pyłów do powietrza określonych w pozwoleniu ustala się, przyjmując za podstawę obliczeń średnie jednogodzinne wartości stężeń LZO.
Wyniki pomiarów ciągłych wykazują przekroczenie wielkości dopuszczalnych emisji gazów lub pyłów do powietrza w przypadku instalacji:
o zdolności produkcyjnej wymagającej zużycia LZO mniejszego niż 15 Mg/rok, w których prowadzi się proces powlekania nowych pojazdów, lub
prowadzących proces obróbki wykończeniowej nowych pojazdów — jeżeli doszło do przekroczenia średnich piętnastominutowych wartości stężeń LZO.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r. Minister Środowiska: A. Kraszewski . . .