Dz.U. 2011 nr 161 poz. 977 · Rozporządzenie · obowiązujący

Rozporządzenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 30 czerwca 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków lokowania produktów

Na podstawie art. 17a ust. 9 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:

↗

§ 1. ↗

Rozporządzenie określa:

szczegółowe warunki oznaczania przez nadawcę audycji, w których zastosowano lokowanie produktu, w tym:

wzór znaku graficznego informującego o fakcie lokowania produktu obowiązującego nadawcę programu telewizyjnego,

formę sygnału dźwiękowego do stosowania przez nadawców radiowych informującego, że audycja zawiera lokowanie produktu;

sposób prowadzenia oraz przechowywania przez nadawcę ewidencji audycji, w których zastosowano lokowanie produktu;

zakres danych objętych ewidencją, o której mowa w pkt 2.

§ 2. ↗

Nadawca programu telewizyjnego obowiązany jest do oznaczania audycji, w których zastosowano lokowanie produktu znakiem graficznym.

Na początku oraz w momencie wznowienia audycji po przerwie na reklamę lub telesprzedaż nadawca obowiązany jest umieścić znak graficzny określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Na końcu audycji oraz przez cały czas trwania napisów końcowych nadawca obowiązany jest umieścić znak graficzny określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Każdorazowe oznaczenie znakiem graficznym audycji powinno trwać nie krócej niż 4 sekundy i zajmować nie mniej niż 5% powierzchni ekranu.

§ 3. ↗

Nadawca programu radiowego obowiązany jest do oznaczania audycji, w której zastosowano lokowanie produktu sygnałem dźwiękowym.

Sygnał dźwiękowy, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się na początku, na końcu oraz w momencie wznowienia audycji po przerwie na reklamę lub telesprzedaż.

Sygnał dźwiękowy, o którym mowa w ust. 1, ma formę czytanego przez lektora tekstu o treści:

„audycja zawiera lokowanie produktu”, jeżeli jest umieszczony na początku lub w momencie wznowienia audycji po przerwie na reklamę lub telesprzedaż;

„audycja zawierała lokowanie produktu”, jeżeli sygnał dźwiękowy umieszczony jest na końcu audycji.

§ 4. ↗

Nadawca prowadzi ewidencję audycji, o których mowa w § 2 ust. 1 i § 3 ust. 1.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać następujące dane:

tytuł i gatunek audycji;

datę rozpowszechniania, godzinę rozpoczęcia i czas trwania audycji;

w przypadku audycji wyprodukowanych przy udziale nadawcy lub na jego zamówienie — nazwę podmiotu lokującego oraz nazwę lokowanego produktu.

Nadawca przechowuje ewidencję, o której mowa w ust. 1, przez okres jednego roku od zakończenia roku kalendarzowego, w którym audycja została rozpowszechniona.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, może być prowadzona przez nadawcę w formie elektronicznej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji: J. Dworak 1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 85, poz. 459, Nr 112, poz. 654, Nr 153, poz. 903 i Nr 160, poz. 963. . . .

Załącznik nr 2 ↗

Struktura tej części nie została zweryfikowana.

Załączniki do rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 30 czerwca 2011 r. (poz. 977)

Załącznik nr 1 ↗