Otwarte Prawo
Dz.U. 2012 poz. 1512 — tekst ogłoszony (PDF) ↗

Dz.U. 2012 poz. 1512 ↗ · Ustawa

Ustawa z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie

Historia: art. 121

Historia pokazuje kolejne brzmienia przepisu. Jak przepis stosować w danym okresie, mogą określać także przepisy przejściowe innych ustaw.

Od 23 lutego 2019 r. brzmienia jeszcze nie publikujemy.

Tekst ujednolicony: brzmienie obowiązujące od 30 kwietnia 2018 r. do 23 lutego 2019 r.

Do podmiotów, o których mowa w art. 86 ust. 1 i art. 87 ust. 1, niebędących przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646), przepisy rozdziału 5 tej ustawy stosuje się odpowiednio.

Poprzednie brzmienie
6.

Do podmiotów, o których mowa w art. 86 ust. 1 i art. 87 ust. 1, niebędących przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.5)), przepisy rozdziału 5 tej ustawy stosuje się odpowiednio.

art. 153 pkt 2, Dz.U. 2018 poz. 650 ↗

Ta wersja całej ustawy ↗

Tekst pierwotny, do 30 kwietnia 2018 r.

PDF ↗

Kontrola materiału siewnego polega na losowym sprawdzeniu wymagań w zakresie jakości oraz spełniania innych wymagań w zakresie wytwarzania, oceny i przechowywania materiału siewnego, a także obrotu tym materiałem.

Kontrolę materiału siewnego przeprowadza wojewódzki inspektor.

Pobieranie prób urzędowych i ocena materiału siewnego, dokonywane przez organy Państwowej Inspekcji w ramach kontroli, nie podlegają opłacie.

Jeżeli w wyniku kontroli materiału siewnego stwierdzono, że jedna lub kilka partii materiału siewnego nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości albo wytwarzania, oceny i przechowywania materiału siewnego lub obrotu tym materiałem, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, w zależności od zakresu i stopnia naruszeń, może:

nakazać usunięcie, w określonym terminie, nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli;

zakazać prowadzenia obrotu partią materiału siewnego niespełniającą wymagań;

nakazać poddanie partii materiału siewnego niespełniającej wymagań zabiegom uniemożliwiającym użycie go do siewu, sadzenia, szczepienia, okulizacji lub tylko do rozmnażania roślin.

Decyzje, o których mowa w ust. 4, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Do podmiotów, o których mowa w art. 86 ust. 1 i art. 87 ust. 1, niebędących przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.5)), przepisy rozdziału 5 tej ustawy stosuje się odpowiednio.

Ta wersja całej ustawy ↗