Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 stycznia 2012 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania zapomóg weteranom-żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom oraz sposobu tworzenia funduszu na zapomogi

Organem właściwym w sprawie przyznania zapomogi, o której mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa, zwanej dalej „ustawą”, jest Minister Obrony Narodowej.

Wniosek o przyznanie zapomogi weteran-żołnierz i weteran poszkodowany-żołnierz kierują do Ministra Obrony Narodowej.

Do wniosku dołącza się:

Warunkiem przyznania zapomogi weteranowi-żołnierzowi i weteranowi poszkodowanemu-żołnierzowi, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy, jest konieczność poniesienia wydatków pieniężnych z tytułu pokrycia kosztów i zaistnienia zdarzenia określonego w art. 31 ust. 1 ustawy. Przy przyznawaniu zapomogi uwzględnia się okoliczności mające wpływ na sytuację materialną weterana-żołnierza i weterana poszkodowanego-żołnierza.

Podstawą przyznania zapomogi są dokumenty potwierdzające konieczność poniesienia wydatków lub zaistnienie zdarzenia określonego w art. 31 ust. 1 ustawy.

Organem właściwym do wypłaty zapomogi jest dyrektor wojskowego biura emerytalnego.

Właściwość wojskowego biura emerytalnego ustala się według miejsca zamieszkania weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza.

Fundusz zapomóg tworzy się w ramach środków budżetowych części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

Fundusz zapomóg ustala się w wysokości 400 000 zł.